Awe tá un día di fiesta nashonal. Inclusive esnán den posishón di colaborador cu makamba manera de Jong Elhage y asta gobernador a haci un salto di alegría ante un estupidés di e magnitud cometé pa loque méster bira rey di makamba. Awor makamba a bira un poco mas internashonal aparte di e palabra apartheid. Boso mes scucha.
E bitácora aquí tá abrí pa reacshón. Tur reacshón tá someté na moderashón y solamente lo sali publicá si e «bitacorístanan» ta haña qu ta trata di un reacshón constructivo (no necesariamente mester tá di acuerdo cu nós).
11/06/2009
11/04/2009
Al Extranjero
Hoja tras hoja de papel consumo:
Rasgos, consejos, iras, letras fieras
Que parecen espadas: Lo que escribo,
Por compasión lo borro, porque el crimen,
El crimen es al fin de mis hermanos.
Huyo de mí, tiemblo del sol; quisiera
Saber dónde hace el topo su guarida,
Dónde oculta su escama la serpiente,
Dónde sueltan la carga los traidores,
Y dónde no hay honor, sino ceniza:
¡Allí, mas sólo allí, decir pudiera
Lo que dicen y viven!, ¡que mi patria
Piensa en unirse al bárbaro extranjero!
E bitácora aquí tá abrí pa reacshón. Tur reacshón tá someté na moderashón y solamente lo sali publicá si e «bitacorístanan» ta haña qu ta trata di un reacshón constructivo (no necesariamente mester tá di acuerdo cu nós).
10/28/2009
Un Padrenuestro Latinoamericano
E recien fallecido poeta Mario Benedetti a scirbi un poema qu el a llama Un Padrenuestro Latinoamericano.
Recientemente na Cuba a declam’é como homenahe. Impreshonante. E declamador llama Hector Quintero. Por favor scuché.
E declamador a adaptá e texto original un poco y a pon'é al día di siglo 21.
Bou di e video ta sigui texto di e poema.
|
10/25/2009
Granada: el doloroso espejo - 19/10/1983: Asesinato di Maurice Bishop - 25/10/1983: Invashón yanki di Granada
Como tributo na un gran líder asesiná, nós ta publicá un parti di Las Liñeas de Chávez dedicá na e líder revolucionario di Granada, mártir Maurice Bishop.
E artículo, tá bon nota esey, tá cuminsá cu un alushón na un poema di e poeta spañó Antonio Machado qu ta papia nós di e asesinato di e gran poeta spañó Federico García Lorca: El crimen fue en Granada. Na final di e palábranan di comandante Chávez, nós ta adishoná e poema di Machado.
25 de octubre de 1983: el crimen fue en Granada, en nuestra Granada.
Por coincidir la publicación de esta nueva entrega de Las Líneas de Chávez con este aniversario doloroso para Nuestra América y el Caribe, es necesario hacer memoria.
Aquel infausto 25 de octubre miles de soldados gringos invadían una pequeña isla del Caribe que contaba con un ejército de apenas 500 hombres para defenderse.
Aquella pequeña isla se había atrevido a tomar el camino de la grandeza, la dignidad y la soberanía, dándole vida a un hermoso proceso de liberación nacional. Contaba con un líder tan carismático como querido por el pueblo: se llamaba Maurice Bishop.
Granada estaba en la mira del imperio desde el mismo inicio de aquella revolución en marzo de 1979.
Lamentablemente, la unidad entre los revolucionarios granadinos al interior del Partido de la Nueva Joya, su instrumento político, se había fracturado irreversiblemente para octubre de 1983. Todo ello tuvo como trágico colofón el arresto de Bishop y su asesinato el 19 de octubre.
Nadie se benefició más de este crimen que el imperio: le permitió contar con el pretexto que le faltaba para la invasión. Ya Washington había esgrimido, a través de sus altoparlantes mediáticos, la presencia solidaria de Cuba como un factor que convertía a Granada en eje de la desestabilización de todo el Caribe.
Los gringos prepararon el terreno durante meses, lanzando una campaña comunicacional en relación con el aeropuerto internacional -hoy se llama, con toda justicia, Maurice Bishop- que Cuba ayudaba a construir a Granada: se volvió a esgrimir el viejo argumento usado contra Cuba, esto es, Granada iba a convertirse en una base soviética.
Es pertinente recordar unas palabras del comandante Fidel Castro para extraer la lección que en ellas se encierra: ¿Eran acaso los que conspiraron contra él (Maurice Bishop) en el seno del Partido, del Ejército y de la Seguridad de Granada un grupo de extremistas intoxicados de teoricismo político? ¿Se trataba simplemente de un grupo de ambiciosos, oportunistas, o incluso agentes enemigos que quisieron hundir la Revolución granadina? Solo la historia podrá decir la última palabra. Pero no sería la primera vez que en un proceso revolucionario haya ocurrido una cosa o la otra.
Mirándonos en el doloroso espejo granadino podemos sacar una conclusión práctica: unidad, unidad, unidad en la diversidad debe ser nuestra divisa revolucionaria. Valoremos la importancia decisiva que tiene lo que Bolívar llamaba "el bien inestimable de la unión". Y aquello que cantamos desde niños: "Compatriotas fieles, la fuerza es la unión".
Queremos rendirle homenaje a Maurice Bishop: al líder y al mártir de la Revolución Granadina. Igualmente a los patriotas granadinos y a los internacionalistas cubanos que murieron peleando heroicamente contra los invasores.
El crimen fue en Granada
| I El crimen Se le vio, caminando entre fusiles, por una calle larga, salir al campo frío, aún con estrellas de la madrugada. Mataron a Federico cuando la luz asomaba. El pelotón de verdugos no osó mirarle la cara. Todos cerraron los ojos; rezaron: ¡ni Dios te salva! Muerto cayó Federico —sangre en la frente y plomo en las entrañas— ... Que fue en Granada el crimen sabed —¡pobre Granada!—, en su Granada. II El poeta y la muerte Se le vio caminar solo con Ella, sin miedo a su guadaña. —Ya el sol en torre y torre, los martillos en yunque— yunque y yunque de las fraguas. Hablaba Federico, requebrando a la muerte. Ella escuchaba. “Porque ayer en mi verso, compañera, sonaba el golpe de tus secas palmas, y diste el hielo a mi cantar, y el filo a mi tragedia de tu hoz de plata, te cantaré la carne que no tienes, los ojos que te faltan, tus cabellos que el viento sacudía, los rojos labios donde te besaban... Hoy como ayer, gitana, muerte mía, qué bien contigo a solas, por estos aires de Granada, ¡mi Granada!” III Se le vio caminar... Labrad, amigos, de piedra y sueño en el Alhambra, un túmulo al poeta, sobre una fuente donde llore el agua, y eternamente diga: el crimen fue en Granada, ¡en su Granada! De: Poesías de Guerra (1936-1939) |
E bitácora aquí tá abrí pa reacshón. Tur reacshón tá someté na moderashón y solamente lo sali publicá si e «bitacorístanan» ta haña qu ta trata di un reacshón constructivo (no necesariamente mester tá di acuerdo cu nós).
Proyecto Censurá: Corte Penal Internashonal ta apoyá guera secreto di Merca contra Sudán
Awe nós ta presentá un artículo so for di e página-web di Argenpress pa mustra con e imperio makambo-yanki ta operá. Esencia di e historia tá: ora especialmente políticonan makamba abri boca pa bisa algu di nós, realidad y bèrdad tá contrali. Ora ta acusá otro di violashón di deréchonan humano, tá pa tapa nan mes flagrante y sistemático violashonan di deréchonan humano, ya pa cuátershen aña. Makamba no ta bisa nada sin un segundo intenshón. ¿Y cua tá e intenshón? Nan interés, qu sémper tá relashoná cu placa. Pa makamba no tin otro opshón.
Papiamentu Bibu
Washington promovió la acusación del Tribunal Penal Internacional (ICC, su sigla en inglés) al presidente de Sudán Omar al-Bashir por crímenes de guerra en Darfur para justificar la perpetuidad de la explotación occidental de los recursos naturales y de las intervenciones militares en esa rica región.
“EEUU es un país oportunista”, explicó el embajador sudanés ante la ONU, Abdalmahmood Abdalhaleem Mohamad. “Utiliza a la ICC sin formar parte de la misma”. Los soldados de EEUU tienen inmunidad, pero no el presidente de Sudán, dijo. El embajador también desafió a los reporteros acreditados en la ONU mostrándoles innumerables fotografías y películas de Darfur que igualarían la destrucción de vidas humanas y de hogares en Gaza, Iraq y Afganistán. “¿Quién es responsable de estos daños y destrucción?”, preguntó.
Al preguntársele por qué Sudán está en la mira, el diplomático sudanés respondió que las naciones occidentales codician las nuevas riquezas petroleras descubiertas en ese país. En términos de exploración petrolífera y suministros de armamentos, las potencias occidentales fueron desplazadas de la región por China, que en los últimos años se convirtió en uno de los aliados políticos, económicos y militares más cercanos de Sudán. Mohamad explicó que EEUU, el Reino Unido y Francia “abrigan el deseo de restablecer sus sueños coloniales en Sudán”.
Keith Harmon Snow advirtió (en Dissindentvoice.org): “Es difícil encontrarle sentido a la guerra en Darfur, especialmente cuando la gente lo ve como un “genocidio unilateral” de árabes contra negros que está siendo cometido por el régimen del al-Bashir, pero ésa es la propaganda dominante. La historia real es mucho más extensa, más compleja y gira alrededor… de nuy profundas realidades geopolíticas”.
Michele Colon (Michelcollon.info) explicó que cuando el imperio británico invadió y colonizó Egipto en 1898, por extensión Sudán se convirtió en una colonia anglo-egipcia. Como en otras colonias africanas, Gran Bretaña aplicó la política de “divide y reinarás”. Sudán fue dividido en dos porciones: en el norte mantuvieron el árabe como lengua oficial y el Islam como religión; en el sur fue impuesta la lengua inglesa y los misionarios convirtieron a la gente al cristianismo. No hubo comercio entre las dos áreas. Los británicos importaron minorías griegas y armenias para crear una zona tapón. Gran Bretaña también impuso un sistema económico moderno que podríamos llamar capitalismo. Construyeron una línea de ferrocarril para conectar Egipto y Sudán y otra, para conectar Jartum con Port Sudan. Estas líneas de saqueo fueron utilizadas como un sifón para extraer los recursos naturales de Sudán hacia Gran Bretaña y venderlos en el mercado internacional. Jartum se convirtió en un centro económicamente dinámico de la actividad colonial.
Esta división impuesta a Sudán y la designación de Jartum como su centro económico condujeron a una serie de guerras civiles. Cuando Sudán ganó la independencia en 1956, todavía no existían relaciones entre ambas partes del país. La primera guerra civil fue desatada por la demanda del sur de Sudán de un reparto equitativo del control y la riqueza, que todavía seguía concentrada en Jartum. Cuando Chevron descubrió importantes campos petrolíferos en el sur de Sudán, en 1978, explotó una segunda guerra civil en que el norte de Sudán reclamaba esos ingresos. Las relaciones entre EEUU y Sudán se agriaron mientras los motivos de Chevron en la región entraron en conflicto con los de Omar al-Bashir, el nuevo presidente de Sudán asentado en Jartum.
En este ajuste -señaló Colon-, con el petróleo sudanés deslizándose lejos de los intereses estadounidenses, apareció China, dispuesta a comprar minerales y petróleo crudo de Sudán a precios del mercado internacional. Considerando que África era un coto de caza privado de occidente, China ahora compite por la dominación del rico continente africano.
La agenda occidental para Darfur es escamotearle por detrás a Sudán el control de los recursos naturales, debilitando al gobierno árabe y estableciendo un gobierno más “amistoso” que se acomode a los intereses corporativos de EEUU, Canadá, Europa, Australia e Israel.
Estrategia mediática imperial
El ICC fue utilizado en la estrategia para volcar a la opinión mundial contra al-Bashir y el gobierno de Sudán y, más lejos, para dividir y desestabilizar a la región. La legitimidad del tribunal esta comenzando a cuestionarse mientras se exhibe como una herramienta de la hegemonía occidental.
Siguiendo en los talones a la noticia de los siete cargos de crímenes de guerra contra al-Bashir lanzados por el ICC -una historia vista en su día por TV en todos los hogares estadounidenses- el presidente al-Bashir ordenó la expulsión de diez organizaciones no gubernamentales internacionales (ONGs) que operaban en Darfur bajo la chapa de ayuda humanitaria.
Snow señaló que esta expulsión fue utilizada para darle más fuerza a la demanda pública occidental por una intervención militar. “Los lectores de noticias de las grandes cadenas de TV hablaron de ultraje moral y se quejaron de que ‘cientos de miles de refugiados inocentes ahora serían objeto de un sufrimiento masivo sin asistencia', en oposición al sufrimiento asistido que enfrentaron previamente. Pero nunca preguntaron, con alguna seriedad y honestidad ¿por qué? y ¿cómo? esas personas comenzaron a convertirse en desplazadas y refugiados. Ninguno preguntó por todo el dinero, inteligencia compartida, fabricación de acuerdos y la colaboración de agencias militares privadas o gubernamentales [entre ellas muchas ONGs “humanitarias”]”.
Lo que no se divulga en la prensa de habla inglesa es que EEUU acababa de intensificar su guerra en desarrollo por el control de Sudán. Hay fuerzas especiales de EEUU en tierras de la región, y las grandes preguntas son: 1) ¿cuántas masacres están siendo cometidas por el poder de fuego de las fuerzas de EEUU y atribuidas a al-Bashir y al gobierno de Sudán?; y 2) ¿quién financia, arma y entrena a los rebeldes insurrectos?
Colon concluyó que mientras la estrategia occidental consiste en magnificar conflictos regionales a fin de movilizar a la opinión pública internacional y desestabilizar al régimen sudanés, “la verdad es que si Jartum llegara a levantar una alianza con China, EEUU no mencionaría más a Darfur”.
Fuentes:
Inter Press Service, 9 de marzo de 2009, “Aren’t There War Crimes in The US? Legitimacy of Global Court Questioned Over Sudan”, por Thalif Deen; Dissindentvoice.org, Black Star News y San Francisco Bay View, 6 de marzo de 2009, “Africom’s Covert War in Sudan”, por Keith Harmon Snow; y Michelcollon.info, 1 de abril de 2009, “The Darfur crisis: blood, hunger and oil”por Mohamed Hassan, entrevistado por Grégoire Lalieu y Michel Collon.
Estudiante investigador: Curtis Harrison
Evaluador académico: Keith Gouveia J.D., Sonoma State University
Ebitácora aquí tá abrí pa reacshón. Tur reacshón tá someté na moderashón y solamente lo sali publicá si e «bitacorístanan» ta haña qu ta trata di un reacshón constructivo (no necesariamente mester tá di acuerdo cu nós).
Rufus McWilliam tocante Lista Kombiná
Mc William
Lista di Kambio | MySpace Video
Rufo
Lista di Kambio | MySpace Video
E bitácora aquí tá abrí pa reacshón. Tur reacshón tá someté na moderashón y solamente lo sali publicá si e «bitacorístanan» ta haña qu ta trata di un reacshón constructivo (no necesariamente mester tá di acuerdo cu nós).
10/23/2009
Lectura Recomendá
Russia ready to abandon dollar in oil, gas trade with China
What is nanotechnology?
De la protesta a la insurrección civilPor Carlos Rivera Lugo


| USA plans to encircle Russia with missiles and radars |
De la protesta a la insurrección civilPor Carlos Rivera Lugo

Como decía uno de los tantos carteles que se vislumbraban entre la muchedumbre durante esa histórica jornada de insurgencia civil del pasado jueves 15 de octubre, era la “Marcha de los desafortuñados contra los capitalistas afortuñados”, en alusión a las políticas neoliberales del principal objeto de la rebelión popular, el gobernador colonial Luis Fortuño.
| America's Phoney War in Afghanistan - by F. William Engdahl - 2009-10-21 Eva Golinger |
E bitácora aquí tá abrí pa reacshón. Tur reacshón tá someté na moderashón y solamente lo sali publicá si e «bitacorístanan» ta haña qu ta trata di un reacshón constructivo (no necesariamente mester tá di acuerdo cu nós).
Ignorá o Ignorante
Querido compatriota, rumán den lucha, e lucha sagrado, e lucha supremo tá libertad. Awe nós tin qu duna cara. ¿Nós tá ignorante o nós ta ignorá?
Bolívar a scirbi qu «un pueblo ignorante tá instrumento ciegu di su propio destrucshón»[1]. Y Tata Simón Bolívar tábatin rasón. Loque den su esencia ta mantené dominio colonial riba pía, vigente, tá ignorancia di nos pueblo.
Tá necesario haci un excurshón lingüístico. Ignorancia, sustantivo di e verbo ignorá, tá mas ofensivo. E fórmanan sustantivá di verbo, sa haña nan propio bida y di tal manera haña un carga diferente. Un verbo manera ignorá ta haña un connotashón peyorativo.[2] «Verbo ta constituí nós», e poeta Octavio Paz ta siña nós. Evangelio di Huan tá sumamente revelador: «Na cuminsamentu, promé qu algu tábata existí, Palabra tábat’ey caba y Palabra tábata huntu cu Dios. T’E tábata huntu cu Dios. A crea tur cos pa medio di j’E y sin j’E nada no a haña existencia. Den j’E tábatin bida y e bida aquí tábata lus pa hende. E lus a sigui brilla den scuridad y scuridad no tábata por cun’é.» Palabra di Dios. Octavio Paz a comprende e origen divino di palabra. Cu cierto seguridad cauteloso nós por bisa qu e promé palabra tábata un verbo, y cu cierto seguridad cauteloso nós por bisa qu e promé verbo tábata tá. ¿Tá, a crea Dios? Nós méster tábata tá, pa nós por tá. Nos antepasádonan tábata, pa nós por tá. Nán tá nos principio y nán principio tá, tá. ¿Tá, tá e tá di tur cos?
Ta parce qu nós a desviá for di nos propósito. Sin embargo ta trata di un movementu circular pa por bolbe na nos propósito.
Nós tesis tá: calque intento di comprondé un palabra ta requerí busca su rais mas profundo. Y su rais tá verbo.[3]
¿Quico un pueblo ignorante ta haci? E ta ignorá (verbo) loque realmente e tá. ¿Con por tá? A concencuencia di loque a pasa cun’é a través di historia. Nós caso particular tá cuatershen aña di colonialismo makamba qu a crea den nós odio pa nós mes y desprecio pa nós mes y nós di nos banda, paradóhicamente, a imitá precisamente esnán qu ta odia nós y despreciá nós.
Revolushón, bati brecha den e Tapaqueshi makamba pa asina cuatershen aña di putrefacshón cuminsá sali for di nos sistema, for di nos tá, ta cuminsá ora nós NO ta ignorá mas quen nós tábata y quen nós méster tá.
Esencia di dominashón colonial racista tá exihí precisamente pa nós sigui ignorá quen nós tá realmente, quico tá nos potencial, quico tá nos riquesa.
P’esey tur supuesto acto makamba pa «yuda» nós emancipá no solamente tá sospechoso, sino a priori falsu. Pa naturalesa nós hámber pa no tá ignorante, tá bai contra su necesidad genético patológico rassista di mantené nós den un estado ignorante y asina mantené dominashón y còntròl.
No ignorá di unda bó ta bin. No ignorá quen bó tá. Sea consciente. Sea líber. Tá, tá libertad. Tá, tá soberanía. Tá, tá independencia.
Papiamentu Bibu
[2] Un ehèmpel contrali tá e palabra Tolerancia, tan usá pa makamba. Makamba tá uz’é pa tapa loque nán tá realmente: racista. Ora hiba e sustantivo tolerancia atrobe na su raís, ta percibí su berdadero dimenshón. Ora bisa «mí ta tolerabu», ta nificá realmente qu mí no que bó cerca di mí. P’esey rara bes makamba ta uz’é den su formal verbal. Riba e asuntu aquí, ya nós a profundisá dos aña pasá den e artículo Prostitushón di Idioma.
[3] José Martí a scirbi: A la raíz va el hombre verdadero. Radical no es más que eso: el que va a las raíces. No se llame radical quien no vea las cosas en su fondo.
E bitácora aquí tá abrí pa reacshón. Tur reacshón tá someté na moderashón y solamente lo sali publicá si e «bitacorístanan» ta haña qu ta trata di un reacshón constructivo (no necesariamente mester tá di acuerdo cu nós).
10/22/2009
Palabra di Día: Semana
El hábito de agrupar los días en períodos de siete unidades, que hoy llamamos semana, es original de los babilonios y fue adoptado por los griegos y los romanos, que dieron nombre a estos períodos sobre la base del número siete. Los griegos los llamaron hebdomás, de hepta 'siete', palabra que perdura hasta nosotros en hebdomadario, que significa 'semanal, semanario'. En Roma se adoptó el nombre septimana, que llegó al español como 'semana' ya en el Cantar de Mio Cid:
Aqui les pongo plazo | de dentro en mi cort:
a cabo de tres semanas | en begas de Carrion
que fagan esta lid | delant estando yo.
a cabo de tres semanas | en begas de Carrion
que fagan esta lid | delant estando yo.
Entre los romanos, el gran prestigio de la astrología llevó a introducir la semana de siete días, basada en la idea babilónica de las siete mañanas, y los nombres de los días fueron tomados de astros y dioses equiparados a los babilonios. De esta forma, el lunes se llamó así en homenaje a la Luna; el martes recordaba al dios de la guerra, Marte para los romanos; el miércoles, al dios del comercio, Mercurio; el jueves a Júpiter (dies Jove o día de Júpiter), y el viernes, a Venus. Para los romanos, el sábado era el día de Saturno, pero con el advenimiento del cristianismo el nombre dies Saturni fue cambiado por Sabbatum, derivado del hebreo sabbath, proveniente de sabath 'descansar', que entre los judíos designa al día semanal de descanso. En latín, el domingo se llamaba Solis dies 'día del Sol', pero los cristianos cambiaron ese nombre a Dominica, que significaba 'día del Señor' (dominus).
E bitácora aquí tá abrí pa reacshón. Tur reacshón tá someté na moderashón y solamente lo sali publicá si e «bitacorístanan» ta haña qu ta trata di un reacshón constructivo (no necesariamente mester tá di acuerdo cu nós).
Di tur un poco
Awe nós ta ofrecé un variedad di fragmento sacá for di diferente fuente. E fragméntonan ta varia for di traducshón di dicho y proverbio for di otro idioma qu, na nos parecer, ta zona bon na papiamentu, te fragméntonan qu tin di aber cu libertad.
Un clabu ta saca otro clabu
Un día ta siña otro día
No busca den amigu riquesa, ni noblesa, sino bon naturalesa.
Anochi tá capa di pecadó
Necesidad no tin ley
La soberanía es una condición necesaria para la reorganización de nuestra vida colectiva y para nuestra inserción plena en los asuntos de la región y del mundo. El colonialismo, sin embargo, es un fenómeno mucho más profundo y complejo. Superar el colonialismo implica, entre otras cosas, erradicar la minusvaloración propia y la dependencia a través del trabajo, la educación y la cultura.
(for di e página-web di Instituto Soberanista Puertorriqueño)
A la raíz va el hombre verdadero. Radical no es más que eso: el que va a las raíces. No se llame radical quien no vea las cosas en su fondo. Ni hombre, quien no ayude a la seguridad y dicha de los demás hombres.
José Martí
E bitácora aquí tá abrí pa reacshón. Tur reacshón tá someté na moderashón y solamente lo sali publicá si e «bitacorístanan» ta haña qu ta trata di un reacshón constructivo (no necesariamente mester tá di acuerdo cu nós).
Paquico realmente tá stashoná militar makamba na Antilla
| Beteugelen van woelingen 22 Okt, 2009, 13:45 (GMT -04:00) | | |
Beteugelen van woelingen | ||
P’esey nán tá stashoná marina makamba na Antilla. No pa fèrf cas, o supuestamente yuda limpia curá di scol, o yuda un machi crusa calla. Nò, e terorístanan makamba disfrasá na militar tá stashoná aqui pa oprimí.
Nán a caba di tene un ehercicio na Aruba con dominá rebelión. E noticia aquí a sali publicá den Amigoe di awe. Nós ta referí mesora na e artículo qu nós a scirbi titulá Nótanan di Prensa: Un tesis y Bijleveld vs Boneiru.
Den e artículo nós ta haci menshón di un tal de Vries qu tá doctorando riba Antilla como tema. E ta puntra cua funshón Defensa (c.q. marina makamba) por tin den futuro. Nós ta finalisá e nota aquí citando for di nos mes artículo:
«Defensa ya pa hopi siglo tá e símbolo palpábel di compromiso hulandés na Antilla y Aruba.» Su traducshón berdadero tá: Presencia militar makamba ya pa hopi siglo tá e símbolo colonial racista pa excelencia di ocupashón, dominio, opreshón y explotashón na Antilla y Aruba. Mas aléu e militar aquí ta puntra quico presencia militar por nificá na Antilla. Obviamente l'e no contestá loque nós a scirbi a través di dos aña Papiamentu Bibu. Su proposishón tá e clásico propuesta colonial hipócrita: den caso di desáster y, awor e cos ta sali: disturbio. ¿Cua disturbio? ¿Manera 30 di mei ora a manda militar makamba pa controlá y oprimí y para un machi pa controlá su tas? Finalmente e ta puntra quico lo pasa den caso qu «un di e íslanan dicidí di quibra relashón cu Paisnan Abóu mientras e no ta cla políticamente y económicamente.»
Papiamentu Bibu
E bitácora aquí tá abrí pa reacshón. Tur reacshón tá someté na moderashón y solamente lo sali publicá si e «bitacorístanan» ta haña qu ta trata di un reacshón constructivo (no necesariamente mester tá di acuerdo cu nós).
10/21/2009
Manipulashón y Indoctrinashón mediático
Manipulashón mediático, labamentu di celéber y tur otro clase di propaganda colonial, ta forma parti di loque awendía llama guera di cuarto generashón. E bombardeo tá incesante, riguroso y inclemente.
Den e artículo Monopolio Mediático y Manipulashón Mediático nós a exponé e matrisan di opinión qu entre otro makamba ta uza pa crea un expediente pa tin pretexto pa por intervení. Cu e tácticanan aquí a logra propiná MEP un derota fulminante na Aruba.
Guera asimétrico tá e guera qu nós ta hiba como pueblo oprimí qu deseosamente ta busca su liberashón y consiguientemente su libertad como e meta supremo. Guera asimétrico tá e fuente de creatividad propio di un pueblo oprimí qu tin husticia sémper su banda. Por lo tanto victoria final. Tur lucha di libertad sémper tá hustificá pasobra su esencia, qu tá libertad, su tá (tá o no ta, tá e dilema), tá su strategia pa cada un di nós na nivel personal como resultado di e gran meta: libertad colectivo como pueblo. O bó ta líber, o bó no tá líber. No tin algu entre e dos opshonan aquí. P’esey independencia, libertad, soberanía tá asemehá bida propiamente.
E meta supremo aquí tá hustificá e métodonan o tácticanan. Táctica y strategia tá íntimamente entrelasá. Táctica ta sirbi strategia pa por logra e meta. Táctica sin strategia, no tin sentido. Táctica sin strategia tá manera un barcu sin destinashón. Strategia sin táctica irrevocablemente lo falla.
Libertad tá nos strategia. Táctica tá e métodonan, e guera asimétrico y di cuarto generashón, qu nós lo uza pa logra nos strategia.
Nós ta bolbe principio. Libertad, tá un so tin. No tin diferente forma di libertad. No tin algu entre medio. O bó tá líber o bó no tá líber. Por lo tanto, e pretenshón qu quedando bou di e Tapaqueshi Makamba tá garantisá nos libertad, tá un contradicshón. E falacia qu por ehemplo un corant manera Ultimo tá propagando, es decir qu a bende nos libertad, tá incorecto. No por existí libertad como colonia makamba. No ta existí libertad bou di e Tapaqueshi Makamba.
Cu e breve esboso aquí mesora nós ta desnudá naturalesa di loque asina tantu di nós tá llama reino, «partner» den reino. Tur structura estatal qu ta pèrmití makamba tin algu di bisa riba nos bida diario, directamente o indirectamente, automáticamente ta reprimí nos soberanía y, por lo tanto, nos independencia.
Y asina nós ta llega na naturalesa di e còshèt colonial nefasto qu llama Statüt. Statüt su naturalesa colonial, por lo tanto su carácter opresivo, restrictivo, limitativo di nos soberanía tá contradictorio cu su preámbulo cu ta papia di equivalencia. No tá sin motibu – su motibu sémper tá cu intenshón pernicioso y nefasto – qu e preámbulo no ta papia di igualdad. Simplemente den e mente colonial rassista makamba nós no tá igual. Sémper nós lo tá untermensch: menos qu hende. Además, uzo di e palabra «equivalencia» tá simbolisá e necesidad genético makamba di quièr cuantificá tur cos den balor, preferiblemente cèn, nán único dios. E palabra tá revelador. Jis méster scucha bon y observá bon, manera un remetido di Andres Durand den Amigoe y AD ta siña nós.
Statüt como documento colonial rassista, tin tur elemento den je pa «pacificá», o sea còntròl y dominashón di nos cas. Statüt p.e. ta cuminsá cu duna makamba tur prerogativa riba tereno di defensa, relashonan exterior y nashonalidad. Tur tá atributo di un estado soberano.
Statüt ta duna makamba na tur nivel den nos sociedad cu articulo 43 e posibilidad di intervenshón. Artículo 43 ta bisa:
Inciso 1
Cada un di e paisnan ta percurá pa realisashón di deréchonan y libertadnan humano fundamental, estado di derecho y credibilidad y seguridad di gobièrnu.
Awor ta bin e parti colonial, inciso 2:
Garantía di e deréchonan aquí, libertadnan, estado di derecho y credibilidad y seguridad di gobièrnu ta asuntu di Reino.
¿Y quen ta Reino? Conseho di miníster macamba mas dos figurante antillano (artículo 7 Statüt) sin bos ni voto como decorashón di fondo di e comedia colonial rassista. Y ora tá necesario, tur cos por bira un asuntu di reino, pa por intervení basá riba artículo 43.
Cada un di e paisnan ta percurá pa realisashón di deréchonan y libertadnan humano fundamental, estado di derecho y credibilidad y seguridad di gobièrnu.
Awor ta bin e parti colonial, inciso 2:
Garantía di e deréchonan aquí, libertadnan, estado di derecho y credibilidad y seguridad di gobièrnu ta asuntu di Reino.
¿Y quen ta Reino? Conseho di miníster macamba mas dos figurante antillano (artículo 7 Statüt) sin bos ni voto como decorashón di fondo di e comedia colonial rassista. Y ora tá necesario, tur cos por bira un asuntu di reino, pa por intervení basá riba artículo 43.
Basá riba art.43 inciso 2, tur tópico, tur asuntu manera nán ta haña qu tá bon, makamba por declará asuntu di reino pa supuestamente garantisá deréchonan humano, democracia y bon gobernashón.
E poder colonial aquí di dominashón y còntròl tá den man di makamba, e violadornan di deréchonan humano pa excelencia, e violadornan di nos deréchonan humano ya prácticamente cuátershen aña, ocupando nos cas.
Pa por hustificá nan supuesto permanencia aqui, pa por sigui ocupá, dominá y explotá nos cas, na promé lugá méster indoctriná nós.
Cu mentira y falacia nos héndenan ta quere qu sin makamba nán no tá ningún caminda, qu sin makamba nán no tin derecho di existencia, qu nos cas no tá nada mas qu algún baranca. Ma pa algu e sinbèrgüensanan ta aqui aínda. Pa algu tercamente makamba ta tene duru na e pida baráncanan aquí.
E práctica patalógico nefasto aquí di deshumanisashón por ehèmpel a haña expreshón concreto den e supuesto himno di Frater Radulphus, qu después, aunque modificá, a pa bira nos actual himno. Riba e asuntu aquí, nós tá preparando un artículo pa laga mira con sutil mayoría be e prácticanan colonial deshumanizante tá. Un aporte mas na e catesashi di liberashón.
E proceso aquí a cuminsá na e promé díanan di colonisashón ora a calificá nós como íslanan inútil. E liña còrá ey a queda core a través di nos historia, fortificá y produndisá pa colonialismo, cámponan di concentrashón, teror y intimidashón makamba, penetrando te den e pártinan mas profundo di nos celéber pa un bia mas borotá na boca di de Jongh-Elhage y tantu otro: Nós mes no por.
Manipulashón mediático como arma pa haci nós muda, desarticulá, inofensivo, inerte tin un bacuna efectivo. Ya nós a menshon’é: Idioma. Un idioma líber di mentira y falacia. Un idioma goberná pa claridad lingüístico y claridad conceptual.
«Pues si a uza idioma pa deshumanisá un pueblo, e mesún idioma purificá di su mentíranan, falácianan y eufemísmonan tá un di e ármanan principal di emancipashón.»
Nós lo triunfá.
Papiamentu Bibu
E bitácora aquí tá abrí pa reacshón. Tur reacshón tá someté na moderashón y solamente lo sali publicá si e «bitacorístanan» ta haña qu ta trata di un reacshón constructivo (no necesariamente mester tá di acuerdo cu nós).
10/19/2009
Makamba a posishoná artillería
Awe nós ta sigui riba elecshón 2010. Tá necesario realisá nós algún asuntu.
1. E colonisadó opresor rassista tá spantá. Den su reacshón como gañadó compulsivo y trocedó di historia, e por reacshoná di dos manera. O e ta reacshoná demostrando inseguridad, o e ta tene su pulso tranquil y sin ningún clase di emoshón e ta reacshoná controlá. Cu e último variante aquí nós tin di aber cu e makamba colonial rassista. Rara bes un makamba ta pèrdè còntròl. E caso mas notábel tábata Balkenende día a pon’é sali for di WTC bai sconde den su bastión militar colonial na Parera rondoná pa su terorístanan militar makamba. Den su reacshón durante e rueda di prensa, e tábata notablemente iritá, descontrolá y for di base.
2. Ofensiva makamba tá tumando lugá, sea pa makamba mes o nan representántenan colonial local. Nós por nombra algún.
A. Ya nós a menshoná drechamentu di algún bario. Esaqui tá tumando lugá den estrecho relashón di quièr rebibá e aura di estadista, di mama di nashón di colaboradó colonial De Jongh-Elhage. Además, si nós sigui pensa riba e asuntu aquí, ta llama atenshón qu un proyecto na nivel insular y específicamente di e cartera di Godett, awor ta cai bou di coordinashón di otro diputado (si nós no ta herá Jacoba). Por lo tanto a hala Godett un banda.
B. Na di dos lugá a lansa e ofensiva di supuestamente bai combatí fuga di celéber cu e insulto di 1.6 millón. Tambe tá otro acto di quièr crea un bon imagen.
C. Na di tres lugá makamba, obviamente den colaborashón cu nan representante colonial local Bibalargu, ta bai promové un «Taalunie» pa papiamentu. Bibalargu ta cera un acuerdo cu makamba Pishifuerte. E mesún Pishifuerte aquí aña pasá a declará qu idioma makamba tá e «cemènt» (por cierto un prostitushón di idioma qu realmente ta nificá un arma di opreshón) di su supuesto reino makamba. Por lo tanto, e tá contradiciendo su propio palábranan. Por lo tanto, su intenshón di promové papiamentu tá falsu y hipócrita.
D. Na di cuáter lugá e ofensiva makamba di quièr eliminá, lubidá pasado, nan pasado colonial rassista nazi genocida. Nan pasado y presente genocida, di apartheid. Y asina nós por sigui. Riba e asuntu aquí, nós lo dedicá algún capítulo aparte qu no tá nada otro qu ripití loque ya nós tá scirbiendo pa mas qu dos aña.
3. Por último e promé encuesta qu a sali awe. Un encuesta ehecutá pa dos compañía makamba Stradius Media (e yu di tera como director tá un capa. Observá quen tá e «proxy holder») y Dragonfly Media. Nan dátonan na Cámara di Comercio tá Stradius y Dragonfly. Nán tá financiá pa e corant makamba colonial AD y Extra, qu tin un posishón cla na fabor di e opshón Colonia Plus. Por lo tanto, e «ménage à quatre» di dos compañía makamba, un corant makamba colonial y un corant local na fabor di dominio colonial profundisá no tin nada di independiente, ni imparcial. Tá bon còrda qu e mesún corant makamba AD riba e día di referéndum na mei pasá, contra tur ética y regla, e publicá resultado di un encuesta makamba qu lo a duna opshón Sí (Colonia Plus) un bentaha di 24% riba opshón Nò (Colonia), como último reacshón colonial convulsivo pa trata di influenciá y manipulá resultado di e referéndum.
Makamba y nan secuasnan, nan colaboradornan colonial local a posishoná nan artillería y a cuminsá tira. Nós ta quere qu, aparte di loque nós a bisa ayera tocante e imagen di supuesto mama di nashón y supuesto estadista intachábel, nós no méster cai den detalle y pleitamentu pa cos qu no ta di asina gran importancia. No méster laga nán seducí nós den cai den redu, den còmbersashón di snack. E colaboradornan tin diferente forma di quita atenshón for di esencia di e asuntu. Nán lo haci hopi uzo di e trámpanan qu llama Gomez y Sulvarán y asta Bibalargu (pa algu ta bai nombra Bibalargu líder di campaña) cu nan cangamentu di saya, pa protehá reina di e colmena qu tá De Jongh-Elhage. Bibalargu tin dos cartera pisá. ¿Con e ta haci carga un campaña sin neglishá su cartéranan? Tá algu pa pensa ariba como táctica di batalla. Méster considerá tur opshón, tur posibilidad y sigui tira despiadadamente, sin considerashón. Dominio colonial rassista nazi makamba tá coriendo pelíguer y lo resultá con qu bai bin den independencia. E derota 48%/52% a demostrá esey. Makamba den pèrtá lo haci tur cos posíbel pa por mantené y profundisá nan gara colonial rassista di nos cas.
Como último nós quiér consehá paga tinu riba cada unu di nós su seguridad personal.
Nós lo triunfá.
Papiamentu Bibu
E bitácora aquí tá abrí pa reacshón. Tur reacshón tá someté na moderashón y solamente lo sali publicá si e «bitacorístanan» ta haña qu ta trata di un reacshón constructivo (no necesariamente mester tá di acuerdo cu nós).
1. E colonisadó opresor rassista tá spantá. Den su reacshón como gañadó compulsivo y trocedó di historia, e por reacshoná di dos manera. O e ta reacshoná demostrando inseguridad, o e ta tene su pulso tranquil y sin ningún clase di emoshón e ta reacshoná controlá. Cu e último variante aquí nós tin di aber cu e makamba colonial rassista. Rara bes un makamba ta pèrdè còntròl. E caso mas notábel tábata Balkenende día a pon’é sali for di WTC bai sconde den su bastión militar colonial na Parera rondoná pa su terorístanan militar makamba. Den su reacshón durante e rueda di prensa, e tábata notablemente iritá, descontrolá y for di base.
2. Ofensiva makamba tá tumando lugá, sea pa makamba mes o nan representántenan colonial local. Nós por nombra algún.
A. Ya nós a menshoná drechamentu di algún bario. Esaqui tá tumando lugá den estrecho relashón di quièr rebibá e aura di estadista, di mama di nashón di colaboradó colonial De Jongh-Elhage. Además, si nós sigui pensa riba e asuntu aquí, ta llama atenshón qu un proyecto na nivel insular y específicamente di e cartera di Godett, awor ta cai bou di coordinashón di otro diputado (si nós no ta herá Jacoba). Por lo tanto a hala Godett un banda.
B. Na di dos lugá a lansa e ofensiva di supuestamente bai combatí fuga di celéber cu e insulto di 1.6 millón. Tambe tá otro acto di quièr crea un bon imagen.
C. Na di tres lugá makamba, obviamente den colaborashón cu nan representante colonial local Bibalargu, ta bai promové un «Taalunie» pa papiamentu. Bibalargu ta cera un acuerdo cu makamba Pishifuerte. E mesún Pishifuerte aquí aña pasá a declará qu idioma makamba tá e «cemènt» (por cierto un prostitushón di idioma qu realmente ta nificá un arma di opreshón) di su supuesto reino makamba. Por lo tanto, e tá contradiciendo su propio palábranan. Por lo tanto, su intenshón di promové papiamentu tá falsu y hipócrita.
D. Na di cuáter lugá e ofensiva makamba di quièr eliminá, lubidá pasado, nan pasado colonial rassista nazi genocida. Nan pasado y presente genocida, di apartheid. Y asina nós por sigui. Riba e asuntu aquí, nós lo dedicá algún capítulo aparte qu no tá nada otro qu ripití loque ya nós tá scirbiendo pa mas qu dos aña.
3. Por último e promé encuesta qu a sali awe. Un encuesta ehecutá pa dos compañía makamba Stradius Media (e yu di tera como director tá un capa. Observá quen tá e «proxy holder») y Dragonfly Media. Nan dátonan na Cámara di Comercio tá Stradius y Dragonfly. Nán tá financiá pa e corant makamba colonial AD y Extra, qu tin un posishón cla na fabor di e opshón Colonia Plus. Por lo tanto, e «ménage à quatre» di dos compañía makamba, un corant makamba colonial y un corant local na fabor di dominio colonial profundisá no tin nada di independiente, ni imparcial. Tá bon còrda qu e mesún corant makamba AD riba e día di referéndum na mei pasá, contra tur ética y regla, e publicá resultado di un encuesta makamba qu lo a duna opshón Sí (Colonia Plus) un bentaha di 24% riba opshón Nò (Colonia), como último reacshón colonial convulsivo pa trata di influenciá y manipulá resultado di e referéndum.
Makamba y nan secuasnan, nan colaboradornan colonial local a posishoná nan artillería y a cuminsá tira. Nós ta quere qu, aparte di loque nós a bisa ayera tocante e imagen di supuesto mama di nashón y supuesto estadista intachábel, nós no méster cai den detalle y pleitamentu pa cos qu no ta di asina gran importancia. No méster laga nán seducí nós den cai den redu, den còmbersashón di snack. E colaboradornan tin diferente forma di quita atenshón for di esencia di e asuntu. Nán lo haci hopi uzo di e trámpanan qu llama Gomez y Sulvarán y asta Bibalargu (pa algu ta bai nombra Bibalargu líder di campaña) cu nan cangamentu di saya, pa protehá reina di e colmena qu tá De Jongh-Elhage. Bibalargu tin dos cartera pisá. ¿Con e ta haci carga un campaña sin neglishá su cartéranan? Tá algu pa pensa ariba como táctica di batalla. Méster considerá tur opshón, tur posibilidad y sigui tira despiadadamente, sin considerashón. Dominio colonial rassista nazi makamba tá coriendo pelíguer y lo resultá con qu bai bin den independencia. E derota 48%/52% a demostrá esey. Makamba den pèrtá lo haci tur cos posíbel pa por mantené y profundisá nan gara colonial rassista di nos cas.
Como último nós quiér consehá paga tinu riba cada unu di nós su seguridad personal.
Nós lo triunfá.
Papiamentu Bibu
E bitácora aquí tá abrí pa reacshón. Tur reacshón tá someté na moderashón y solamente lo sali publicá si e «bitacorístanan» ta haña qu ta trata di un reacshón constructivo (no necesariamente mester tá di acuerdo cu nós).
10/18/2009
Ofensiva 2010: O nós ta triunfá o capitulá
Nós a cuminsá e batalla final. ¿Nós lo sali victorioso o nós lo capitulá? Oposishón, tantu Aliansa Patriotico como Lista Combiná méster cuminsá move. ¿Quico tá pasando?
Ya makamba y nan secuasnan, e gobernántenan colaborador colonial local, a cuminsá ofensiva. 48%/52%, e derota di mei pasá, tin nán bon lantá. 48%/52% a pesar di gran capital, manipulashón, intimidashón, chantahe, tá un derota.
E ofensiva di drecha algún bario tá inicio di e ofensiva. No tá nada otro qu un variante moderno di soborno manera antes tábata haci cu promésanan y regalamentu di cosnan manera frigidaire. Enter e ilushón di e supuesto sañeamentu di debe tá un acto coruptivo di soborno. E miserábel 1.6 millón pa combatí fuga di celéber (brain drain) qu Bibalargu y e makamba Pishifuerte a bin cun'é, na su turno un ofensa, tá otro acto di brua tera. ¿Quen di oposishón a reacshoná riba e insulto aquí? Tábatin, te caminda nós sa, un reacshón di prof. Carlos Weeber den corant.
Ya den un artículo anterior nós a duna un análisis di e figura De Jong-Elhage (E enigma qu llama De Jongh-Elhage). Un biaha mas tá presentando De Jongh-Elhage como mama di nashón. Y te aínda oposishón no a haña un contesta demoledor pa caba cu e imagen aquí. Si nós quièr triunfá den e elecshón di 2010, méster distruí e imagen aquí, qu atrobe nán tá cultivando. Méster haci un análisis di e fenómeno aquí a corto plaso pa formulá un táctica qu ta distruí e imagen, e aura qu tá cultivando rònd su persona.
Makamba na su turno tambe tá den un ofensiva. Mira por ehemplo Bijleveld qu mas y mas tá bisando qu pasado no tá importante, sino solamente presente y futuro. Riba e mentíranan aqui, Papiamentu Bibu a duna su contesta a través di 2 aña. Sin embargo nós lo antendé cun’é directamente, un biaha mas y tur biaha qu tá necesario. Mashá símpel. Bijleveld tá pasando pa e trápinan di e Sindrome Colonial Racista di Superioridad (mira: Perfil Sicológico di un Racista). Indignatio, Negatio y Inculpatio. E ta indigná qu nós ta «maha» muchu cu pasado, e ta ninga qu pasado tá importante, e ta ninga qu loque makamba ta haci tá colonial y finalmente e ta culpa nós di ta maha muchu cu algu qu según e no ta hiba nós ningún caminda.
Finalmente, pa bolbe riba e caso De Jongh-Elhage, méster atendé cu e asuntu aquí na tur nivel. No por hunga wega di hende nèchi. Méster lubidá tur considerashón di ética y baha na nivelnan maquiavélico pa caba cu e imagen aquí.
Un principio. E filósofo chinés Tzun-Zu a scirbi un tratado tocante guera. Un expreshón di je qu sémper nós tin na mente tá: «Si e contrincante tá colérico di carácter, irité.» Si observá bon, ora ta duda o cuestioná De Jongh-Elhage su supuesto integridad, e ta pèrdè còntròl. Méster sigui irité, persiguié, no méster duné or’i porta. Méster atendé urgentemente cu e imagen di mama di nashón qu tá cultivando rond di je. Algún luna so tin. No tin tempu di pèrdè. E tá makamba su arma principal.
Nós tambe lo bai den consulta pa mira cu quico nós por aportá.
Papiamentu Bibu
E bitácora aquí tá abrí pa reacshón. Tur reacshón tá someté na moderashón y solamente lo sali publicá si e «bitacorístanan» ta haña qu ta trata di un reacshón constructivo (no necesariamente mester tá di acuerdo cu nós).
Ya makamba y nan secuasnan, e gobernántenan colaborador colonial local, a cuminsá ofensiva. 48%/52%, e derota di mei pasá, tin nán bon lantá. 48%/52% a pesar di gran capital, manipulashón, intimidashón, chantahe, tá un derota.
E ofensiva di drecha algún bario tá inicio di e ofensiva. No tá nada otro qu un variante moderno di soborno manera antes tábata haci cu promésanan y regalamentu di cosnan manera frigidaire. Enter e ilushón di e supuesto sañeamentu di debe tá un acto coruptivo di soborno. E miserábel 1.6 millón pa combatí fuga di celéber (brain drain) qu Bibalargu y e makamba Pishifuerte a bin cun'é, na su turno un ofensa, tá otro acto di brua tera. ¿Quen di oposishón a reacshoná riba e insulto aquí? Tábatin, te caminda nós sa, un reacshón di prof. Carlos Weeber den corant.
Ya den un artículo anterior nós a duna un análisis di e figura De Jong-Elhage (E enigma qu llama De Jongh-Elhage). Un biaha mas tá presentando De Jongh-Elhage como mama di nashón. Y te aínda oposishón no a haña un contesta demoledor pa caba cu e imagen aquí. Si nós quièr triunfá den e elecshón di 2010, méster distruí e imagen aquí, qu atrobe nán tá cultivando. Méster haci un análisis di e fenómeno aquí a corto plaso pa formulá un táctica qu ta distruí e imagen, e aura qu tá cultivando rònd su persona.
Makamba na su turno tambe tá den un ofensiva. Mira por ehemplo Bijleveld qu mas y mas tá bisando qu pasado no tá importante, sino solamente presente y futuro. Riba e mentíranan aqui, Papiamentu Bibu a duna su contesta a través di 2 aña. Sin embargo nós lo antendé cun’é directamente, un biaha mas y tur biaha qu tá necesario. Mashá símpel. Bijleveld tá pasando pa e trápinan di e Sindrome Colonial Racista di Superioridad (mira: Perfil Sicológico di un Racista). Indignatio, Negatio y Inculpatio. E ta indigná qu nós ta «maha» muchu cu pasado, e ta ninga qu pasado tá importante, e ta ninga qu loque makamba ta haci tá colonial y finalmente e ta culpa nós di ta maha muchu cu algu qu según e no ta hiba nós ningún caminda.
Finalmente, pa bolbe riba e caso De Jongh-Elhage, méster atendé cu e asuntu aquí na tur nivel. No por hunga wega di hende nèchi. Méster lubidá tur considerashón di ética y baha na nivelnan maquiavélico pa caba cu e imagen aquí.
Un principio. E filósofo chinés Tzun-Zu a scirbi un tratado tocante guera. Un expreshón di je qu sémper nós tin na mente tá: «Si e contrincante tá colérico di carácter, irité.» Si observá bon, ora ta duda o cuestioná De Jongh-Elhage su supuesto integridad, e ta pèrdè còntròl. Méster sigui irité, persiguié, no méster duné or’i porta. Méster atendé urgentemente cu e imagen di mama di nashón qu tá cultivando rond di je. Algún luna so tin. No tin tempu di pèrdè. E tá makamba su arma principal.
Nós tambe lo bai den consulta pa mira cu quico nós por aportá.
Papiamentu Bibu
E bitácora aquí tá abrí pa reacshón. Tur reacshón tá someté na moderashón y solamente lo sali publicá si e «bitacorístanan» ta haña qu ta trata di un reacshón constructivo (no necesariamente mester tá di acuerdo cu nós).
Penetrashón di séctanan seudo-religioso germano como instrumento di còntròl, dominashón y explotashón.
Penetrashón di séctanan seudo-religioso germano como instrumento di còntròl, dominashón y explotashón. Asesinato. Invashón. Manipulashón. Sabotahe. Y asina tin mas. Tá e fórmanan di còntròl, dominashón y explotashón. Mescos qu antes a usa mishón y civilisashón como pretexto pa explotashón, genocidio, sclabitud, atrobe tá usando e mesún mecanísmonan ―awendía den uso tá pretexto di democracia, deréchonan humano y tambe mishón― pa còntròl, dominashón y explotashón di teritórionan ricu na materia prima, awa y biodiversidad. Nós ta presentá un video di e programa La Hojilla. Atrobe nós ta pidi pasenshi pasobra prácticamente enter e programa ta duna informashón importante.
E transmishón aquí tá e promé parti. Dialuna La Hojilla lo presentá e di dos capítulo.
Còrda sémper: makamba ta forma parti íntegro di imperio mericano. Makamba tá e vasallo y cachó mas fiel. Makamba ta participá activamente na áctonan di desestabilisashón y sabotahe na Venezuela. Por lo tanto Antilla, mas aínda qu tur e otro básenan militar na América Latino, tá di extremo importancia pa desestabilisashón y invashón di Venezuela.
La Hojilla
Papiamentu Bibu
E bitácora aquí tá abrí pa reacshón. Tur reacshón tá someté na moderashón y solamente lo sali publicá si e «bitacorístanan» ta haña qu ta trata di un reacshón constructivo (no necesariamente mester tá di acuerdo cu nós).
E transmishón aquí tá e promé parti. Dialuna La Hojilla lo presentá e di dos capítulo.
Còrda sémper: makamba ta forma parti íntegro di imperio mericano. Makamba tá e vasallo y cachó mas fiel. Makamba ta participá activamente na áctonan di desestabilisashón y sabotahe na Venezuela. Por lo tanto Antilla, mas aínda qu tur e otro básenan militar na América Latino, tá di extremo importancia pa desestabilisashón y invashón di Venezuela.
La Hojilla
Papiamentu Bibu
E bitácora aquí tá abrí pa reacshón. Tur reacshón tá someté na moderashón y solamente lo sali publicá si e «bitacorístanan» ta haña qu ta trata di un reacshón constructivo (no necesariamente mester tá di acuerdo cu nós).
Un Palabra Interesante: Contumacia
Sustantivo
1 Moda di tá o comportá di un hende qu ta mantené tenasmente den un eror.
SINÓNIMO obstinashón, tenacidad
2 DERECHO Falta di comparecencia den un huicio.
SINÓNIMO rebeldía
Sinónimo
sustantivo:
obstinashón: porfía, terquedad, tenacidad, renuencia, insistencia
reincidencia: reiterashón, frecuencia, recaída, ripitishón
rebeldía: insurrecshón, subvershón, intolerancia, rigidés
E bitácora aquí tá abrí pa reacshón. Tur reacshón tá someté na moderashón y solamente lo sali publicá si e «bitacorístanan» ta haña qu ta trata di un reacshón constructivo (no necesariamente mester tá di acuerdo cu nós).
1 Moda di tá o comportá di un hende qu ta mantené tenasmente den un eror.
SINÓNIMO obstinashón, tenacidad
2 DERECHO Falta di comparecencia den un huicio.
SINÓNIMO rebeldía
Sinónimo
sustantivo:
obstinashón: porfía, terquedad, tenacidad, renuencia, insistencia
reincidencia: reiterashón, frecuencia, recaída, ripitishón
rebeldía: insurrecshón, subvershón, intolerancia, rigidés
E bitácora aquí tá abrí pa reacshón. Tur reacshón tá someté na moderashón y solamente lo sali publicá si e «bitacorístanan» ta haña qu ta trata di un reacshón constructivo (no necesariamente mester tá di acuerdo cu nós).
10/17/2009
San Vicente y Granadinas aboga ante el ALBA por su autodeterminación
Promé Miníster di San Vicente y Granadínonan Ralph Goncalves na palabra durante e Cumbre di ALBA den progreso.
Un discurso importante y di nificashón pa nós tambe:
Discurso
E bitácora aquí tá abrí pa reacshón. Tur reacshón tá someté na moderashón y solamente lo sali publicá si e «bitacorístanan» ta haña qu ta trata di un reacshón constructivo (no necesariamente mester tá di acuerdo cu nós).
Un discurso importante y di nificashón pa nós tambe:
Discurso
E bitácora aquí tá abrí pa reacshón. Tur reacshón tá someté na moderashón y solamente lo sali publicá si e «bitacorístanan» ta haña qu ta trata di un reacshón constructivo (no necesariamente mester tá di acuerdo cu nós).
10/16/2009
Un berdadero neshi di ladrón corupto
Makamba sémper ta purba tapa nan mes shirishírinan. Makamba tá asina hipócrita qu ora nán bisa algu di nán mes, tá algu excepshonal. E caso méster tá asina extremo qu di su propio porquería e ta desbordá. Den e siguiente capítulo di Buitenhof, otro opera buffa makamba na televishón, un columnista llamá Max Pam ta abri afó contra entre otro cas «real» makamba. ¿Con cos por a llega asina leu? E lector mes huzga. Còrda: pasenshi. Promé qu Pam tá na palabra, esún qu ta guía e programa ta atendé otro tópico.
For di 21'30 te min 25.
For di 21'30 te min 25.
Un berdadero neshi di ladrón corupto:
http://player.omroep.nl/?aflID=10174350E bitácora aquí tá abrí pa reacshón. Tur reacshón tá someté na moderashón y solamente lo sali publicá si e «bitacorístanan» ta haña qu ta trata di un reacshón constructivo (no necesariamente mester tá di acuerdo cu nós).
10/15/2009
12 di òctober: Día di Resistencia Indígena
Den fin di simán qu a pasa, pa tá exacto 12 di òctober, a conmemorá na Venezuela Día de la Resistencia Indígena, día qu supuestamente a descubrí America y inicio di un genocidio di parti di europeo di puéblonan inján y africano qu no conocé ni algu semehante den historia di humanidad. Y sí, calque unu tá di mas y totalmente inaceptábel, pero Shoah no tá excepshonal, ni único. Shoah a dura algún aña cu seis millón asesinato di parti di germánonan, cu complicidad y participashón europeo y mericano, en particular makamba cu nan NSB. Y ora ta papia di Shoah, ta lubidá otro 5 pa 10 millón di romani (gitano), sinti (gitano), polaco, ruso, homosexual y otro oponente religioso y político qu tambe a fallecé den e teríbel, nefasto y infausto cámponan di concentrashón nazi. Ma pió tábata loque a pasa na América Latino y Caribe. Mientras Shoah hudíu a dura algún aña, nos Shoah a dura algún siglo, cu alrededor di 150.000.000 pa 200.000.000 asesinato. Y mientras nos rumanan hudíu ― e Levi-nan, e Salomon-nan y ótronan ― después di di dos guera mundial aínda tábatin memoria, tábata sa quen nán tábata, tábata còrda nan nòmber y tábata còrda di unda nán tábata bin, cerca nós den e cámponan di concentrashón después di algún generashón nós no tábata còrda mas di unda nós tábata bini y con nós tábata llama. «No por compará nán cu otro» makamba sa bisa. Pseudo-científiconan manera Oostindie pa complicidad ta refutá qu por llamé genocidio. Esey tá su asuntu. Nós ta haña qu tá un genocidio, anto e tá un genocidio. Sí, shoah hudíu no tá comparábel cu esún di nós, pasobra e tábata pió. Finalmente nós no ta carga cu e asesinato di seis millón hudíu riba nos consenshi. Al contrario, nós tá e descendiéntenan di nos propio Shoah.
Precisamente e simán aquí riba e página-web di Rebelión ta sali un artículo relashoná cu sionismo: Desmitificando el sionismo.
Y nós ta queda bisa qu nós tá e descendiéntenan di un shoah pió qu esún hudíu, no pa ofendé nos rumanan hudíu, sino pa mira si bou di e vèrnis fini ey, e casca delegá ey di hipocresía y mentira makamba, makamba aínda tin un crenchi di consenshi, un crenchi di bèrgüenza. Nós no tin speransa. Finalmente e palábranan aquí tá dirigí na nos compatriótanan pa yuda nán sali for di e Tapaqueshi Makamba.
Pues, nós ta tene nós relato awe còrticu pa presentá un video di Conmemorashón di e Día di Invashón, antes llamá Día de la Raza (¿cua rasa?), qu awor llama Día de la Resistencia Indígena.
Finalmente nós ta pidi nos rumanan cristián den lucha enfáticamente mira e video aquí y especialmente pa paga tinu riba e discurso di diputada Nohelí Pocaterra, ora den e segundo mitar di su discurso e ta referí na penetrashón seudo-religioso yanki (y naturalmente makamba) di parti di seudo-séctanan na América Latino (y naturalmente Caribe) como arma pa nubla y controlá nos mente y obviamente nos combatividad. Tá un variante mas di e Tapaqueshi Makamba. Tá un proceso qu ta pone qu nós no ta mira realidad cla. Nós, te e día di awe no quièr a mishi cu e punto aquí, consciente qu no tin tópico mas problemático y divisionario qu religión. Algu parecido ta pasa cu Israel y sionismo. Esún qu atacá Israel sionista pa su crimenan contra pueblo palestino, «automáticamente» tá un antisemita. Tá otro ehèmpel di «Mundu Contrali». Sin embargo a llega e ora qu poco-poco nós ta atendé cu e punto aquí pa clara cierto punto pa nos héndenan en general y nos rumanan Cristián en particular. E palábranan di Nohelí Pocaterra tá e promé impulso.
Específicamente min 17.05 di video no. 5. Pocaterra su palábranan:
Advertir y denunciar la agresiva invasión colonial de sectas seudo-religiosas norteamericanas por parte de las viejas y nuevas teologías de dominación hacia los pueblos indígenas del mundo.
http://vtv.gov.ve/videos-emisiones-anteriores/24802
Papiamentu Bibu
E bitácora aquí tá abrí pa reacshón. Tur reacshón tá someté na moderashón y solamente lo sali publicá si e «bitacorístanan» ta haña qu ta trata di un reacshón constructivo (no necesariamente mester tá di acuerdo cu nós).
Precisamente e simán aquí riba e página-web di Rebelión ta sali un artículo relashoná cu sionismo: Desmitificando el sionismo.
Y nós ta queda bisa qu nós tá e descendiéntenan di un shoah pió qu esún hudíu, no pa ofendé nos rumanan hudíu, sino pa mira si bou di e vèrnis fini ey, e casca delegá ey di hipocresía y mentira makamba, makamba aínda tin un crenchi di consenshi, un crenchi di bèrgüenza. Nós no tin speransa. Finalmente e palábranan aquí tá dirigí na nos compatriótanan pa yuda nán sali for di e Tapaqueshi Makamba.
Pues, nós ta tene nós relato awe còrticu pa presentá un video di Conmemorashón di e Día di Invashón, antes llamá Día de la Raza (¿cua rasa?), qu awor llama Día de la Resistencia Indígena.
Finalmente nós ta pidi nos rumanan cristián den lucha enfáticamente mira e video aquí y especialmente pa paga tinu riba e discurso di diputada Nohelí Pocaterra, ora den e segundo mitar di su discurso e ta referí na penetrashón seudo-religioso yanki (y naturalmente makamba) di parti di seudo-séctanan na América Latino (y naturalmente Caribe) como arma pa nubla y controlá nos mente y obviamente nos combatividad. Tá un variante mas di e Tapaqueshi Makamba. Tá un proceso qu ta pone qu nós no ta mira realidad cla. Nós, te e día di awe no quièr a mishi cu e punto aquí, consciente qu no tin tópico mas problemático y divisionario qu religión. Algu parecido ta pasa cu Israel y sionismo. Esún qu atacá Israel sionista pa su crimenan contra pueblo palestino, «automáticamente» tá un antisemita. Tá otro ehèmpel di «Mundu Contrali». Sin embargo a llega e ora qu poco-poco nós ta atendé cu e punto aquí pa clara cierto punto pa nos héndenan en general y nos rumanan Cristián en particular. E palábranan di Nohelí Pocaterra tá e promé impulso.
Específicamente min 17.05 di video no. 5. Pocaterra su palábranan:
Advertir y denunciar la agresiva invasión colonial de sectas seudo-religiosas norteamericanas por parte de las viejas y nuevas teologías de dominación hacia los pueblos indígenas del mundo.
http://vtv.gov.ve/videos-emisiones-anteriores/24802
Papiamentu Bibu
E bitácora aquí tá abrí pa reacshón. Tur reacshón tá someté na moderashón y solamente lo sali publicá si e «bitacorístanan» ta haña qu ta trata di un reacshón constructivo (no necesariamente mester tá di acuerdo cu nós).
10/11/2009
Mundu Contrali: ¿Quen ta costa quen cuantu?
Pues sí, ¿quen ta costa quen cuantu? Ya pa algún tempu, aparte di e usual atáquenan verbal contra strañero y hende «di coló», demonisashón y criminalisashón di strañero y hende di coló, Wilders tá expresando e tradishonal custúmber makamba tratando di cuantificá na placa cuantu nós ta costa nán. Y ni siquiera nós lo por llam’é un regreshón mental: cai back riba un mal custúmber después di a purba, di mil y un manera, sana e enfermedad mental. Nò, tá un «bon» custúmber makamba, genética makamba, di ni siquiera quièr cuantificá, sino genética makamba qu méster inevitablemente cuantificá tur cos den forma di placa. For di nacementu te después di morto y mas allá. Asina a bai sémper, y especialmente asina a bai día a cuminsá sclavisá hende den nan cámponan di concentrashón na Antilla, Sürnám y Indonesia. Por lo tanto, nazi Wilders, representativo pa sociedad makamba, a bin riba e idea tradishonalmente makamba di haci e pregunta cuantu nós ta costa nán.
Nos contesta, como aporte na e futuro Catesashi di Liberashón:
Na promé lugá «nós» no a costa makamba nada den tempu di sclabitud. Al contrario, makamba a haci ganashi astronómico, ganashi di usura den tempu di sclabitud. Na di dos lugá atrobe makamba a haci ganashi di usura ora bou di teror y intimidashón a sclavisá hende den nan cámponan di concentrashón na Antilla, Sürnám y Indonesia sin ningún clase di pago o remunerashón, sin pago di prímanan social, impuesto. Nada. Tá loque Marx a llama enriquecimentu originario. Y no solamente qu no a paga nada, sino además a invadí, ocupá y apropiá di teritórionan vasto cu tur nan riquésanan, sin gastu algún. E lector por imagin’é cuantu placa makamba a acumulá. Esaqui definitivamente nos por llama un «gezonde startpositie». E práctica abyecto aquí tá tumando lugá ya cuátershen aña y a forma e base di nan Epoca di Oro qu aínda tá continuando.
Aparentemente makamba tábatin un «amor» especial pa colonia Indonesia y tábata considerá e otro colónianan un peso na nan pía, indigente. Sin beneficio. Un mentira flagrante. E inbestigadó Armand Zunder a determiná qu makamba durante tempu colonial te áñanan cuarenta di siglo pasá a gana, mihó bisá hòrta casi 300 billón euro. Por lo tanto Sürnám den tur sentido di palabra tábata beneficioso. Además, nan acumulashón originario (hòrtamentu originario) na Sürnám tábata e base pa apropiá di Indonesia. Y asina mes Zunder no a calculá for di áñanan cuarenta di siglo pasá te e último día di nan ocupashón colonial na 1975. Complicidad académico makamba en todo caso aínda no a conducí y lo no conducí na semehante investigashón. Na Paisnan Abóu bou di mil y un pretexto hipócrita y mentira a torpediá e investigashón di Armand Zunder. Finalmente Zunder a bolbe cas, Sürnám, pa finalisá su tesis.
Antilla. Recientemente, y ya nós a publiqu’é, a sali den prensa makamba qu FIOD lo purba di haña còntròl riba 900 billón euro. Y, nós ta bolbe ripití, ta trata di 900 billón euro como resultado di un investigashón riba he llamado «BTW carroussel fraude» na un compañía so na Còrçáo. Tá jis un parti chiquitu.
Como e tipo di cásonan pa complicidad generalmente no sa sali den prensa, e historia aquí tá di carácter singular. Sin embargo e noticia aquí ta duna idea di e súmanan astronómico qu ta pasa vía Antilla. E ta duna mesora un idea di e importancia di Antilla y su posishón estratégico pa makamba. Nós tá un punto nodal pa tur clase di transacshón, nabegashón, aviashón, carga, base militar, fuéntenan estratégico renovábel y no-renovábel. Además ya cuátershen aña como recurso humano nós tá dunando aporte esencial na bienestar di e colonisadó y ocupadó colonial rassista.
Tá di sumo y extremo importancia qu nos especialístanan financiero ta aplicá e modelo Zunder pa Antilla y cuminsá calculá loque makamba ya cuátershen aña a hòrta for di nós y aínda tá hòrtando for di nós.
E ora ey loque makamba ta pretendé qu nós a costa nán y loque makamba a hòrta for di nós a causa di cuátershen aña di colonisashón, ocupashón y explotashón, lo producí un debe di estado makamba pa cu nós qu hamás nán por caba di paga. E debe histórico aquí di estado makamba na nós, tá e base pa e indemnisashón qu makamba méster paga nós día nós tá sintá na mesa cu nán pa finalisá e cuéntanan y llega na acuerdo riba nos día di independencia.
Papiamentu Bibu
E bitácora aquí tá abrí pa reacshón. Tur reacshón tá someté na moderashón y solamente lo sali publicá si e «bitacorístanan» ta haña qu ta trata di un reacshón constructivo (no necesariamente mester tá di acuerdo cu nós).
Nos contesta, como aporte na e futuro Catesashi di Liberashón:
Na promé lugá «nós» no a costa makamba nada den tempu di sclabitud. Al contrario, makamba a haci ganashi astronómico, ganashi di usura den tempu di sclabitud. Na di dos lugá atrobe makamba a haci ganashi di usura ora bou di teror y intimidashón a sclavisá hende den nan cámponan di concentrashón na Antilla, Sürnám y Indonesia sin ningún clase di pago o remunerashón, sin pago di prímanan social, impuesto. Nada. Tá loque Marx a llama enriquecimentu originario. Y no solamente qu no a paga nada, sino además a invadí, ocupá y apropiá di teritórionan vasto cu tur nan riquésanan, sin gastu algún. E lector por imagin’é cuantu placa makamba a acumulá. Esaqui definitivamente nos por llama un «gezonde startpositie». E práctica abyecto aquí tá tumando lugá ya cuátershen aña y a forma e base di nan Epoca di Oro qu aínda tá continuando.
Aparentemente makamba tábatin un «amor» especial pa colonia Indonesia y tábata considerá e otro colónianan un peso na nan pía, indigente. Sin beneficio. Un mentira flagrante. E inbestigadó Armand Zunder a determiná qu makamba durante tempu colonial te áñanan cuarenta di siglo pasá a gana, mihó bisá hòrta casi 300 billón euro. Por lo tanto Sürnám den tur sentido di palabra tábata beneficioso. Además, nan acumulashón originario (hòrtamentu originario) na Sürnám tábata e base pa apropiá di Indonesia. Y asina mes Zunder no a calculá for di áñanan cuarenta di siglo pasá te e último día di nan ocupashón colonial na 1975. Complicidad académico makamba en todo caso aínda no a conducí y lo no conducí na semehante investigashón. Na Paisnan Abóu bou di mil y un pretexto hipócrita y mentira a torpediá e investigashón di Armand Zunder. Finalmente Zunder a bolbe cas, Sürnám, pa finalisá su tesis.
Antilla. Recientemente, y ya nós a publiqu’é, a sali den prensa makamba qu FIOD lo purba di haña còntròl riba 900 billón euro. Y, nós ta bolbe ripití, ta trata di 900 billón euro como resultado di un investigashón riba he llamado «BTW carroussel fraude» na un compañía so na Còrçáo. Tá jis un parti chiquitu.
Como e tipo di cásonan pa complicidad generalmente no sa sali den prensa, e historia aquí tá di carácter singular. Sin embargo e noticia aquí ta duna idea di e súmanan astronómico qu ta pasa vía Antilla. E ta duna mesora un idea di e importancia di Antilla y su posishón estratégico pa makamba. Nós tá un punto nodal pa tur clase di transacshón, nabegashón, aviashón, carga, base militar, fuéntenan estratégico renovábel y no-renovábel. Además ya cuátershen aña como recurso humano nós tá dunando aporte esencial na bienestar di e colonisadó y ocupadó colonial rassista.
Tá di sumo y extremo importancia qu nos especialístanan financiero ta aplicá e modelo Zunder pa Antilla y cuminsá calculá loque makamba ya cuátershen aña a hòrta for di nós y aínda tá hòrtando for di nós.
E ora ey loque makamba ta pretendé qu nós a costa nán y loque makamba a hòrta for di nós a causa di cuátershen aña di colonisashón, ocupashón y explotashón, lo producí un debe di estado makamba pa cu nós qu hamás nán por caba di paga. E debe histórico aquí di estado makamba na nós, tá e base pa e indemnisashón qu makamba méster paga nós día nós tá sintá na mesa cu nán pa finalisá e cuéntanan y llega na acuerdo riba nos día di independencia.
Papiamentu Bibu
E bitácora aquí tá abrí pa reacshón. Tur reacshón tá someté na moderashón y solamente lo sali publicá si e «bitacorístanan» ta haña qu ta trata di un reacshón constructivo (no necesariamente mester tá di acuerdo cu nós).
10/09/2009
El mundo al revés: El premio nobel de la paz para Obama
Adjudicar el premio nobel de la paz a Obama, es un acto di hipocresía y cinismo. Es «el mundo al revés» como Eduardo Galeano lo ha descrito, pero en su versión más extrema. Un presidente títere, marioneta del imperio más brutal que la humanidad haya conocido, responsable del genocidio de millones de indígenas, africanos, judíos (sí, porque el marioneta Hitler era parte del imperio germano como frente de agresión militar contra la Unión Soviética), filipinos, correanos, vietnamitas, iraquíes, afganos, y otro miles de asesinatos en América Latina y el Caribe, que acaba de desatar e intensificar la guerra de ocupación y agresión contra Afganistán y Paquistán, que está preparando nuevas agresiones contra América Latina en general y Venezuela en particular, recibe el premio nobel de la paz. Y los holandeses, miembros de la misma familia germana, ocupadores de nuestra patria antillana, son cómplices y actores en estos crímenes, ya por cuatrocientos años.
¿Cuántos actos más de desesperación quiere cometer este complejo germano genocida para tratar de convencernos que Obama es «un buen muchacho»?
Correctamente en la página-web de Rebelión del miércoles 7 de octubre en el artículo Chávez descifró el Código del Obama seudo pacifista y guerrerista, el escritor anota que el presidente Chávez en su discurso ante la ONU decodificó la mentira que se llama Obama, preguntándose cuantos Obamas existen. Una formulación retórica y necesariamente diplomática. Nuestra contesta no es retórica, ni diplomática: Existe un solo Obama: el títere, el marioneta que no tiene ni voz, ni voto. El Obama como capa de un complejo de guerra genocida, manejado por un grupo de germanos, GENTE de carne y hueso, que tiene incontables asesinatos anotados en su «hoja de vida».
Al igual que no existen uno, dos o tres makambos (nuestra propia y «valorada» versión del yanki). Existe un solo makambo: el colonial rassista que está ocupando, dominando y explotando nuestra casa ya por cuatrocientos años.
Papiamentu Bibu
E bitácora aquí tá abrí pa reacshón. Tur reacshón tá someté na moderashón y solamente lo sali publicá si e «bitacorístanan» ta haña qu ta trata di un reacshón constructivo (no necesariamente mester tá di acuerdo cu nós).
Mundu Contrali: Premio Nobel di Pas pa Obama
Premio Nobel di pas pa Obama, tá hipocresía, tá mundu contrali den su caso mas extremo. Un presidente títere, marioneta di e imperio mas brutal qu humanidad a conocé cu millones di inján, africano, hudíu (sí, marioneta Hitler tábata parti di imperio germano como frente contra Unión Soviético), coreano, vietnamita, iraquí, afgano, y otro miles di asesinato na América Latino y Caribe, qu a caba di intensificá guera na Afganistán y Paquistán, qu tá preparando agreshón contra América Latino en general y Venezuela en particular, ta haña Premio Nobel di Pas. Y makamba como cómplice y actor den e crimenan aquí, ya cuátershen aña.
¿Cuantu acto di desesperashón mas e compleho germano genocida aquí quièr cometé pa purba convencé nós qu Obama tá «bon mucha»?
Corectamente riba e página-web di Rebelión di diarasón 7/10 den e artículo Chávez descifró el Código del Obama seudo pacifista y guerrerista, presidente Chávez a decodificá e mentira qu llama Obama puntrando cuantu Obama tin. Un formulashón retórico y diplomático. Nos contesta no tá retórico. Un Obama so tin: esun títere, marioneta qu no tin nada di bisa. Un Obama como capa pa un aparato di guera genocida, manehá pa un grupo di germano, HENDE di carni y huesu, qu tin incontábel asesinato riba su «blachi di bida».
Igualmente no ta existí un, dos o tres tipo di makamba. Un makamba tin: esún colonial rassista qu tá ocupando, dominando y explotando nos cas ya cuátershen aña.
Papiamentu Bibu
E bitácora aquí tá abrí pa reacshón. Tur reacshón tá someté na moderashón y solamente lo sali publicá si e «bitacorístanan» ta haña qu ta trata di un reacshón constructivo (no necesariamente mester tá di acuerdo cu nós).
¿Cuantu acto di desesperashón mas e compleho germano genocida aquí quièr cometé pa purba convencé nós qu Obama tá «bon mucha»?
Corectamente riba e página-web di Rebelión di diarasón 7/10 den e artículo Chávez descifró el Código del Obama seudo pacifista y guerrerista, presidente Chávez a decodificá e mentira qu llama Obama puntrando cuantu Obama tin. Un formulashón retórico y diplomático. Nos contesta no tá retórico. Un Obama so tin: esun títere, marioneta qu no tin nada di bisa. Un Obama como capa pa un aparato di guera genocida, manehá pa un grupo di germano, HENDE di carni y huesu, qu tin incontábel asesinato riba su «blachi di bida».
Igualmente no ta existí un, dos o tres tipo di makamba. Un makamba tin: esún colonial rassista qu tá ocupando, dominando y explotando nos cas ya cuátershen aña.
Papiamentu Bibu
E bitácora aquí tá abrí pa reacshón. Tur reacshón tá someté na moderashón y solamente lo sali publicá si e «bitacorístanan» ta haña qu ta trata di un reacshón constructivo (no necesariamente mester tá di acuerdo cu nós).
10/07/2009
Nótanan di Prensa: Un tesis y Bijleveld vs Boneiru
/meta> meta="">/> meta="">/>>/>/meta> meta="">/> meta="">/>>/> meta="">/>>/>>/>>/>/meta>/meta> meta="">/>/meta> meta="">/> meta="">/>>/>/meta> meta="">/> meta="">/>>/> meta="">/>>/>>/>>/>/meta>/meta> meta="">/>/meta> meta="">/> meta="">/>>/>/meta> meta="">/> meta="">/>>/> meta="">/>>/>>/>>/>
______________________________________________
Pagina 2 bou di e título Nederland nog niet van de Antillen af, ta raportá di un makamba qu pronto lo presentá su tesis. Ta trata di un tal Cassandra Vrolijk qu tábata militar pa binti aña. Cuáter aña el a permanecé na Antilla. Su lenguahe prostituí ta descalificá su tesis. Algún ehèmpel.
E bitácora aquí tá abrí pa reacshón. Tur reacshón tá someté na moderashón y solamente lo sali publicá si e «bitacorístanan» ta haña qu ta trata di un reacshón constructivo (no necesariamente mester tá di acuerdo cu nós).
Awe nós ta atendé cu algún noticia for di Algemeen Dagblad. E corant derechista aquí tá e portabos pa excelencia di makamba. Méster lesé p'esey: pasobra asina, mihó qu calque otro corant makamba, informashón importante sa filtra pasa censura.
Un tesis
Pre Scriptum:
Pre Scriptum:
Pa esnán qu a lesa e texto caba, nós a adishoná un nota preliminar (8/10/2009) :
E artículo aquí tin como tópico prostitushón di idioma. Nós a omití atendé cu su título: Nederland nog niet van de Antillen af. For di comienso e artículo ta cuminsá cu prostituí idioma makamba. E título tá un ehèmpel di loque Galeano a llama «El mundo al revés». Nós a llam’é «Mundu Contrali». ¿Quico nós quièr men? A título ta apelá na e sentido histórico den nos sique di tá menos, di tá inferior, di «dependé» di makamba, di no «nificá nada» sin makamba, di «no por nada» sin makamba, di no tin «derecho di existencia» sin makamba. Por lo tanto, nós ta un problema pa makamba. Makamba preferiblemente quiér deshací di nós, pero nan «noblesa», nan «moral», nan «ética superior» ta obligá di «wak» pa nós. Makamba quièr pone un fin na e «relashón» qu tá un peso na nan pía. Simplemente nós no quièr lòs pa caba for di nán y nán, makamba, moralmente tá obligá di mantené e «relashón» pa nos mes bon. E artículo ta duna contesta riba e forma abyecto qu cua makamba ta prostituí, tá habracá nan propio idioma.
E artículo aquí tin como tópico prostitushón di idioma. Nós a omití atendé cu su título: Nederland nog niet van de Antillen af. For di comienso e artículo ta cuminsá cu prostituí idioma makamba. E título tá un ehèmpel di loque Galeano a llama «El mundo al revés». Nós a llam’é «Mundu Contrali». ¿Quico nós quièr men? A título ta apelá na e sentido histórico den nos sique di tá menos, di tá inferior, di «dependé» di makamba, di no «nificá nada» sin makamba, di «no por nada» sin makamba, di no tin «derecho di existencia» sin makamba. Por lo tanto, nós ta un problema pa makamba. Makamba preferiblemente quiér deshací di nós, pero nan «noblesa», nan «moral», nan «ética superior» ta obligá di «wak» pa nós. Makamba quièr pone un fin na e «relashón» qu tá un peso na nan pía. Simplemente nós no quièr lòs pa caba for di nán y nán, makamba, moralmente tá obligá di mantené e «relashón» pa nos mes bon. E artículo ta duna contesta riba e forma abyecto qu cua makamba ta prostituí, tá habracá nan propio idioma.
______________________________________________
Pagina 2 bou di e título Nederland nog niet van de Antillen af, ta raportá di un makamba qu pronto lo presentá su tesis. Ta trata di un tal Cassandra Vrolijk qu tábata militar pa binti aña. Cuáter aña el a permanecé na Antilla. Su lenguahe prostituí ta descalificá su tesis. Algún ehèmpel.
Na promé lugá e no ta ni papia di independencia. Si cos ta bai mihó, makamba méster hala atrás, es decir mete menos. Si cos ta bai malu, makamba méster mete mas. Simplemente e no ta menshoná qu makamba tá ocupando Antilla cuátershen aña. Dominio colonial racista e ta llama «betrokkenheid». Un ehèmpel clásico di prostitushón di idioma. Otro prostitushón: «Defensa ya pa hopi siglo tá e símbolo palpábel di compromiso hulandés na Antilla y Aruba.» Su traducshón berdadero tá: Presencia militar makamba ya pa hopi siglo tá e símbolo colonial racista pa excelencia di ocupashón, dominio, opreshón y explotashón na Antilla y Aruba. Mas aléu e militar aquí ta puntra quico presencia militar por nificá na Antilla. Obviamente l'e no contestá loque nós a scirbi a través di dos aña Papiamentu Bibu. Su proposishón tá e clásico propuesta colonial hipócrita: den caso di desáster y, awor e cos ta sali: disturbio. ¿Cua disturbio? ¿Manera 30 di mei ora a manda militar makamba pa controlá y oprimí y para un machi pa controlá su tas? Finalmente e ta puntra quico lo pasa den caso qu «un di e íslanan dicidí di quibra relashón cu Paisnan Abóu mientras e no ta cla políticamente y económicamente.»
Esaqui tá e mentira colonial di sémper. Na promé lugá nos subdesarollo tá consecuencia di ocupashón, dominio y explotashón colonial. Pasobra tin ocupashón, dominio y explotashón colonial, no por tin desarrollo duradero y berdadero te pa tin bienestar duradero y berdadero (Pensa riba Shell qu a bin te bai). Hustamentu e situashón asimétrico, tá e motibu principal di nos subdesarollo. Desarrollo berdadero y bienestar berdadero tá solamente posíbel cu independencia. Independencia tá e factor primordial pa por logra desarollo y bienestar duradero y berdadero. Independencia tá e único factor indispensábel pa por logra sobrá. Cu independencia, en principio, tur cos tá posíbel. Y no contrali. Esaqui tá e mentira central qu nós méster saca, exorcisá for di nos sique personal y colectivo. P'esey den Nashonan Uní, contra boluntad di podernan colonial, a formulá Resolushón 1514. Artículo 3 ta bisa:
E falta di preparashón den orden político, económico, social o educativo no por sirbi nunca como pretexto para retrasá independencia.
Pasobra esnán colonisá tábata sa qu e colonisadornan lo a bin cu mil y un pretexto pa frena calque marcha independentista, a formulá Resolushón 1514 na 1960. Un resolushón qu awor tá mas vigente qu nunca.
Riba su último remarque «si después di independencia Paisnan Abóu no ta queda cu un responsabilidad moral», nos contesta tá:
- Den cuátershen aña di colonialismo, un di e paisnan mas ricu na mundu no tábatin e boluntad «moral» di haci di Antilla un paradéis. Al contrario loque tábatin, tábata ocupashón, explotashón, genocidio, cámponan di concentrashón, intimidashón, teror.
- ¿Qui calidad moral makamba por tin aínda después di cuátershen aña di ocupashón, explotashón, genocidio, campo di concentrashón, sclabitud, teror, intimidashón?
- E único obligashón qu makamba tin tá e principio trinitario di independencia:
- Reconocé nos independencia y soberanía
- Admití culpa pa cuátershen aña di colonialismo y pidi pordón
- Indemnisashón
Bijleveld
Portada ta menshoná un «Njet» di Bijleveld. Es decir Bijleveld no ta aceptá qu Boneiru quièr cambia su «relashón» cu Paisnan Abóu. E actualmente gobernántenan boneriano quièr llega na un relashón di «estado líber asociá». E actual gobernántenan quièr evitá qu makamba ta anexá teritorio antillano. Un paso di extremo importancia. Laga nós mira paquico.
Nós a menshoná qu imperio mericano, di cua makamba ta vasallo y cachó mas fiel, tá preparando un expediente contra Venezuela pa por tin pretexto di guera y consiguientemente invashón y ocupashón. Si Boneiru bira teritorio makamba anexá, automáticamente e ta cai, como teritorio makamba anexá, bou di esfera di influencia y intervenshón di OTAN (Organisashón di e Tratado di Atlántico Nòrt). Por lo tanto calque conflicto cu Venezuela lo implicá un organisashón di guera poderoso qu na e momento aquí tá hibando e guéranan na Iraq, Afganistán y Paquistán. E posibilidad aquí combiná cu e básenan militar makamba y yanki na Còrçáo y Aruba ta agudisá e pelíguer di agreshón militar pa América Latino en general y Venezuela en particular. Además ya makamba y yanki tá operando for di teritorio antillano ocupá cu áctonan di desestabilisashón y sabotahe na Venezuela.
Una bes makamba anexá Boneiru, y Boneiru bira un teritorio di apartheid, completamente controlá pa makamba, obviamente sin e benefícionan, cambia e status di teritorio anexá pa otro status - y qui otro status qu no tá independencia - tá prácticamente imposíbel. E factor qu lo haci e cambio imposíbel tá, qu demográficamente, socialmente, económicamente makamba lo degradá boneriano mas aínda, na nivel di criá y mayordomo. Si Boneiru scohe pa teritorio anexá, nós ta prognosticá qu aqui un pa dos generashón, no por papia mas di boneriano manera nós conocé awor, aínda. Nós ta advertí. Ya na Còrçáo un makamba-roinèk tá lantando un partido político. Pa Boneiru lo tá cuestión di tempu.
No tá sin motibu e creadornan di apartheid tá tratando di crea BES cu su propio critérionan. BES lo tá nan siguiente bantustán siglo 21, caminda loque ta conta na e metrópoli colonial, no ta conta pa teritorio anexá, ni pa colonia. No tá sin motibu qu makamba a yam'é «municipio extraordinario. Día mañán BES queha, makamba lo bisa: P'esey bó tá un municipio extraordinario, pa bó ta conta regla extraordinario. Extraordinario, fuera di loque tá ordinario, loque tá ordinario na Paisnan Abóu.
Tá evidente caba. Den e mesún AD di awe, pag. 5 (Uitkeringen BES zijn nog niet geregeld), ta menshoná qu representántenan di BES no tá di acuerdo cu e provishonan social qu makamba quièr introducí na BES. Obviamente. Apartheid. Nós a atendé riba apartheid makamba mashá tempu pasa. No tin nada di aber cu profecía, sino simplemente consenshi histórico.
Lesando e noticia aquí, un rumán a sclama: Makamba tá h..d..d… Un remarque ambiguo. Nós tá di bon curasón y ingenuo. Después di cuátershen aña di barbarismo makamba, aínda nós tá bon confiá y quere qu makamba tin algu di bondad den nán.
Un noticia inoficial: pronto lo cuminsá haci perforashón den áwanan di Saba. Loque nós mes no sa di nós mes, makamba sa ya cuátershen aña. Nós ta bolbe ripití: Pa algu makamba tá aquí. Pa algu makamba no tin fin di renunciá pa caba na e «baráncanan» aquí. Mescos ta conta pa Boneiru. Y mescos ta conta pa tur otro parti di teritorio antillano y Aruba.
Nós a pèrdè tempu bringando cu otro, cumpliendo asina cu e papel qu sémper e colonisadó a pensa pa nós. Mientras makamba sa exactamente cua tá tur e posibilidadnan qu nós ta ofrecé, ya cuátershen aña, nós mes no sa quico nós tin adén. Si nós tábata realmente consciente di p.e. existencia di petroli y gas na Saba (p.e. na Sababank), si nós, en fin, a haci un estudio di tur nos posibilidadnan estratégico, anto awendía nós lo a comprondé qu sí Antilla, pa nos parti den un confederashón incluyendo Aruba, tábata fuerte, próspero e independiente. Esaqui tá producto y consecuencia di tá cuátershen aña bou di e tapaqueshi makamba.
E «Nyet» di Bijleveld tá pasobra makamba tá bon na altura di tur loque Antilla tá ofreciendo y por ofrecé den futuro. E 900.000.000.000 qu FIOD makamba tá buscando tá prueba di nos nificashón estratégico. Obviamente makamba no quièr laga Boneiru scapa con qu ta for di nan gáranan colonial racista.
Papiamentu Bibu
E bitácora aquí tá abrí pa reacshón. Tur reacshón tá someté na moderashón y solamente lo sali publicá si e «bitacorístanan» ta haña qu ta trata di un reacshón constructivo (no necesariamente mester tá di acuerdo cu nós).
10/06/2009
Alfonsina y el mar: Mercedes Sosa
Composishón: Ariel Ramirez / Felix Luna
Por la blanda arena
Que lame el mar
Su pequeña huella
No vuelve más
Un sendero solo
De pena y silencio llegó
Hasta el agua profunda
Un sendero solo
De penas mudas llegó
Hasta la espuma.
Sabe Dios qué angustia
Te acompañó
Qué dolores viejos
Calló tu voz
Para recostarte
Arrullada en el canto
De las caracolas marinas
La canción que canta
En el fondo oscuro del mar
La caracola.
Te vas Alfonsina
Con tu soledad
¿Qué poemas nuevos
Fuíste a buscar?
Una voz antigüa
De viento y de sal
Te requiebra el alma
Y la está llevando
Y te vas hacia allá
Como en sueños
Dormida, Alfonsina
Vestida de mar.
Cinco sirenitas
Te llevarán
Por caminos de algas
Y de coral
Y fosforescentes
Caballos marinos harán
Una ronda a tu lado
Y los habitantes
Del agua van a jugar
Pronto a tu lado.
Bájame la lámpara
Un poco más
Déjame que duerma
Nodriza, en paz
Y si llama él
No le digas que estoy
Dile que Alfonsina no vuelve
Y si llama él
No le digas nunca que estoy
Di que me he ido.
Te vas Alfonsina
Con tu soledad
¿Qué poemas nuevos
Fuíste a buscar?
Una voz antigua
De viento y de sal
Te requiebra el alma
Y la está llevando
Y te vas hacia allá
Como en sueños
Dormida, Alfonsina
Vestida de mar.
E bitácora aquí tá abrí pa reacshón. Tur reacshón tá someté na moderashón y solamente lo sali publicá si e «bitacorístanan» ta haña qu ta trata di un reacshón constructivo (no necesariamente mester tá di acuerdo cu nós).
Etiqueta:
mercedes sosa música
10/05/2009
Lectura Recomendá
Palestina y Oriente Próximo
La patología del mal
-Gore Vidal avisa de un golpe de Estado y el magnicidio de Obama
Alfredo Jalife-Rahme
-¿Tiene razón Dieterich?
Javier Biardeau R.
Autoridades venezolanas enfrentan fenómeno de paramilitarismo
Estados Unidos intenta la dominación total del espacio cibernético a escala global
¿Cómo Wall Street domina al gobierno de EEUU?
Thinking the Unthinkable: NATO's Global Military Roadmap
Lenguas indígenas latinoamericanas superan discriminación
E bitácora aquí tá abrí pa reacshón. Tur reacshón tá someté na moderashón y solamente lo sali publicá si e «bitacorístanan» ta haña qu ta trata di un reacshón constructivo (no necesariamente mester tá di acuerdo cu nós).
La patología del mal
Gilad Atzmon
-Gore Vidal avisa de un golpe de Estado y el magnicidio de Obama
Alfredo Jalife-Rahme
-¿Tiene razón Dieterich?
Javier Biardeau R.
Autoridades venezolanas enfrentan fenómeno de paramilitarismo
Miguel Lozano (PRENSA LATINA) |
Estados Unidos intenta la dominación total del espacio cibernético a escala global
¿Cómo Wall Street domina al gobierno de EEUU?
Thinking the Unthinkable: NATO's Global Military Roadmap
- by Rick Rozoff - 2009-10-03
| Is Gold a Reasonable Investment? - by Washington's Blog - 2009-09-29 |
Lenguas indígenas latinoamericanas superan discriminación
E bitácora aquí tá abrí pa reacshón. Tur reacshón tá someté na moderashón y solamente lo sali publicá si e «bitacorístanan» ta haña qu ta trata di un reacshón constructivo (no necesariamente mester tá di acuerdo cu nós).
10/04/2009
Rumbo Fiho
¿Con mantené rumbo fiho den un mundu di mentira, falsificashón di historia y complicidad?
E pregunta aquí a surgi después di e artículo Un Revelashón.
Ora un di nós ta cai pa calque acto «humano», ¿con fiha nos posishón?
Y qu «nós», nós quièr men realmente un di «nós». O sea no un alemán, no un chinés, ni siquiera un makamba, sino un di nos mes héndenan.
Tantu cos ta pasa aqui qu nos promé reacshón, generalmente, tá: Laga makamba bin pone òrdu o «nós mes no por», nos di dos himno nashonal y De Jongh-Elhage su lema personal.
¿Con compará loque ta pasa aqui cu cásonan di fraude y corupshón makamba? Den e último caso nós tá papiando di 900.000.000.000 euro qu ta equibal na 2.200.000.000.000 florín antillano. Cèn qu ta laba vía nos teritorio como un acto di evashón fiscal. Un caso so di labamentu di placa qu tá conectá cu e caso «BTW carrousel fraude», den cua asta, sí, asta e e hefe di impuesto makamba mes, director general Jenny Thunissen tá metí. Thunissen tá sintá aínda riba su stul.
Compará e caso aquí so cu nos supuesto debe nashonal di 3 pa 5 billón florín antillano.
¿Quico esaqui ta nificá? E 2.200.000.000.000 florín antillano ey tá jis un fracshón di realidad. Un fracshón chiquiiiitu di realidad. Un realidad qu makamba tin completamente den man.
Còrda bon. Ta trata di jis un fracshón di realidad di e transacshonan qu ta core vía nos teritorio.
Nós a menshoná complicidad. ¿E noticia aquí a sali den margen den un Algemeen Dagblad di simán pasá. ¿Unda e sobrá corantnan a queda? ¿No tá un noticia di envergadura enorme?
Ahán, otro caso remarcábel di prostitushón di idioma: ¿Paquico makamba ta papia di un caso di millones, ora ta trata di un caso di billones? ¿Paquico por ehèmpel makamba ta llama nan presupuesto anual «Miljoenennota» ora ta trata di billones?
Trece e noticia aquí den relashón cu un artículo qu a sali tambe e simán aquí y qu ta referí na Paisnan Abóu como paradéis fiscal.
E intenshón di FIOD di yag riba e 2.200.000.000.000 florín no tá pasobra makamba, corupto pa excelencia, tá contra, sino pasobra nán quièr e placa aquí alla mes pa por fiscalisé y saca probecho alla como paradéis fiscal.
P'esey nós ta bolbe ripití nos plegaria awe.
Compatriótanan, a llega e ora di cuminsá registrá, documentá loque nós ta nificá pa makamba. Compatriótanan economista, tá boso deber sagrado cuminsá cu e tarea aquí.
Ora mañán nós tá asina leu qu, porfín, nós ta sinta na mesa cu makamba pa papia tocante transferencia di nos soberanía secuestrá y duna nós nos llabi di nos cas, tambe méster papia como conditio sindi indemnisashón pa cuátershen aña di ocupashón, colonisashón, sclabitud, explotashón, genocidio, teror, intimidashón. Méster formulá un demanda. Y e demanda su base, su punto di salida tá loque makamba a gana cu nós a través di cuátershen aña te cu e último día di nan ocupashón colonial.
Na final nós por haci nós e pregunta e ora ey: ¿Ta quen a costa quen cuantu? Un pregunta qu tá na moda cerca makamba. Tur loque nós supuestamente lo por a costa makamba y tur loque makamba debe nós, na final di cuenta a crea pa makamba un debe qu hamás nán lo por paga. Y tanten no llega na e momento ey, e debe qu makamba tin cu nós ta sigui aumentá cu interés compuesto.
¡Compatriótanan, man na obra!
Papiamentu Bibu
E bitácora aquí tá abrí pa reacshón. Tur reacshón tá someté na moderashón y solamente lo sali publicá si e «bitacorístanan» ta haña qu ta trata di un reacshón constructivo (no necesariamente mester tá di acuerdo cu nós).
E pregunta aquí a surgi después di e artículo Un Revelashón.
Ora un di nós ta cai pa calque acto «humano», ¿con fiha nos posishón?
Y qu «nós», nós quièr men realmente un di «nós». O sea no un alemán, no un chinés, ni siquiera un makamba, sino un di nos mes héndenan.
Tantu cos ta pasa aqui qu nos promé reacshón, generalmente, tá: Laga makamba bin pone òrdu o «nós mes no por», nos di dos himno nashonal y De Jongh-Elhage su lema personal.
¿Con compará loque ta pasa aqui cu cásonan di fraude y corupshón makamba? Den e último caso nós tá papiando di 900.000.000.000 euro qu ta equibal na 2.200.000.000.000 florín antillano. Cèn qu ta laba vía nos teritorio como un acto di evashón fiscal. Un caso so di labamentu di placa qu tá conectá cu e caso «BTW carrousel fraude», den cua asta, sí, asta e e hefe di impuesto makamba mes, director general Jenny Thunissen tá metí. Thunissen tá sintá aínda riba su stul.
Compará e caso aquí so cu nos supuesto debe nashonal di 3 pa 5 billón florín antillano.
¿Quico esaqui ta nificá? E 2.200.000.000.000 florín antillano ey tá jis un fracshón di realidad. Un fracshón chiquiiiitu di realidad. Un realidad qu makamba tin completamente den man.
Còrda bon. Ta trata di jis un fracshón di realidad di e transacshonan qu ta core vía nos teritorio.
Nós a menshoná complicidad. ¿E noticia aquí a sali den margen den un Algemeen Dagblad di simán pasá. ¿Unda e sobrá corantnan a queda? ¿No tá un noticia di envergadura enorme?
Ahán, otro caso remarcábel di prostitushón di idioma: ¿Paquico makamba ta papia di un caso di millones, ora ta trata di un caso di billones? ¿Paquico por ehèmpel makamba ta llama nan presupuesto anual «Miljoenennota» ora ta trata di billones?
Trece e noticia aquí den relashón cu un artículo qu a sali tambe e simán aquí y qu ta referí na Paisnan Abóu como paradéis fiscal.
E intenshón di FIOD di yag riba e 2.200.000.000.000 florín no tá pasobra makamba, corupto pa excelencia, tá contra, sino pasobra nán quièr e placa aquí alla mes pa por fiscalisé y saca probecho alla como paradéis fiscal.
P'esey nós ta bolbe ripití nos plegaria awe.
Compatriótanan, a llega e ora di cuminsá registrá, documentá loque nós ta nificá pa makamba. Compatriótanan economista, tá boso deber sagrado cuminsá cu e tarea aquí.
Ora mañán nós tá asina leu qu, porfín, nós ta sinta na mesa cu makamba pa papia tocante transferencia di nos soberanía secuestrá y duna nós nos llabi di nos cas, tambe méster papia como conditio sindi indemnisashón pa cuátershen aña di ocupashón, colonisashón, sclabitud, explotashón, genocidio, teror, intimidashón. Méster formulá un demanda. Y e demanda su base, su punto di salida tá loque makamba a gana cu nós a través di cuátershen aña te cu e último día di nan ocupashón colonial.
Na final nós por haci nós e pregunta e ora ey: ¿Ta quen a costa quen cuantu? Un pregunta qu tá na moda cerca makamba. Tur loque nós supuestamente lo por a costa makamba y tur loque makamba debe nós, na final di cuenta a crea pa makamba un debe qu hamás nán lo por paga. Y tanten no llega na e momento ey, e debe qu makamba tin cu nós ta sigui aumentá cu interés compuesto.
¡Compatriótanan, man na obra!
Papiamentu Bibu
E bitácora aquí tá abrí pa reacshón. Tur reacshón tá someté na moderashón y solamente lo sali publicá si e «bitacorístanan» ta haña qu ta trata di un reacshón constructivo (no necesariamente mester tá di acuerdo cu nós).
Un yu di tera ta contestá un makamba di PVV
Den e siguiente episodio di e opera buffa diario qu llama Pauw & Witteman, e presentadornan ta logra qu e cantante curasoleño Giovanca Ostiana, qu originalmente tábata invitá pa canta, ta drenta den discushón cu un representante di PVV.
Un poco pasenshi pasobra e programa ta atendé cu mas tópico. Nós ta pone dos player diferente.
o

Si ningún di dos ta logra, e enlace tá: http://player.omroep.nl/?aflID=10197269
Na promé instancia nós no quièr a remarcá lo siguiente, pero nós tá convencí qu e sinbèrgüensanan qu ta presentá e programá, intenshonalmente y premeditá a incitá e discushón entre Giovanca Ostiana y representante di PVV. O sea, tá un plan qu nán a concebí promé qu e programa a cuminsá. Nán a dal den duru pasobra ta trata di un yu di tera bon prepará. Nós lo a bisa cosnan muchu mas fuerte y curú, pero cada quen tin su estilo. ¿Quico bóso di si compará su lider político, Wilders, den e programa cu e notorio nazi Seyss-Inquart y compará Brinkman cu e SA názinan, e notorio grúponan di choque y haci e conecshón directo qu nan prácticanan nazi den tempu colonial den p.e. e campo di concentrashón na Quenepa y comparé directamente cu e cámponan di concentrashón nazi den di dos guera mundial? ¿Qui bóso di si nós bisa qu rassista Wilders, y rassista scirbí cu dos «s», símbolo nazi di e grupo élite paramilitar brutal Schutzstaffel, tá nan heroe, qu Wilders no tá un fenómeno na margen di sociedad makamba, sino representativo? ¿Qui bóso ta pensa di bisa qu Balkenende, e promé responsábel makamba pa participashón na e guéranan genocida na Iraq, Afganistán y Paquistán, tá un criminal di guera? E méster prácticamente cruza calla for di su oficina pa Corte Criminal International. ¿Y di llama makamba su «presencia» na Antilla ocupashón? ¿Y di llama nan «adquisishón» di BES anecshón?
Si Giovanca Ostiana tábata na altura di e 2.200.000.000.000 florín antillano qu ta core vía nos teritorio, anto l'e por a laga e sinbèrgüensa di PVV mira qu nós tá di sumo importancia pa nán. Qu nós y tur e otro colónianan qu makamba a explotá durante e último cuátershen áñanan y tur e otro pártinan na mundu qu nán ta explotá, tá nan liña di bida. No nán ta desarollá nós, sino nós ta desarollá nán, inclusive cu recurso humano, nada mas qu mercancia, manera Giovanca Ostiana. Mundu contrali. «El mundo al revés», manera Eduardo Galeano a llam'é.
Si Giovanca lo a bisa lo anterior, e lo a bira un paria. No pasobra el a gaña, sino pasobra el a bisa bèrdad.
Mundu tá cambiando. Gravedad tá moviendo pocopoco den direcshón sur. E victoria di Rio de Janeiro tá notábel. No sin rasón e lema di Telesur tá «Nuestro norte es el Sur».
Laga nós lagué te aqui. Nós a cuminsá simán motor bon zetá. Tá dialuna. Bon simán.
E bitácora aquí tá abrí pa reacshón. Tur reacshón tá someté na moderashón y solamente lo sali publicá si e «bitacorístanan» ta haña qu ta trata di un reacshón constructivo (no necesariamente mester tá di acuerdo cu nós).
Un poco pasenshi pasobra e programa ta atendé cu mas tópico. Nós ta pone dos player diferente.
o

Si ningún di dos ta logra, e enlace tá: http://player.omroep.nl/?aflID=10197269
Post Scriptum:
Na promé instancia nós no quièr a remarcá lo siguiente, pero nós tá convencí qu e sinbèrgüensanan qu ta presentá e programá, intenshonalmente y premeditá a incitá e discushón entre Giovanca Ostiana y representante di PVV. O sea, tá un plan qu nán a concebí promé qu e programa a cuminsá. Nán a dal den duru pasobra ta trata di un yu di tera bon prepará. Nós lo a bisa cosnan muchu mas fuerte y curú, pero cada quen tin su estilo. ¿Quico bóso di si compará su lider político, Wilders, den e programa cu e notorio nazi Seyss-Inquart y compará Brinkman cu e SA názinan, e notorio grúponan di choque y haci e conecshón directo qu nan prácticanan nazi den tempu colonial den p.e. e campo di concentrashón na Quenepa y comparé directamente cu e cámponan di concentrashón nazi den di dos guera mundial? ¿Qui bóso di si nós bisa qu rassista Wilders, y rassista scirbí cu dos «s», símbolo nazi di e grupo élite paramilitar brutal Schutzstaffel, tá nan heroe, qu Wilders no tá un fenómeno na margen di sociedad makamba, sino representativo? ¿Qui bóso ta pensa di bisa qu Balkenende, e promé responsábel makamba pa participashón na e guéranan genocida na Iraq, Afganistán y Paquistán, tá un criminal di guera? E méster prácticamente cruza calla for di su oficina pa Corte Criminal International. ¿Y di llama makamba su «presencia» na Antilla ocupashón? ¿Y di llama nan «adquisishón» di BES anecshón?
Si Giovanca Ostiana tábata na altura di e 2.200.000.000.000 florín antillano qu ta core vía nos teritorio, anto l'e por a laga e sinbèrgüensa di PVV mira qu nós tá di sumo importancia pa nán. Qu nós y tur e otro colónianan qu makamba a explotá durante e último cuátershen áñanan y tur e otro pártinan na mundu qu nán ta explotá, tá nan liña di bida. No nán ta desarollá nós, sino nós ta desarollá nán, inclusive cu recurso humano, nada mas qu mercancia, manera Giovanca Ostiana. Mundu contrali. «El mundo al revés», manera Eduardo Galeano a llam'é.
Si Giovanca lo a bisa lo anterior, e lo a bira un paria. No pasobra el a gaña, sino pasobra el a bisa bèrdad.
Mundu tá cambiando. Gravedad tá moviendo pocopoco den direcshón sur. E victoria di Rio de Janeiro tá notábel. No sin rasón e lema di Telesur tá «Nuestro norte es el Sur».
Laga nós lagué te aqui. Nós a cuminsá simán motor bon zetá. Tá dialuna. Bon simán.
E bitácora aquí tá abrí pa reacshón. Tur reacshón tá someté na moderashón y solamente lo sali publicá si e «bitacorístanan» ta haña qu ta trata di un reacshón constructivo (no necesariamente mester tá di acuerdo cu nós).
In Memoriam Mercedes Sosa: Un Tributo
Simán pasá nós tábata scucha música di Mercedes Sosa. Nós tábatin e previlegio di miré «bibu» den un concierto. Awe el a bai sosegá.
Mercedes, drumi un soño tranquil y berdadero.
E bitácora aquí tá abrí pa reacshón. Tur reacshón tá someté na moderashón y solamente lo sali publicá si e «bitacorístanan» ta haña qu ta trata di un reacshón constructivo (no necesariamente mester tá di acuerdo cu nós).
Mercedes, drumi un soño tranquil y berdadero.
E bitácora aquí tá abrí pa reacshón. Tur reacshón tá someté na moderashón y solamente lo sali publicá si e «bitacorístanan» ta haña qu ta trata di un reacshón constructivo (no necesariamente mester tá di acuerdo cu nós).
10/02/2009
Nótanan di Prensa: Un Revelashón
Nós a duna nos opinión tocante e secuestro di Stanley Ignacio relashoná cu e asuntu di contrabanda di para exótico.
E caso di Joost Pronk, tá un caso excepshonal di un racista. Pronk tá e eje central den enter e asunto di contrabanda di para.
Después qu makamba inevitablemente a cue Pronk presu pasobra no por a haci otro cos y posteriormente a dun'é su libertad, Pronk den corant local a cuminsá broma tocante e echo qu contrabanda di para tá «bon nogoshi».
Pronk a expres'é na e máximo nivel, e nivel di un orgasmo racista: Iactancia (lesa: Perfil Sicológico di un Racista). Un nivel racista excepshonal pa un makamba. E nivel di «bati riba pechu» y «broma».
Den su arogancia racista Pronk a revelá algu, algu qu nós a scirbi cu frecuencia. Pa algu makamba tá aqui. Pa algu makamba no tin fin di renunciá na e «baráncanan inútil» aquí.
Pronk a revelá e factor multiplicador di beneficio y ganashi, qu tá e motibu principal di nan presencia aqui. Para chiquitu manera chonchorogái qu ta costa aquí 20 euro, ta costa na Europa 800 euro, según Pronk. Nós no ta papia di páranan «exótico» manera cacatúa o ara, sino un «símpel» chonchorogái. Un factor 40 di beneficio qu tá astronómico, ASTRONÓMICO.
Nós ta queda ripití qu pa «algu» makamba tá aqui ya cuátershen aña. Pa algu makamba, bou di mil un pretexto hipócrita, no tin fin di renunciá pa caba na nos pida «baráncanan».
Awe a sali den corant qu FIOD (Fiscale Inlichtingen en Opsporingsdienst) ta bai tras di diferente makamba pa evashón fiscal vía un companía establecí na Còrçáo llamá First Caribbean International Bank. E artículo ta menshoná ¡¡¡¡¡¡¡¡¡¡900 billón euro!!!!!!!!!!! 900.000.000.000 euro. Súmanan astronómico qu ta core vía nos teritorio. Nós méster realisá nós qu 900 billón euro ta referí na un companía so. ¿Cuantu companía no tin na Còrçáo qu ta ofrecé e servicio di evashón fiscal? Además méster realisá nós qu e montante astronómico aquí tá mas altu qu e Producto Interno Bruto (alrededor di 850.000.000.000) y casi dòbel di e Presupuesto Anual di Paisnan Abóu. Y solamente vía UN companía di off-shore. Y, además, 3 pa 5 billón florín antillano di nos supuesto debe nashonal compará cu 900 billón euro - qu na su turno tá un fracshón di realidad - tá ñaña, nada, cèn largá.
E paquico qu FIOD di ripiente tin interés den e asuntu aquí di evashón fiscal, nós lo trata separadamente.
E paquico qu FIOD di ripiente tin interés den e asuntu aquí di evashón fiscal, nós lo trata separadamente.
Cifra ta papia palabra cla. Nada di discushonan complicá riba explotashón y beneficio sin cifra y sin prueba. Ata e pruébanan aquí.
Pa e motíbunan aquí nós a scirbi diferente be qu Ayudo di Desarrollo tá prostitushón di idioma. Ayudo di Desarollo tá realmente Invershón Estatal Macamba pa Explotashón. E wiriwírinan qu nán ta invertí aqui, tin un factor multiplicador di 40, tumando e caso-Pronk como punto di referencia. Por lo tanto cada florín o euro qu makamba invertí, ta generá 40 florín o euro. «Doux Commerce», dushi nogoshi, manera Karl Marx a llam'é (lesa: Colonialismo y Barbarismo Macamba (Karl Marx)).
Nós ta bolbe haci un llamada na nos compatriótanan economista. Tá ora qu nós ta cuminsá determiná cuantu makamba ta gana cu nós. Tá necesario cuminsá e cálculo for di tempu colonial, for di tempu qu a bende nós antepasádonan y tábatin nán presu den cámponan di concentrashón trahando sin ningún clase di pago o remunerashón, bou di condishonan infrahumano, intimidashón, teror y asesinato.
Papiamentu Bibu
E bitácora aquí tá abrí pa reacshón. Tur reacshón tá someté na moderashón y solamente lo sali publicá si e «bitacorístanan» ta haña qu ta trata di un reacshón constructivo (no necesariamente mester tá di acuerdo cu nós).
9/30/2009
Antilla como base militar di agreshón
Nós no ta cansa di ripitié. Y nós lo sigui ripitié.
Mientras tin tantu beheit tocante e básenan militar yanki na Colombia, e básenan militar makamba y yanki aqui y na Aruba tá di pelíguer inmediato y agudo. ¿Paquico? Claro méster argumenté, especialmente pa e incrédulonan entre nós.
E proceso di profundisashón di dominio colonial racista a través di Declarashón Final tá directamente relashoná cu militarisashón di Caribe y América Latino.
Tin un documento riba e página-web di Visiones Alternativas, Militarización Made in USA, qu ta duna un bon resumen di militarisashón di América Latino. Omishón notábel y stratégico tá e importancia di Antilla como base militar di agreshón makambo-yanki.
Méster mantené Antilla, na promé lugá como base económico y financiero y na di dos lugá como base militar. Antilla como base militar makambo-yanki ta reafirmá su importancia económico-financiero. Nós como base, como palanca ta duna acceso na un vasto teritorio inmensamente ricu. Un teritorio di posibilidadnan sin limite. El Dorado.
No tá esún o e otro. Tá un vishón total y totalitario di dominio, còntròl y explotashón cu diferente componente: económico, financiero, militar, mediático, electrónico, espacial. Tur componente tá interconectá.
¿Quico tá pasando geopolíticamente? Na nivel mundial mundu germano noroccidental makambo-yanki-anglosahón tá pèrdiendo mas y mas posishón stratégico y influencia. Caribe y América Latino tá nán último bastión. Sin nós, sin un còntròl total di Caribe y América Latino, e proceso di derumbe di imperio makambo-yanki lo acelerá mas aínda. Sin nós nán tá nada.
Si nos funshón militar tá pa haña América Latino atrobe bou di còntròl, còntròl di América Latino ta cuminsá na promé lugá na Venezuela, e país qu mas reserva di petroli y e país qu tá descubriendo mas y mas yacimentu di gas natural. Aparte di esey Venezuela ta poseé diferente fuente di awa dushi. Y asina por menshoná diferente otro recurso natural manera heru, bauxit, oro, uranio etc. etc.
E proceso di profundisashón di dominio colonial racista di Antilla, tin tur cos di aber cu e gran plan di dominio di e gran patria caribo-latinoamericano.
¿Quico e proceso di dominio y profundisashón colonial racista tin di aber cu geopolítica? Tur cos. Tur e básenan militar tin di aber cu còntròl y dominio. For di un base militar yanki na Honduras, Palmerola, a ehecutá e gòlpi di estado contra presidente Zelaya.
Colombia, e otro bastión yanki, ta un barí di polvorá. A pesar di tur e básenan militar yanki na Colombia, revolushón na Colombia tá cuestión di tempu. Colombia tá un bòm di tempu. Otro paisnan manera Ecuador a eliminá otro base yanki (Manta). Mayoría país latinoamericano ya no ta canta y balia na amèn makambo-yanki. América Latino y Caribe, poco-poco tá integrando. Tur integrashón ta bai contra interés di dominio y còntròl makambo-yanki.
Mantené Antilla pacificá, o sea controlá, dominá bou di Pax Neerlandica, e tapaqueshi makamba, ta crea pa makamba y yanki e lugá y e base mas stabil for di unda por operá indiscriminadamente contra nós.
Nos posishón singular, stabil, controlá y dominá colonialmente pa makamba, yanki su secuas y vasallo mas fiel (nós quièr mantené nivel y no cai den formulashón mas pisá), nos posishón di cercania pa cu Venezuela, ta haci di nós e base militar di agreshón pa excelencia. No laga ningún hende duda riba esey.
Papiamentu Bibu
E bitácora aquí tá abrí pa reacshón. Tur reacshón tá someté na moderashón y solamente lo sali publicá si e «bitacorístanan» ta haña qu ta trata di un reacshón constructivo (no necesariamente mester tá di acuerdo cu nós).
Mientras tin tantu beheit tocante e básenan militar yanki na Colombia, e básenan militar makamba y yanki aqui y na Aruba tá di pelíguer inmediato y agudo. ¿Paquico? Claro méster argumenté, especialmente pa e incrédulonan entre nós.
E proceso di profundisashón di dominio colonial racista a través di Declarashón Final tá directamente relashoná cu militarisashón di Caribe y América Latino.
Tin un documento riba e página-web di Visiones Alternativas, Militarización Made in USA, qu ta duna un bon resumen di militarisashón di América Latino. Omishón notábel y stratégico tá e importancia di Antilla como base militar di agreshón makambo-yanki.
Méster mantené Antilla, na promé lugá como base económico y financiero y na di dos lugá como base militar. Antilla como base militar makambo-yanki ta reafirmá su importancia económico-financiero. Nós como base, como palanca ta duna acceso na un vasto teritorio inmensamente ricu. Un teritorio di posibilidadnan sin limite. El Dorado.
No tá esún o e otro. Tá un vishón total y totalitario di dominio, còntròl y explotashón cu diferente componente: económico, financiero, militar, mediático, electrónico, espacial. Tur componente tá interconectá.
¿Quico tá pasando geopolíticamente? Na nivel mundial mundu germano noroccidental makambo-yanki-anglosahón tá pèrdiendo mas y mas posishón stratégico y influencia. Caribe y América Latino tá nán último bastión. Sin nós, sin un còntròl total di Caribe y América Latino, e proceso di derumbe di imperio makambo-yanki lo acelerá mas aínda. Sin nós nán tá nada.
Si nos funshón militar tá pa haña América Latino atrobe bou di còntròl, còntròl di América Latino ta cuminsá na promé lugá na Venezuela, e país qu mas reserva di petroli y e país qu tá descubriendo mas y mas yacimentu di gas natural. Aparte di esey Venezuela ta poseé diferente fuente di awa dushi. Y asina por menshoná diferente otro recurso natural manera heru, bauxit, oro, uranio etc. etc.
E proceso di profundisashón di dominio colonial racista di Antilla, tin tur cos di aber cu e gran plan di dominio di e gran patria caribo-latinoamericano.
¿Quico e proceso di dominio y profundisashón colonial racista tin di aber cu geopolítica? Tur cos. Tur e básenan militar tin di aber cu còntròl y dominio. For di un base militar yanki na Honduras, Palmerola, a ehecutá e gòlpi di estado contra presidente Zelaya.
Colombia, e otro bastión yanki, ta un barí di polvorá. A pesar di tur e básenan militar yanki na Colombia, revolushón na Colombia tá cuestión di tempu. Colombia tá un bòm di tempu. Otro paisnan manera Ecuador a eliminá otro base yanki (Manta). Mayoría país latinoamericano ya no ta canta y balia na amèn makambo-yanki. América Latino y Caribe, poco-poco tá integrando. Tur integrashón ta bai contra interés di dominio y còntròl makambo-yanki.
Mantené Antilla pacificá, o sea controlá, dominá bou di Pax Neerlandica, e tapaqueshi makamba, ta crea pa makamba y yanki e lugá y e base mas stabil for di unda por operá indiscriminadamente contra nós.
Nos posishón singular, stabil, controlá y dominá colonialmente pa makamba, yanki su secuas y vasallo mas fiel (nós quièr mantené nivel y no cai den formulashón mas pisá), nos posishón di cercania pa cu Venezuela, ta haci di nós e base militar di agreshón pa excelencia. No laga ningún hende duda riba esey.
Papiamentu Bibu
E bitácora aquí tá abrí pa reacshón. Tur reacshón tá someté na moderashón y solamente lo sali publicá si e «bitacorístanan» ta haña qu ta trata di un reacshón constructivo (no necesariamente mester tá di acuerdo cu nós).
9/28/2009
Claridad Lingüístico
Ayera nós tábata presente na Conferencia di Independencia – Independencia a bisti smoking.
Un momento histórico pasobra e discushón riba independencia definitivamente a sali for di scuridad y drenta Gran Sala. Y asina méster tá. E no tá un discushón mas den clandestinidad. Y asina méster tá. E tá birando un discushón-lucha na cua élite curasoleño a cuminsá participá. Y asina méster tá.
Ora logra e amalgama entre fórsanan llamá popular y grúponan élite, independencia prácticamente tá un formalidad. Obviamente esaqui no ta bisa nada di cón llega na e punto ey. Esey ya nós a llega di describí otro caminda.
Loque nós ta bai remarcá awor riba e conferencia, tá un punto di bista constructivo, den seno familiar. Nós cu nós. Méster tá crítico pa agudisá nos concéptonan, nos dialéctica descolonizador, y por lo tanto nos lucha. No por tá asina qu solamente ta alabá y no tá duna crítica ora tá na su lugá. Falta di crítica tá haci nós cómplice.
E crítica tá di carácter lingüístico-conceptual. Pa por laga hende comprondé dimenshón, magnitud di cuátershen aña di colonisashón, a llega e ora – Awor t’e Ora – di deshací di tur concepto qu ta tapa bèrdad y troce bèrdad di cuátershen aña di colonisashón, opreshón, sclabitud, genocidio, teror, intimidashón y duna nán nan berdadero nòmber. No tá promé be qu nós ta atendé riba e tópico aquí.
Algún ehèmpel.
E papel qu tur hende a haña ayera na entrada di e conferencia ta formulá na e discurso di Jopie Giskus lo siguiente:
«Boneiru na kaminda pa independensia of na kaminda pa integrashón?»
Compatriota Giskus a usa e concepto «integrashón» pa loque tá un proceso di anecshón di teritorio antillano. Integrashón tá zona bunita y inofensivo pa algu pernicioso y inaceptábel. Makamba tá apropiando teritorio antillano ilícitamente haciendo uzo di chantahe, soborno, intimidashón, manipulashón.
Asina por ehèmpel ningún momento durante enter e conferencia nós a tende a palabra ocupashón cai. Y esey tá loque tá pasando ya cuátershen aña.
Abogado Zielinski a menshoná den su discurso algún biá e concepto erróneo «madre patria». Como si fuera nós no tábata existí y macamba a crea nós. Como si fuera makamba a pari nós.
Dr. Adrian Fraser di San Vicente y Granadínonan a tene un discurso realmente excelente, di nivel altu. Un discurso qu nós lo trata den un artículo separá. Sin embargo tambe Fraser, qu ya tá bibando na un país qu tá independiente algún década, ta cai den eufemismo. Un ehèmpel. El a menshoná «plantashi» caminda e méster a uza e concepto «campo di concentrashón».
Otro ehèmpel qu ta dal na nos sintí. Giskus ta referí na e echo qu makamba ta trapa deréchonan humano na Boneiru caminda makamba ta lucha pa deréchonan humano na Zimbabue. «¿Con por tá?», Jopie Giskus ta puntra. Un formulashón ambiguo qu aínda, después di cuátershen aña di barbarismo, tá dunando makamba e beneficio di duda. Cu e formulashón aquí Giskus, aínda, ta concedé makamba algu di bondad, algu «bon» den nán qu ta haci qu nán ta «lucha» pa deréchonan humano na otro país. Makamba no tá defendiendo c.q. luchando pa deréchonan humano na Zimbabue. Makamba, manera sémper, tá hungando nan papel hipócrita pa desestabilisá un país cu un solo meta: apoderá di su riquésanan. E pretexto di democracia y deréchonan humano no tá nada mas qu un capa pa logra un solo meta: dominio y explotashón. E binomio democracia y deréchonan humano den actualidad a reemplasá loque tábata mishón y civilisashón como pretexto pa ocupashón, colonisashón, sclabitud y genocidio.
¿Paquico nos discurso? Dr. Fraser a bisa lo siguiente (nós ta dun’é un dimenshón adishonal): «E esencia, e curasón contra loque bó tá luchando tá cultural.» Es decir, e colonisadó su meta tá quibra nos wesu di lomba cultural histórico. Quibra liderazgo. ¿Con? Creando den nós e ilushón qu tur loque tá di nós, nos cultura, nos esencia, nos idioma, tá inferior na esún makamba. Tá meta sémper quibra liderazgo, crea den nós odio pa nós mes y desprecio pa nós mes y nós di nos banda, paradóhicamente, ta imitá precisamente esnán qu ta odia nós y despreciá nós.
¿Cua tá un di su vehículonan principal? Idioma.
Esaqui e názinan qu a crea e cámponan di concentrashón na Quenepa y Santa Cruz a aplicá den combinashón cu teror y intimidashón. Tá e mesún sistema di deshumanisashón e názinan di e di tres Reich y loque esnán di e actual di cuáter Reich germano tá aplicando.
Idioma. P’esey Papiamentu Bibu tá luchando pa llega na claridad lingüístico. P’esey a llama e bitácora aquí Papiamentu Bibu. Pues si a uza idioma pa deshumanisá un pueblo, e mesún idioma purificá di su mentíranan, falácianan y eufemísmonan tá un di e ármanan principal di emancipashón.
Solamente ora nos llega na e nivel di consenshi caminda nós a descargá tur mentira, falacia, eufemismo, cla y raspá, qu tá forma e cáncer den nos idioma y cuminsá duna cada asuntu su nòmber berdadero, nós a cuminsá duna un principio na libertad berdadero den tur su magnitud y splendor. Y asina so por logra berdadero independencia y soberanía. Esencia di emancipashón.
E proceso aquí tá den nos mes man. No por spera di e opresor y ocupador makamba qu l’e haci esey. Al contrario e opresor y ocupador makamba y su secuasnan y cómplicenan lo combatí e proceso di emancipashón sémper.
Por lo tanto ora e opresor y colonisador makamba ta papia di emancipashón, pa naturalesa tá un contradicshón. E tá contradiciendo su naturalesa, su genética opresor y colonisador racista, por lo tanto tá un mentira. Còrda: colonialismo tá racismo pa excelencia.
Nós ta bolbe principio. E conferencia tá un momento histórico pasobra nos supuesto autonomía ya no tá meta sino loque sémper tábata meta: independencia.
Independencia no tá «e único opshón qu a queda nós», sino e único meta, sémper. Ya cuátershen aña. Lo demás no tábata nada mas qu un ilushón, un pesadilla for di cua nós tá saliendo poco-poco.
Papiamentu Bibu
E bitácora aquí tá abrí pa reacshón. Tur reacshón tá someté na moderashón y solamente lo sali publicá si e «bitacorístanan» ta haña qu ta trata di un reacshón constructivo (no necesariamente mester tá di acuerdo cu nós).
INDEPENDENCE PARTY OF CURAÇAO FOR THE EMANCIPATION AND HUMANIZATION OF PEOPLE & NATION
Awe nós ta presentá un documento qu a sali publicá riba e página-web di Tlaxala. Tur dos documento tá di man di sra. Joceline Clemencia.
Enlace di e documento tá: http://www.tlaxcala.es/pp.asp?reference=7744&lg=en
Referendum mark people’s victory in anti-colonial struggle in Curaçao
AUTHOR: Joceline CLEMENCIA

PARTIDOINDEPENDENSHA
PA INDEPENDISÁ I HUMANISÁ PUEBLO I NASHON
INDEPENDENCE PARTY OF CURAÇAO FOR THE EMANCIPATION AND HUMANIZATION OF PEOPLE & NATION
PARTIDO PARA LA INDEPENDENCIA DE CURAZAO PARA INDEPENDIZAR Y HUMANIZAR PUEBLO Y NACIÓN
In the referendum of May 15 the people of Curaçao booked a tremendous victory in the struggle for independence and national liberation when 48% voted NO to the recolonization proposed by the Dutch and the local government. The statement to which NO or yes could be replied was: : I approve the results of Round Table Conference to reach the status of an Autonomous Curaçao within the Kingdom. The 48% who refused to give back to the colonial power vital areas such as justice, public finances, good governance, police force – a policy described by experts as ‘colonialism by consent’-thus minimizing the internal self government of the islands, are the true winners of the referendum, considering the fact that all public funds were used by the government to promote the yes option. If the means had been proportionally shared the 52% in favour of yes, the official winning option, would not have won. One third of those who could vote did not cast their vote. (67% voters) The outcome of the referendum can only be described as a powerful statement of the people that, in the national context of heavy media manipulation, illimited government and private sector funds for the yes propaganda machine, interference of the Dutch government in the process in complete violation of international laws and the intimidation of the people that their material securities would be terminated if the package would be refused. The recolonization project has been refused by almost half of the population! The results per voting centre show that in 58 of the 106 electoral centers the NO option scored higher than the yes option that claimed 48 centres. The message is loud and clear: the proposal of the Dutch and local government was not shared in spite of all the resourceful Dutch brought in or living on the island that tipped the balance towards the narrow 52% majority in favour of yes. In one voting centre located in the upper class neighbourhood of Brakkeput Ariba in the east side of the island and inhabited by mostly wealthy Dutch, of the 2007 people who could vote 1296 voted for yes and 156 for NO.
most of our Caribbean islands, Curaçao is able to be self-reliant. A solid Caribbean and Latin American project of cooperation, mutual support, use of our many resources for the benefit of our peoples will be part of the road towards independence which is coming, whether the colonial forces like it or not. Curaçao is going to assume its role among the vast majority of independent nations of the earth. We demand the Dutch and the local government respect the inalienable right of the Curaçao people to self-determination and to the establishment of an independent State.
As part of our two pronged strategy to win both national and international forces for the support of our struggle, the chair of the Independence Party of Curaçao, attended only two days from the referendum the Regional Seminar of May 12-14 2009 of the United Nations Decolonization Committee held in St. Kitts. In our appeal presented to chair Dr. Marty Natalegawa, members of the Committee, observers, experts and others – although not officially invited because Curaçao has been taken off the list of the Decolonization Committee for having internal self-government-the Independence Party requests the Committee to relist Curaçao in order to treat its case according to its reality: a Dutch colony; condemn violation by the Dutch government of international law, the Kingdom Charter, international covenants and UN Resolutions on self determination; present the case of Curaçao in the June meeting of the Committee in New York and decree a third decade for the decolonization of the remaining Caribbean and other colonies. (See attached appeal). Our presence in St. Kitts was covered by both Kittitian and Curaçaoan media.
We also thank the Parlatino (Latin American Parliament) for delegating Deputy Laureano Seijas as an international observer to the referendum. Touring the island on referendum day Member of Parliament Seijas was able to speak with the people at voting centres and in neighbourhoods, hear their concerns with regards to their lands being taken from them, their beaches closed for them by resort developers, unemployment raising, causing forced migration to the Netherlands and inadequate education for their children. See pictures of Deputy Seijas at the Santa Maria voting centre of Sint Joris College and at the Goiloschool where Joceline Clemencia voted surrounded by party members wearing our red and white Tshirt with the text: Pasó un mama no ke mira su yu sufri. Ta basta awor. NO! (Because mothers don’t want to see their children suffer anymore. Enough. NO!), one of the most worn T-shirts during the campaign, as well as our posters and flags, spotted everywhere on the island.
We have every reason to conclude that we have the victory of the May 15 referendum in spite of the means. And that we as a people have conquered our fears to claim our right of self-determination. To those Brothers and Sisters who did not vote, we say we know that the next time they will assume their responsibility based on our proposal and our alternative which we will present and discuss with them. We need all of our people for all of our victories! Let us build strong alliances with the workers, the youth, the women, farmers and all of the forces that love our country and oppose foreign domination of Curaçao. Let us strengthen our ties with the people of the other islands of the Antilles: Bonaire, St. Maarten, St. Eustatius, Aruba. We want to thank all of our friends, home and abroad who contributed in this significant step towards our national liberation. Long live the people of Curaçao! Long live the people of the Caribbean and Latin America! Long live the peoples of the world!
On behalf of the Independence Party of Curaçao
Joceline Clemencia, Chair
partido.independenshacuracao@gmail.com
THE CASE OF DUTCH COLONIALISM IN THE CARIBBEAN AND THE VIOLATION OF INTERNATIONAL LAW
MAY 15 2009 REFERENDUM IN CURAÇAO
Chairman, Special Committee on Decolonization Dr. Raden Mohammad Marty Muliana Natalegawa Department for General Assembly and Conference Management
United Nations
New York, NY 10017
U S A
May 15th 2009 there will the 3rd referendum (November 1993, April 2005) in Curaçao, Netherlands Antilles related to the political status of the island that forms part of the Dutch Kingdom along with the islands Bonaire, St. Maarten, St. Eustatius, Saba, Aruba. Aruba separated in 1986 from the other islands and will not be included in this paper.
THE REFERENDUM QUESTION
In fact the referendum question (which is not a question, but a statement to be affirmed) to be answered with yes or no in the referendum is as follows: I approve the results of Round Table Conference to reach the status of an Autonomous Curaçao within the Kingdom. The formulation of the question has been contested by professionals, whose objections were dismissed by the government.
This document deals with the national question in the Netherlands Antilles: actuality and history of Dutch colonial control, the violation of international and national laws by the Netherlands and the right of the people of Curaçao to be heard by the Decolonization Committee of the United Nations in its regional seminar on 12-14 May 2009 in St. Kitts and Nevis. The violations regard -The Charter of the United Nations -The Universal Declaration of Human Rights -The International Covenant on Economic, Social and Cultural Rights (ICESCR) -The United Nations Resolutions on decolonization
HISTORICAL BACKGROUND
In 1954 the Kingdom Charter that granted internal self government to the Dutch colonies the Netherlands Antilles (Curaçao, Bonaire, Aruba, St. Maarten, Saba, St. Eustatius) and Surinam was signed. The colony had been under Dutch rule since 1634. In 1948 the status of Dutch colony of Indonesia was terminated after Holland violently opposing the independence struggle. According to chapter XI, article 73 of the UN Charter colonial powers had the obligation to report on the advancement of the decolonization process in their territories. The General Assembly of the UN adopted a very critical position towards the Dutch arguments that – based on the Kingdom Charter –the process of colonialism had ended in its territories and that it should be therefore absolved from the plight to report on the decolonization process in the Caribbean. The doubts of the Assembly on the legitimacy of the document as truly an implementation of self determination of the peoples of the Netherlands Antilles and Surinam manifested in the voting; a small minority of 21 approved the Charter, 10 rejected it and 33 were votes of abstention (Session 557 Resolution 945 X, Dec. 15 1955). 1 As of that moment the Netherlands Antilles and Surinam became self-governing territories and were removed from the UN list of non-self-governing territories. Surinam became an independent state in 1975.
VIOLATION OF THE KINGDOM CHARTER
The same doubts as expressed through the UN vote are still valid today as the Dutch government proceeded through the years to minimize the internal self government of the islands as multiple reports show 2, culminating in 2006 when it co-signed with the Antillean government the agreement the Final Declaration (Nov. 12, 2008) that puts back under direct control of the Dutch administration the areas of justice, public finances, good governance and police force, all pertaining formerly to jurisdiction of the local government and all of which are covertly being executed already. In the Round Table Conference (Dec. 2008) between the government of the two countries, the Dutch government coupled -in straight violation of the UN Resolution 1514 (Dec. 15, 1960)3 -the right of self determination to the issue of the national Antillean debt (US 2500 million). The violation of the Kingdom Charter (paragraph 4, article 4: autonomy to deal with internal affairs, art. 148, 149) through the Final Declaration is of such a magnitude that it nullifies the whole agreement, its aspirations and its spirit violating constitutional rules of the Netherlands Antilles, namely that the process of giving back authority over internal affairs to the government of Holland should be through the parliament.
VIOLATION CHARTER UNITED NATIONS AND RIGHT OF SELF-DETERMINATION -Fragmentation The Netherlands executed the fragmentation of the territory: as of 2010 the country Netherlands Antilles will cease to exist. It separated the smaller islands (Bonaire, Saba and St. Eustatius) from Curaçao and St. Martin and determined that the larger islands will be “autonomous countries within the kingdom”. The smaller ones have been integrated in Holland as municipalities, but since the Dutch constitution does not acknowledge municipalities outside the European territory, they were turned into “public organs”, but without the same rights as Dutch citizen living in the European part of the kingdom. In 2010 the kingdom will consist of the Netherlands, Aruba, Curaçao and St. Martin. Article 73 of the Charter states:
6. Any attempt aimed at the partial or total disruption of the national unity and the territorial integrity of a country is incompatible with the purposes and principles of the Charter of the United Nations.
- Exchange self-determination for finances. In the Kingdom New Style the Dutch administration will pay the national debt of the Netherlands Antilles (US 2.5 billion) in exchange for part of the self-determination and if severe conditions are met. UN resolution: 1960 1514
“Inadequacy of political, economic, social or educational preparedness should never serve as a pretext for delaying independence.”
-Introduction of a body of consensus laws that bypass the limited autonomy granted in the Kingdom Charter of 1954.
-Intervention in referendum. Dutch prime minister Jan Peter Balkenende declared on several occasions that whatever the outcome of the referendum would be, his government would continue to dismantle the country Netherlands Antilles and proceed with the integration of the smaller islands in Holland. Junior minister in charge of the colonies Ank Bijleveld visited the islands on at least five occasions in the past months to inaugurate social projects and promise finances for community projects, a privilege these islands have not enjoyed in the past decades.
VIOLATION INTERNATIONAL COVENANT ON ECONOMIC, SOCIAL AND CULTURAL RIGHTS (ICESCR, New York 16-12-1966). Signed also by the Netherlands is consistently violated considering the differences between the economic, social, cultural level of wellbeing in the Netherlands vs the Netherlands Antilles, despite being summoned by the UN to eliminate the discrepancies between the two parts of the kingdom. The ICESCR declares: “The States Parties to the present Covenant, including those having responsibility for the administration of Non-Self-Governing and Trust Territories, shall promote the realization of the right of self-determination, and shall respect that right, in conformity with the provisions of the Charter of the United Nations.” -Recognizing that, in accordance with the Universal Declaration of Human Rights, the ideal of free human beings enjoying freedom from fear and want can only be achieved if conditions are created whereby everyone may enjoy his economic, social and cultural rights, as well as his civil and political rights.
Article 1:
1 All peoples have the right of self-determination. By virtue of that right they freely determine their political status and freely pursue their economic, social and cultural development.
2 All peoples may, for their own ends, freely dispose of their natural wealth and resources without prejudice to any obligations arising out of international economic co-operation, based upon the principle of mutual benefit, and international law. In no case may a people be deprived of its own means of subsistence.
In contrast to these clauses the islands experienced from Holland the destabilization the economy, the demonization and incarceration of opposition leaders, criminalization the country through international drug image profiling and accusations of corruption.
REVISION STATUS SELF-GOVERNING TERRITORY
» With the Dutch history of denying people in territories it controls the right to exercise their self determination, it’s imperative for the UN Decolonization Committee to revise the removal of the Netherlands Antilles from the list of non-self-governing territories. » In defiance of international law the Dutch government after 5 centuries of colonial presence in the Caribbean and 55 years of a much disputed Kingdom Charter, has not only not promoted the decolonization of the territories, but is executing now the recolonization, the paradigm shift being described as from “principle based relationship” to “rule based relationship” or Kingdom New Style with more Dutch rules, involvement, control and supervision.
» The government of the Dutch Kingdom has de jure and de facto failed since 1954 to grant the economic, social, political, cultural, spiritual development to the islands of the Netherlands Antilles according to the spirit and resolutions of the United Nations; » The Netherlands Antilles have been incorrectly removed from the list of non self-governing territories of the Decolonization Committee of the United Nations. » The Netherlands Antilles mistakenly appear on the list of self-governing territories. This calls for a revision, considering the reversing of the self internal government process as executed by the Dutch government » Based on all the above, there is legal ground to state that both international law as national have been violated by the Dutch government and the Independence Party calls for the Committee. To sanction this policy. » A body of international observers should be present in Curaçao to guarantee a free and transparent referendum considering anti-democratic experiences in former referenda. » The recent referendum that gave France the victory of integrating Mayotte against the will of the people, showed a colonial power in flagrant violation of numerous UN resolutions. The recolonization policy of Dutch government should be stopped to avoid the same thing in Curaçao.
INVITATION TO THE MAY 12-14 SEMINAR
The Independence Party of Curaçao proceeds to: -request Chairman Dr. Natalegawa to put on the agenda of the seminar of the Committee to be held in St. Kitts and Nevis on May 12-14 of this year the issue of decolonization of Curaçao, Netherlands Antilles. -urgently request the Distinguished Members of the Decolonization Committee of the United Nations in its Second Decade of Eradication of Colonialism to invite a representative of the mentioned party to address the seminar of the Committee to be held in St. Kitts and Nevis on May 12-14 of this year in order to receive a correct report of the internal situation of the Netherlands Antilles based on Resolution 55/146 (55 ft Session, agenda item 18, 83rd Plenary meeting, Dec.8, 2000) of the General Assembly of the UN Committee on the Second International decade for the Eradication of Colonialism: “Invites Member States, specialized agencies and other organizations of the United Nations system, and other governmental and nongovernmental organizations, actively to support and participate in the implementation of the plan of action during the Second International Decade.
-urgently request the Distinguished Members of the Decolonization Committee of the United Nations in its Second Decade of Eradication of Colonialism to present the case of the Netherlands Antilles in the June 2009 assembly in New York for revision and be appointed as a non-self governing territory
-request the Committee to decree a third Decade to attend the decolonization of the remaining colonies in the Caribbean (Netherlands Antilles, Montserrat, Anguilla, Puerto Rico, Martinique, Guadeloupe, French Guyana, French St. Martin, Bermuda, British Virgin Islands, US Virgin Islands and other parts of the world and/or the 16 territories that remain on the list of the UN Decolonization Committee in order to effectively grant the right of self determination to this territories.
With much respect
Drs. Joceline Andrea Clemencia
Chair Independence Party of Curaçao
Notes
1 In 1962 (UN Resolution 2504) the General Assembly summoned the Netherlands to grant Papua New Guinea a referendum and took Irian Barat under UN control. In 1963 the referendum took place and in Irian Barat became part of Indonesia in 1969.
2Jessurun’s 2004 report Governmental and Financial relations, Partners in the kingdom 2006, Hirsch Ballin’s 1990: Draft of a commonwealth constitution for the kingdom of the Netherlands. Council of State’s Advice future political relations (06), Central Bank’s Advantages & disadvantages options Central Bank (06); Working group’s General Financial Position (06)
3 No social, economic, cultural or other circumstances may be used to impede a people to make use of their right of self determination
E bitácora aquí tá abrí pa reacshón. Tur reacshón tá someté na moderashón y solamente lo sali publicá si e «bitacorístanan» ta haña qu ta trata di un reacshón constructivo (no necesariamente mester tá di acuerdo cu nós).
Enlace di e documento tá: http://www.tlaxcala.es/pp.asp?reference=7744&lg=en
Referendum mark people’s victory in anti-colonial struggle in Curaçao
AUTHOR: Joceline CLEMENCIA

PARTIDOINDEPENDENSHA
PA INDEPENDISÁ I HUMANISÁ PUEBLO I NASHON
INDEPENDENCE PARTY OF CURAÇAO FOR THE EMANCIPATION AND HUMANIZATION OF PEOPLE & NATION
PARTIDO PARA LA INDEPENDENCIA DE CURAZAO PARA INDEPENDIZAR Y HUMANIZAR PUEBLO Y NACIÓN
In the referendum of May 15 the people of Curaçao booked a tremendous victory in the struggle for independence and national liberation when 48% voted NO to the recolonization proposed by the Dutch and the local government. The statement to which NO or yes could be replied was: : I approve the results of Round Table Conference to reach the status of an Autonomous Curaçao within the Kingdom. The 48% who refused to give back to the colonial power vital areas such as justice, public finances, good governance, police force – a policy described by experts as ‘colonialism by consent’-thus minimizing the internal self government of the islands, are the true winners of the referendum, considering the fact that all public funds were used by the government to promote the yes option. If the means had been proportionally shared the 52% in favour of yes, the official winning option, would not have won. One third of those who could vote did not cast their vote. (67% voters) The outcome of the referendum can only be described as a powerful statement of the people that, in the national context of heavy media manipulation, illimited government and private sector funds for the yes propaganda machine, interference of the Dutch government in the process in complete violation of international laws and the intimidation of the people that their material securities would be terminated if the package would be refused. The recolonization project has been refused by almost half of the population! The results per voting centre show that in 58 of the 106 electoral centers the NO option scored higher than the yes option that claimed 48 centres. The message is loud and clear: the proposal of the Dutch and local government was not shared in spite of all the resourceful Dutch brought in or living on the island that tipped the balance towards the narrow 52% majority in favour of yes. In one voting centre located in the upper class neighbourhood of Brakkeput Ariba in the east side of the island and inhabited by mostly wealthy Dutch, of the 2007 people who could vote 1296 voted for yes and 156 for NO.
most of our Caribbean islands, Curaçao is able to be self-reliant. A solid Caribbean and Latin American project of cooperation, mutual support, use of our many resources for the benefit of our peoples will be part of the road towards independence which is coming, whether the colonial forces like it or not. Curaçao is going to assume its role among the vast majority of independent nations of the earth. We demand the Dutch and the local government respect the inalienable right of the Curaçao people to self-determination and to the establishment of an independent State.
As part of our two pronged strategy to win both national and international forces for the support of our struggle, the chair of the Independence Party of Curaçao, attended only two days from the referendum the Regional Seminar of May 12-14 2009 of the United Nations Decolonization Committee held in St. Kitts. In our appeal presented to chair Dr. Marty Natalegawa, members of the Committee, observers, experts and others – although not officially invited because Curaçao has been taken off the list of the Decolonization Committee for having internal self-government-the Independence Party requests the Committee to relist Curaçao in order to treat its case according to its reality: a Dutch colony; condemn violation by the Dutch government of international law, the Kingdom Charter, international covenants and UN Resolutions on self determination; present the case of Curaçao in the June meeting of the Committee in New York and decree a third decade for the decolonization of the remaining Caribbean and other colonies. (See attached appeal). Our presence in St. Kitts was covered by both Kittitian and Curaçaoan media.
We also thank the Parlatino (Latin American Parliament) for delegating Deputy Laureano Seijas as an international observer to the referendum. Touring the island on referendum day Member of Parliament Seijas was able to speak with the people at voting centres and in neighbourhoods, hear their concerns with regards to their lands being taken from them, their beaches closed for them by resort developers, unemployment raising, causing forced migration to the Netherlands and inadequate education for their children. See pictures of Deputy Seijas at the Santa Maria voting centre of Sint Joris College and at the Goiloschool where Joceline Clemencia voted surrounded by party members wearing our red and white Tshirt with the text: Pasó un mama no ke mira su yu sufri. Ta basta awor. NO! (Because mothers don’t want to see their children suffer anymore. Enough. NO!), one of the most worn T-shirts during the campaign, as well as our posters and flags, spotted everywhere on the island.
We have every reason to conclude that we have the victory of the May 15 referendum in spite of the means. And that we as a people have conquered our fears to claim our right of self-determination. To those Brothers and Sisters who did not vote, we say we know that the next time they will assume their responsibility based on our proposal and our alternative which we will present and discuss with them. We need all of our people for all of our victories! Let us build strong alliances with the workers, the youth, the women, farmers and all of the forces that love our country and oppose foreign domination of Curaçao. Let us strengthen our ties with the people of the other islands of the Antilles: Bonaire, St. Maarten, St. Eustatius, Aruba. We want to thank all of our friends, home and abroad who contributed in this significant step towards our national liberation. Long live the people of Curaçao! Long live the people of the Caribbean and Latin America! Long live the peoples of the world!
On behalf of the Independence Party of Curaçao
Joceline Clemencia, Chair
partido.independenshacuracao@gmail.com
THE CASE OF DUTCH COLONIALISM IN THE CARIBBEAN AND THE VIOLATION OF INTERNATIONAL LAW
MAY 15 2009 REFERENDUM IN CURAÇAO
Chairman, Special Committee on Decolonization Dr. Raden Mohammad Marty Muliana Natalegawa Department for General Assembly and Conference Management
United Nations
New York, NY 10017
U S A
May 15th 2009 there will the 3rd referendum (November 1993, April 2005) in Curaçao, Netherlands Antilles related to the political status of the island that forms part of the Dutch Kingdom along with the islands Bonaire, St. Maarten, St. Eustatius, Saba, Aruba. Aruba separated in 1986 from the other islands and will not be included in this paper.
THE REFERENDUM QUESTION
In fact the referendum question (which is not a question, but a statement to be affirmed) to be answered with yes or no in the referendum is as follows: I approve the results of Round Table Conference to reach the status of an Autonomous Curaçao within the Kingdom. The formulation of the question has been contested by professionals, whose objections were dismissed by the government.
This document deals with the national question in the Netherlands Antilles: actuality and history of Dutch colonial control, the violation of international and national laws by the Netherlands and the right of the people of Curaçao to be heard by the Decolonization Committee of the United Nations in its regional seminar on 12-14 May 2009 in St. Kitts and Nevis. The violations regard -The Charter of the United Nations -The Universal Declaration of Human Rights -The International Covenant on Economic, Social and Cultural Rights (ICESCR) -The United Nations Resolutions on decolonization
HISTORICAL BACKGROUND
In 1954 the Kingdom Charter that granted internal self government to the Dutch colonies the Netherlands Antilles (Curaçao, Bonaire, Aruba, St. Maarten, Saba, St. Eustatius) and Surinam was signed. The colony had been under Dutch rule since 1634. In 1948 the status of Dutch colony of Indonesia was terminated after Holland violently opposing the independence struggle. According to chapter XI, article 73 of the UN Charter colonial powers had the obligation to report on the advancement of the decolonization process in their territories. The General Assembly of the UN adopted a very critical position towards the Dutch arguments that – based on the Kingdom Charter –the process of colonialism had ended in its territories and that it should be therefore absolved from the plight to report on the decolonization process in the Caribbean. The doubts of the Assembly on the legitimacy of the document as truly an implementation of self determination of the peoples of the Netherlands Antilles and Surinam manifested in the voting; a small minority of 21 approved the Charter, 10 rejected it and 33 were votes of abstention (Session 557 Resolution 945 X, Dec. 15 1955). 1 As of that moment the Netherlands Antilles and Surinam became self-governing territories and were removed from the UN list of non-self-governing territories. Surinam became an independent state in 1975.
VIOLATION OF THE KINGDOM CHARTER
The same doubts as expressed through the UN vote are still valid today as the Dutch government proceeded through the years to minimize the internal self government of the islands as multiple reports show 2, culminating in 2006 when it co-signed with the Antillean government the agreement the Final Declaration (Nov. 12, 2008) that puts back under direct control of the Dutch administration the areas of justice, public finances, good governance and police force, all pertaining formerly to jurisdiction of the local government and all of which are covertly being executed already. In the Round Table Conference (Dec. 2008) between the government of the two countries, the Dutch government coupled -in straight violation of the UN Resolution 1514 (Dec. 15, 1960)3 -the right of self determination to the issue of the national Antillean debt (US 2500 million). The violation of the Kingdom Charter (paragraph 4, article 4: autonomy to deal with internal affairs, art. 148, 149) through the Final Declaration is of such a magnitude that it nullifies the whole agreement, its aspirations and its spirit violating constitutional rules of the Netherlands Antilles, namely that the process of giving back authority over internal affairs to the government of Holland should be through the parliament.
VIOLATION CHARTER UNITED NATIONS AND RIGHT OF SELF-DETERMINATION -Fragmentation The Netherlands executed the fragmentation of the territory: as of 2010 the country Netherlands Antilles will cease to exist. It separated the smaller islands (Bonaire, Saba and St. Eustatius) from Curaçao and St. Martin and determined that the larger islands will be “autonomous countries within the kingdom”. The smaller ones have been integrated in Holland as municipalities, but since the Dutch constitution does not acknowledge municipalities outside the European territory, they were turned into “public organs”, but without the same rights as Dutch citizen living in the European part of the kingdom. In 2010 the kingdom will consist of the Netherlands, Aruba, Curaçao and St. Martin. Article 73 of the Charter states:
6. Any attempt aimed at the partial or total disruption of the national unity and the territorial integrity of a country is incompatible with the purposes and principles of the Charter of the United Nations.
- Exchange self-determination for finances. In the Kingdom New Style the Dutch administration will pay the national debt of the Netherlands Antilles (US 2.5 billion) in exchange for part of the self-determination and if severe conditions are met. UN resolution: 1960 1514
“Inadequacy of political, economic, social or educational preparedness should never serve as a pretext for delaying independence.”
-Introduction of a body of consensus laws that bypass the limited autonomy granted in the Kingdom Charter of 1954.
-Intervention in referendum. Dutch prime minister Jan Peter Balkenende declared on several occasions that whatever the outcome of the referendum would be, his government would continue to dismantle the country Netherlands Antilles and proceed with the integration of the smaller islands in Holland. Junior minister in charge of the colonies Ank Bijleveld visited the islands on at least five occasions in the past months to inaugurate social projects and promise finances for community projects, a privilege these islands have not enjoyed in the past decades.
VIOLATION INTERNATIONAL COVENANT ON ECONOMIC, SOCIAL AND CULTURAL RIGHTS (ICESCR, New York 16-12-1966). Signed also by the Netherlands is consistently violated considering the differences between the economic, social, cultural level of wellbeing in the Netherlands vs the Netherlands Antilles, despite being summoned by the UN to eliminate the discrepancies between the two parts of the kingdom. The ICESCR declares: “The States Parties to the present Covenant, including those having responsibility for the administration of Non-Self-Governing and Trust Territories, shall promote the realization of the right of self-determination, and shall respect that right, in conformity with the provisions of the Charter of the United Nations.” -Recognizing that, in accordance with the Universal Declaration of Human Rights, the ideal of free human beings enjoying freedom from fear and want can only be achieved if conditions are created whereby everyone may enjoy his economic, social and cultural rights, as well as his civil and political rights.
Article 1:
1 All peoples have the right of self-determination. By virtue of that right they freely determine their political status and freely pursue their economic, social and cultural development.
2 All peoples may, for their own ends, freely dispose of their natural wealth and resources without prejudice to any obligations arising out of international economic co-operation, based upon the principle of mutual benefit, and international law. In no case may a people be deprived of its own means of subsistence.
In contrast to these clauses the islands experienced from Holland the destabilization the economy, the demonization and incarceration of opposition leaders, criminalization the country through international drug image profiling and accusations of corruption.
REVISION STATUS SELF-GOVERNING TERRITORY
» With the Dutch history of denying people in territories it controls the right to exercise their self determination, it’s imperative for the UN Decolonization Committee to revise the removal of the Netherlands Antilles from the list of non-self-governing territories. » In defiance of international law the Dutch government after 5 centuries of colonial presence in the Caribbean and 55 years of a much disputed Kingdom Charter, has not only not promoted the decolonization of the territories, but is executing now the recolonization, the paradigm shift being described as from “principle based relationship” to “rule based relationship” or Kingdom New Style with more Dutch rules, involvement, control and supervision.
» The government of the Dutch Kingdom has de jure and de facto failed since 1954 to grant the economic, social, political, cultural, spiritual development to the islands of the Netherlands Antilles according to the spirit and resolutions of the United Nations; » The Netherlands Antilles have been incorrectly removed from the list of non self-governing territories of the Decolonization Committee of the United Nations. » The Netherlands Antilles mistakenly appear on the list of self-governing territories. This calls for a revision, considering the reversing of the self internal government process as executed by the Dutch government » Based on all the above, there is legal ground to state that both international law as national have been violated by the Dutch government and the Independence Party calls for the Committee. To sanction this policy. » A body of international observers should be present in Curaçao to guarantee a free and transparent referendum considering anti-democratic experiences in former referenda. » The recent referendum that gave France the victory of integrating Mayotte against the will of the people, showed a colonial power in flagrant violation of numerous UN resolutions. The recolonization policy of Dutch government should be stopped to avoid the same thing in Curaçao.
INVITATION TO THE MAY 12-14 SEMINAR
The Independence Party of Curaçao proceeds to: -request Chairman Dr. Natalegawa to put on the agenda of the seminar of the Committee to be held in St. Kitts and Nevis on May 12-14 of this year the issue of decolonization of Curaçao, Netherlands Antilles. -urgently request the Distinguished Members of the Decolonization Committee of the United Nations in its Second Decade of Eradication of Colonialism to invite a representative of the mentioned party to address the seminar of the Committee to be held in St. Kitts and Nevis on May 12-14 of this year in order to receive a correct report of the internal situation of the Netherlands Antilles based on Resolution 55/146 (55 ft Session, agenda item 18, 83rd Plenary meeting, Dec.8, 2000) of the General Assembly of the UN Committee on the Second International decade for the Eradication of Colonialism: “Invites Member States, specialized agencies and other organizations of the United Nations system, and other governmental and nongovernmental organizations, actively to support and participate in the implementation of the plan of action during the Second International Decade.
-urgently request the Distinguished Members of the Decolonization Committee of the United Nations in its Second Decade of Eradication of Colonialism to present the case of the Netherlands Antilles in the June 2009 assembly in New York for revision and be appointed as a non-self governing territory
-request the Committee to decree a third Decade to attend the decolonization of the remaining colonies in the Caribbean (Netherlands Antilles, Montserrat, Anguilla, Puerto Rico, Martinique, Guadeloupe, French Guyana, French St. Martin, Bermuda, British Virgin Islands, US Virgin Islands and other parts of the world and/or the 16 territories that remain on the list of the UN Decolonization Committee in order to effectively grant the right of self determination to this territories.
With much respect
Drs. Joceline Andrea Clemencia
Chair Independence Party of Curaçao
Notes
1 In 1962 (UN Resolution 2504) the General Assembly summoned the Netherlands to grant Papua New Guinea a referendum and took Irian Barat under UN control. In 1963 the referendum took place and in Irian Barat became part of Indonesia in 1969.
2Jessurun’s 2004 report Governmental and Financial relations, Partners in the kingdom 2006, Hirsch Ballin’s 1990: Draft of a commonwealth constitution for the kingdom of the Netherlands. Council of State’s Advice future political relations (06), Central Bank’s Advantages & disadvantages options Central Bank (06); Working group’s General Financial Position (06)
3 No social, economic, cultural or other circumstances may be used to impede a people to make use of their right of self determination
E bitácora aquí tá abrí pa reacshón. Tur reacshón tá someté na moderashón y solamente lo sali publicá si e «bitacorístanan» ta haña qu ta trata di un reacshón constructivo (no necesariamente mester tá di acuerdo cu nós).
9/27/2009
Un Palabra Interesante: PROCRASTINASHÓN
procrastinashón
sustantivo): Acshón y resultado de procrastiná o retrasá realisashón di un cos.
SINÓNIMO: aplazamentu
E bitácora aquí tá abrí pa reacshón. Tur reacshón tá someté na moderashón y solamente lo sali publicá si e «bitacorístanan» ta haña qu ta trata di un reacshón constructivo (no necesariamente mester tá di acuerdo cu nós).
sustantivo): Acshón y resultado de procrastiná o retrasá realisashón di un cos.
SINÓNIMO: aplazamentu
E bitácora aquí tá abrí pa reacshón. Tur reacshón tá someté na moderashón y solamente lo sali publicá si e «bitacorístanan» ta haña qu ta trata di un reacshón constructivo (no necesariamente mester tá di acuerdo cu nós).
9/26/2009
Al Jazeera muestra video del paramilitar que admite plan de magnicidio contra el Presidente Chávez
E bitácora aquí tá abrí pa reacshón. Tur reacshón tá someté na moderashón y solamente lo sali publicá si e «bitacorístanan» ta haña qu ta trata di un reacshón constructivo (no necesariamente mester tá di acuerdo cu nós).
¿Un partido político makamba-roinèk na Còrçáo?
Awe nós a ricibí dos documento qu ta revelá e intenshón di probablemente un makamba, un tal Jan de Wit, tal bes un roinèk qu quièr cuminsá un partido político llamá PPE.
Di e mesún manera qu durante diferente elecshón a manipulá y contaminá resultado electoral cu votadó ilegítimo makamba, tur cos ta indicá qu e intenshón aquí di parti di probablemente un makamba-roinèk tá pa supuestamente vía un ruta legal, un bia mas, influenciá resultado electoral. E biaha aquí e elecshón qu tin qu tuma lugá otro aña.
Tá un intento di dòbel carácter. Lo trata di acumulá votadó makamba ilegítimo pa parti di PAR y lo trata di logra haña votadó makamba qu lo no a vota pa PAR, presentando un di nan mes héndenan. Obviamente un punto di bista racista. Makamba ta atendé ku makamba so. Apartheid pa excelencia.
¿Quen tá Jan de Wit? Nós lo averiguá. ¿Qui papel gobièrnu makamba ta hunga den e asuntu aquí? Nós lo averiguá.
Nós lo analisá e documéntonan den e siguiente díanan.
Papiamentu Bibu
E bitácora aquí tá abrí pa reacshón. Tur reacshón tá someté na moderashón y solamente lo sali publicá si e «bitacorístanan» ta haña qu ta trata di un reacshón constructivo (no necesariamente mester tá di acuerdo cu nós).
Di e mesún manera qu durante diferente elecshón a manipulá y contaminá resultado electoral cu votadó ilegítimo makamba, tur cos ta indicá qu e intenshón aquí di parti di probablemente un makamba-roinèk tá pa supuestamente vía un ruta legal, un bia mas, influenciá resultado electoral. E biaha aquí e elecshón qu tin qu tuma lugá otro aña.
Tá un intento di dòbel carácter. Lo trata di acumulá votadó makamba ilegítimo pa parti di PAR y lo trata di logra haña votadó makamba qu lo no a vota pa PAR, presentando un di nan mes héndenan. Obviamente un punto di bista racista. Makamba ta atendé ku makamba so. Apartheid pa excelencia.
¿Quen tá Jan de Wit? Nós lo averiguá. ¿Qui papel gobièrnu makamba ta hunga den e asuntu aquí? Nós lo averiguá.
Nós lo analisá e documéntonan den e siguiente díanan.
Papiamentu Bibu
E bitácora aquí tá abrí pa reacshón. Tur reacshón tá someté na moderashón y solamente lo sali publicá si e «bitacorístanan» ta haña qu ta trata di un reacshón constructivo (no necesariamente mester tá di acuerdo cu nós).
9/25/2009
¡Écolecua!
Asina ta contestá o laga.
Esencia no tá si Ahmadinejad tá ningá holocausto - finalmente nós no ta carga ningún culpa di holocauto, sino al contrario, nós tá víctima y pió - sino e echo qu e genocídanan y cómplicenan pa excelencia ta tapa nan crimen, acusando ótronan di loque nán tá culpábel. Mundu contrali. Inculpatio.
Manera nós a formulá den Sigui Bati Brecha, e momentu qu ta desviá di e asuntu, e esencia, a pèrdè batalla.
Presidente Chávez no ta cai den e trampa.
Esaqui tá un ehèmpel clásico con contestá y desenmascará e enemigu. E mihó defensa tá definitivamente contrataque. Un excelente ehèmpel pa Catesashi di Liberashón.
E bitácora aquí tá abrí pa reacshón. Tur reacshón tá someté na moderashón y solamente lo sali publicá si e «bitacorístanan» ta haña qu ta trata di un reacshón constructivo (no necesariamente mester tá di acuerdo cu nós).
Esencia no tá si Ahmadinejad tá ningá holocausto - finalmente nós no ta carga ningún culpa di holocauto, sino al contrario, nós tá víctima y pió - sino e echo qu e genocídanan y cómplicenan pa excelencia ta tapa nan crimen, acusando ótronan di loque nán tá culpábel. Mundu contrali. Inculpatio.
Manera nós a formulá den Sigui Bati Brecha, e momentu qu ta desviá di e asuntu, e esencia, a pèrdè batalla.
Presidente Chávez no ta cai den e trampa.
Esaqui tá un ehèmpel clásico con contestá y desenmascará e enemigu. E mihó defensa tá definitivamente contrataque. Un excelente ehèmpel pa Catesashi di Liberashón.
E bitácora aquí tá abrí pa reacshón. Tur reacshón tá someté na moderashón y solamente lo sali publicá si e «bitacorístanan» ta haña qu ta trata di un reacshón constructivo (no necesariamente mester tá di acuerdo cu nós).
9/23/2009
Pavarotti "caruso"
P.D.
Un nota riba e canción aquí tá na su lugá. E cancíón aquí llama orginalmente «Te voglio bene assai», o sea mí stimabu asina tantu. Un composishón di excepshonal bellesa. Pa mayó entendimentu y goso di su bellesa, nós ta adishoná su letra na italiano. E letra u nós a haña riba internet tábatin algún eror qu nós méster a coregí.
Qui dove il mare luccica,
e tira forte il vento
sulla vecchia terrazza
davanti al golfo di Surriento
un uomo abbraccia una ragazza
dopo che aveva pianto
poi si schiarisce la voce,
e ricomincia il canto
Te voglio bene assai
ma tanto tanto bene sai
è una catena ormai
che scioglie il sangue dint’e vene sai…
Vide le luci in mezzo al mare,
pensò alle notti là in America
ma erano solo le lampare
e la bianca scia di un’elica
senti il dolore nella musica,
e si atzò dal pianoforte
ma quando vide uscire
la luna da una nuvola,
gli sembrò più dolce anche la morte
guardò negli occhi la ragazza,
quegli occhi verdi come il mare
poi all’improvviso usci una lacrima
e lui credette di affogare
Te voglio bene assai
ma tanto tanto bene sai
è una catena ormai
che scioglie il sangue dint’e vene sai...
Potenza della lirica,
dove ogni dramma è un falso
che con un po’ di trucco e con la
mimica
puoi diventare un altro
ma due occhi che ti guardano,
così vicini e veri
ti fan scordare le parole,
confondono i pensieri
così diventa tutto piccolo,
anche le notti là in America
ti volti e vedi la tua vita,
dietro la scia di un’elica
ma sì, è la vita che finisce,
è non ci penso poi tanto
anzi, si sentiva già felice,
e ricominciò il suo canto
Te voglio bene assai
ma tanto tanto bene sai
è una catena ormai
che scioglie il sangue dint’e vene sai...
Te voglio bene assai
ma tanto tanto bene sai
è una catena ormai
che scioglie il sangue dint’e vene sai...
E bitácora aquí tá abrí pa reacshón. Tur reacshón tá someté na moderashón y solamente lo sali publicá si e «bitacorístanan» ta haña qu ta trata di un reacshón constructivo (no necesariamente mester tá di acuerdo cu nós).
Sigui Bati Brecha
Tá importante loque diadomingu awor Pueblo Soberano tá iniciando cu e conferencia riba independencia.
Mas qu calque contemplashón romántico y filosófico riba independencia, loque tá mas importante aínda tá un exposishón pragmático y práctico riba quico independencia ta como cu bebe. Su bentáhanan y, lógico, su riésgonan.
A través di e último dos áñanan di Papiamentu Bibu su existencia virtual den diferente artículo a scirbi riba e necesidad inevitábel di cuantificá independencia, haciendo estúdionan comparativo actual y histórico cu otro sociedadnan parecido o comparábel na esún di nós.
Tin mas factor importante qu lo yuda forha e deseo y necesidad di independencia y soberanía. Tin un factor histórico y actual, siendo lo actual consecuencia y resultado directo di lo histórico, qu tá nós sentido di inferioridad condensá den nos di dos himno nashonal: Nós mes no por.
Contra virulencia di e lema histórico aquí, imponé pa cuátershen aña di colonisashón, ocupashón, sclabitud, explotashón, teror, intimidashón, asesinato, genocidio, méster presentá pragmáticamente cuantifica paquico antó e burdugu, precisamente esún qu a «siña» nós e lema ey y con qu bai-bin a bati’é den nós, tá aqui aínda, paquico e no a renunciá o no ta renunciá pa caba na e seis Íslanan «inútil» aquí.
Pa Sürnám Armand Zunder a haci un estudio qu a determiná qu durante tempu colonial te e periodo di bauxit, macamba a gana 379 billón euro cu colonia Sürnám. 379.000.000.000, un cifra astronómico qu ta contrarrestá tur mentira colonial qu Sürnám tábata un colonia sin beneficio.
Mescos ta conta pa nós. Por lo tanto méster cuantificá tur loque macamba a gana colonizando y explotando Antilla, te cu e día di awe. Méster saca na lus di día pa quico macamba t’ey aínda.
Cu lo anterior nós a formulá un acercamentu pragmático y práctico pa laga nos conciudadánonan mira qu, manera nós mes ta bisa tur ora, e íslanan aquí no tá jis baranca.
E otro punto importante tá con formulá, crea loque nós quièr llama un catesashi di liberashón. Cuantu bia den discushón, y especialmente cu e menos fuértenan entre nós, discushón a stanca pasobra ta bisa cosnan manera «¿quico bó quièr, situashón manera Haití? (esaqui tá un clásico di e capacidad argumentativo di shon Bibalargu) o «¿bó quièr nós bira manera Sürnám?» O sea, méster crea un documento, un manual qu nos héndenan ta studia pa siña con contrarrestá e mentíranan y falácianan colonial.
Promé qu nós finalisá, un anécdota personal.
Recientemente nós a ricibí un amigu hulandés cu su casá curasoleño (descendencia sürnám). Nós a bai come huntu den óranan di anochi. Nós a debatí riba historia, política, colonialismo, declarashón final, corupshón. Riba ningún di nós arguméntonan e amigu hulandés aquí tábatin argumento. Na final ora nós tábata na punto di lanta for di mesa, e amigu hulandés aquí no por a laga di haci un último remarque, sí, pasobra lamentablemente macamba sémper quièr tin e último palabra. Su remarque tábata e siguiente:
«Lo tábata bon si bó tábata mas crítico pa cu bo mes héndenan, pa cu corupshón di bo mes héndenan, e echo qu tin hopi cos qu ta bai robés.»
Na final e amigu hulandés aquí su makambismo histórico-genético a dref bin ariba, inevitablemente. Nós sa esey. Tá inevitábel.
Si nós lo a contest’é, loque hopi di nós lo a haci, qu e realidad e tin rasón pasobra aquí tin hopi cos qu ta cana robés etc. etc. etc., anto tur loque nós a bisa anteriormente tábata pòrnada. E amigu hulandés aquí qu na final a transformá den un makamba auténtico, lo a sinti’é ganá. Nós a contest’é lo siguiente:
«E discushón ey tá asuntu familiar. E discushón ey nós no ta hiba cu boso. Esey no tá esencia di e asuntu. Esencia di e asuntu tá, e único cos relevante pa nós tá tur loque boso a haci cu nós a través di cuátershen aña.»
E momento qu nós ta desviá for di esencia di e asuntu, nós a pèrdè e debate pa definishón. Méster mantené rumbo fiho.
Un reflecshón final y un argumento pa e catesashi di liberashón: Independencia tá bida mes. Y bida madurá, independiente tá loque cada un di nós ta busca na grandi, ora nós sali for di cas. Y mescos qu bida diario, independencia tin bentaha y riesgo. Y mescos qu bida diario, nós no ta aceptá otro hende, di un día pa otro, bin manda den nos cas.
Pueblo Soberano, nós tá contentu cu bóso tá organisá e conferencia. Tá un paso di gigante. Sigui bati brecha den e tapaqueshi makamba.
Papiamentu Bibu
E bitácora aquí tá abrí pa reacshón. Tur reacshón tá someté na moderashón y solamente lo sali publicá si e «bitacorístanan» ta haña qu ta trata di un reacshón constructivo (no necesariamente mester tá di acuerdo cu nós).
Mas qu calque contemplashón romántico y filosófico riba independencia, loque tá mas importante aínda tá un exposishón pragmático y práctico riba quico independencia ta como cu bebe. Su bentáhanan y, lógico, su riésgonan.
A través di e último dos áñanan di Papiamentu Bibu su existencia virtual den diferente artículo a scirbi riba e necesidad inevitábel di cuantificá independencia, haciendo estúdionan comparativo actual y histórico cu otro sociedadnan parecido o comparábel na esún di nós.
Tin mas factor importante qu lo yuda forha e deseo y necesidad di independencia y soberanía. Tin un factor histórico y actual, siendo lo actual consecuencia y resultado directo di lo histórico, qu tá nós sentido di inferioridad condensá den nos di dos himno nashonal: Nós mes no por.
Contra virulencia di e lema histórico aquí, imponé pa cuátershen aña di colonisashón, ocupashón, sclabitud, explotashón, teror, intimidashón, asesinato, genocidio, méster presentá pragmáticamente cuantifica paquico antó e burdugu, precisamente esún qu a «siña» nós e lema ey y con qu bai-bin a bati’é den nós, tá aqui aínda, paquico e no a renunciá o no ta renunciá pa caba na e seis Íslanan «inútil» aquí.
Pa Sürnám Armand Zunder a haci un estudio qu a determiná qu durante tempu colonial te e periodo di bauxit, macamba a gana 379 billón euro cu colonia Sürnám. 379.000.000.000, un cifra astronómico qu ta contrarrestá tur mentira colonial qu Sürnám tábata un colonia sin beneficio.
Mescos ta conta pa nós. Por lo tanto méster cuantificá tur loque macamba a gana colonizando y explotando Antilla, te cu e día di awe. Méster saca na lus di día pa quico macamba t’ey aínda.
Cu lo anterior nós a formulá un acercamentu pragmático y práctico pa laga nos conciudadánonan mira qu, manera nós mes ta bisa tur ora, e íslanan aquí no tá jis baranca.
E otro punto importante tá con formulá, crea loque nós quièr llama un catesashi di liberashón. Cuantu bia den discushón, y especialmente cu e menos fuértenan entre nós, discushón a stanca pasobra ta bisa cosnan manera «¿quico bó quièr, situashón manera Haití? (esaqui tá un clásico di e capacidad argumentativo di shon Bibalargu) o «¿bó quièr nós bira manera Sürnám?» O sea, méster crea un documento, un manual qu nos héndenan ta studia pa siña con contrarrestá e mentíranan y falácianan colonial.
Promé qu nós finalisá, un anécdota personal.
Recientemente nós a ricibí un amigu hulandés cu su casá curasoleño (descendencia sürnám). Nós a bai come huntu den óranan di anochi. Nós a debatí riba historia, política, colonialismo, declarashón final, corupshón. Riba ningún di nós arguméntonan e amigu hulandés aquí tábatin argumento. Na final ora nós tábata na punto di lanta for di mesa, e amigu hulandés aquí no por a laga di haci un último remarque, sí, pasobra lamentablemente macamba sémper quièr tin e último palabra. Su remarque tábata e siguiente:
«Lo tábata bon si bó tábata mas crítico pa cu bo mes héndenan, pa cu corupshón di bo mes héndenan, e echo qu tin hopi cos qu ta bai robés.»
Na final e amigu hulandés aquí su makambismo histórico-genético a dref bin ariba, inevitablemente. Nós sa esey. Tá inevitábel.
Si nós lo a contest’é, loque hopi di nós lo a haci, qu e realidad e tin rasón pasobra aquí tin hopi cos qu ta cana robés etc. etc. etc., anto tur loque nós a bisa anteriormente tábata pòrnada. E amigu hulandés aquí qu na final a transformá den un makamba auténtico, lo a sinti’é ganá. Nós a contest’é lo siguiente:
«E discushón ey tá asuntu familiar. E discushón ey nós no ta hiba cu boso. Esey no tá esencia di e asuntu. Esencia di e asuntu tá, e único cos relevante pa nós tá tur loque boso a haci cu nós a través di cuátershen aña.»
E momento qu nós ta desviá for di esencia di e asuntu, nós a pèrdè e debate pa definishón. Méster mantené rumbo fiho.
Un reflecshón final y un argumento pa e catesashi di liberashón: Independencia tá bida mes. Y bida madurá, independiente tá loque cada un di nós ta busca na grandi, ora nós sali for di cas. Y mescos qu bida diario, independencia tin bentaha y riesgo. Y mescos qu bida diario, nós no ta aceptá otro hende, di un día pa otro, bin manda den nos cas.
Pueblo Soberano, nós tá contentu cu bóso tá organisá e conferencia. Tá un paso di gigante. Sigui bati brecha den e tapaqueshi makamba.
Papiamentu Bibu
E bitácora aquí tá abrí pa reacshón. Tur reacshón tá someté na moderashón y solamente lo sali publicá si e «bitacorístanan» ta haña qu ta trata di un reacshón constructivo (no necesariamente mester tá di acuerdo cu nós).
9/22/2009
Algún Aforismo di Antonio Porchia
Mi bida lo mí n´quer
a cambia pa ningún otro bida,
pasó mi bida… tá mi
bida.
«Bon» y «malu» tá
palabra di mucha, mas qu
palabra di hende grandi.
Rectitud, caminda
ta apliqu’é, ta troce.
Lo bon ta poseé infinidad di
autor, lo malu, en cambio,
casi n´tin autor.
Mi distancia tábata breve: el a
compañami te aqui.
Mí ta quere den Dios, no p’e,
tampoco pa mí. Mi ta quere den
Dios pa esnán qu ta quere
den Dios.
Y si mí tá e necesidadnan
di loque mí tá; loque mí
tá ¿quen e tá?
Tá tá obligá curpa pa tá.
Y obligá curpa pa tá tá
obligá curpa pa tá.
E no tá tá.
© 2009 Papiamentu Bibu
E bitácora aquí tá abrí pa reacshón. Tur reacshón tá someté na moderashón y solamente lo sali publicá si e «bitacorístanan» ta haña qu ta trata di un reacshón constructivo (no necesariamente mester tá di acuerdo cu nós).
a cambia pa ningún otro bida,
pasó mi bida… tá mi
bida.
«Bon» y «malu» tá
palabra di mucha, mas qu
palabra di hende grandi.
Rectitud, caminda
ta apliqu’é, ta troce.
Lo bon ta poseé infinidad di
autor, lo malu, en cambio,
casi n´tin autor.
Mi distancia tábata breve: el a
compañami te aqui.
Mí ta quere den Dios, no p’e,
tampoco pa mí. Mi ta quere den
Dios pa esnán qu ta quere
den Dios.
Y si mí tá e necesidadnan
di loque mí tá; loque mí
tá ¿quen e tá?
Tá tá obligá curpa pa tá.
Y obligá curpa pa tá tá
obligá curpa pa tá.
E no tá tá.
© 2009 Papiamentu Bibu
E bitácora aquí tá abrí pa reacshón. Tur reacshón tá someté na moderashón y solamente lo sali publicá si e «bitacorístanan» ta haña qu ta trata di un reacshón constructivo (no necesariamente mester tá di acuerdo cu nós).
9/21/2009
Un Nota Final riba «Motíbunan Práctico pa Independencia 2: Antilla teritorio di guera»
Lo tin suficiente hende entre nós qu lo ninga e posibilidad «real» qu lo sacrificá nós pa simplemente rapacidad, ladronisia, gansterismo, codicia.
Na promé lugá nós méster confrontá realidad, e realidad qu nós tin di aber cu un grupo di gangster, mericano y macamba, qu ya cuátershen aña ta dominá y explotá mundu.
Nós tá papiando di un sèt di nazi qu a aniquilá incontábel japonés na final di di dos guera mundial. Aparte qu su uzo hamás por tin hustificashón, a uz’é na momento qu Hapón tábata na punto di capitulá. Merca tá e único país qu a uza arma nuclear for di dia qu a inventá e arma aquí. Un grupo germano nazi makambo-yanki qu a hiba después diferente guera di agreshón y ocupashón contra puéblonan rumán manera Corea, Vietnám y recientemente contra Afganistán y Iraq. Un complejo germano nazi gansteril qu sin quinipí wowo a asesiná millones di hende ya cuátershen aña.
Esún entre nós qu ta quere qu tur cos lo sali bon pa nós pasobra makamba stima nós o lo protehá nós, no méster quibucá. «Sacrificá» 150.000 hende na Còrçáo, 100.000 hende na Aruba y dios-sa cuantu mas na Venezuela pa por apoderá di e botín qu llama América Latino, no ta nificá nada pa e makámbanan aquí.
Diadomingu awor Pueblo Soberano lo organisá un conferencia riba independencia. Papiamentu Bibu tá di opinión qu e tema aquí tá di extremo urgencia. Tá inevitábel pone e asuntu aquí riba agènda di e conferencia.
Papiamentu Bibu
E bitácora aquí tá abrí pa reacshón. Tur reacshón tá someté na moderashón y solamente lo sali publicá si e «bitacorístanan» ta haña qu ta trata di un reacshón constructivo (no necesariamente mester tá di acuerdo cu nós).
9/20/2009
Un Palabra Interesante: ESPURIO
Awe nós ta presentá un secshón nobo qu nós a llama Un Palabra Interesante. Su intenshón, no solamente den escrito, tá pa explícitamente introducí palabra den papiamentu. Manera nós a llega di scirbi, spañó ta zona di influencia natural di papiamentu, su recurso estratégico pa naturalesa.
Nós la haci uzo di dicshonárionan spañó digital manera Larrouse y Signum, qu ta facilitá copia y pega texto. Obviamente nós lo adaptá e texto original na spañó.
Pues, nós lo cuminsá e secshón aquí cu un palabra qu nós a topa cun'é awe lesando un texto. E palabra tá ESPURIO.
Sinónimo
adhetivo:
ilegítimo: adulterá, falsificá, imitá, contrahecho, fraudulento, falseá, falsu, ficticio
corrompí: degenerá, depravá
Antónimo
adhetivo:
legítimo: verás, honesto, honrado, decoroso
E bitácora aquí tá abrí pa reacshón. Tur reacshón tá someté na moderashón y solamente lo sali publicá si e «bitacorístanan» ta haña qu ta trata di un reacshón constructivo (no necesariamente mester tá di acuerdo cu nós).
Nós la haci uzo di dicshonárionan spañó digital manera Larrouse y Signum, qu ta facilitá copia y pega texto. Obviamente nós lo adaptá e texto original na spañó.
Pues, nós lo cuminsá e secshón aquí cu un palabra qu nós a topa cun'é awe lesando un texto. E palabra tá ESPURIO.
| Gran Diccionario de la Lengua Española LAROUSSE |
| SIGNUM Sinónimos del español |
adhetivo:
ilegítimo: adulterá, falsificá, imitá, contrahecho, fraudulento, falseá, falsu, ficticio
corrompí: degenerá, depravá
Antónimo
adhetivo:
legítimo: verás, honesto, honrado, decoroso
E bitácora aquí tá abrí pa reacshón. Tur reacshón tá someté na moderashón y solamente lo sali publicá si e «bitacorístanan» ta haña qu ta trata di un reacshón constructivo (no necesariamente mester tá di acuerdo cu nós).
Entrevista di José Vicente Rangel cu Nicolas Maduro, Canciller di Venezuela
E bitácora aquí tá abrí pa reacshón. Tur reacshón tá someté na moderashón y solamente lo sali publicá si e «bitacorístanan» ta haña qu ta trata di un reacshón constructivo (no necesariamente mester tá di acuerdo cu nós).
9/18/2009
Motíbunan práctico pa Independencia 2: Antilla teritorio di guera
Awe Merca lo desocupá e base militar Manta na Ecuador. Awe a sali den Último Noticia qu Merca lo pasa parti di e material militar, incluyendo personal pa su F.O.L. na Còrçáo.
Merca, na boca di secretario di estado yanki Clinton hipócritamente a expresá «preocupashón» pa e supuesto aumento y acelerashón di armamentu na Venezuela. Riba esaqui, Roy Chaderton Matos, e embahador venezolano ante O.E.A. (Organisashón di Estádonan Americano), a pronunciá un discurso. Un discurso elocuente manera sémper.
Un parti di e discurso na final tá un advertencia pa nós, relashoná cu e artículo anterior. Nós ta cita e parti for di e discurso:
«Hace pocos años, un periodista venezolano de nombre Roberto, del diario de ultraderecha “El Universal” de Caracas, fue invitado a presenciar las maniobras UNITAS del portaaviones USS Dwight D. Eisenhower en aguas de Curazao. Desde allí, regodeado en su emoción y amenazando implícitamente a su propio país, afirmó que el poder de fuego alojado en el vientre de esa nave era mayor que el de todas las fuerzas aéreas de América del Sur juntas. No puedo asegurar que en ese vientre comenzó la gestación de UNASUR, pero si me atrevo a decir que si desde el vecino Curazao se permite una agresión contra territorio venezolano, los gobernantes complacientes tendrán que asumir las consecuencias.»
Chaderton a papia idioma cla. Si llega asina leu qu lo uza nos teritorio como base pa agreshón contra Venezuela, nós tin qu carga su consecuéncianan.
Nós, cu presencia di e básenan militar makambo-yanki, tá teritorio di guera.
No tin tempu di pèrdè. Méster bira independiente pa pone un fin na e ocupashón colonial rassista makamba y salbaguardiá nos cas.
Papiamentu Bibu
E discurso di Chaderton:
-Intervención del Embajador Roy Chaderton Matos ante la Organización de los Estados Americanos
E bitácora aquí tá abrí pa reacshón. Tur reacshón tá someté na moderashón y solamente lo sali publicá si e «bitacorístanan» ta haña qu ta trata di un reacshón constructivo (no necesariamente mester tá di acuerdo cu nós).
9/15/2009
Motíbunan práctico pa Independencia di Antilla
Recientemente riba e página-web di Rebelión a sali publicá un artículo cu e título El definitivo adiós al patio trasero. E artículo tá directamente relashoná cu e proceso di militarisashón di América Latino di parti di imperio mericano y su lacayo, su cachó más fiel: macamba.
Mundu político-militar anti-imperialista latinoamericano y caribe tá comprondiendo e mensahe germano (makambo-yanki) bon cla. E colonisashón financiero-económico-militar di Colombia, e gòlpi di estado na Honduras (di cua Obama ni siquiera tábata na altura), diferente otro base na teritorio caribo-latinoamericano (entre nán prominentemente ta figurá Còrçáo y Aruba cu e básenan militar makamba y yanki), reactivashón di e di cuáter flota imperial, y no laga nós balia rònd di e asuntu y papia papiamentu cla y bibu, tin como meta guera.
Ya algún aña pasá a tene ehercícionan militar na Antilla como antesala pa loque, si no logra conten’éle, lo bira guera na América Latino y Caribe. ¿Guera paquico? Guera pa còntròl di recurso den un mundu caminda día pa día recurso ta bira mas scars. Recúrsonan qu América Latino y Caribe aínda tin na abundancia manera gas (recientemente na península Paraguaná (estado Falcón), no mashá leu for di nós Venezuela a descubrí un enorme yacimiento di gas di alrededor di 10 trillón pía cúbico), y, mashá importante, awa. América Latino conocé un di e resérvanan de awa dushi mas grandi na mundu manera acuífero Guaraní. Y, más qu claro, hende someté (no sumiso) como recurso humano bou còntròl di compínchinan criollo (local) qu ta faborecé e makambo-yánkinan (manera tá sosodiendo na Colombia y aqui).
Mundu político-militar (comandante Chávez continuamente ta papia di cívico-militar) latinoamericano tá consciente di e inminente pelíguer qu e germánonan tá representando. No sin motibu pues presidente Inacio Lula da Silva tá aumentando su poderío militar, y no cu material yanki (pasobra ora cos lo bira parènpènpèn obviamente Merca lo boicoteá mantenshón di material militar cumprá cerca nán, manera nán a haci cu Venezuela), sino cu material francés cu transferencia di tecnología haciendo e compleho militar-industrial brasilero auto-suficiente.
Además, sumamente importante, Lula a laga sa qu Brasil tin e posibilidad di fabricá arma nuclear, un mensahe no-gratuito di parti di Lula. Loque Lula tá bisando realmente: den secreto nós tá trahando ariba caba o, tal bes, ya nós tá den poseshón di arma nuclear. Esaqui tá e único cos qu e makambo-yánkinan ta comprondé y ta respetá y lo tene nán na distancia.
E mesún código nós por destilá for di e biahe di comandante Chávez. Aparte qu e biahe tábatin como meta quibra na filingrana e cerco mediático y progresivo criminalisashón di Chávez y revolushón bolivariano, e meta tábata principalmente estratégico-militar.E biahe, especialmente pa Rusia, pa adquirí arma di defensa den forma di cohétenan Smerch y tanqui di guera T-72 tá pa agilisá, acelerá fortificashón di defensa venezolano. E cohétenan Smerch ta alcansá Íslanan ABC fácilmente. Tambe Chávez a menshoná desarollo di energía nuclear den cooperashón cu Rusia. En mensahe tá idéntico na esún di Lula. Nós ta bai desarollá arma nuclear pasobra tá e único arma disuasorio, e único lenguahe qu e bárbaronan aquí ta comprondé.
Awemainta ta sali den Algemeen Dagblad qu Merca tá preocupá pa e reciente adquisishón di arma di parti di Venezuela. E compleho germano makambo-yanki tá preocupá qu e adquisishón aquí lo resultá den un carera armamentista. Esaqui tá loque e escritor uruguayo Eduardo Galeano a llama «el mundo al revés»; mundu contrali. Esnán qu ya pa dos mil aña tá terorisando y dominando mundu, di nos caso awor cuátershen aña, qu tin riba nán «blachi di bida», teror, genocidio, sclabitud, colonisashón, explotashón, aínda te día di awe, ta acusá otro di loque nán a cometé. Esaqui ta sali for di boca di e compleho imperial militar makambo-yanki qu tin mas qu 800 base militar rònd mundu na 40 país. Definitivamente mundu contrali. Esaqui tá Inculpatio.
Manera nós a bisa, e noticia qu Venezuela ta bai explorá «energía nuclear» tampoco tá gratuito. Tá un mensahe cla. E único mensahe qu e germánonan makambo-yanki ta comprondé. E crisis entre Merca y Unión Soviético na 1962 pa e misilnan nuclear ruso tábata pa protehá y blinda Cuba contra di un ataque makambo-yanki devastador.
Cu expanshón militar makambo-yanki na Colombia, y e básenan militar makambo-yanki na Antilla, nán quièr changa Venezuela y destruí revolushón bolivariano venezolano, cubano y pa extenshón revertí cámbionan na Ecuador, Bolivia, Nicaragua, Guatemala, El Salvador etc. etc. Es decir, destrucshón di e coriéntenan soberano revolucionario anti-imperialista.
Nós tá ya caba teritorio di guera, y nós lo tá directamente den liña di fuego ora e tenshonan escalá den direcshón di guera. E desaróllonan aquí tá serio. Nos superbibencia tá na pelíguer.
Aparte di mil y un argumento pa bira independiente, un argumento práctico pa bira independiente tá pa pone un fin na presencia di e básenan militar makambo-yanki y asina evitá qu nós ta haña nós involucrá den un guera qu nós no a pidi p’é y qu finalmente tá un guera contra nós tambe.
E prospecto di guera na teritorio caribo-latinoamericano contra e moveméntunan revolucionario soberano anti-imperialista, tá un guera contra nos lucha pa libertad tambe.
Papiamentu Bibu
E bitácora aquí tá abrí pa reacshón. Tur reacshón tá someté na moderashón y solamente lo sali publicá si e «bitacorístanan» ta haña qu ta trata di un reacshón constructivo (no necesariamente mester tá di acuerdo cu nós).
9/11/2009
Pax Neerlandica 2
Día macamba a bin cue Stanley Ignacio bai cun’é, un di nos contáctonan ta conta nós qu un ferviente partidario di opshón Sí y Declarashón Final, hòmber conocí den sociedad, a bisa: «¿con por ta posíbel qu macamba ta llega aqui bai asina-asina qu un di nos héndenan?».
Sí, ¿con por tá posíbel? Ladrón o no. Asesino o no. Delincuente o no. Corupto o no. Traidor o no. Tá pasobra nós tá bou di e tapaqueshi macamba o Pax Neerlandica.
Awe nós quièr a sigui discurí riba Pax Neerlandica. Pax Neerlandica, simplemente formulá , no á nada otro qu «ley y orden» imponé pa macamba, pacificashón di un teritorio, un pueblo bou di nan «réglanan». Por lo tanto, obviamente ta aplicá e«ley y orden» macamba aquí según ta cumbiní nán. Nós ta bolbe ripití: córda e caso Van der Sloot. Lesa e texto di ayera y un artículo qu nós a dedicá na e caso aquí: Caso van der Sloot den Contexto.
Ora macamba ta papia antó di «ley y orden» pa combatí droga, criminalidad, terorismo etc. etc., nán no ta menshoná loque nán a haci durante cuátershen aña y tá haciendo aínda. Ora ta papia di deréchonan humano y democracia, nán no ta menshoná e violashonan di nos deréchonan humano ya prácticamente cuátershen aña. Ora nán ta papia di terorismo, nán no ta menshoná e teror y intimidashón qu nán a imponé y aínda tá imponiendo ya prácticamente cuátershen aña. Ora nán ta papia di corupshón, nán no ta menshoná qu nan sociedad tá basá riba corupshón, qu estado macamba na su génesis tábata corupto, qu Statüt tá un modelo corupto y coruptivo. Ora nán ta papia di combatí traficashón di droga, nán no ta menshoná qu nan sociedad ta dependé pa un parti esencial di droga, qu nán a legalicé, no pa princípionan humanista ―¿quen cu un poco di sano huicio por tá na fabor di legalisashón di droga?― sino pa motíbunan netamente económico. A legalisá cierto tipo di droga y ta cobra impuesto riba nán. Lesa nos artículo titulá Narco-Estado Macamba.
¿Paquico huzga cierto político qu a bai preso y qu entre tanto tá liber atrobe (bou di direcshón macamba)? Den liberashón di un di e líderan político, macamba a hunga e papel principal pasobra tábatin méster di un mayoría político pa por cristalisá Declarashón Final, mientras tanto e criminal di guera Balkenende, qu a baña su manan den sánguer iraquí y afgano inocente, ta cana rònd líber. Y asina nós por sigui.
Nós ta frega man den otro chiquí-chiquí pasobra a eliminá un contrincante político. Awor nós ta goza un bòl pasobra nos momento a llega, por fin. Pax Neerlandica, Tapaqueshi Macamba no conocé lealtad. Pax Neerlandica y su actor principal, macamba, conocé solamente su propio interés. Si awe bó ta sirbi pa algu, mañán bó ta desechábel, eliminábel, y ta reemplasabu pa otro figurante qu ta sirbi interés macamba.
¿Den cua direcshón nós quièr bai cu nos discurso? Nós a trece cu e cásonan Ignacio y Booi dos ehèmpel di e consecuencia di Pax Neerlandica. No tá cuestión di aplaudí ora macamba a atendé cu un supuesto corupto entre nós. Tá cuestión di mustra macamba riba su historia y realidad ladrón, corupto, violador di deréchonan humano. Nán, macamba, tá e ladronan pa excelencia, Nán, macamba tá e corúptonan pa excelencia. Nán, macamba, tá e violadornan di deréchonan humano di tur tempu pa excelencia. Por lo tanto e problema no tá nos mes héndenan, sino macamba tá e problema, e único problema qu tin nós caminda nós tá.
Ora cu tur euforia di mundu nós ta referí na nos «zwartboek», manera Lorito den Laprensa a menshoná ayera, nos méster menshoná na promé y último lugá esún macamba, pretu te sobra, di tantu asesinato, genocidio, robo, rapto, deportashón, teror, intimidashón, ocupashón, extorshón ya prácticamente cuátershen aña. Esún di nós tá ñaña, nada, cos di mala mucha chiquitu, compará cu loque macamba ya tá haciendo cuátershen aña. Den Dante su Divina Commedia, den e punto mas profundo y e centro di Fièrnu, nós por reemplasá Lucifer, qu a traishoná Dios su amor, pa macamba. Un macamba na cadena torturá pa un sacu di placa qu e no por alcansá. Al fin y al cabo Lucifer tábata un ángel qu a cai.
E momento qu nós, den nos discurso, ta desviá atenshón riba nos mes héndenan, macamba a logra loque e tábata quièr: Divide et impera. Pax Neerlandica ta dependé totalmente riba e divishón qu e por crea entre nós, creando enemistad y guera entre nós, creando discordia entre nós, mientras e burdugu, e enemigu histórico, visceral, di ayera y di awe, y di mañán tá macamba.
Papiamentu Bibu
E bitácora aquí tá abrí pa reacshón. Tur reacshón tá someté na moderashón y solamente lo sali publicá si e «bitacorístanan» ta haña qu ta trata di un reacshón constructivo (no necesariamente mester tá di acuerdo cu nós).
9/10/2009
Lectura Recomendá
Rusia y Venezuela firman acuerdos de cooperación en el sector de petróleo
Latin America and the End of Social Liberalism
E bitácora aquí tá abrí pa reacshón. Tur reacshón tá someté na moderashón y solamente lo sali publicá si e «bitacorístanan» ta haña qu ta trata di un reacshón constructivo (no necesariamente mester tá di acuerdo cu nós).
![]() | Derivatives Collapse and the China Gold and Silver Markets - by Bob Chapman - 2009-09-10 |
- by James Petras - 2009-09-09
El colonialismo cabalga de nuevo
Raúl Zibechi
E bitácora aquí tá abrí pa reacshón. Tur reacshón tá someté na moderashón y solamente lo sali publicá si e «bitacorístanan» ta haña qu ta trata di un reacshón constructivo (no necesariamente mester tá di acuerdo cu nós).
9/08/2009
Pax Neerlandica
Algún acontecimentu ta requerí un análisis mas a fondo. Tin diferente asuntu qu ta pidi atenshón. Nós lo menshoná algún,aunque lo no atendé cu tur den e artículo aquí:
1. Aprenshón di e yu di tera Stanley Ignacio (entre tantu ya e á líber)
2. Delineashón di áwanan teritorial y zónanan económico exclusivo
3. Diferente redada especialmente na Boneiru directamente relashoná cu Ramoncito Booi, macamba su anterior «sweet heart».
Na algún ocashón caba nós a atendé cu e asuntu di áwanan teritorial y zona económico exclusivo.
Awe nós lo dirigí nos análisis únicamente riba e relashón entre e caso Stanley Ignacio y e caso Ramoncito booi.
¿Quico tá e relashón entre Stanley Ignacio y Ramoncito Booi? E relashón entre loque a pasa cu Ignacio y loque tá pasando na Boneiru ta bira cla, cristalino, solamente y únicamente ora nós ta sali for di e único bèrdad qu ta dominá nos bida, nos existencia ya prácticamente cuátershen aña: nós tá teritorio ocupá y colonisá. Por lo tanto precisamente e condishón di tá teritorio colonisá y ocupá ta permití macamba ehecutá calque actividad extrahudicial. E mero echo qu nós tá teritorio ocupá y colonisá tá haci qu no por papia di estado di derecho, simplemente pasobra como colonia y teritorio ocupá no por papia di estado y pa loque méster pasa pa derecho, tá derecho macamba. Pax Neerlandica.
Nos leynan tá rigí bou di dominio y ocupashón colonial macamba. Ora ta papia di concordancia di ley, den práctica esey ta nificá adaptá nos leynan na esunan macamba. Esey ta conta pa derecho civil, derecho penal, y tur otro área hurídico. Recientemente por a nota e preshón macamba pa cu matrimonio entre dos persona di e mesún sexo.
Por lo tanto, como nos sistema hurídico y hudicial ta totalmente bou di influencia y dominio macamba, macamba ora ta cumbiní nán, ta haci y deshací. Nomas nós ta referí na a caso Van der Sloot, den cua precisamente complicidad entre e dos nivelnan di magistratura (fiscalía y corte di husticia), dénter di e contexto colonial feudal, di previlegio colonial macamba, a permití Van der Sloot sali líber for di e caso aquí.
Tá práctica colonial di tur tempu. Y precisamente esnán qu ta quere qu nán tá na gracia cu e colonisadó y ocupadó, pasobra nán ta cumpli cu tur deseo colonial, ta core mas pelíguer. Ora nán no tá necesario mas, tá reemplasá o eliminá nán.
Tur loque tábata posíbel a partir di Declarashón Final, solamente tábata posíbel cu colaborashón y complicidad di nos mes héndenan. ¿Con por tá posíbel? Pasobra di cada unu di e actornan, macamba tin un expediente pa por a chantaheá y menasá nán. Sin e esaqui, hamás Declarashón Final por a bira realidad.
Papiamentu Bibu
E bitácora aquí tá abrí pa reacshón. Tur reacshón tá someté na moderashón y solamente lo sali publicá si e «bitacorístanan» ta haña qu ta trata di un reacshón constructivo (no necesariamente mester tá di acuerdo cu nós).
1. Aprenshón di e yu di tera Stanley Ignacio (entre tantu ya e á líber)
2. Delineashón di áwanan teritorial y zónanan económico exclusivo
3. Diferente redada especialmente na Boneiru directamente relashoná cu Ramoncito Booi, macamba su anterior «sweet heart».
Na algún ocashón caba nós a atendé cu e asuntu di áwanan teritorial y zona económico exclusivo.
Awe nós lo dirigí nos análisis únicamente riba e relashón entre e caso Stanley Ignacio y e caso Ramoncito booi.
¿Quico tá e relashón entre Stanley Ignacio y Ramoncito Booi? E relashón entre loque a pasa cu Ignacio y loque tá pasando na Boneiru ta bira cla, cristalino, solamente y únicamente ora nós ta sali for di e único bèrdad qu ta dominá nos bida, nos existencia ya prácticamente cuátershen aña: nós tá teritorio ocupá y colonisá. Por lo tanto precisamente e condishón di tá teritorio colonisá y ocupá ta permití macamba ehecutá calque actividad extrahudicial. E mero echo qu nós tá teritorio ocupá y colonisá tá haci qu no por papia di estado di derecho, simplemente pasobra como colonia y teritorio ocupá no por papia di estado y pa loque méster pasa pa derecho, tá derecho macamba. Pax Neerlandica.
Nos leynan tá rigí bou di dominio y ocupashón colonial macamba. Ora ta papia di concordancia di ley, den práctica esey ta nificá adaptá nos leynan na esunan macamba. Esey ta conta pa derecho civil, derecho penal, y tur otro área hurídico. Recientemente por a nota e preshón macamba pa cu matrimonio entre dos persona di e mesún sexo.
Por lo tanto, como nos sistema hurídico y hudicial ta totalmente bou di influencia y dominio macamba, macamba ora ta cumbiní nán, ta haci y deshací. Nomas nós ta referí na a caso Van der Sloot, den cua precisamente complicidad entre e dos nivelnan di magistratura (fiscalía y corte di husticia), dénter di e contexto colonial feudal, di previlegio colonial macamba, a permití Van der Sloot sali líber for di e caso aquí.
Tá práctica colonial di tur tempu. Y precisamente esnán qu ta quere qu nán tá na gracia cu e colonisadó y ocupadó, pasobra nán ta cumpli cu tur deseo colonial, ta core mas pelíguer. Ora nán no tá necesario mas, tá reemplasá o eliminá nán.
Tur loque tábata posíbel a partir di Declarashón Final, solamente tábata posíbel cu colaborashón y complicidad di nos mes héndenan. ¿Con por tá posíbel? Pasobra di cada unu di e actornan, macamba tin un expediente pa por a chantaheá y menasá nán. Sin e esaqui, hamás Declarashón Final por a bira realidad.
Papiamentu Bibu
E bitácora aquí tá abrí pa reacshón. Tur reacshón tá someté na moderashón y solamente lo sali publicá si e «bitacorístanan» ta haña qu ta trata di un reacshón constructivo (no necesariamente mester tá di acuerdo cu nós).
8/31/2009
BIENVENIDO GRANDA (El Bigote que canta) - SOÑAR CONTIGO
E bitácora aquí tá abrí pa reacshón. Tur reacshón tá someté na moderashón y solamente lo sali publicá si e «bitacorístanan» ta haña qu ta trata di un reacshón constructivo (no necesariamente mester tá di acuerdo cu nós).
8/30/2009
Bienvenido Granda - En la Orilla del Mar
E bitácora aquí tá abrí pa reacshón. Tur reacshón tá someté na moderashón y solamente lo sali publicá si e «bitacorístanan» ta haña qu ta trata di un reacshón constructivo (no necesariamente mester tá di acuerdo cu nós).
Sodó cu bulpes
Bulpes,
sodó cu bulpes.
Solo a lanta temprán
y a topa q’e néguer pía abóu,
curpa sunú den cunucu,
tur heridá.
Bulpes,
sodó cu bulpes.
Bientu ta pasa grita:
―¡Est’un flor pretu den cada man!
Sánguer di cun’e: ¡Ban!
E di cu sánguer: ¡Ban!
El a sali fo’i su sánguer, pía ’bou.
Cañaveral, tur na temblamentu,
a abri paso p’e.
Después, shelu boca quetu,
y bou di shelu, e catibu
còrá-còrá den sánguer di shon.
Bulpes,
sodó cu bulpes,
còrá-còrá den sánguer di shon;
Bulpes,
sodó cu bulpes,
còrá-còrá den sánguer di shon,
còrá-còrá den sánguer di shon.
Nicolás Guillén
© 2009 Papiamentu Bibu
E bitácora aquí tá abrí pa reacshón. Tur reacshón tá someté na moderashón y solamente lo sali publicá si e «bitacorístanan» ta haña qu ta trata di un reacshón constructivo (no necesariamente mester tá di acuerdo cu nós).
sodó cu bulpes.
Solo a lanta temprán
y a topa q’e néguer pía abóu,
curpa sunú den cunucu,
tur heridá.
Bulpes,
sodó cu bulpes.
Bientu ta pasa grita:
―¡Est’un flor pretu den cada man!
Sánguer di cun’e: ¡Ban!
E di cu sánguer: ¡Ban!
El a sali fo’i su sánguer, pía ’bou.
Cañaveral, tur na temblamentu,
a abri paso p’e.
Después, shelu boca quetu,
y bou di shelu, e catibu
còrá-còrá den sánguer di shon.
Bulpes,
sodó cu bulpes,
còrá-còrá den sánguer di shon;
Bulpes,
sodó cu bulpes,
còrá-còrá den sánguer di shon,
còrá-còrá den sánguer di shon.
Nicolás Guillén
© 2009 Papiamentu Bibu
E bitácora aquí tá abrí pa reacshón. Tur reacshón tá someté na moderashón y solamente lo sali publicá si e «bitacorístanan» ta haña qu ta trata di un reacshón constructivo (no necesariamente mester tá di acuerdo cu nós).
8/29/2009
Palabra di Día: Coetáneo
Adjetivo aplicado a las personas o cosas que tienen la misma edad o pertenecen a una misma época. Es palabra empleada ya desde los romanos, que la formaron con el prefijo co- (con) y aetas (edad). En latín existía también el verbo coaetanare, que significaba 'ser coetáneo', 'tener la misma edad', 'ser contemporáneo'. En castellano hay registros en castellano de esta palabra por lo menos desde el siglo XVIII, como en este trecho del Theatro crítico universal (1730), de Benito Jerónimo Feijoo:
Sin embargo, a otros hace más fuerza la pureza del estilo, pareciéndoles que ha más de mil y quinientos años que no huvo autor que escribiesse tan bien el idioma latino, y assí están firmes en que el escritor de esta historia es coetáneo a alguno de los primeros césares.Fuente: El Castellano
E bitácora aquí tá abrí pa reacshón. Tur reacshón tá someté na moderashón y solamente lo sali publicá si e «bitacorístanan» ta haña qu ta trata di un reacshón constructivo (no necesariamente mester tá di acuerdo cu nós).
«Un pueblo ignorante tá un instrumento ciegu di su propio destrucshón» (Simón Bolívar)
Awe nós ta publicá un fragmento for di un discurso di Simón Bolívar, más actual qu nunca. E discurso en cuestión tá Discurso pronunciado ante el congreso de Angostura (el 15 de febrero de 1819).
Por haña e texto riba e página-web di Monte Avila Editores, huntu cu algún otro buqui descargábel di forma gratuito. E enlace directo na e antología di Simón bolívar tá:
ÉTICA POLÍTICA
Uncido el pueblo americano al triple yugo de la ignorancia,
de la tiranía y del vicio, no hemos podido adquirir ni saber, ni
poder, ni virtud. Discípulos de tan perniciosos maestros, las
lecciones que hemos recibido, y los ejemplos que hemos estudiado,
son los más destructores. Por el engaño se nos ha
dominado más que por la fuerza; y por el vicio se nos ha degradado
más bien que por la superstición. La esclavitud es
la hija de las tinieblas; un pueblo ignorante es un instrumento
ciego de su propia destrucción; la ambición, la intriga,
abusan de la credulidad y de la inexperiencia, de hombres ajenos
de todo conocimiento político, económico o civil; adoptan
como realidades las que son puras ilusiones; toman la
licencia por la libertad, la traición por el patriotismo, la venganza
por la justicia. Semejante a un robusto ciego que
instigado por el sentimiento de sus fuerzas, marcha con la
seguridad del hombre más perspicaz, y dando en todos los
escollos no puede rectificar sus pasos. Un pueblo pervertido
si alcanza su libertad, muy pronto vuelve a perderla;
porque en vano se esforzarán en mostrarle que la felicidad
consiste en la práctica de la virtud; que el imperio de las
leyes es más poderoso que el de los tiranos, porque son
más inflexibles, y todo debe someterse a su benéfico rigor;
que las buenas costumbres, y no la fuerza, son las columnas
de las leyes; que el ejercicio de la justicia es el ejercicio
de la libertad.Así, legisladores, vuestra empresa es tanto
más ímproba cuanto que tenéis que constituir a hombres
pervertidos por ilusiones del error, y por incentivos nocivos.
La libertad, dice Rousseau, es un alimento suculento, pero
de difícil digestión. Nuestros débiles conciudadanos tendrán
que enrobustecer su espíritu mucho antes que logren digerir
el saludable nutritivo de la libertad. Entumecidos sus miembros
por las cadenas, debilitada su vista en las sombras de
las mazmorras, y aniquilados por las pestilencias serviles,
¿serán capaces de marchar con paso firme hacia el augusto
Templo de la Libertad? ¿Serán capaces de admirar de cerca
sus espléndidos rayos y respirar sin opresión el éter puro
que allí reina?
Meditad bien vuestra elección, legisladores. No olvidéis
que vais a echar los fundamentos a un pueblo naciente que
podrá elevarse a la grandeza que la naturaleza le ha señalado,
si vosotros proporcionáis su base al eminente rango
que le espera. Si vuestra elección no está presidida por el
genio tutelar deVenezuela que debe inspiraros el acierto de
escoger la naturaleza y la forma de gobierno que vais a
adoptar para la felicidad del pueblo; si no acertáis, repito,
la esclavitud será el término de nuestra transformación.
Los anales de los tiempos pasados os presentaránmillares
de gobiernos. Traed a la imaginación las naciones que han
brillado sobre la tierra y contemplaréis afligidos que casi
toda la tierra ha sido, y aún es, víctima de sus gobiernos.
Observaréis muchos sistemas de manejar hombres, mas
todos para oprimirlos; y si la costumbre de mirar al género
humano conducido por pastores de pueblos, no disminuyese
el horror de tan chocante espectáculo, nos pasmaríamos al
ver nuestra dócil especie pacer sobre la superficie del globo
como viles rebaños destinados a alimentar a sus crueles
conductores. La naturaleza, a la verdad, nos dota al nacer del
incentivo de la libertad;mas sea pereza, sea propensión inherente
a la humanidad, lo cierto es que ella reposa tranquila
aunque ligada con las trabas que le imponen.Al contemplarla
en este estado de prostitución, parece que tenemos razón
para persuadirnos que losmás de los hombres tienen por verdadera
aquella humillantemáxima, quemás cuestamantener
el equilibrio de la libertad que soportar el peso de la tiranía.
¡Ojalá que esta máxima, contraria a la moral de la naturaleza,
fuese falsa! ¡Ojalá que esta máxima no estuviese sancionada
por la indolencia de los hombres con respecto a sus
derechos más sagrados!
Muchas naciones antiguas y modernas han sacudido la
opresión; pero son rarísimas las que han sabido gozar de
algunos preciosos momentos de libertad; muy luego han
recaído en sus antiguos vicios políticos: porque son los pueblos,
más bien que los gobiernos, los que arrastran tras sí la
tiranía. El hábito de la dominación los hace insensibles a los
encantos del honor y de la prosperidad nacional; ymiran con
indolencia la gloria de vivir en el movimiento de la libertad,
bajo la tutela de leyes dictadas por su propia voluntad. Los
fastos del universo proclaman esta espantosa verdad.
E bitácora aquí tá abrí pa reacshón. Tur reacshón tá someté na moderashón y solamente lo sali publicá si e «bitacorístanan» ta haña qu ta trata di un reacshón constructivo (no necesariamente mester tá di acuerdo cu nós).
Por haña e texto riba e página-web di Monte Avila Editores, huntu cu algún otro buqui descargábel di forma gratuito. E enlace directo na e antología di Simón bolívar tá:
ÉTICA POLÍTICA
Uncido el pueblo americano al triple yugo de la ignorancia,
de la tiranía y del vicio, no hemos podido adquirir ni saber, ni
poder, ni virtud. Discípulos de tan perniciosos maestros, las
lecciones que hemos recibido, y los ejemplos que hemos estudiado,
son los más destructores. Por el engaño se nos ha
dominado más que por la fuerza; y por el vicio se nos ha degradado
más bien que por la superstición. La esclavitud es
la hija de las tinieblas; un pueblo ignorante es un instrumento
ciego de su propia destrucción; la ambición, la intriga,
abusan de la credulidad y de la inexperiencia, de hombres ajenos
de todo conocimiento político, económico o civil; adoptan
como realidades las que son puras ilusiones; toman la
licencia por la libertad, la traición por el patriotismo, la venganza
por la justicia. Semejante a un robusto ciego que
instigado por el sentimiento de sus fuerzas, marcha con la
seguridad del hombre más perspicaz, y dando en todos los
escollos no puede rectificar sus pasos. Un pueblo pervertido
si alcanza su libertad, muy pronto vuelve a perderla;
porque en vano se esforzarán en mostrarle que la felicidad
consiste en la práctica de la virtud; que el imperio de las
leyes es más poderoso que el de los tiranos, porque son
más inflexibles, y todo debe someterse a su benéfico rigor;
que las buenas costumbres, y no la fuerza, son las columnas
de las leyes; que el ejercicio de la justicia es el ejercicio
de la libertad.Así, legisladores, vuestra empresa es tanto
más ímproba cuanto que tenéis que constituir a hombres
pervertidos por ilusiones del error, y por incentivos nocivos.
La libertad, dice Rousseau, es un alimento suculento, pero
de difícil digestión. Nuestros débiles conciudadanos tendrán
que enrobustecer su espíritu mucho antes que logren digerir
el saludable nutritivo de la libertad. Entumecidos sus miembros
por las cadenas, debilitada su vista en las sombras de
las mazmorras, y aniquilados por las pestilencias serviles,
¿serán capaces de marchar con paso firme hacia el augusto
Templo de la Libertad? ¿Serán capaces de admirar de cerca
sus espléndidos rayos y respirar sin opresión el éter puro
que allí reina?
Meditad bien vuestra elección, legisladores. No olvidéis
que vais a echar los fundamentos a un pueblo naciente que
podrá elevarse a la grandeza que la naturaleza le ha señalado,
si vosotros proporcionáis su base al eminente rango
que le espera. Si vuestra elección no está presidida por el
genio tutelar deVenezuela que debe inspiraros el acierto de
escoger la naturaleza y la forma de gobierno que vais a
adoptar para la felicidad del pueblo; si no acertáis, repito,
la esclavitud será el término de nuestra transformación.
Los anales de los tiempos pasados os presentaránmillares
de gobiernos. Traed a la imaginación las naciones que han
brillado sobre la tierra y contemplaréis afligidos que casi
toda la tierra ha sido, y aún es, víctima de sus gobiernos.
Observaréis muchos sistemas de manejar hombres, mas
todos para oprimirlos; y si la costumbre de mirar al género
humano conducido por pastores de pueblos, no disminuyese
el horror de tan chocante espectáculo, nos pasmaríamos al
ver nuestra dócil especie pacer sobre la superficie del globo
como viles rebaños destinados a alimentar a sus crueles
conductores. La naturaleza, a la verdad, nos dota al nacer del
incentivo de la libertad;mas sea pereza, sea propensión inherente
a la humanidad, lo cierto es que ella reposa tranquila
aunque ligada con las trabas que le imponen.Al contemplarla
en este estado de prostitución, parece que tenemos razón
para persuadirnos que losmás de los hombres tienen por verdadera
aquella humillantemáxima, quemás cuestamantener
el equilibrio de la libertad que soportar el peso de la tiranía.
¡Ojalá que esta máxima, contraria a la moral de la naturaleza,
fuese falsa! ¡Ojalá que esta máxima no estuviese sancionada
por la indolencia de los hombres con respecto a sus
derechos más sagrados!
Muchas naciones antiguas y modernas han sacudido la
opresión; pero son rarísimas las que han sabido gozar de
algunos preciosos momentos de libertad; muy luego han
recaído en sus antiguos vicios políticos: porque son los pueblos,
más bien que los gobiernos, los que arrastran tras sí la
tiranía. El hábito de la dominación los hace insensibles a los
encantos del honor y de la prosperidad nacional; ymiran con
indolencia la gloria de vivir en el movimiento de la libertad,
bajo la tutela de leyes dictadas por su propia voluntad. Los
fastos del universo proclaman esta espantosa verdad.
E bitácora aquí tá abrí pa reacshón. Tur reacshón tá someté na moderashón y solamente lo sali publicá si e «bitacorístanan» ta haña qu ta trata di un reacshón constructivo (no necesariamente mester tá di acuerdo cu nós).
Cumbre di Unasur na Bariloche (arg): Opinión su siguiente día
Chávez: Relaciones con Colombia seguirán congeladas
ONU rechazó instalación de bases militares de EEUU en Colombia
Colombia no puede garantizar nada porque donde hay yanquis no manda nadie más
Vicepresidente Ramón Carrizalez: Son cínicas declaraciones de Uribe en Unasur
Convocan a Jornada Continental contra las bases militares gringas
Unasur reafirma compromiso con defensa de la soberanía regional
N. Chomsky
E bitácora aquí tá abrí pa reacshón. Tur reacshón tá someté na moderashón y solamente lo sali publicá si e «bitacorístanan» ta haña qu ta trata di un reacshón constructivo (no necesariamente mester tá di acuerdo cu nós).
ONU rechazó instalación de bases militares de EEUU en Colombia
Colombia no puede garantizar nada porque donde hay yanquis no manda nadie más
Vicepresidente Ramón Carrizalez: Son cínicas declaraciones de Uribe en Unasur
Convocan a Jornada Continental contra las bases militares gringas
Unasur reafirma compromiso con defensa de la soberanía regional
N. Chomsky
Entrevista a Noam Chomsky durante su primera visita a Venezuela (I)
“Hablar de soberanía colombiana es un chiste”Eva Golinger
E bitácora aquí tá abrí pa reacshón. Tur reacshón tá someté na moderashón y solamente lo sali publicá si e «bitacorístanan» ta haña qu ta trata di un reacshón constructivo (no necesariamente mester tá di acuerdo cu nós).
8/28/2009
Es la Hora de los hornos
«Tá e ora di fòrnunan», José Martí, apòstel di independencia cubano, a bisa mas qu shen aña pasá. Pues, nós tá llegando na e momento di bèrdad, e prueba di litmus na e cumbre di Unasur. O patria latinoamericano ta bai guera cu su enemigu di sémper, su amigu visceral, o lo tin pas. Y pas solamente tá posíbel cu unión.
Nós ta presentá diferente artículo y video qu tá directamente relashoná cu e asuntu tan trascendental aquí.
Eva Golinger entrevista en exclusiva a Noam Chomsky
Dossier: Reunión Extraordinaria OEA (26-8/2009)
Que se dirime en Bariloche
Video: US to attack Venezuela
The militarization of Latin America
La Unasur acosada
ES LA HORA DEL RECUENTO Y DE LA MARCHA UNIDA
Ante la Cumbre de Unasur en Bariloche: El espejo de Uribe
Expansión militar de Estados Unidos: Golpe en Honduras y bases en Colombia
¡Fuera bases! (Desde México a Colombia un esquema de Intervención y ocupación)
Las 865 bases militares de EEUU en 40 países¿Más siete de Colombia?
Propone Bolivia un referendo sobre las bases de EE.UU.
Cumbre de UNASUR desnuda pacto militar colombo-estadounidense
Unasur: Unión de Naciones Suramericanas
E bitácora aquí tá abrí pa reacshón. Tur reacshón tá someté na moderashón y solamente lo sali publicá si e «bitacorístanan» ta haña qu ta trata di un reacshón constructivo (no necesariamente mester tá di acuerdo cu nós).
Nós ta presentá diferente artículo y video qu tá directamente relashoná cu e asuntu tan trascendental aquí.
Eva Golinger entrevista en exclusiva a Noam Chomsky
Dossier: Reunión Extraordinaria OEA (26-8/2009)
Que se dirime en Bariloche
Video: US to attack Venezuela
The militarization of Latin America
La Unasur acosada
ES LA HORA DEL RECUENTO Y DE LA MARCHA UNIDA
Ante la Cumbre de Unasur en Bariloche: El espejo de Uribe
Expansión militar de Estados Unidos: Golpe en Honduras y bases en Colombia
¡Fuera bases! (Desde México a Colombia un esquema de Intervención y ocupación)
Las 865 bases militares de EEUU en 40 países¿Más siete de Colombia?
Propone Bolivia un referendo sobre las bases de EE.UU.
Cumbre de UNASUR desnuda pacto militar colombo-estadounidense
Unasur: Unión de Naciones Suramericanas
E bitácora aquí tá abrí pa reacshón. Tur reacshón tá someté na moderashón y solamente lo sali publicá si e «bitacorístanan» ta haña qu ta trata di un reacshón constructivo (no necesariamente mester tá di acuerdo cu nós).
8/26/2009
8/23/2009
«Homo sum, humani nihil a me alienum puto.»
E autor di comedia Publio Terencio Africano, probablemente di origen norteafricano, ciudadano di República Romano tá conocí pa su frase «homo sum, humani nihil a me alienum puto», loque ta nificá «hende mí tá, lo humano no tá straño pa mi».
«Hende mí tá, lo humano no ta straño pa mi», y sin embargo ora nós a lesa e siguiente artículo di James Petras con a través di dos guera di papa Bush y yu Bush, realmente un solo guera, a distruí un cultura, un sociedad milenario, ricu, diverso, na pas, próspero, secular, qu tábata e Iraq di Sadam Husein, nós no por a evitá di sinti repulshón.
Y a pesar qu nós ya tábata na altura di e detállenan di e crimen aquí, lesa e artículo aquí qu tur detalle asina concentrá huntu a producí, nausea, ira y odio, «odio intransigente pa cu e enemigu», manera Ernesto Guevara a scirbi den su carta Mensaje a los pueblos del mundo a través de la Tricontinental.
Loque nunca méster lubidá, tá e papel nefasto, hipócrita y cómplice qu macamba ta hunga den e crimen aquí como aliado y vasallo di imperio mericano, mescos qu macamba a shusha nos suela mas aínda, no solamente qu nan ocupashón y colonisashón, sino tambe permitiendo un base militar yanki na Còrçáo y na Aruba.
Nós ta laga James Petras na palabra:
The US War against Iraq: The Destruction of a Civilization
By James Petras
Global Research, August 21, 2009
Introduction
The US seven-year war and occupation of Iraq is driven by several major political forces and informed by a variety of imperial interests. However these interests do not in themselves explain the depth and scope of the sustained, massive and continuing destruction of an entire society and its reduction to a permanent state of war. The range of political forces contributing to the making of the war and the subsequent US occupation include the following (in order of importance):
The most important political force was also the least openly discussed. The Zionist Power Configuration (ZPC), which includes the prominent role of long-time, hard-line unconditional supporters of the State of Israel appointed to top positions in the Bush Pentagon (Douglas Feith and Paul Wolfowitz ), key operative in the Office of the Vice President (Irving (Scooter) Libby), the Treasury Department (Stuart Levey), the National Security Council (Elliot Abrams) and a phalanx of consultants, Presidential speechwriters (David Frum), secondary officials and policy advisers to the State Department. These committed Zionists ‘insiders’ were buttressed by thousands of full-time Israel-First functionaries in the 51 major American Jewish organizations, which form the President of the Major American Jewish Organizations (PMAJO). They openly stated that their top priority was to advance Israel’s agenda, which, in this case, was a US war against Iraq to overthrow Saddam Hussein, occupy the country, physically divide Iraq, destroy its military and industrial capability and impose a pro-Israel/pro-US puppet regime. If Iraq were ethnically cleansed and divided, as advocated by the ultra-right, Israeli Prime Minister Benyamin Netanyahu and the ‘Liberal’ President Emeritus of the Council on Foreign Relations and militarist-Zionist, Leslie Gelb, there would be more than several ‘client regimes’.
Top pro-Israeli policymakers who promoted the war did not initially directly pursue the policy of systematically destroying what, in effect, was the entire Iraqi civilization. But their support and design of an occupation policy included the total dismemberment of the Iraqi state apparatus and recruitment of Israeli advisers to provide their ‘expertise’ in interrogation techniques, repression of civilian resistance and counter-insurgency. Israeli expertise certainly played a role in fomenting the intra-Iraqi religious and ethnic strife, which Israel had mastered in Palestine. The Israeli ‘model’ of colonial war and occupation – the invasion of Lebanon in 1982 – and the practice of ‘total destruction’ using sectarian, ethno-religious division was evident in the notorious massacres at the Sabra and Shatila refugee camps in Beirut, which took place under Israeli military supervision.
The second powerful political force behind the Iraq War were civilian militarists (like Donald Rumsfeld and Vice President Cheney) who sought to extend US imperial reach in the Persian Gulf and strengthen its geo-political position by eliminating a strong, secular, nationalist backer of Arab anti-imperialist insurgency in the Middle East. The civilian militarists sought to extend the American military base encirclement of Russia and secure control over Iraqi oil reserves as a pressure point against China. The civilian militarists were less moved by Vice President Cheney’s past ties with the oil industry and more interested in his role as CEO of Halliburton’s giant military base contractor subsidiary Kellogg-Brown and Root, which was consolidating the US Empire through worldwide military base expansion. Major US oil companies, who feared losing out to European and Asian competitors, were already eager to deal with Saddam Hussein, and some of the Bush’s supporters in the oil industry had already engaged in illegal trading with the embargoed Iraqi regime. The oil industry was not inclined to promote regional instability with a war.
The militarist strategy of conquest and occupation was designed to establish a long-term colonial military presence in the form of strategic military bases with a significant and sustained contingent of colonial military advisors and combat units. The brutal colonial occupation of an independent secular state with a strong nationalist history and an advanced infrastructure with a sophisticated military and police apparatus, extensive public services and wide-spread literacy naturally led to the growth of a wide array of militant and armed anti-occupation movements. In response, US colonial officials, the CIA and the Defense Intelligence Agencies devised a ‘divide and rule’ strategy (the so-called ‘El Salvador solution’ associated with the former ‘hot-spot’ Ambassador and US Director of National Intelligence, John Negroponte) fomenting armed sectarian-based conflicts and promoting inter-religious assassinations to debilitate any effort at a united nationalist anti-imperialist movement. The dismantling of the secular civilian bureaucracy and military was designed by the Zionists in the Bush Administration to enhance Israel’s power in the region and to encourage the rise of militant Islamic groups, which had been repressed by the deposed Baathist regime of Saddam Hussein. Israel had mastered this strategy earlier: It originally sponsored and financed sectarian Islamic militant groups, like Hamas, as an alternative to the secular Palestine Liberation Organization and set the stage for sectarian fighting among the Palestinians.
The result of US colonial policies were to fund and multiply a wide range of internal conflicts as mullahs, tribal leaders, political gangsters, warlords, expatriates and death squads proliferated. The ‘war of all against all’ served the interests of the US occupation forces. Iraq became a pool of armed, unemployed young men, from which to recruit a new mercenary army. The ‘civil war’ and ‘ethnic conflict’ provided a pretext for the US and its Iraqi puppets to discharge hundreds of thousands of soldiers, police and functionaries from the previous regime (especially if they were from Sunni, mixed or secular families) and to undermine the basis for civilian employment. Under the cover of generalized ‘war against terror’, US Special Forces and CIA-directed death squads spread terror within Iraqi civil society, targeting anyone suspected of criticizing the puppet government – especially among the educated and professional classes, precisely the Iraqis most capable of re-constructing an independent secular republic.
The Iraq war was driven by an influential group of neo-conservative and neo-liberal ideologues with strong ties to Israel. They viewed the success of the Iraq war (by success they meant the total dismemberment of the country) as the first ‘domino’ in a series of war to ‘re-colonize’ the Middle East (in their words: “to re-draw the map”). They disguised their imperial ideology with a thin veneer of rhetoric about ‘promoting democracies’ in the Middle East (excluding, of course, the un-democratic policies of their ‘homeland’ Israel over its subjugated Palestinians). Conflating Israeli regional hegemonic ambitions with the US imperial interests, the neo-conservatives and their neo-liberal fellow travelers in the Democratic Party first backed President Bush and later President Obama in their escalation of the wars against Afghanistan and Pakistan. They unanimously supported Israel’s savage bombing campaign against Lebanon, the land and air assault and massacre of thousands of civilians trapped in Gaza, the bombing of Syrian facilities and the big push (from Israel) for a pre-emptive, full-scale military attack against Iran.
The US advocates of sequential and multiple simultaneous wars in the Middle East and South Asia believed that they could only unleash the full strength of their mass destructive power after they had secured total control of their first victim, Iraq. They were confident that Iraqi resistance would collapse rapidly after 13 years of brutal starvation sanctions imposed on the republic by the US and United Nations. In order to consolidate imperial control, American policy-makers decided to permanently silence all independent Iraqi civilian dissidents. They turned to the financing of Shia clerics and Sunni tribal assassins, and contracting scores of thousands of private mercenaries among the Kurdish Peshmerga warlords to carry out selective assassinations of leaders of civil society movements.
The US created and trained a 200,000 member Iraqi colonial puppet army composed almost entirely of Shia gunmen, and excluded experienced Iraqi military men from secular, Sunni or Christian backgrounds. A little known result of this build up of American trained and financed death squads and its puppet ‘Iraqi’ army, was the virtual destruction of the ancient Iraqi Christian population, which was displaced, its churches bombed and its leaders, bishops and intellectuals, academics and scientists assassinated or driven into exile. The US and its Israeli advisers were well aware that Iraqi Christians had played a key role the historic development of the secular, nationalist, anti-British/anti-monarchist movements and their elimination as an influential force during the first years of US occupation was no accident. The result of the US policies were to eliminate most secular democratic anti-imperialist leaders and movements and to present their murderous net-work of ‘ethno-religious’ collaborators as their uncontested ‘partners’ in sustaining the long-term US colonial presence in Iraq. With their puppets in power, Iraq would serve as a launching platform for its strategic pursuit of the other ‘dominoes’ (Syria, Iran, Central Asian Republics…).
The sustained bloody purge of Iraq under US occupation resulted in the killing 1.3 million Iraqi civilians during the first 7 years after Bush invaded in March 2003. Up to mid-2009, the invasion and occupation of Iraq has officially cost the American treasury over $666 billion. This enormous expenditure attests to its centrality in the larger US imperial strategy for the entire Middle East/South and Central Asia region. Washington’s policy of politicizing and militarizing ethno-religious differences, arming and encouraging rival tribal, religious and ethnic leaders to engage in mutual bloodletting served to destroy national unity and resistance. The ‘divide and rule’ tactics and reliance on retrograde social and religious organizations is the commonest and best-known practice in pursuing the conquest and subjugation of a unified, advanced nationalist state. Breaking up the national state, destroying nationalist consciousness and encouraging primitive ethno-religious, feudal and regional loyalties required the systematic destruction of the principal purveyors of nationalist consciousness, historical memory and secular, scientific thought. Provoking ethno-religious hatreds destroyed intermarriages, mixed communities and institutions with their long-standing personal friendships and professional ties among diverse backgrounds. The physical elimination of academics, writers, teachers, intellectuals, scientists and professionals, especially physicians, engineers, lawyers, jurists and journalists was decisive in imposing ethno-religious rule under a colonial occupation. To establish long-term dominance and sustain ethno-religious client rulers, the entire pre-existing cultural edifice, which had sustained an independent secular nationalist state, was physically destroyed by the US and its Iraqi puppets. This included destroying the libraries, census bureaus, and repositories of all property and court records, health departments, laboratories, schools, cultural centers, medical facilities and above all the entire scientific-literary-humanistic social scientific class of professionals. Hundreds of thousands of Iraqi professionals and family members were driven by terror into internal and external exile. All funding for national, secular, scientific and educational institutions were cut off. Death squads engaged in the systematic murder of thousands of academics and professionals suspected of the least dissent, the least nationalist sentiment; anyone with the least capacity to re-construct the republic was marked.
The Destruction of a Modern Arab Civilization
Independent, secular Iraq had the most advanced scientific-cultural order in the Arab world, despite the repressive nature of Saddam Hussein’s police state. There was a system of national health care, universal public education and generous welfare services, combined with unprecedented levels of gender equality. This marked the advanced nature of Iraqi civilization in the late 20th century. Separation of church and state and strict protection of religious minorities (Christians, Assyrians and others) contrasts sharply with what has resulted from the US occupation and its destruction of the Iraqi civil and governmental structures. The harsh dictatorial rule of Saddam Hussein thus presided over a highly developed modern civilization in which advanced scientific work went hand in hand with a strong nationalist and anti-imperialist identity. This resulted especially in the Iraqi people and regime’s expressions of solidarity for the plight of the Palestinian people under Israeli rule and occupation.
A mere ‘regime change’ could not extirpate this deeply embedded and advanced secular republican culture in Iraq. The US war planners and their Israeli advisers were well aware that colonial occupation would increase Iraqi nationalist consciousness unless the secular nation was destroyed and hence, the imperial imperative to uproot and destroy the carriers of nationalist consciousness by physically eliminating the educated, the talented, the scientific, indeed the most secular elements of Iraqi society. Retrogression became the principal instrument for the US to impose its colonial puppets, with their primitive, ‘pre-national’ loyalties, in power in a culturally purged Baghdad stripped of its most sophisticated and nationalistic social strata.
According to the Al-Ahram Studies Center in Cairo, more that 310 Iraqi scientists were eliminated during the first 18 months of the US occupation – a figure that the Iraqi education ministry did not dispute.
Another report listed the killings of more than 340 intellectuals and scientists between 2005 and 2007. Bombings of institutes of higher education had pushed enrollment down to 30% of the pre-invasion figures. In one bombing in January 2007, at Baghdad’s Mustansiriya University 70 students were killed with hundreds wounded. These figures compelled the UNESCO to warn that Iraq’s university system was on the brink of collapse. The numbers of prominent Iraqi scientists and professionals who have fled the country have approached 20,000. Of the 6,700 Iraqi university professors who fled since 2003, the Los Angeles Times reported than only 150 had returned by October 2008. Despite the US claims of improved security, the situation in 2008 saw numerous assassinations, including the only practicing neurosurgeon in Iraq’s second largest city of Basra, whose body was dumped on the city streets.
The raw data on the Iraqi academics, scientists and professionals assassinated by the US and allied occupation forces and the militias and shadowy forces they control is drawn from a list published by the Pakistan Daily News (www.daily.pk) on November 26, 2008. This list makes for very uncomfortable reading into the reality of systematic elimination of intellectuals in Iraq under the meat-grinder of US occupation.
Assassinations
The physical elimination of an individual by assassination is an extreme form of terrorism, which has far-reaching effects rippling throughout the community from which the individual comes – in this case the world of Iraqi intellectuals, academics, professionals and creative leaders in the arts and sciences. For each Iraqi intellectual murdered, thousands of educated Iraqis fled the country or abandoned their work for safer, less vulnerable activity.
Baghdad was considered the ‘Paris’ of the Arab world, in terms of culture and art, science and education. In the 1970’s and 80’s, its universities were the envy of the Arab world. The US ‘shock and awe’ campaign that rained down on Baghdad evoked emotions akin to an aerial bombardment of the Louvre, the Sorbonne and the greatest libraries of Europe. Baghdad University was one of the most prestigious and productive universities in the Arab world. Many of its academics possessed doctoral degrees and engaged in post-doctoral studies abroad at prestigious institutions. It taught and graduated many of the top professionals and scientists in the Middle East. Even under the deadly grip of the US/UN-imposed economic sanctions that starved Iraq during the 13 years before the March 2003 invasion, thousands of graduate students and young professionals came to Iraq for post-graduate training. Young physicians from throughout the Arab world received advanced medical training in its institutions. Many of its academics presented scientific papers at major international conferences and published in prestigious journals. Most important, Baghdad University trained and maintained a highly respected scientific secular culture free of sectarian discrimination – with academics from all ethnic and religious backgrounds.
This world has been forever shattered: Under US occupation, up to November 2008, eighty-three academics and researchers teaching at Baghdad University had been murdered and several thousand of their colleagues, students and family members were forced to flee.
The Selection of Assassinated Academics by Discipline
The November 2008 article published by the Pakistan Daily News lists the names of a total of 154 top Baghdad-based academics, renowned in their fields, who were murdered. Altogether, a total of 281 well-known intellectuals teaching at the top universities in Iraq fell victim to the ‘death squads’ under US occupation.
Prior to the US occupation, Baghdad University possessed the premier research and teaching medical faculty in the entire Middle East attracting hundreds of young doctors for advanced training. That program has been devastated during the rise of the US-death squad regime, with few prospects of recovery. Of those murdered, 25% (21) were the most senior professors and lecturers in the medical faculty of Baghdad University, the highest percentage of any faculty. The second highest percentage of butchered faculty were the professors and researchers from Baghdad University’s renowned engineering faculty (12), followed by the top academics in the humanities (10), physical and social sciences (8 senior academics each), education (5). The remaining top academics murdered at Baghdad University spread out among the agronomy, business, physical education, communications and religious studies faculties.
At three other Baghdad universities, 53 senior academics were slaughtered, including 10 in the social sciences, 7 in the faculty of law, 6 each in medicine and the humanities, 9 in the physical sciences and 5 in engineering. Secretary of Defense Rumsfeld’s August 20, 2002 pre-invasion joke, “…one has to assume they (scientists) have not been playing ‘tiddlywinks’(a child’s game)”( justifying the bloody purge of Iraq’s scientists in physics and chemistry. An ominous signal of the academic bloodletting that followed the invasion.
Similar bloody purges of academics occurred in all the provincial universities: 127 senior academics and scientists were assassinated at the various well-regarded universities in Mosul, Kirkuk, Basra and elsewhere. The provincial universities with the highest number of murdered senior faculty members were in cities where the US and British military and their Kurdish mercenary allies were most active: Basra (35), Mosul (35), Diyala (15) and Al-Anbar (11).
The Iraqi military and allied death squads carried out most of the killing of academics in the cities under US or ‘allied’ control. The systematic murder of academics was a nation-wide, cross-disciplinary drive to destroy the cultural and educational foundations of a modern Arab civilization. The death squads carrying out most of these assassinations were primitive, pre-modern, ethno-religious groups ‘set loose’ or instrumentalized by US military strategists to wipe out any politically conscious intellectuals and nationalist scientists who might pursue an agenda for re-building a modern, secular society and independent, unified republic.
In its panic to prevent the US invasion, the Iraqi National Monitoring Directorate provided a list, which identified over 500 key Iraqi scientists to the UN on December 7, 2002. There is little doubt that this list became a core element in the US military’s hit list for eliminating Iraq’s scientific elite. In his notorious pre-invasion speech to the United Nations, Secretary of State Colin Powell cited a list of over 3,500 Iraqi scientists and technicians who would have to be ‘contained’ to prevent their expertise from being used by other countries. The US had even created a ‘budget’ of hundreds of millions of dollars, drawn from the Iraqi ‘Oil for Food’ money held by the United Nations to set up ‘civilian re-education’ programs to re-train Iraqi scientists and engineers. These highly touted programs were never seriously implemented. Cheaper ways of containing what one American policy expert termed Iraq’s ‘excess scientists, engineers and technicians’ in a Carnegie Endowment Paper (RANSAC Policy Update April 2004) became clear. The US had decided to adopt and expand the Israeli Mossad’s covert operation of assassinating selected key Iraqi scientists on an industrial scale.
The US ‘Surge’ and ‘Peak Assassination’ Campaigns: 2006-2007
The high tide of terror against academics coincides with the renewal of the US military offensive in Baghdad and in the provinces. Of the total number of assassinations of Baghdad-based academics for which a date is recorded (110 known intellectuals slaughtered), almost 80% (87) occurred in 2006 and 2007. A similar pattern is found in the provinces with 77% of a total of 84 scholars murdered outside of capital during the same period. The pattern is clear: the murder rate of academics grows as the occupying US forces organize a mercenary Iraqi military and police force and provide money for the training and recruitment of rival Shia and Sunni tribesmen and militia as a means of decreasing American casualties and of purging potential dissident critics of the occupation.
The terror campaign against academics intensified in mid-2005 and reached its peak in 2006-2007, leading to the mass flight of tens of thousands of Iraqi scholars, scientists, professionals and their families overseas. Entire university medical school faculties have become refugees in Syria and elsewhere. Those who could not afford to abandon elderly parents or relatives and remained in Iraq have taken extraordinary measures to hide their identities. Some have chosen to collaborate with the US occupation forces or the puppet regime in the hope of being protected or allowed to immigrate with their families to the US or Europe, although the Europeans, especially the British are disinclined to accept Iraqi scholars. After 2008, there has been a sharp decline in the murder of academics – with only 4 assassinated that year. This reflects the massive flight of Iraqi intellectuals living abroad or in hiding rather than any change of policy on the part of the US and its mercenary puppets. As a result, Iraq’s research facilities have been decimated. The lives of those remaining support staff, including technicians, librarians and students have been devastated with few prospects for future employment.
The US war and occupation of Iraq, as Presidents Bush and Obama have declared, is a ‘success’ – an independent nation of 23 million citizens has been occupied by force, a puppet regime is ensconced, colonial mercenary troops obey American officers and the oil fields have been put up for sale. All of Iraq’s nationalist laws protecting its patrimony, its cultural treasures and national resources, have been annulled. The occupiers have imposed a ‘constitution’ favoring the US Empire. Israel and its Zionist flunkies in the Administrations of both Bush and Obama celebrate the demise of a modern adversary…and the conversion of Iraq into a cultural-political desert. In line with an alleged agreement made by the US State Department and Pentagon officials to influential collectors from the American Council for Cultural Policy in January 2003, the looted treasures of ancient Mesopotamia have ‘found’ their way into the collections of the elite in London, New York and elsewhere. The collectors can now anticipate the pillage of Iran.
Warning to Iran
The US invasion, occupation and destruction of a modern, scientific-cultural civilization, such as existed in Iraq, is a prelude of what the people of Iran can expect if and when a US-Israeli military attack occurs. The imperial threat to the cultural-scientific foundations of the Iranian nation has been totally absent from the narrative among the affluent Iranian student protesters and their US-funded NGO’s during their post-election ‘Lipstick Revolution’ protests. They should bear in mind that in 2004 educated, sophisticated Iraqis in Baghdad consoled themselves with a fatally misplaced optimism that ‘at least we are not like Afghanistan’. The same elite are now in squalid refugee camps in Syria and Jordan and their country more closely resembles Afghanistan than anywhere else in the Middle East. The chilling promise of President Bush in April 2003 to transform Iraq in the image of ‘our newly liberated Afghanistan’ has been fulfilled. And reports that the US Administration advisers had reviewed the Israeli Mossad policy of selective assassination of Iranian scientists should cause the pro-Western liberal intellectuals of Teheran to seriously ponder the lesson of the murderous campaign that has virtually eliminated Iraqi scientists and academics during 2006-2007.
Conclusion
What does the United States (and Britain and Israel) gain from establishing a retrograde client regime, based on medieval ethno-clerical socio-political structures in Iraq? First and foremost, Iraq has become an outpost for empire. Secondly, it is a weak and backward regime incapable of challenging Israeli economic and military dominance in the region and unwilling to question the ongoing ethnic cleansing of the native Palestinian Arabs from Jerusalem, the West Bank and Gaza. Thirdly, the destruction of the scientific, academic, cultural and legal foundations of an independent state means increasing reliance on the Western (and Chinese) multinational corporations and their technical infrastructure – facilitating imperial economic penetration and exploitation.
In the mid 19th Century, after the revolutions of 1848, the conservative French sociologist Emil Durkheim recognized that the European bourgeoisie was confronted with rising class conflict and an increasing anti-capitalist working class. Durkheim noted that, whatever its philosophical misgivings about religion and clericalism, the bourgeoisie would have to use the myths of traditional religion to ‘create’ social cohesion and undercut class polarization. He called on the educated and sophisticated Parisian capitalist class to forego its rejection of obscurantist religious dogma in favor of instrumentalizing religion as a tool to maintain its political dominance. In the same way, US strategists, including the Pentagon-Zionists, have instrumentalized the tribal-mullah, ethno-religious forces to destroy the secular national political leadership and advanced culture of Iraq in order to consolidate imperial rule – even if this strategy called for the killing off of the scientific and professional classes. Contemporary US imperial rule is based on supporting the socially and politically most backward sectors of society and applying the most advanced technology of warfare.
Israeli advisers have played a major role in instructing US occupation forces in Iraq on the practices of urban counter-insurgency and repression of civilians, drawing on their 60 years of experience. The infamous massacre of hundreds of Palestinian families at Deir Yasin in 1948 was emblematic of Zionist elimination of hundreds of productive farming villages, which had been settled for centuries by a native people with their endogenous civilization and cultural ties to the soil, in order to impose a new colonial order. The policy of the total deracination of the Palestinians is central to Israel’s advise to the US policymakers in Iraq. Their message has been carried out by their Zionist acolytes in the Bush and Obama Administrations, ordering the dismemberment of the entire modern Iraqi civil and state bureaucracy and using pre-modern tribal death squads made up of Kurds and Shia extremists to purge the modern universities and research institutions of that shattered nation.
The US imperial conquest of Iraq is built on the destruction of a modern secular republic. The cultural desert that remains (a Biblical ‘howling wilderness’ soaked in the blood of Iraq’s precious scholars) is controlled by mega-swindlers, mercenary thugs posing as ‘Iraqi officers’, tribal and ethnic cultural illiterates and medieval religious figures. They operate under the guidance and direction of West Point graduates holding ‘blue-prints for empire’, formulated by graduates of Princeton, Harvard, Johns Hopkins, Yale and Chicago, eager to serve the interests of American and European multi-national corporations.
This is called ‘combined and uneven development’: The marriage of fundamentalist mullahs with Ivy League Zionists at the service of the US.
James Petras
«Hende mí tá, lo humano no ta straño pa mi», y sin embargo ora nós a lesa e siguiente artículo di James Petras con a través di dos guera di papa Bush y yu Bush, realmente un solo guera, a distruí un cultura, un sociedad milenario, ricu, diverso, na pas, próspero, secular, qu tábata e Iraq di Sadam Husein, nós no por a evitá di sinti repulshón.
Y a pesar qu nós ya tábata na altura di e detállenan di e crimen aquí, lesa e artículo aquí qu tur detalle asina concentrá huntu a producí, nausea, ira y odio, «odio intransigente pa cu e enemigu», manera Ernesto Guevara a scirbi den su carta Mensaje a los pueblos del mundo a través de la Tricontinental.
Loque nunca méster lubidá, tá e papel nefasto, hipócrita y cómplice qu macamba ta hunga den e crimen aquí como aliado y vasallo di imperio mericano, mescos qu macamba a shusha nos suela mas aínda, no solamente qu nan ocupashón y colonisashón, sino tambe permitiendo un base militar yanki na Còrçáo y na Aruba.
Nós ta laga James Petras na palabra:
The US War against Iraq: The Destruction of a Civilization
By James Petras
Global Research, August 21, 2009
Introduction
The US seven-year war and occupation of Iraq is driven by several major political forces and informed by a variety of imperial interests. However these interests do not in themselves explain the depth and scope of the sustained, massive and continuing destruction of an entire society and its reduction to a permanent state of war. The range of political forces contributing to the making of the war and the subsequent US occupation include the following (in order of importance):
The most important political force was also the least openly discussed. The Zionist Power Configuration (ZPC), which includes the prominent role of long-time, hard-line unconditional supporters of the State of Israel appointed to top positions in the Bush Pentagon (Douglas Feith and Paul Wolfowitz ), key operative in the Office of the Vice President (Irving (Scooter) Libby), the Treasury Department (Stuart Levey), the National Security Council (Elliot Abrams) and a phalanx of consultants, Presidential speechwriters (David Frum), secondary officials and policy advisers to the State Department. These committed Zionists ‘insiders’ were buttressed by thousands of full-time Israel-First functionaries in the 51 major American Jewish organizations, which form the President of the Major American Jewish Organizations (PMAJO). They openly stated that their top priority was to advance Israel’s agenda, which, in this case, was a US war against Iraq to overthrow Saddam Hussein, occupy the country, physically divide Iraq, destroy its military and industrial capability and impose a pro-Israel/pro-US puppet regime. If Iraq were ethnically cleansed and divided, as advocated by the ultra-right, Israeli Prime Minister Benyamin Netanyahu and the ‘Liberal’ President Emeritus of the Council on Foreign Relations and militarist-Zionist, Leslie Gelb, there would be more than several ‘client regimes’.
Top pro-Israeli policymakers who promoted the war did not initially directly pursue the policy of systematically destroying what, in effect, was the entire Iraqi civilization. But their support and design of an occupation policy included the total dismemberment of the Iraqi state apparatus and recruitment of Israeli advisers to provide their ‘expertise’ in interrogation techniques, repression of civilian resistance and counter-insurgency. Israeli expertise certainly played a role in fomenting the intra-Iraqi religious and ethnic strife, which Israel had mastered in Palestine. The Israeli ‘model’ of colonial war and occupation – the invasion of Lebanon in 1982 – and the practice of ‘total destruction’ using sectarian, ethno-religious division was evident in the notorious massacres at the Sabra and Shatila refugee camps in Beirut, which took place under Israeli military supervision.
The second powerful political force behind the Iraq War were civilian militarists (like Donald Rumsfeld and Vice President Cheney) who sought to extend US imperial reach in the Persian Gulf and strengthen its geo-political position by eliminating a strong, secular, nationalist backer of Arab anti-imperialist insurgency in the Middle East. The civilian militarists sought to extend the American military base encirclement of Russia and secure control over Iraqi oil reserves as a pressure point against China. The civilian militarists were less moved by Vice President Cheney’s past ties with the oil industry and more interested in his role as CEO of Halliburton’s giant military base contractor subsidiary Kellogg-Brown and Root, which was consolidating the US Empire through worldwide military base expansion. Major US oil companies, who feared losing out to European and Asian competitors, were already eager to deal with Saddam Hussein, and some of the Bush’s supporters in the oil industry had already engaged in illegal trading with the embargoed Iraqi regime. The oil industry was not inclined to promote regional instability with a war.
The militarist strategy of conquest and occupation was designed to establish a long-term colonial military presence in the form of strategic military bases with a significant and sustained contingent of colonial military advisors and combat units. The brutal colonial occupation of an independent secular state with a strong nationalist history and an advanced infrastructure with a sophisticated military and police apparatus, extensive public services and wide-spread literacy naturally led to the growth of a wide array of militant and armed anti-occupation movements. In response, US colonial officials, the CIA and the Defense Intelligence Agencies devised a ‘divide and rule’ strategy (the so-called ‘El Salvador solution’ associated with the former ‘hot-spot’ Ambassador and US Director of National Intelligence, John Negroponte) fomenting armed sectarian-based conflicts and promoting inter-religious assassinations to debilitate any effort at a united nationalist anti-imperialist movement. The dismantling of the secular civilian bureaucracy and military was designed by the Zionists in the Bush Administration to enhance Israel’s power in the region and to encourage the rise of militant Islamic groups, which had been repressed by the deposed Baathist regime of Saddam Hussein. Israel had mastered this strategy earlier: It originally sponsored and financed sectarian Islamic militant groups, like Hamas, as an alternative to the secular Palestine Liberation Organization and set the stage for sectarian fighting among the Palestinians.
The result of US colonial policies were to fund and multiply a wide range of internal conflicts as mullahs, tribal leaders, political gangsters, warlords, expatriates and death squads proliferated. The ‘war of all against all’ served the interests of the US occupation forces. Iraq became a pool of armed, unemployed young men, from which to recruit a new mercenary army. The ‘civil war’ and ‘ethnic conflict’ provided a pretext for the US and its Iraqi puppets to discharge hundreds of thousands of soldiers, police and functionaries from the previous regime (especially if they were from Sunni, mixed or secular families) and to undermine the basis for civilian employment. Under the cover of generalized ‘war against terror’, US Special Forces and CIA-directed death squads spread terror within Iraqi civil society, targeting anyone suspected of criticizing the puppet government – especially among the educated and professional classes, precisely the Iraqis most capable of re-constructing an independent secular republic.
The Iraq war was driven by an influential group of neo-conservative and neo-liberal ideologues with strong ties to Israel. They viewed the success of the Iraq war (by success they meant the total dismemberment of the country) as the first ‘domino’ in a series of war to ‘re-colonize’ the Middle East (in their words: “to re-draw the map”). They disguised their imperial ideology with a thin veneer of rhetoric about ‘promoting democracies’ in the Middle East (excluding, of course, the un-democratic policies of their ‘homeland’ Israel over its subjugated Palestinians). Conflating Israeli regional hegemonic ambitions with the US imperial interests, the neo-conservatives and their neo-liberal fellow travelers in the Democratic Party first backed President Bush and later President Obama in their escalation of the wars against Afghanistan and Pakistan. They unanimously supported Israel’s savage bombing campaign against Lebanon, the land and air assault and massacre of thousands of civilians trapped in Gaza, the bombing of Syrian facilities and the big push (from Israel) for a pre-emptive, full-scale military attack against Iran.
The US advocates of sequential and multiple simultaneous wars in the Middle East and South Asia believed that they could only unleash the full strength of their mass destructive power after they had secured total control of their first victim, Iraq. They were confident that Iraqi resistance would collapse rapidly after 13 years of brutal starvation sanctions imposed on the republic by the US and United Nations. In order to consolidate imperial control, American policy-makers decided to permanently silence all independent Iraqi civilian dissidents. They turned to the financing of Shia clerics and Sunni tribal assassins, and contracting scores of thousands of private mercenaries among the Kurdish Peshmerga warlords to carry out selective assassinations of leaders of civil society movements.
The US created and trained a 200,000 member Iraqi colonial puppet army composed almost entirely of Shia gunmen, and excluded experienced Iraqi military men from secular, Sunni or Christian backgrounds. A little known result of this build up of American trained and financed death squads and its puppet ‘Iraqi’ army, was the virtual destruction of the ancient Iraqi Christian population, which was displaced, its churches bombed and its leaders, bishops and intellectuals, academics and scientists assassinated or driven into exile. The US and its Israeli advisers were well aware that Iraqi Christians had played a key role the historic development of the secular, nationalist, anti-British/anti-monarchist movements and their elimination as an influential force during the first years of US occupation was no accident. The result of the US policies were to eliminate most secular democratic anti-imperialist leaders and movements and to present their murderous net-work of ‘ethno-religious’ collaborators as their uncontested ‘partners’ in sustaining the long-term US colonial presence in Iraq. With their puppets in power, Iraq would serve as a launching platform for its strategic pursuit of the other ‘dominoes’ (Syria, Iran, Central Asian Republics…).
The sustained bloody purge of Iraq under US occupation resulted in the killing 1.3 million Iraqi civilians during the first 7 years after Bush invaded in March 2003. Up to mid-2009, the invasion and occupation of Iraq has officially cost the American treasury over $666 billion. This enormous expenditure attests to its centrality in the larger US imperial strategy for the entire Middle East/South and Central Asia region. Washington’s policy of politicizing and militarizing ethno-religious differences, arming and encouraging rival tribal, religious and ethnic leaders to engage in mutual bloodletting served to destroy national unity and resistance. The ‘divide and rule’ tactics and reliance on retrograde social and religious organizations is the commonest and best-known practice in pursuing the conquest and subjugation of a unified, advanced nationalist state. Breaking up the national state, destroying nationalist consciousness and encouraging primitive ethno-religious, feudal and regional loyalties required the systematic destruction of the principal purveyors of nationalist consciousness, historical memory and secular, scientific thought. Provoking ethno-religious hatreds destroyed intermarriages, mixed communities and institutions with their long-standing personal friendships and professional ties among diverse backgrounds. The physical elimination of academics, writers, teachers, intellectuals, scientists and professionals, especially physicians, engineers, lawyers, jurists and journalists was decisive in imposing ethno-religious rule under a colonial occupation. To establish long-term dominance and sustain ethno-religious client rulers, the entire pre-existing cultural edifice, which had sustained an independent secular nationalist state, was physically destroyed by the US and its Iraqi puppets. This included destroying the libraries, census bureaus, and repositories of all property and court records, health departments, laboratories, schools, cultural centers, medical facilities and above all the entire scientific-literary-humanistic social scientific class of professionals. Hundreds of thousands of Iraqi professionals and family members were driven by terror into internal and external exile. All funding for national, secular, scientific and educational institutions were cut off. Death squads engaged in the systematic murder of thousands of academics and professionals suspected of the least dissent, the least nationalist sentiment; anyone with the least capacity to re-construct the republic was marked.
The Destruction of a Modern Arab Civilization
Independent, secular Iraq had the most advanced scientific-cultural order in the Arab world, despite the repressive nature of Saddam Hussein’s police state. There was a system of national health care, universal public education and generous welfare services, combined with unprecedented levels of gender equality. This marked the advanced nature of Iraqi civilization in the late 20th century. Separation of church and state and strict protection of religious minorities (Christians, Assyrians and others) contrasts sharply with what has resulted from the US occupation and its destruction of the Iraqi civil and governmental structures. The harsh dictatorial rule of Saddam Hussein thus presided over a highly developed modern civilization in which advanced scientific work went hand in hand with a strong nationalist and anti-imperialist identity. This resulted especially in the Iraqi people and regime’s expressions of solidarity for the plight of the Palestinian people under Israeli rule and occupation.
A mere ‘regime change’ could not extirpate this deeply embedded and advanced secular republican culture in Iraq. The US war planners and their Israeli advisers were well aware that colonial occupation would increase Iraqi nationalist consciousness unless the secular nation was destroyed and hence, the imperial imperative to uproot and destroy the carriers of nationalist consciousness by physically eliminating the educated, the talented, the scientific, indeed the most secular elements of Iraqi society. Retrogression became the principal instrument for the US to impose its colonial puppets, with their primitive, ‘pre-national’ loyalties, in power in a culturally purged Baghdad stripped of its most sophisticated and nationalistic social strata.
According to the Al-Ahram Studies Center in Cairo, more that 310 Iraqi scientists were eliminated during the first 18 months of the US occupation – a figure that the Iraqi education ministry did not dispute.
Another report listed the killings of more than 340 intellectuals and scientists between 2005 and 2007. Bombings of institutes of higher education had pushed enrollment down to 30% of the pre-invasion figures. In one bombing in January 2007, at Baghdad’s Mustansiriya University 70 students were killed with hundreds wounded. These figures compelled the UNESCO to warn that Iraq’s university system was on the brink of collapse. The numbers of prominent Iraqi scientists and professionals who have fled the country have approached 20,000. Of the 6,700 Iraqi university professors who fled since 2003, the Los Angeles Times reported than only 150 had returned by October 2008. Despite the US claims of improved security, the situation in 2008 saw numerous assassinations, including the only practicing neurosurgeon in Iraq’s second largest city of Basra, whose body was dumped on the city streets.
The raw data on the Iraqi academics, scientists and professionals assassinated by the US and allied occupation forces and the militias and shadowy forces they control is drawn from a list published by the Pakistan Daily News (www.daily.pk) on November 26, 2008. This list makes for very uncomfortable reading into the reality of systematic elimination of intellectuals in Iraq under the meat-grinder of US occupation.
Assassinations
The physical elimination of an individual by assassination is an extreme form of terrorism, which has far-reaching effects rippling throughout the community from which the individual comes – in this case the world of Iraqi intellectuals, academics, professionals and creative leaders in the arts and sciences. For each Iraqi intellectual murdered, thousands of educated Iraqis fled the country or abandoned their work for safer, less vulnerable activity.
Baghdad was considered the ‘Paris’ of the Arab world, in terms of culture and art, science and education. In the 1970’s and 80’s, its universities were the envy of the Arab world. The US ‘shock and awe’ campaign that rained down on Baghdad evoked emotions akin to an aerial bombardment of the Louvre, the Sorbonne and the greatest libraries of Europe. Baghdad University was one of the most prestigious and productive universities in the Arab world. Many of its academics possessed doctoral degrees and engaged in post-doctoral studies abroad at prestigious institutions. It taught and graduated many of the top professionals and scientists in the Middle East. Even under the deadly grip of the US/UN-imposed economic sanctions that starved Iraq during the 13 years before the March 2003 invasion, thousands of graduate students and young professionals came to Iraq for post-graduate training. Young physicians from throughout the Arab world received advanced medical training in its institutions. Many of its academics presented scientific papers at major international conferences and published in prestigious journals. Most important, Baghdad University trained and maintained a highly respected scientific secular culture free of sectarian discrimination – with academics from all ethnic and religious backgrounds.
This world has been forever shattered: Under US occupation, up to November 2008, eighty-three academics and researchers teaching at Baghdad University had been murdered and several thousand of their colleagues, students and family members were forced to flee.
The Selection of Assassinated Academics by Discipline
The November 2008 article published by the Pakistan Daily News lists the names of a total of 154 top Baghdad-based academics, renowned in their fields, who were murdered. Altogether, a total of 281 well-known intellectuals teaching at the top universities in Iraq fell victim to the ‘death squads’ under US occupation.
Prior to the US occupation, Baghdad University possessed the premier research and teaching medical faculty in the entire Middle East attracting hundreds of young doctors for advanced training. That program has been devastated during the rise of the US-death squad regime, with few prospects of recovery. Of those murdered, 25% (21) were the most senior professors and lecturers in the medical faculty of Baghdad University, the highest percentage of any faculty. The second highest percentage of butchered faculty were the professors and researchers from Baghdad University’s renowned engineering faculty (12), followed by the top academics in the humanities (10), physical and social sciences (8 senior academics each), education (5). The remaining top academics murdered at Baghdad University spread out among the agronomy, business, physical education, communications and religious studies faculties.
At three other Baghdad universities, 53 senior academics were slaughtered, including 10 in the social sciences, 7 in the faculty of law, 6 each in medicine and the humanities, 9 in the physical sciences and 5 in engineering. Secretary of Defense Rumsfeld’s August 20, 2002 pre-invasion joke, “…one has to assume they (scientists) have not been playing ‘tiddlywinks’(a child’s game)”( justifying the bloody purge of Iraq’s scientists in physics and chemistry. An ominous signal of the academic bloodletting that followed the invasion.
Similar bloody purges of academics occurred in all the provincial universities: 127 senior academics and scientists were assassinated at the various well-regarded universities in Mosul, Kirkuk, Basra and elsewhere. The provincial universities with the highest number of murdered senior faculty members were in cities where the US and British military and their Kurdish mercenary allies were most active: Basra (35), Mosul (35), Diyala (15) and Al-Anbar (11).
The Iraqi military and allied death squads carried out most of the killing of academics in the cities under US or ‘allied’ control. The systematic murder of academics was a nation-wide, cross-disciplinary drive to destroy the cultural and educational foundations of a modern Arab civilization. The death squads carrying out most of these assassinations were primitive, pre-modern, ethno-religious groups ‘set loose’ or instrumentalized by US military strategists to wipe out any politically conscious intellectuals and nationalist scientists who might pursue an agenda for re-building a modern, secular society and independent, unified republic.
In its panic to prevent the US invasion, the Iraqi National Monitoring Directorate provided a list, which identified over 500 key Iraqi scientists to the UN on December 7, 2002. There is little doubt that this list became a core element in the US military’s hit list for eliminating Iraq’s scientific elite. In his notorious pre-invasion speech to the United Nations, Secretary of State Colin Powell cited a list of over 3,500 Iraqi scientists and technicians who would have to be ‘contained’ to prevent their expertise from being used by other countries. The US had even created a ‘budget’ of hundreds of millions of dollars, drawn from the Iraqi ‘Oil for Food’ money held by the United Nations to set up ‘civilian re-education’ programs to re-train Iraqi scientists and engineers. These highly touted programs were never seriously implemented. Cheaper ways of containing what one American policy expert termed Iraq’s ‘excess scientists, engineers and technicians’ in a Carnegie Endowment Paper (RANSAC Policy Update April 2004) became clear. The US had decided to adopt and expand the Israeli Mossad’s covert operation of assassinating selected key Iraqi scientists on an industrial scale.
The US ‘Surge’ and ‘Peak Assassination’ Campaigns: 2006-2007
The high tide of terror against academics coincides with the renewal of the US military offensive in Baghdad and in the provinces. Of the total number of assassinations of Baghdad-based academics for which a date is recorded (110 known intellectuals slaughtered), almost 80% (87) occurred in 2006 and 2007. A similar pattern is found in the provinces with 77% of a total of 84 scholars murdered outside of capital during the same period. The pattern is clear: the murder rate of academics grows as the occupying US forces organize a mercenary Iraqi military and police force and provide money for the training and recruitment of rival Shia and Sunni tribesmen and militia as a means of decreasing American casualties and of purging potential dissident critics of the occupation.
The terror campaign against academics intensified in mid-2005 and reached its peak in 2006-2007, leading to the mass flight of tens of thousands of Iraqi scholars, scientists, professionals and their families overseas. Entire university medical school faculties have become refugees in Syria and elsewhere. Those who could not afford to abandon elderly parents or relatives and remained in Iraq have taken extraordinary measures to hide their identities. Some have chosen to collaborate with the US occupation forces or the puppet regime in the hope of being protected or allowed to immigrate with their families to the US or Europe, although the Europeans, especially the British are disinclined to accept Iraqi scholars. After 2008, there has been a sharp decline in the murder of academics – with only 4 assassinated that year. This reflects the massive flight of Iraqi intellectuals living abroad or in hiding rather than any change of policy on the part of the US and its mercenary puppets. As a result, Iraq’s research facilities have been decimated. The lives of those remaining support staff, including technicians, librarians and students have been devastated with few prospects for future employment.
The US war and occupation of Iraq, as Presidents Bush and Obama have declared, is a ‘success’ – an independent nation of 23 million citizens has been occupied by force, a puppet regime is ensconced, colonial mercenary troops obey American officers and the oil fields have been put up for sale. All of Iraq’s nationalist laws protecting its patrimony, its cultural treasures and national resources, have been annulled. The occupiers have imposed a ‘constitution’ favoring the US Empire. Israel and its Zionist flunkies in the Administrations of both Bush and Obama celebrate the demise of a modern adversary…and the conversion of Iraq into a cultural-political desert. In line with an alleged agreement made by the US State Department and Pentagon officials to influential collectors from the American Council for Cultural Policy in January 2003, the looted treasures of ancient Mesopotamia have ‘found’ their way into the collections of the elite in London, New York and elsewhere. The collectors can now anticipate the pillage of Iran.
Warning to Iran
The US invasion, occupation and destruction of a modern, scientific-cultural civilization, such as existed in Iraq, is a prelude of what the people of Iran can expect if and when a US-Israeli military attack occurs. The imperial threat to the cultural-scientific foundations of the Iranian nation has been totally absent from the narrative among the affluent Iranian student protesters and their US-funded NGO’s during their post-election ‘Lipstick Revolution’ protests. They should bear in mind that in 2004 educated, sophisticated Iraqis in Baghdad consoled themselves with a fatally misplaced optimism that ‘at least we are not like Afghanistan’. The same elite are now in squalid refugee camps in Syria and Jordan and their country more closely resembles Afghanistan than anywhere else in the Middle East. The chilling promise of President Bush in April 2003 to transform Iraq in the image of ‘our newly liberated Afghanistan’ has been fulfilled. And reports that the US Administration advisers had reviewed the Israeli Mossad policy of selective assassination of Iranian scientists should cause the pro-Western liberal intellectuals of Teheran to seriously ponder the lesson of the murderous campaign that has virtually eliminated Iraqi scientists and academics during 2006-2007.
Conclusion
What does the United States (and Britain and Israel) gain from establishing a retrograde client regime, based on medieval ethno-clerical socio-political structures in Iraq? First and foremost, Iraq has become an outpost for empire. Secondly, it is a weak and backward regime incapable of challenging Israeli economic and military dominance in the region and unwilling to question the ongoing ethnic cleansing of the native Palestinian Arabs from Jerusalem, the West Bank and Gaza. Thirdly, the destruction of the scientific, academic, cultural and legal foundations of an independent state means increasing reliance on the Western (and Chinese) multinational corporations and their technical infrastructure – facilitating imperial economic penetration and exploitation.
In the mid 19th Century, after the revolutions of 1848, the conservative French sociologist Emil Durkheim recognized that the European bourgeoisie was confronted with rising class conflict and an increasing anti-capitalist working class. Durkheim noted that, whatever its philosophical misgivings about religion and clericalism, the bourgeoisie would have to use the myths of traditional religion to ‘create’ social cohesion and undercut class polarization. He called on the educated and sophisticated Parisian capitalist class to forego its rejection of obscurantist religious dogma in favor of instrumentalizing religion as a tool to maintain its political dominance. In the same way, US strategists, including the Pentagon-Zionists, have instrumentalized the tribal-mullah, ethno-religious forces to destroy the secular national political leadership and advanced culture of Iraq in order to consolidate imperial rule – even if this strategy called for the killing off of the scientific and professional classes. Contemporary US imperial rule is based on supporting the socially and politically most backward sectors of society and applying the most advanced technology of warfare.
Israeli advisers have played a major role in instructing US occupation forces in Iraq on the practices of urban counter-insurgency and repression of civilians, drawing on their 60 years of experience. The infamous massacre of hundreds of Palestinian families at Deir Yasin in 1948 was emblematic of Zionist elimination of hundreds of productive farming villages, which had been settled for centuries by a native people with their endogenous civilization and cultural ties to the soil, in order to impose a new colonial order. The policy of the total deracination of the Palestinians is central to Israel’s advise to the US policymakers in Iraq. Their message has been carried out by their Zionist acolytes in the Bush and Obama Administrations, ordering the dismemberment of the entire modern Iraqi civil and state bureaucracy and using pre-modern tribal death squads made up of Kurds and Shia extremists to purge the modern universities and research institutions of that shattered nation.
The US imperial conquest of Iraq is built on the destruction of a modern secular republic. The cultural desert that remains (a Biblical ‘howling wilderness’ soaked in the blood of Iraq’s precious scholars) is controlled by mega-swindlers, mercenary thugs posing as ‘Iraqi officers’, tribal and ethnic cultural illiterates and medieval religious figures. They operate under the guidance and direction of West Point graduates holding ‘blue-prints for empire’, formulated by graduates of Princeton, Harvard, Johns Hopkins, Yale and Chicago, eager to serve the interests of American and European multi-national corporations.
This is called ‘combined and uneven development’: The marriage of fundamentalist mullahs with Ivy League Zionists at the service of the US.
James Petras
8/17/2009
Base Militar Strañero 2
Den nos ultimo escrítonan, nós a elaborá riba e motíbunan di e básenan militar strañero na nos tera.
Loque nós no a atendé cun’é tá e pelíguer qu presencia di e básenan militar aquí ta representá pa nós.
Formashón ideológico di mayoría di nos rumanan latino y caribe tá di otro orden qu esún di nós. Nós ta biba quetu bai bou di e tapaqueshi macamba, indoctriná pa e tapaqueshi macamba, torturá y terorisá awor ya casi cuátershen aña, qu nós bista tá nublá. Nos conceptualisashón di realidad na mundu tá limitá pa un idea vago di loque realmente, minimalmente, cuátershen aña di colonisashón ta nificá.
Macamba tá colonizando nós ya cuátershen aña. Sin embargo, mayoría di nós ta llama e fase pos-Statüt autonomía. E periodo actual algún di nós ta llama recolonisashón, loque tá realmente nada otro qu otro fase di e mes un proceso di colonisashón. Nós a llamé un fase di fortificashón y profundisashón di e proceso colonisadó.
E confushón ideológico y sicológico qu nós tin di historia y actualidad ta pone qu nós no tá consciente di loque tá pasando rònd di nós.
Lo anterior tin tur cos di aber cu e tópico di e básenan militar yanki na mundu, y particularmente esunan na Latinoamérica y Caribe.
Nán tá interrelashoná. E raís di nos conceptualisashón tá e confushón ideológico y sicológico qu na su turno tá directamente relashoná qu e echo qu nós tin cuátershen aña bibando bou di e tapaqueshi macamba, e tapaqueshi macamba qu e sclavisá nós, terorisá nós, asesiná nós, qu a haci hende dócil di nós, manehábel na distancia. E sistema terorista macamba tá asina total, o totalitario, qu generalmente un palabra so tá suficiente pa controlá nós (ehemplo awor no tá al caso).
¿Quico antó lo anterior tin di aber cu básenan militar yanki y macamba?
Mientras tin un discushón fundamental tumando lugá na Latinoamérica riba e básenan militar mericano na diferente pais manera Honduras, Salvador y awor shete base militar nobo na Colombia, nós ta «hospedá» dos base militar strañero, macamba y yanki, den Venezuela su porta di cas. Esey tá haci e básenan militar yanki y macamba muchu mas peligroso pa Venezuela qu calque base na Colombia o otro parti di Latinoamérica o Caribe.
¿Quico esey ta nificá pa nós? ¿Presencia di e básenan militar den un futuro conflicto entre yanki y macamba na un banda y venezolano na e otro banda, ta haci di nos tera teritorio di guera qu tur su consecuéncianan nefasto.
E básenan militar strañero, violando nos soberanía secuestrá pa macamba, tá un pelíguer directo pa nós den caso di un conflicto militar.
Un motibu mas pa bira independiente.
Awor qu un imperio debilitá, cu cooperashón macamba, ta bai haci tur lo posíbel pa reconquistá su influencia pèrdí, nos independencia tá mas urgente qu nunca pa quita e pelíguer aquí for di nos curpa.
Papiamentu Bibu
Loque nós no a atendé cun’é tá e pelíguer qu presencia di e básenan militar aquí ta representá pa nós.
Formashón ideológico di mayoría di nos rumanan latino y caribe tá di otro orden qu esún di nós. Nós ta biba quetu bai bou di e tapaqueshi macamba, indoctriná pa e tapaqueshi macamba, torturá y terorisá awor ya casi cuátershen aña, qu nós bista tá nublá. Nos conceptualisashón di realidad na mundu tá limitá pa un idea vago di loque realmente, minimalmente, cuátershen aña di colonisashón ta nificá.
Macamba tá colonizando nós ya cuátershen aña. Sin embargo, mayoría di nós ta llama e fase pos-Statüt autonomía. E periodo actual algún di nós ta llama recolonisashón, loque tá realmente nada otro qu otro fase di e mes un proceso di colonisashón. Nós a llamé un fase di fortificashón y profundisashón di e proceso colonisadó.
E confushón ideológico y sicológico qu nós tin di historia y actualidad ta pone qu nós no tá consciente di loque tá pasando rònd di nós.
Lo anterior tin tur cos di aber cu e tópico di e básenan militar yanki na mundu, y particularmente esunan na Latinoamérica y Caribe.
Nán tá interrelashoná. E raís di nos conceptualisashón tá e confushón ideológico y sicológico qu na su turno tá directamente relashoná qu e echo qu nós tin cuátershen aña bibando bou di e tapaqueshi macamba, e tapaqueshi macamba qu e sclavisá nós, terorisá nós, asesiná nós, qu a haci hende dócil di nós, manehábel na distancia. E sistema terorista macamba tá asina total, o totalitario, qu generalmente un palabra so tá suficiente pa controlá nós (ehemplo awor no tá al caso).
¿Quico antó lo anterior tin di aber cu básenan militar yanki y macamba?
Mientras tin un discushón fundamental tumando lugá na Latinoamérica riba e básenan militar mericano na diferente pais manera Honduras, Salvador y awor shete base militar nobo na Colombia, nós ta «hospedá» dos base militar strañero, macamba y yanki, den Venezuela su porta di cas. Esey tá haci e básenan militar yanki y macamba muchu mas peligroso pa Venezuela qu calque base na Colombia o otro parti di Latinoamérica o Caribe.
¿Quico esey ta nificá pa nós? ¿Presencia di e básenan militar den un futuro conflicto entre yanki y macamba na un banda y venezolano na e otro banda, ta haci di nos tera teritorio di guera qu tur su consecuéncianan nefasto.
E básenan militar strañero, violando nos soberanía secuestrá pa macamba, tá un pelíguer directo pa nós den caso di un conflicto militar.
Un motibu mas pa bira independiente.
Awor qu un imperio debilitá, cu cooperashón macamba, ta bai haci tur lo posíbel pa reconquistá su influencia pèrdí, nos independencia tá mas urgente qu nunca pa quita e pelíguer aquí for di nos curpa.
Papiamentu Bibu
8/16/2009
Eva Golinger: Entrevista den programa La Hojilla (Venezolana de Televisión)
Mientras nós ta drumi y papia di e «amor» qu macamba tin pa nós, mundu tá den revolushón y contrarevolushón.
Un di e púntonan di gravedad tá Venezuela, caminda ya pa dies aña tá tumando lugá un cambio fundamental anti-imperialista, soberano, patriótico, bolivariano.
Y pa e motíbunan ey e guera contra Venezuela y su revolushón tá agudizando. Y den e guera ey prostitushón di nos teritorio tá hungando un papel importante. Macamba como ocupadó di nos teritorio sagrado y aliado, vasallo incondishonal ta hunga un papel importante y peligroso den e asuntu aquí.
Den e siguiente video Eva Golinger ta menshoná Còrçáo explícitamente como un di e básenan qu e germánonan ta uza pa desestabilisá Venezuela. Ma Aruba tambe ta forma parti di e compleho militar imperial.
http://vtv.gov.ve/videos-emisiones-anteriores/22341
América Latina: Militarización Made in U.S.A.
Un di e púntonan di gravedad tá Venezuela, caminda ya pa dies aña tá tumando lugá un cambio fundamental anti-imperialista, soberano, patriótico, bolivariano.
Y pa e motíbunan ey e guera contra Venezuela y su revolushón tá agudizando. Y den e guera ey prostitushón di nos teritorio tá hungando un papel importante. Macamba como ocupadó di nos teritorio sagrado y aliado, vasallo incondishonal ta hunga un papel importante y peligroso den e asuntu aquí.
Den e siguiente video Eva Golinger ta menshoná Còrçáo explícitamente como un di e básenan qu e germánonan ta uza pa desestabilisá Venezuela. Ma Aruba tambe ta forma parti di e compleho militar imperial.
http://vtv.gov.ve/videos-emisiones-anteriores/22341
América Latina: Militarización Made in U.S.A.
Simón Bolívar: Juramentu na Monte Sacro
¿Conque este es el pueblo de Rómulo y Numa, de los Gracos y los Horacios, de Augusto y de Nerón, de César y de Bruto, de Tiberio y de Trajano? Aquí todas las grandezas han tenido su tipo y todas las miserias su cuna. Octavio se disfraza con el manto de la piedad pública para ocultar la suspicacia de su carácter y sus arrebatos sanguinarios; Bruto clava el puñal en el corazón de su protector para reemplazar la tiranía de César con la suya propia; Antonio renuncia los derechos de su gloria para embarcarse en las galeras de una meretriz; sin proyectos de reforma, Sila degüella a sus compatriotas, y Tiberio, sombrío como la noche y depravado como el crimen, divide su tiempo entre la concupiscencia y la matanza. Por un Cincinato hubo cien Caracallas, por un Trajano cien Calígulas y por un Vespasiano cien Claudios.
Este pueblo ha dado para todo; severidad para los viejos tiempos; austeridad para la República; depravación para los Emperadores; catacumbas para los cristianos; valor para conquistar el mundo entero; ambición para convertir todos los Estados de la tierra en arrabales tributarios; mujeres para hacer pasar las ruedas sacrílegas de su carruaje sobre el tronco destrozado de sus padres; oradores para conmover, como Cicerón; poetas para seducir con su canto, como Virgilio; satíricos, como Juvenal y Lucrecio; filósofos débiles, como Séneca; y ciudadanos enteros, como Catón.
Este pueblo ha dado para todo, menos para la causa de la humanidad: Mesalinas corrompidas, Agripinas sin entrañas, grandes historiadores, naturalistas insignes, guerreros ilustres, procónsules rapaces, sibaritas desenfrenados, aquilatadas virtudes y crímenes groseros; pero para la emancipación del espíritu, para la extirpación de las preocupaciones, para el enaltecimiento del hombre y para la perfectibilidad definitiva de su razón, bien poco, por no decir nada.
La civilización que ha soplado del Oriente, ha mostrado aquí todas sus fases, han hecho ver todos sus elementos; mas en cuanto a resolver el gran problema del hombre en libertad, parece que el asunto ha sido desconocido y que el despejo de esa misteriosa incógnita no ha de verificarse sino en el Nuevo Mundo.
¡Juro delante de usted; juro por el Dios de mis padres; juro por ellos; juro por mi honor, y juro por mi Patria, que no daré descanso a mi brazo, ni reposo a mi alma, hasta que haya roto las cadenas que nos oprimen por voluntad del poder español!
Simón Bolívar
Monte Sacro
15 de agosto de 1805
Este pueblo ha dado para todo; severidad para los viejos tiempos; austeridad para la República; depravación para los Emperadores; catacumbas para los cristianos; valor para conquistar el mundo entero; ambición para convertir todos los Estados de la tierra en arrabales tributarios; mujeres para hacer pasar las ruedas sacrílegas de su carruaje sobre el tronco destrozado de sus padres; oradores para conmover, como Cicerón; poetas para seducir con su canto, como Virgilio; satíricos, como Juvenal y Lucrecio; filósofos débiles, como Séneca; y ciudadanos enteros, como Catón.
Este pueblo ha dado para todo, menos para la causa de la humanidad: Mesalinas corrompidas, Agripinas sin entrañas, grandes historiadores, naturalistas insignes, guerreros ilustres, procónsules rapaces, sibaritas desenfrenados, aquilatadas virtudes y crímenes groseros; pero para la emancipación del espíritu, para la extirpación de las preocupaciones, para el enaltecimiento del hombre y para la perfectibilidad definitiva de su razón, bien poco, por no decir nada.
La civilización que ha soplado del Oriente, ha mostrado aquí todas sus fases, han hecho ver todos sus elementos; mas en cuanto a resolver el gran problema del hombre en libertad, parece que el asunto ha sido desconocido y que el despejo de esa misteriosa incógnita no ha de verificarse sino en el Nuevo Mundo.
¡Juro delante de usted; juro por el Dios de mis padres; juro por ellos; juro por mi honor, y juro por mi Patria, que no daré descanso a mi brazo, ni reposo a mi alma, hasta que haya roto las cadenas que nos oprimen por voluntad del poder español!
Simón Bolívar
Monte Sacro
15 de agosto de 1805
8/15/2009
8/11/2009
Carta di Presidente Chávez dirigí na Presidéntenan di Unasur
Agosto 10, 2009
En nombre del espíritu de Libertad y Justicia de esta suprema época de grandeza que nos convoca en este luminoso presente, quiero extenderles a todos y todas, mi más sincero y fraterno saludo.
Comenzaré recordando que el 10 de agosto de 1809 fue pronunciado por el valeroso pueblo ecuatoriano, el Primer Grito de su anhelada Independencia en Quito. La misma ciudad en la que hoy, a 200 años de emprendido nuestro incesante proceso de Independencia, nos hemos reunido en razón de responder a un compromiso ineludible y una esperanza concreta: honrar el esfuerzo de toda una generación de libertadores que trazó el camino de las nuevas repúblicas de Nuestra América.
A la luz y sombra de este germen libertario, esparcido por nuestros predecesores en estas imponentes tierras de la Abya Yala, se reanimó la idea de la unión de repúblicas, planteada por el Libertador durante toda su vida política.
El mismo Bolívar que nos dejara estas premonitorias palabras el 6 de septiembre de 1815, en su Carta de Jamaica, la cual fue dirigida en respuesta al ciudadano Henry Cullen, un súbdito británico residenciado en Falmouth; como una grandiosa bitácora ideológica que por oportuna y verdadera, me permito incluir en estas líneas: "Seguramente la unión es la que nos falta para completar la obra de nuestra regeneración".
Sin embargo, nuestra división no es extraña, porque tal es el distintivo de las guerras civiles formadas generalmente entre dos partidos: conservadores y reformadores. Los primeros son, por lo común, más numerosos, porque el imperio de la costumbre produce el efecto de la obediencia a las potestades establecidas; los últimos son siempre menos numerosos aunque más vehementes e ilustrados. De este modo la masa física se equilibra con la fuerza moral, y la contienda se prolonga siendo sus resultados muy inciertos. Por fortuna, entre nosotros, la masa ha seguido a la inteligencia.
Revelaba el Padre Bolívar una de sus grandes angustias: ver unidas a las naciones todas de nuestro ancho y largo continente en la Patria Grande. El espíritu de la nación de Colombia se expresó por vez primera en la Angostura bañada por nuestro indómito Orinoco, allá en el año de 1819. Surgida de los sueños de Miranda, Colombia fue hecha realidad por nuestro Bolívar aquel año, y aunque fue desmembrada, su ánimo, hoy más que nunca, debe expresarse para darnos constancia de que nunca se perderá. Nuestra Unión era para Bolívar un pródigo fin, al que se llegaría únicamente a través de efectos sensibles y esfuerzos bien dirigidos.
Y hoy -a 200 años de aquella enorme gesta histórica- el nacimiento de la Unión de Naciones Suramericanas (Unasur), es la fiel muestra de que el proceso de liberación de nuestras naciones continúa imponiéndose con más vigor que nunca. Sin embargo, y trayendo al presente toda esta síntesis histórica, debo decir con absoluta desazón que la unión y la independencia de nuestros países constituye una amenaza para quienes aspiran seguir controlando nuestras riquezas naturales, nuestras economías y nuestra voluntad política, es decir, nuestra soberanía.
Es evidente que ante los avances progresistas y democráticos en nuestro continente, el imperio norteamericano -que en los últimos cien años ejerció su hegemonía sobre la vida de nuestras repúblicas- ha iniciado una contraofensiva antihistórica y retrógrada con el propósito de revertir la unión, la soberanía y la democracia en nuestro continente, e imponer la restauración de la dominación imperial en todos los ámbitos de la vida de nuestras sociedades.
En este sentido, compartimos la visión de muchos en Latinoamérica y el mundo: esta contraofensiva se inició el 28 de junio de este año, con el perverso golpe de Estado cometido en la hermana Patria hondureña.
Dicen los militares golpistas de Honduras, y los poderosos voceros conservadores de Washington, que esta operación contra el presidente Zelaya fue una maniobra pensada en función de destruir la Alianza Bolivariana de los Pueblos de Nuestra América (ALBA). Una alianza que es un proyecto de paz, de justicia social, de unión solidaria, de democracia participativa con y para las mayorías de nuestros países; y a la vez es un proyecto independentista guiado por liderazgos legítimos de los humildes de hoy.
Este infame golpe ha sido respondido dignamente por el pueblo hondureño, enfrentando la represión y demostrando que son dignos herederos del heroico Morazán que, pasados 200 años, aún vigila.
Por ello, en función de la unidad que nos ha convocado desde siempre, y también siguiendo los acontecimientos de estos últimos tiempos, me permito hacerles un llamado de atención. Compañeros y compañeras: desde mi Gobierno estamos real y profundamente preocupados por la situación de tensión con la hermana República de Colombia, frente a la instalación de al menos siete bases militares norteamericanas en ese entrañable y hermano territorio suramericano.
Queremos denunciar, aquí y ahora, que este hecho es parte de un plan político y militar orquestado para acabar con el proyecto de la Unión de Naciones Suramericanas (Unasur), además de ser la más grande amenaza en este momento histórico para las infinitas riquezas que yacen en nuestro continente, esto es: el oro negro, nuestro petróleo; el oro azul, las grandes reservas acuíferas; el oro verde, nuestra Amazonía.
En los últimos años hemos denunciado un acoso permanente contra nuestro país y nuestra Revolución Bolivariana, por parte de las élites que dirigen el imperio estadounidense. Nuestro pueblo ha derrotado -ante el asombro de la opinión internacional- golpes de Estado, saboteos económicos y la embestida de un descarnado terrorismo mediático de alcance nacional e internacional.
Hermanos y hermanas de Suramérica: la justificación política y mediática del Gobierno de Colombia y los jefes de estas bases militares, son una amenaza concreta a la paz, la independencia y los derechos del pueblo de Venezuela.
En los últimos días, hemos recibido las manifestaciones de preocupación y de solidaridad de los pueblos y gobiernos del continente; así como también de un importante sector de la sociedad colombiana. Creen quienes nos amenazan que pueden detener el curso de la nueva y heroica historia que hoy escribimos en paz. "Hacernos respetables es la garantía indestructible de vuestros afanes ulteriores por conservarles", dijo José Gervasio Artigas.
Pero así como hace 200 años nuestros pueblos hicieron retroceder el decadente imperio español, hoy contamos con superiores condiciones morales y políticas para neutralizar a estos sectores guerreristas y así garantizar que nuestro continente sea una tierra de paz, sin amenaza militar.
Sería un error grave pensar que la amenaza es sólo contra Venezuela; va dirigida a todos los países del sur del continente, sentencia el compañero Fidel en sus reflexiones tituladas "Siete puñales en el corazón de América".
Geopolíticamente estamos al sur de la hegemonía, y es una realidad que, trascendiendo la tendencia política de los gobiernos del mundo, el problema de la guerra concierne a la humanidad entera. Nunca nuestras angustias han sido secretas, y de esa verdad eterna dio muestra el Apóstol de América, José Martí, al dejar en 1884, para éste nuestro tiempo, una incógnita vigente: "¿Qué somos, General (Máximo Gómez)? ¿Los servidores heroicos y modestos de una idea que nos calienta el corazón, los amigos leales de un pueblo en desventura, o los caudillos valientes y afortunados que con el látigo en la mano y la espuela en el tacón se disponen a llevar la guerra a un pueblo, para enseñorearse después de él?".
No podemos ocultar el clamor de todo el pueblo colombiano y su deseo de alcanzar la paz en su país. Siete décadas de guerras al interior de Colombia sólo hallarán resolución en una salida política y negociada que respete las garantías y goce del respaldo de toda Suramérica.
El pueblo de Colombia tiene derecho a la paz. No puede pretender una élite servil, cuyo negocio es la guerra en el hermano país, expandir e imponer su conflicto armado con la pretensión de estigmatizar y desestabilizar a los movimientos progresistas y revolucionarios que de manera legítima, democrática y pacífica avanzamos con los sueños y banderas de los libertadores, a cumplir las tareas aún pendientes de unión, justicia e independencia.
No creemos en una sociedad carente de conflictos, eso sería una entelequia, pero entendemos que estamos llamados a asumir mejores conflictos, a reconocerlos y contenerlos, a vivir no a pesar de ellos, sino productiva e inteligentemente con ellos. Sólo un pueblo escéptico, maduro para el conflicto, es un pueblo maduro para la paz, parafraseando a nuestro hermano colombiano Estanislao Zuleta. Y si queremos una paz verdadera, debemos responder a tiempo con claridad y valentía a las necesidades más sentidas de nuestros pueblos.
Llegó la hora de Suramérica, la hora de Unasur. Confiamos en la capacidad política de nuestra naciente unión para enfrentar en la actualidad esta amenaza, que compromete el porvenir de nuestras repúblicas, el porvenir de nuestros pueblos y el porvenir de toda la humanidad.
Sigamos, pues, compañeras y compañeros la máxima de Bolívar, constituyamos ese gran Pacto Americano "que formando de todas nuestras repúblicas un cuerpo político, presente la América al mundo con un aspecto de majestad y grandeza sin ejemplo en las naciones antiguas. La América así unida, si el cielo nos concede este deseado voto, podrá llamarse la reina de las naciones y la madre de las repúblicas".
Fraternalmente,
Hugo Chávez Frías
En nombre del espíritu de Libertad y Justicia de esta suprema época de grandeza que nos convoca en este luminoso presente, quiero extenderles a todos y todas, mi más sincero y fraterno saludo.
Comenzaré recordando que el 10 de agosto de 1809 fue pronunciado por el valeroso pueblo ecuatoriano, el Primer Grito de su anhelada Independencia en Quito. La misma ciudad en la que hoy, a 200 años de emprendido nuestro incesante proceso de Independencia, nos hemos reunido en razón de responder a un compromiso ineludible y una esperanza concreta: honrar el esfuerzo de toda una generación de libertadores que trazó el camino de las nuevas repúblicas de Nuestra América.
A la luz y sombra de este germen libertario, esparcido por nuestros predecesores en estas imponentes tierras de la Abya Yala, se reanimó la idea de la unión de repúblicas, planteada por el Libertador durante toda su vida política.
El mismo Bolívar que nos dejara estas premonitorias palabras el 6 de septiembre de 1815, en su Carta de Jamaica, la cual fue dirigida en respuesta al ciudadano Henry Cullen, un súbdito británico residenciado en Falmouth; como una grandiosa bitácora ideológica que por oportuna y verdadera, me permito incluir en estas líneas: "Seguramente la unión es la que nos falta para completar la obra de nuestra regeneración".
Sin embargo, nuestra división no es extraña, porque tal es el distintivo de las guerras civiles formadas generalmente entre dos partidos: conservadores y reformadores. Los primeros son, por lo común, más numerosos, porque el imperio de la costumbre produce el efecto de la obediencia a las potestades establecidas; los últimos son siempre menos numerosos aunque más vehementes e ilustrados. De este modo la masa física se equilibra con la fuerza moral, y la contienda se prolonga siendo sus resultados muy inciertos. Por fortuna, entre nosotros, la masa ha seguido a la inteligencia.
Revelaba el Padre Bolívar una de sus grandes angustias: ver unidas a las naciones todas de nuestro ancho y largo continente en la Patria Grande. El espíritu de la nación de Colombia se expresó por vez primera en la Angostura bañada por nuestro indómito Orinoco, allá en el año de 1819. Surgida de los sueños de Miranda, Colombia fue hecha realidad por nuestro Bolívar aquel año, y aunque fue desmembrada, su ánimo, hoy más que nunca, debe expresarse para darnos constancia de que nunca se perderá. Nuestra Unión era para Bolívar un pródigo fin, al que se llegaría únicamente a través de efectos sensibles y esfuerzos bien dirigidos.
Y hoy -a 200 años de aquella enorme gesta histórica- el nacimiento de la Unión de Naciones Suramericanas (Unasur), es la fiel muestra de que el proceso de liberación de nuestras naciones continúa imponiéndose con más vigor que nunca. Sin embargo, y trayendo al presente toda esta síntesis histórica, debo decir con absoluta desazón que la unión y la independencia de nuestros países constituye una amenaza para quienes aspiran seguir controlando nuestras riquezas naturales, nuestras economías y nuestra voluntad política, es decir, nuestra soberanía.
Es evidente que ante los avances progresistas y democráticos en nuestro continente, el imperio norteamericano -que en los últimos cien años ejerció su hegemonía sobre la vida de nuestras repúblicas- ha iniciado una contraofensiva antihistórica y retrógrada con el propósito de revertir la unión, la soberanía y la democracia en nuestro continente, e imponer la restauración de la dominación imperial en todos los ámbitos de la vida de nuestras sociedades.
En este sentido, compartimos la visión de muchos en Latinoamérica y el mundo: esta contraofensiva se inició el 28 de junio de este año, con el perverso golpe de Estado cometido en la hermana Patria hondureña.
Dicen los militares golpistas de Honduras, y los poderosos voceros conservadores de Washington, que esta operación contra el presidente Zelaya fue una maniobra pensada en función de destruir la Alianza Bolivariana de los Pueblos de Nuestra América (ALBA). Una alianza que es un proyecto de paz, de justicia social, de unión solidaria, de democracia participativa con y para las mayorías de nuestros países; y a la vez es un proyecto independentista guiado por liderazgos legítimos de los humildes de hoy.
Este infame golpe ha sido respondido dignamente por el pueblo hondureño, enfrentando la represión y demostrando que son dignos herederos del heroico Morazán que, pasados 200 años, aún vigila.
Por ello, en función de la unidad que nos ha convocado desde siempre, y también siguiendo los acontecimientos de estos últimos tiempos, me permito hacerles un llamado de atención. Compañeros y compañeras: desde mi Gobierno estamos real y profundamente preocupados por la situación de tensión con la hermana República de Colombia, frente a la instalación de al menos siete bases militares norteamericanas en ese entrañable y hermano territorio suramericano.
Queremos denunciar, aquí y ahora, que este hecho es parte de un plan político y militar orquestado para acabar con el proyecto de la Unión de Naciones Suramericanas (Unasur), además de ser la más grande amenaza en este momento histórico para las infinitas riquezas que yacen en nuestro continente, esto es: el oro negro, nuestro petróleo; el oro azul, las grandes reservas acuíferas; el oro verde, nuestra Amazonía.
En los últimos años hemos denunciado un acoso permanente contra nuestro país y nuestra Revolución Bolivariana, por parte de las élites que dirigen el imperio estadounidense. Nuestro pueblo ha derrotado -ante el asombro de la opinión internacional- golpes de Estado, saboteos económicos y la embestida de un descarnado terrorismo mediático de alcance nacional e internacional.
Hermanos y hermanas de Suramérica: la justificación política y mediática del Gobierno de Colombia y los jefes de estas bases militares, son una amenaza concreta a la paz, la independencia y los derechos del pueblo de Venezuela.
En los últimos días, hemos recibido las manifestaciones de preocupación y de solidaridad de los pueblos y gobiernos del continente; así como también de un importante sector de la sociedad colombiana. Creen quienes nos amenazan que pueden detener el curso de la nueva y heroica historia que hoy escribimos en paz. "Hacernos respetables es la garantía indestructible de vuestros afanes ulteriores por conservarles", dijo José Gervasio Artigas.
Pero así como hace 200 años nuestros pueblos hicieron retroceder el decadente imperio español, hoy contamos con superiores condiciones morales y políticas para neutralizar a estos sectores guerreristas y así garantizar que nuestro continente sea una tierra de paz, sin amenaza militar.
Sería un error grave pensar que la amenaza es sólo contra Venezuela; va dirigida a todos los países del sur del continente, sentencia el compañero Fidel en sus reflexiones tituladas "Siete puñales en el corazón de América".
Geopolíticamente estamos al sur de la hegemonía, y es una realidad que, trascendiendo la tendencia política de los gobiernos del mundo, el problema de la guerra concierne a la humanidad entera. Nunca nuestras angustias han sido secretas, y de esa verdad eterna dio muestra el Apóstol de América, José Martí, al dejar en 1884, para éste nuestro tiempo, una incógnita vigente: "¿Qué somos, General (Máximo Gómez)? ¿Los servidores heroicos y modestos de una idea que nos calienta el corazón, los amigos leales de un pueblo en desventura, o los caudillos valientes y afortunados que con el látigo en la mano y la espuela en el tacón se disponen a llevar la guerra a un pueblo, para enseñorearse después de él?".
No podemos ocultar el clamor de todo el pueblo colombiano y su deseo de alcanzar la paz en su país. Siete décadas de guerras al interior de Colombia sólo hallarán resolución en una salida política y negociada que respete las garantías y goce del respaldo de toda Suramérica.
El pueblo de Colombia tiene derecho a la paz. No puede pretender una élite servil, cuyo negocio es la guerra en el hermano país, expandir e imponer su conflicto armado con la pretensión de estigmatizar y desestabilizar a los movimientos progresistas y revolucionarios que de manera legítima, democrática y pacífica avanzamos con los sueños y banderas de los libertadores, a cumplir las tareas aún pendientes de unión, justicia e independencia.
No creemos en una sociedad carente de conflictos, eso sería una entelequia, pero entendemos que estamos llamados a asumir mejores conflictos, a reconocerlos y contenerlos, a vivir no a pesar de ellos, sino productiva e inteligentemente con ellos. Sólo un pueblo escéptico, maduro para el conflicto, es un pueblo maduro para la paz, parafraseando a nuestro hermano colombiano Estanislao Zuleta. Y si queremos una paz verdadera, debemos responder a tiempo con claridad y valentía a las necesidades más sentidas de nuestros pueblos.
Llegó la hora de Suramérica, la hora de Unasur. Confiamos en la capacidad política de nuestra naciente unión para enfrentar en la actualidad esta amenaza, que compromete el porvenir de nuestras repúblicas, el porvenir de nuestros pueblos y el porvenir de toda la humanidad.
Sigamos, pues, compañeras y compañeros la máxima de Bolívar, constituyamos ese gran Pacto Americano "que formando de todas nuestras repúblicas un cuerpo político, presente la América al mundo con un aspecto de majestad y grandeza sin ejemplo en las naciones antiguas. La América así unida, si el cielo nos concede este deseado voto, podrá llamarse la reina de las naciones y la madre de las repúblicas".
Fraternalmente,
Hugo Chávez Frías
8/06/2009
Monopolio Mediático y Manipulashón Mediático
Den e artículo Narco-Estado Macamba, nós a elaborá con precisamente estádonan manera esún macamba ta dependé di narcotráfico, qu un parti sustancial di economía macamba ta dependé di narcotráfico.
Recientemente Merca, un biá mas, a cuminsá crea e matrís di opinión pa por crea un expediente contra nos bisíñanan rumán na Venezuela. Den e contexto aquí ta bai crea entretanto shete base militar yanqui na teritorio colombiano soberano.
E mesún sistema continuamente ta queda aplicá contra nós. Mas aléu mas. Promé nós lo discurí riba e diferente fórmanan pa crea un expediente contra un país soberano o colonia manera nós.
¿Cua tá e matrisnan di opinión qu a uza pa por crea un «caso», un expediente contra otro estado?
1. Humanitario.
E argumento aquí a uza pa por a acusá di un supuesto limpiesa étnico den teritorio balcánico (Bosnia-Herzegovina / Serbia). E argumento aquí tambe lo uza por ehemplo den caso di prisòn na Còrçáo. E asuntu aquí recientemente tábata tópico den Nashonan Uní.
2. Ármanan di destrucshón masivo.
Riba e premisa aquí e germánonan tá menasando Irán y Corea. Y riba e premisa aquí a invadí Iraq. Entre tanto mundu sa qu na ningún momento Iraq tábata den poseshón di ningún arma di destrucshón masivo.
3. Terorismo.
Riba e premisa aquí a invadí Afganistán. Promé ta papia di cooperashón cu terorista. Después ta papia di protecshón di terorismo. Finalmente ta papia di albergamentu di terorista. Riba e premisa aquí ta acusando Venezuela di tin relashón íntimo cu FARC, qu Rafael Correa di Ecuador a ricibí cèn di FARC, qu Venezuela ta supli FARC di arma, etc. etc.
4. Narcotráfico.
Aqui ta conta e mesún historia. Recientemente congreso mericano a traha un informe qu ta mustra dede riba Venezuela como un narco-estado. Venezuela, bisiña di e productor mas grandi di cocaína (Colombia), ta culpábel di e echo qu Merca ta e consumidor mas grandi di droga. Tur esaqui mientras Nashonan Uní a reconocé Venezuela como un di e paisnan qu ta combatí tráfico y cultivo di droga cu mas eficiencia. Venezuela inclusive a queda declará como país líber di cultivo. Pa colmo 70% di exportashón di droga for di Colombia pa Merca ta tuma lugá na Colombia su costa pacífico. Y Venezuela no tin costa na Océano Pacífico.
Riba e premisa aquí lo militarisá México den cuadro di Plan Mérida, mescos qu a haci na Colombia cu Plan Colombia.
5. Deréchonan Humano y Democracia
Si antes mishón y civilisá nós como supuesto salbahe tábata e pretéxtonan pa husitificá crimen, sclabitud, dominio, explotashón y genocidio, awor a reemplasá nán pa deréchonan humano y democracia pa por hustificá e mesún áctonan bárbaro.
E agreshón, primeramente político y secundariamente militar y/o desestabilidasadó via ONG-nan occidental cómplice, ta cuminsá sémper vía nan principal misil qu tá e médionan di comunicashón masivo. Ehemplo clásico tá un corant manera De Telegraaf qu sémper ta atacá nós sirbiendo interés macamba. De Telegraaf su satélite na Antilla tá Antilliaans Dagblad. Cu frecuencia ta sali artículo den AD sin ningún fundamento o prueba di veracidad. E atáquenan a sirbi pa crea un matrís di pensamentu, di indoctrinashón di manipulashón pa por hustificá calque intervenshón di calque tipo. Y nos héndenan qu no tin e habilidad di discerní e manióbranan aquí, ta paralisá ante e atáquenan aquí. Es mas, nós ta quere fielmente loque e fuéntenan aquí ta «benta den nos tayó». Un ehemplo: Omayra Leeflang su canal faborito tá CNN.
Otro canal di agreshón político tá uzo di diferente organisashón no-gubernamental (ONG o NGO) qu ta sirbi interés mericano-macamba. Un caso recién tá e bochincha entre Aruba na un banda y macamba y e gobièrnu di De Jong como fiel satélite di interés macamba na e otro banda. A uza entre otro e argumento di corupshón na Aruba pa pone preshón riba gobièrnu di Oduber pa, manera Hirsch Ballin a bisa recientemente: «Alles aan gedaan om Oranjestad in het gareel te krijgen.»
Hirsch Ballin den su mentalidad colonial ingenuo, den un momento di franquesa inusual, di desbèrgüensa total, realmente a confesá precisamente loque macamba ta pensa di nós cu e expreshón aquí, clásicamente colonial: «in het gareel krijgen.»
¿Quico exactamente macamba a haci pa haña Aruba caminda nán tábata quièr? ¿Qui relashón e remarque di Hirsch Ballin tin relashoná cu e intenshón di regente colonial Bijleveld di duna orden di haci un investigashón riba corupshón na Aruba vía e ONG Transparency International?
Además macamba den Conseho di Ministro di Reino, qu tá un entidad dominá pa miníster macamba y dos miníster antillano como decorashón di fondo, a haci uzo di e atribútonan colonial pa por tuma decishón na nan fabor ora nós no quièr cooperá.
Den e caso aquí a haci uzo di artículo 43:
Inciso 1
Cada un di e paisnan ta percurá pa realisashón di deréchonan y libertadnan humano fundamental, estado di derecho y credibilidad y seguridad di gobièrnu.
Awor ta bin e parti colonial, inciso 2:
Garantía di e deréchonan aquí, libertadnan, estado di derecho y credibilidad y seguridad di gobièrnu ta asuntu di Reino.
¿Y quen ta Reino? Conseho di miníster macamba mas dos figurante antillano (artículo 7 Statüt) como decorashón di fondo sin bos ni voto. Y ora tá necesario, tur cos por bira un asuntu di Reino, pa por intervení basá riba artículo 43.
Haci uzo di e ONG Transparency International tá otro ehemplo clásico di aparentá un supuesto neutralidad di parti di macamba, haciendo uzo di un supuesto organisashón no-gubernamental, supuestamente independiente, Transparency International, pa interferí indirectamente y directamente den asúntunan interno rubiano.
E corúptonan pa excelencia, e corúptonan na nán génesis como estado pirata-terorista, corupto di tal forma qu colonisahón, ocupashón y dominio di Antilla qu macamba no ta mir’é como tal, qu a institushonalisá inclusive uzo y especialmente comercialisashón di droga y someté su uzo y su comercialisashón na impuesto, qu a institushonalisá corupshón den nán legislashón cu por ehemplo «gástunan di representashón» (representatiekosten) y «compensashón di gastu» (onkostenvergoeding), ta acusá nós di corupshón. E violadornan pa excelencia di deréchonan humano a través di colonisashón, explotashón y genocidio, ta acusá nós di violashón di deréchonan humano.
Mescos ta conta pa e acusashón contra Venezuela. E estádonan terorista pa excelencia, Merca y Macambalandia ta acusá otro país di terorismo. E narcoestádonan pa excelencia Merca y Macambalandia ta acusá otro di tá un narcoestado. Esnán qu tin arma di destrucshón masivo y a uz’é caba manera Merca na Hiroshima y Nagasaki, y entretanto cu uranio empobrecí na Iraq ya for di e promé guera di Papa Bush, ta acusá otro país di quièr adquirí arma di destrucshón masivo. E violadornan structural y permanente di deréchonan humano ya pa casi cuáter siglo, ta acusá otro di violá deréchonan humano.
Den e serie Perfil Sicológico di un Racista nós a llama a táctica aquí «inculpatio». E racista, e fascista, e nazi, pa purba tapa su bèrdad y su crimen, ta contratacá culpando un otro hende di precisamente loque e mes tá y tá haciendo ya cuátershen aña.
E victimario ta bòltu realidad y acusá e víctima di loque e mes tá y loque e mes tá culpábel di je.
Ultimo ehemplo clásico di manipulashón. Den Newsweek a caba di sali otro artículo riba Venezuela qu ta papia di «brain drain», fuga di celéber, como consecuencia di 10 aña di gobièrnu revolucionario.
Na promé lugá sémper a aplicá e táctica ey cu nós. Es decir saca e mihonan. Soborná y cumpra e mihonan entre nós. O sea «brain drain» sémper a existí. «Brain drain» tá un di e motíbunan principal di nos subdesarollo. Awor e pregunta: ¿con e supuesto fuga di celéber aquí qu Newsweek ta señalá ta relashoná qu e dramático mehoramentu di nivel educashonal venezolano a partir di e 10 áñanan di gobièrnu revolucionario? ¿con e ta relashoná cu e dramático aumento di cantidad di studiante universitario, alfabetisashón, scolnan secundario etc etc etc etc? ¿Con esaqui ta relashoná cu e echo qu Venezuela ta un di e poco paisnan qu ta registrá un crecementu económico y un aumento di actividad industrial/comercial a pesar di e crisis económico/financiero? ¿Unda ta saca hende antó pa por supli mercado laboral y e echo qu a partir di Chávez su gobièrnu revolucionario desempleo e baha paulatinamente y consecuentemente?
Ya na diferente ocashón nós a mishi cu e punto aquí di fuga di celéber, tan fundamental y tan influyente den nos desarrollo y determinante pa nos subdesarollo.
Newsweek, mescos qu e gran mayoría di fuente di medio di comunicashón masivo, ta forma parti di e maquinaria di falacia y mentira, di indoctrinashón pa sirbi interés imperial mericano-macamba-inglés.
Y pa finalisá cu e asuntu di droga: Por cierto, si na e momento aquí Merca lo a atendé cu narcotráfico manera méster tá. Es decir, no solamente combatí tráfico di droga, sino tambe incautá tur bien, sea capital o propiedad inmobiliario, y tur loque enter e dinámica qu narcotráfico ta producí na riqueza ilícito, Merca y mundu lo sufri un crisis económico financiero mas grave aínda qu esún actual.
Conclushón
E batalla entre bèrdad y mentira, e batalla di idéanan, lo tá presente sémper. Si antes nós tábata indefenso, awendía a logra cierto nivel di democratisashón di informashón. Nós tin qu gradicí Internet pa e democratisashón aquí. Pues, a pesar qu médionan di informashón masivo manera CNN, Fox, El Pais, MSNBC, Telegraaf, NRC, Volkskrant etc. etc. tá den man di esnán qu tá complíce di e maquinaria genocida occidental, y específicamente noroccidental germano, mas y mas hende tá hañando acceso na médionan di comunicashón alternativo pa por forma un opinión alternativo, balansá y contrali na e avalancha di mentira y indoctrinashón diario.
E batalla di idéanan a agudisá pasobra e contrincante tambe a descubrí Internet como un arma poderoso.
E presencia di Telesur a proba esey. Telesur a bati un brecha den e monopolio mediatico cómplice den e caso di e gòlpi di estado na Honduras.
Papiamentu Bibu ta forma parti di e lucha aquí. Papiamentu Bibu ta sigui bati brecha den e tapaqueshi macamba qu ta determiná pensamentu di asina tantu di nos héndenan.
Papiamentu Bibu
Recientemente Merca, un biá mas, a cuminsá crea e matrís di opinión pa por crea un expediente contra nos bisíñanan rumán na Venezuela. Den e contexto aquí ta bai crea entretanto shete base militar yanqui na teritorio colombiano soberano.
E mesún sistema continuamente ta queda aplicá contra nós. Mas aléu mas. Promé nós lo discurí riba e diferente fórmanan pa crea un expediente contra un país soberano o colonia manera nós.
¿Cua tá e matrisnan di opinión qu a uza pa por crea un «caso», un expediente contra otro estado?
1. Humanitario.
E argumento aquí a uza pa por a acusá di un supuesto limpiesa étnico den teritorio balcánico (Bosnia-Herzegovina / Serbia). E argumento aquí tambe lo uza por ehemplo den caso di prisòn na Còrçáo. E asuntu aquí recientemente tábata tópico den Nashonan Uní.
2. Ármanan di destrucshón masivo.
Riba e premisa aquí e germánonan tá menasando Irán y Corea. Y riba e premisa aquí a invadí Iraq. Entre tanto mundu sa qu na ningún momento Iraq tábata den poseshón di ningún arma di destrucshón masivo.
3. Terorismo.
Riba e premisa aquí a invadí Afganistán. Promé ta papia di cooperashón cu terorista. Después ta papia di protecshón di terorismo. Finalmente ta papia di albergamentu di terorista. Riba e premisa aquí ta acusando Venezuela di tin relashón íntimo cu FARC, qu Rafael Correa di Ecuador a ricibí cèn di FARC, qu Venezuela ta supli FARC di arma, etc. etc.
4. Narcotráfico.
Aqui ta conta e mesún historia. Recientemente congreso mericano a traha un informe qu ta mustra dede riba Venezuela como un narco-estado. Venezuela, bisiña di e productor mas grandi di cocaína (Colombia), ta culpábel di e echo qu Merca ta e consumidor mas grandi di droga. Tur esaqui mientras Nashonan Uní a reconocé Venezuela como un di e paisnan qu ta combatí tráfico y cultivo di droga cu mas eficiencia. Venezuela inclusive a queda declará como país líber di cultivo. Pa colmo 70% di exportashón di droga for di Colombia pa Merca ta tuma lugá na Colombia su costa pacífico. Y Venezuela no tin costa na Océano Pacífico.
Riba e premisa aquí lo militarisá México den cuadro di Plan Mérida, mescos qu a haci na Colombia cu Plan Colombia.
5. Deréchonan Humano y Democracia
Si antes mishón y civilisá nós como supuesto salbahe tábata e pretéxtonan pa husitificá crimen, sclabitud, dominio, explotashón y genocidio, awor a reemplasá nán pa deréchonan humano y democracia pa por hustificá e mesún áctonan bárbaro.
E agreshón, primeramente político y secundariamente militar y/o desestabilidasadó via ONG-nan occidental cómplice, ta cuminsá sémper vía nan principal misil qu tá e médionan di comunicashón masivo. Ehemplo clásico tá un corant manera De Telegraaf qu sémper ta atacá nós sirbiendo interés macamba. De Telegraaf su satélite na Antilla tá Antilliaans Dagblad. Cu frecuencia ta sali artículo den AD sin ningún fundamento o prueba di veracidad. E atáquenan a sirbi pa crea un matrís di pensamentu, di indoctrinashón di manipulashón pa por hustificá calque intervenshón di calque tipo. Y nos héndenan qu no tin e habilidad di discerní e manióbranan aquí, ta paralisá ante e atáquenan aquí. Es mas, nós ta quere fielmente loque e fuéntenan aquí ta «benta den nos tayó». Un ehemplo: Omayra Leeflang su canal faborito tá CNN.
Otro canal di agreshón político tá uzo di diferente organisashón no-gubernamental (ONG o NGO) qu ta sirbi interés mericano-macamba. Un caso recién tá e bochincha entre Aruba na un banda y macamba y e gobièrnu di De Jong como fiel satélite di interés macamba na e otro banda. A uza entre otro e argumento di corupshón na Aruba pa pone preshón riba gobièrnu di Oduber pa, manera Hirsch Ballin a bisa recientemente: «Alles aan gedaan om Oranjestad in het gareel te krijgen.»
Hirsch Ballin den su mentalidad colonial ingenuo, den un momento di franquesa inusual, di desbèrgüensa total, realmente a confesá precisamente loque macamba ta pensa di nós cu e expreshón aquí, clásicamente colonial: «in het gareel krijgen.»
¿Quico exactamente macamba a haci pa haña Aruba caminda nán tábata quièr? ¿Qui relashón e remarque di Hirsch Ballin tin relashoná cu e intenshón di regente colonial Bijleveld di duna orden di haci un investigashón riba corupshón na Aruba vía e ONG Transparency International?
Además macamba den Conseho di Ministro di Reino, qu tá un entidad dominá pa miníster macamba y dos miníster antillano como decorashón di fondo, a haci uzo di e atribútonan colonial pa por tuma decishón na nan fabor ora nós no quièr cooperá.
Den e caso aquí a haci uzo di artículo 43:
Inciso 1
Cada un di e paisnan ta percurá pa realisashón di deréchonan y libertadnan humano fundamental, estado di derecho y credibilidad y seguridad di gobièrnu.
Awor ta bin e parti colonial, inciso 2:
Garantía di e deréchonan aquí, libertadnan, estado di derecho y credibilidad y seguridad di gobièrnu ta asuntu di Reino.
¿Y quen ta Reino? Conseho di miníster macamba mas dos figurante antillano (artículo 7 Statüt) como decorashón di fondo sin bos ni voto. Y ora tá necesario, tur cos por bira un asuntu di Reino, pa por intervení basá riba artículo 43.
Haci uzo di e ONG Transparency International tá otro ehemplo clásico di aparentá un supuesto neutralidad di parti di macamba, haciendo uzo di un supuesto organisashón no-gubernamental, supuestamente independiente, Transparency International, pa interferí indirectamente y directamente den asúntunan interno rubiano.
E corúptonan pa excelencia, e corúptonan na nán génesis como estado pirata-terorista, corupto di tal forma qu colonisahón, ocupashón y dominio di Antilla qu macamba no ta mir’é como tal, qu a institushonalisá inclusive uzo y especialmente comercialisashón di droga y someté su uzo y su comercialisashón na impuesto, qu a institushonalisá corupshón den nán legislashón cu por ehemplo «gástunan di representashón» (representatiekosten) y «compensashón di gastu» (onkostenvergoeding), ta acusá nós di corupshón. E violadornan pa excelencia di deréchonan humano a través di colonisashón, explotashón y genocidio, ta acusá nós di violashón di deréchonan humano.
Mescos ta conta pa e acusashón contra Venezuela. E estádonan terorista pa excelencia, Merca y Macambalandia ta acusá otro país di terorismo. E narcoestádonan pa excelencia Merca y Macambalandia ta acusá otro di tá un narcoestado. Esnán qu tin arma di destrucshón masivo y a uz’é caba manera Merca na Hiroshima y Nagasaki, y entretanto cu uranio empobrecí na Iraq ya for di e promé guera di Papa Bush, ta acusá otro país di quièr adquirí arma di destrucshón masivo. E violadornan structural y permanente di deréchonan humano ya pa casi cuáter siglo, ta acusá otro di violá deréchonan humano.
Den e serie Perfil Sicológico di un Racista nós a llama a táctica aquí «inculpatio». E racista, e fascista, e nazi, pa purba tapa su bèrdad y su crimen, ta contratacá culpando un otro hende di precisamente loque e mes tá y tá haciendo ya cuátershen aña.
E victimario ta bòltu realidad y acusá e víctima di loque e mes tá y loque e mes tá culpábel di je.
Ultimo ehemplo clásico di manipulashón. Den Newsweek a caba di sali otro artículo riba Venezuela qu ta papia di «brain drain», fuga di celéber, como consecuencia di 10 aña di gobièrnu revolucionario.
Na promé lugá sémper a aplicá e táctica ey cu nós. Es decir saca e mihonan. Soborná y cumpra e mihonan entre nós. O sea «brain drain» sémper a existí. «Brain drain» tá un di e motíbunan principal di nos subdesarollo. Awor e pregunta: ¿con e supuesto fuga di celéber aquí qu Newsweek ta señalá ta relashoná qu e dramático mehoramentu di nivel educashonal venezolano a partir di e 10 áñanan di gobièrnu revolucionario? ¿con e ta relashoná cu e dramático aumento di cantidad di studiante universitario, alfabetisashón, scolnan secundario etc etc etc etc? ¿Con esaqui ta relashoná cu e echo qu Venezuela ta un di e poco paisnan qu ta registrá un crecementu económico y un aumento di actividad industrial/comercial a pesar di e crisis económico/financiero? ¿Unda ta saca hende antó pa por supli mercado laboral y e echo qu a partir di Chávez su gobièrnu revolucionario desempleo e baha paulatinamente y consecuentemente?
Ya na diferente ocashón nós a mishi cu e punto aquí di fuga di celéber, tan fundamental y tan influyente den nos desarrollo y determinante pa nos subdesarollo.
Newsweek, mescos qu e gran mayoría di fuente di medio di comunicashón masivo, ta forma parti di e maquinaria di falacia y mentira, di indoctrinashón pa sirbi interés imperial mericano-macamba-inglés.
Y pa finalisá cu e asuntu di droga: Por cierto, si na e momento aquí Merca lo a atendé cu narcotráfico manera méster tá. Es decir, no solamente combatí tráfico di droga, sino tambe incautá tur bien, sea capital o propiedad inmobiliario, y tur loque enter e dinámica qu narcotráfico ta producí na riqueza ilícito, Merca y mundu lo sufri un crisis económico financiero mas grave aínda qu esún actual.
Conclushón
E batalla entre bèrdad y mentira, e batalla di idéanan, lo tá presente sémper. Si antes nós tábata indefenso, awendía a logra cierto nivel di democratisashón di informashón. Nós tin qu gradicí Internet pa e democratisashón aquí. Pues, a pesar qu médionan di informashón masivo manera CNN, Fox, El Pais, MSNBC, Telegraaf, NRC, Volkskrant etc. etc. tá den man di esnán qu tá complíce di e maquinaria genocida occidental, y específicamente noroccidental germano, mas y mas hende tá hañando acceso na médionan di comunicashón alternativo pa por forma un opinión alternativo, balansá y contrali na e avalancha di mentira y indoctrinashón diario.
E batalla di idéanan a agudisá pasobra e contrincante tambe a descubrí Internet como un arma poderoso.
E presencia di Telesur a proba esey. Telesur a bati un brecha den e monopolio mediatico cómplice den e caso di e gòlpi di estado na Honduras.
Papiamentu Bibu ta forma parti di e lucha aquí. Papiamentu Bibu ta sigui bati brecha den e tapaqueshi macamba qu ta determiná pensamentu di asina tantu di nos héndenan.
Papiamentu Bibu
8/05/2009
Bandera di Còrçáo

Poco ratu pasá nós yu muhé espontáneamente a ofrecé nós e bandera aquí di Còrçáo. El a trah'é cu material qu e tábatin na su disposishón. E echo qu el a bòltu e stréllanan tá perdonábel pa su impetuosidad hubenil.
Ahán. N'e otro banda tin scirbí: «NO SHUSHA CÒRÇAO».
8/02/2009
Namorá di mi Tera Sürnám
Mas bunita
mi anochi a bira
ora m’a brasabu,
mi tera.
E péchunan blou
di bo stréllanan.
Bo seda di músgonan bèrdè.
Y den bo bèlnan
bo cascádanan.
¿Ta scucha bo n’ scucha
mi bos antó?
Mí quièr bai…
solamente si ábo
¡n’ ta existí más!
¿Tur e áñanan ey
ta hòrta nán a hòrtabu?
¡Tuma mi sunchi
como bo bandera!
Michaël Slory
© 2009 Papiamentu Bibu
mi anochi a bira
ora m’a brasabu,
mi tera.
E péchunan blou
di bo stréllanan.
Bo seda di músgonan bèrdè.
Y den bo bèlnan
bo cascádanan.
¿Ta scucha bo n’ scucha
mi bos antó?
Mí quièr bai…
solamente si ábo
¡n’ ta existí más!
¿Tur e áñanan ey
ta hòrta nán a hòrtabu?
¡Tuma mi sunchi
como bo bandera!
Michaël Slory
© 2009 Papiamentu Bibu
7/30/2009
«Nán ta haci nogoshi cu nos yunan»
E simán aquí, un biá más, diferente di nos yunan a bolbe sali for di cas pa bai sigui studia na e país y biba entre e héndenan qu ya tin nós cuátershen aña ocupá.
Laga nós pone un banda, pa un ratu, tur pensamentu y principio anti-colonial. Nós ta manda nós yunan den exilio pa un país qu ya mashá tempu no tin ningún reputashón di excelencia académico, si acaso algún día nán tábatin un bon nòmber. Nivel, y por lo tanto, calidad educashonal macamba tá di tercer rango. Sistema educashonal macamba tá un sistema di producshón masivo qu un producto mediocre na final di e banda transportadó. Enter e sistema tá remodelá pa sirbi solamente economía, e aspecto humano no ta conta. ¿Y cua tá e aspecto humano? Qu na promé lugá calque sistema méster sirbi hende y méster forma hende, y no contrali.
«Nán ta haci nogoshi cu nos yunan», un mama a reclamá na televishón durante un entrevista ora tábata tuma despedida di nos yunan. ¡E mama dushi aquí no por a imagin’é con el a dal e clabu riba su cabés! ¿M’a e tá realmente consciente qu nós tá nogoshi pa macamba ya cuátershen aña? ¿Qu nós tá un recurso mas pa macamba? ¿E tá consciente qu mandando nos yunan Paisnan Abóu, for di unda un gran mayoría no tá bolbe, nós tá desarollando Paisnan Abóu? Tá tragedia di nos condishón colonial ya cuátershen aña. Na ningún momento a través di e cuátershen áñanan aquí macamba a desarollá nós, sino totalmente contrali. Nós ta desarollá nán. Nos recúrsonan, nos tera, nos héndenan, cu tur loque nós tin, ta desarollá nán.
¿Qui día ta bin un cambio den esaqui? Día nós descolonisá, independisá pa poco-poco nós cue rumbo pa soberanía. A partir di nos independencia, caminda lo tá largu aínda. No ta sacudí quita cuátershen aña for di nos lomba. E structúranan feudal y colonial, e asimetría social qu un élite macamba dominante na cabés no tá algu qu ta bòltu cambia di un día pa otro. Ma a cumpli cu esún condishón pa cuminsá trece cambio, independencia, pasobra awor simplemente nós por cuminsá tuma decishón pa nós mes. Nós por dicidí cu quen nós ta atendé y cu quen nò. Nós ta dicidí quen ta drenta nos cas y quen nò. Esey ta nificá qu nós mes por dicidí unda nós ta manda nos yunan bai studia. Y nós por protehá nos mercado laboral pa asina tin trabóu pa nos yunan, si nán dicidí bolbe cas algún día.
Asina so nós por cuminsá crea e condishonan qu ta permití crea bienestar y progreso berdadero, creando e condishonan qu ta pèrmití e yunan qu quièr, bolbe cas y duna un aporte patriótico na desarollo.
Cu independencia, en principio, tur cos tá posíbel.
Papiamentu Bibu
Laga nós pone un banda, pa un ratu, tur pensamentu y principio anti-colonial. Nós ta manda nós yunan den exilio pa un país qu ya mashá tempu no tin ningún reputashón di excelencia académico, si acaso algún día nán tábatin un bon nòmber. Nivel, y por lo tanto, calidad educashonal macamba tá di tercer rango. Sistema educashonal macamba tá un sistema di producshón masivo qu un producto mediocre na final di e banda transportadó. Enter e sistema tá remodelá pa sirbi solamente economía, e aspecto humano no ta conta. ¿Y cua tá e aspecto humano? Qu na promé lugá calque sistema méster sirbi hende y méster forma hende, y no contrali.
«Nán ta haci nogoshi cu nos yunan», un mama a reclamá na televishón durante un entrevista ora tábata tuma despedida di nos yunan. ¡E mama dushi aquí no por a imagin’é con el a dal e clabu riba su cabés! ¿M’a e tá realmente consciente qu nós tá nogoshi pa macamba ya cuátershen aña? ¿Qu nós tá un recurso mas pa macamba? ¿E tá consciente qu mandando nos yunan Paisnan Abóu, for di unda un gran mayoría no tá bolbe, nós tá desarollando Paisnan Abóu? Tá tragedia di nos condishón colonial ya cuátershen aña. Na ningún momento a través di e cuátershen áñanan aquí macamba a desarollá nós, sino totalmente contrali. Nós ta desarollá nán. Nos recúrsonan, nos tera, nos héndenan, cu tur loque nós tin, ta desarollá nán.
¿Qui día ta bin un cambio den esaqui? Día nós descolonisá, independisá pa poco-poco nós cue rumbo pa soberanía. A partir di nos independencia, caminda lo tá largu aínda. No ta sacudí quita cuátershen aña for di nos lomba. E structúranan feudal y colonial, e asimetría social qu un élite macamba dominante na cabés no tá algu qu ta bòltu cambia di un día pa otro. Ma a cumpli cu esún condishón pa cuminsá trece cambio, independencia, pasobra awor simplemente nós por cuminsá tuma decishón pa nós mes. Nós por dicidí cu quen nós ta atendé y cu quen nò. Nós ta dicidí quen ta drenta nos cas y quen nò. Esey ta nificá qu nós mes por dicidí unda nós ta manda nos yunan bai studia. Y nós por protehá nos mercado laboral pa asina tin trabóu pa nos yunan, si nán dicidí bolbe cas algún día.
Asina so nós por cuminsá crea e condishonan qu ta permití crea bienestar y progreso berdadero, creando e condishonan qu ta pèrmití e yunan qu quièr, bolbe cas y duna un aporte patriótico na desarollo.
Cu independencia, en principio, tur cos tá posíbel.
Papiamentu Bibu
7/23/2009
Base Militar Strañero
Imperio mericano, di cua macamba ta forma un parti integral, quièr sigui expandé militarmente. Aparte di cientos di base militar ya na mundu bou di mando di diferente centro di operashón militar manera Southcom, Northcom, Africom etc., awor e compleho germano quièr cuminsá operá cuáter base militar na Colombia. Tá parce un contradicshón qu un imperio, awor qu su stabilidad social, económico y financiero tá más débil qu nunca, qu su estado financiero ta unu di bancarota, ta sigui expandé militarmente. Loque ta parce un contradicshón a primera bista, tá consecuencia lógico di naturalesa di un imperio. Un imperio qu ta tambaleando, nò, qu ta den su proceso di decaimentu (algu qu por dura algún década te algún siglo), sémper ta purba reafirmá y/o reconquistá teritorio pa sigui dominá y explotá.
Nós, Antilla, qu parce un granito den e gran huega di ahedrés aquí, tin un posishón importante pa loque ta trata nos posishón for di cua e compleho militar-económico-financiero ta operá pa controlá, dominá y explotá patria caribo-latinoamericano. Macamba ta forma un eslabón di importancia, pasobra macamba ta haci loque su doño ta manda bisé, mientras tantu su interesnan ta queda salbaguardiá.
Den e contexto aquí e diferente guéranan qu mundu noroccidental germano, entretanto alemán a bira un miembro activo, ta hiba na mundu ta toca nós tambe. E guéranan di ocupashón genocida contra nos rumanan iraquí, afgano, paquistaní, iraní – y den pasado vietnamés, coreano etc. etc.. - tá tambe nos guera. Tá e mesún guera qu ya algún siglo germánonan ta hiba contra nós. Tin dos opshón: o sucumbí como catibu o resistí.
Obama den su campaña político pa presidencia di Merca tábata cla. Merca mester reafirmá y reconquistá su posishón di liderazgo y influencia na América Latino. Eufemismo pa dominio y explotashón. Definitivamente Merca a pèrdè influencia y dominio na América Latino. Tin diferente momento y desarollo qu tá indicativo. Derota di e plan neoliberal TLC (Tratado di Liber Comercio). Creashón di Mercosur cu un posíbel expanshón incorporando Venezuela. Creashón di Unasur, un modelo di integrashón y cooperashón, inclusive di seguridad. Creashón di Alba (Alianza Bolivariana para los Pueblos de nuestro América) sin participashón yanqui (o sea tambe macamba). Creashón di modélonan di cooperashón y solidaridad manera Petrocaribe. Decishonan manera derogamentu di e resolushón di 1962 qu a expulsa Cuba durante último asamblea general di O.E.A. na San Pedro Sula na Honduras. Ya mundu latinoamericano no ta balia na nan amèn.
Imperio tá e mesún imperio. ¿Quico a cambia? En bes di su tradishonal cara germano, Imperio a haña un capa di vèrnis pretu pa confundí sobrá di mundu. Obama lo no retirá trópanan mericano manera el a primintí. Obama a intensificá e guera na Afganistán y a ampli’é te den Paquistán. Obama a autorisá e gòlpi di estado na Honduras. Obama a cumpli cu su obligashón como comandante en hefe di baña su manan den nos sánguer pa proba qu e ta haci loque a mand’é haci. Obama, manera ya nós a scirbi, tá ideológicamente contaminá. Obama tá, pa papia cu Franz Fanon, di cueru pretu, másquer blancu.
Den e contexto histórico aquí lo crea e básenan militar yanqui na Colombia. Nán, manera e básenan militar strañero yanqui y macamba na Antilla, t’éy pa inherencia colonial, invashón colonial y dominashón colonial y explotashón colonial. Cu e métanan aquí Imperio a resucitá su Cuarta Flota Imperial. No pa changa porco, ni pishiporco.
Tin un otro motibu di gran importancia pa cua ta crea e básenan aquí. Tin dos manera mas di controlá y dominá un nashón soberano y independiente, aparte di gòlpi di estado, magnicidio, invashón, revolushonan di coló guiá pa organisashón no-gubernamental. Unu tá económico y financiero a través di mecanísmonan manera Fondo Monetario Internashonal y Banco Mundial. E manera aquí ta funshoná especialmente cu paisnan póber y/o débil. Antilla tambe tá testigu di e manera aquí. Un país ricu na fuéntenan natural difícilmente por queda chantaheá.
E otro manera probá, desintegrashón di Unión Soviético tá ehemplo, tá impulsá un careda armamentista. O sea, crea un realidad y un sentido di menasa y obligá Venezuela invertí demasiado capital den defensa y armamento, capital qu por a invertí mihó den combatimentu di pobresa, desarrollo humano, salubridad, educashón etc. etc., creando di tal manera problémanan social y asina debilitá sociedad venezolano di padén.
Papiamentu Bibu
Nós, Antilla, qu parce un granito den e gran huega di ahedrés aquí, tin un posishón importante pa loque ta trata nos posishón for di cua e compleho militar-económico-financiero ta operá pa controlá, dominá y explotá patria caribo-latinoamericano. Macamba ta forma un eslabón di importancia, pasobra macamba ta haci loque su doño ta manda bisé, mientras tantu su interesnan ta queda salbaguardiá.
Den e contexto aquí e diferente guéranan qu mundu noroccidental germano, entretanto alemán a bira un miembro activo, ta hiba na mundu ta toca nós tambe. E guéranan di ocupashón genocida contra nos rumanan iraquí, afgano, paquistaní, iraní – y den pasado vietnamés, coreano etc. etc.. - tá tambe nos guera. Tá e mesún guera qu ya algún siglo germánonan ta hiba contra nós. Tin dos opshón: o sucumbí como catibu o resistí.
Obama den su campaña político pa presidencia di Merca tábata cla. Merca mester reafirmá y reconquistá su posishón di liderazgo y influencia na América Latino. Eufemismo pa dominio y explotashón. Definitivamente Merca a pèrdè influencia y dominio na América Latino. Tin diferente momento y desarollo qu tá indicativo. Derota di e plan neoliberal TLC (Tratado di Liber Comercio). Creashón di Mercosur cu un posíbel expanshón incorporando Venezuela. Creashón di Unasur, un modelo di integrashón y cooperashón, inclusive di seguridad. Creashón di Alba (Alianza Bolivariana para los Pueblos de nuestro América) sin participashón yanqui (o sea tambe macamba). Creashón di modélonan di cooperashón y solidaridad manera Petrocaribe. Decishonan manera derogamentu di e resolushón di 1962 qu a expulsa Cuba durante último asamblea general di O.E.A. na San Pedro Sula na Honduras. Ya mundu latinoamericano no ta balia na nan amèn.
Imperio tá e mesún imperio. ¿Quico a cambia? En bes di su tradishonal cara germano, Imperio a haña un capa di vèrnis pretu pa confundí sobrá di mundu. Obama lo no retirá trópanan mericano manera el a primintí. Obama a intensificá e guera na Afganistán y a ampli’é te den Paquistán. Obama a autorisá e gòlpi di estado na Honduras. Obama a cumpli cu su obligashón como comandante en hefe di baña su manan den nos sánguer pa proba qu e ta haci loque a mand’é haci. Obama, manera ya nós a scirbi, tá ideológicamente contaminá. Obama tá, pa papia cu Franz Fanon, di cueru pretu, másquer blancu.
Den e contexto histórico aquí lo crea e básenan militar yanqui na Colombia. Nán, manera e básenan militar strañero yanqui y macamba na Antilla, t’éy pa inherencia colonial, invashón colonial y dominashón colonial y explotashón colonial. Cu e métanan aquí Imperio a resucitá su Cuarta Flota Imperial. No pa changa porco, ni pishiporco.
Tin un otro motibu di gran importancia pa cua ta crea e básenan aquí. Tin dos manera mas di controlá y dominá un nashón soberano y independiente, aparte di gòlpi di estado, magnicidio, invashón, revolushonan di coló guiá pa organisashón no-gubernamental. Unu tá económico y financiero a través di mecanísmonan manera Fondo Monetario Internashonal y Banco Mundial. E manera aquí ta funshoná especialmente cu paisnan póber y/o débil. Antilla tambe tá testigu di e manera aquí. Un país ricu na fuéntenan natural difícilmente por queda chantaheá.
E otro manera probá, desintegrashón di Unión Soviético tá ehemplo, tá impulsá un careda armamentista. O sea, crea un realidad y un sentido di menasa y obligá Venezuela invertí demasiado capital den defensa y armamento, capital qu por a invertí mihó den combatimentu di pobresa, desarrollo humano, salubridad, educashón etc. etc., creando di tal manera problémanan social y asina debilitá sociedad venezolano di padén.
Papiamentu Bibu
7/22/2009
Lectura Recomendá
Nós tin basta día sin publicá. Awe, después di basta tempu, nós ta bolbe presentá un lista di lectura recomendá.
E lista tá un poco largu.
From WW II To WW III: Global NATO And Remilitarized Germany
- by Rick Rozoff - 2009-07-15
One of the main objectives of NATO was to rearm Germany as a military bulwark
Towards a Global Currency?
- by Michel Chossudovsky - 2009-07-20
Towards the integration of the Dollar and the Euro?
Ignorance in America.
- by Prof. John Kozy - 2009-07-17
Washington behind the Honduras coup: Here is the evidence
Repression intensifies
- by Eva Golinger - 2009-07-15
Colombia y Panamá, escalas del dinero sucio
Cómo EEUU financia la desestabilización en Latinoamérica
Allan G. Greenberg
América Latina 1760-2010 (I)
América Latina 1760-2010 (II y última)
El SouthCom toma el poder en un Estado del ALBA
Thierry Meyssan
Bases militares gringas en Colombia.
Renacen objetivos norteamericanos de agresión
Pakistan-US plan falls into place
E lista tá un poco largu.
From WW II To WW III: Global NATO And Remilitarized Germany
- by Rick Rozoff - 2009-07-15
One of the main objectives of NATO was to rearm Germany as a military bulwark
Towards a Global Currency?
- by Michel Chossudovsky - 2009-07-20
Towards the integration of the Dollar and the Euro?
Ignorance in America.
- by Prof. John Kozy - 2009-07-17
Washington behind the Honduras coup: Here is the evidence
Repression intensifies
- by Eva Golinger - 2009-07-15
Colombia y Panamá, escalas del dinero sucio
Cómo EEUU financia la desestabilización en Latinoamérica
Allan G. Greenberg
América Latina 1760-2010 (I)
América Latina 1760-2010 (II y última)
El SouthCom toma el poder en un Estado del ALBA
Thierry Meyssan
Bases militares gringas en Colombia.
Renacen objetivos norteamericanos de agresión
Pakistan-US plan falls into place



