Un revista-laboratorio dedicá na poesía, proza, ciencia, arte, música, historia, política na papiamentu
El amor, madre, a la patria
No es el amor ridículo a la tierra
Ni a la hierba que pisan nuestras plantas.
Es el odio invencible a quien la oprime.
Es el rencor eterno a quien la ataca.

Jose Martí

9/20/2007

Poesía Vertical I - 14

M’a topa e lugá exacto caminda ta pone man,
na mes momento mayor y menor qu nan mes.

M’a topa e lugá
caminda manan tá tur loque nan tá
y tambe algu mas.

Pero ey mi n’ topa
algu qu mi tábatin sigur qu lo m’a topa:
otro manan sperando esunan di mi.

Roberto Juarroz


© 2007 Papiamentu Bibu


9/19/2007

Poesía Vertical I -8

Mi n’ sa si tur cos tá dios.
Mi n’ sa si algu tá dios.
Pero tur palabra ta nombra dios:
sapatu, huelga, curasón, colectivo.

Y mas
colectivo cendé,
sapatu bieu,
huelga general,
curasón banda di ruínanan.
Y mas aínda
colectivo sin nòmber,
sapatu sin suela,
huelga general di mórtonan,
curasón den ruínanan di aire.
Y mas aínda
inmóvil colectivo pa diosnan,
sapatu pa cana a través di palabra,
huelga di mórtonan cu paña gastá,
curasón cu sánguer di ruínanan.

Y mas.
Ma n’ ta importá.
Mi n' sa resa mas.
Awor mi ta bai busca lomba di dios.

Roberto Juarroz


© 2007 Papiamentu Bibu

Poesía Vertical I - 2

Morto tin be ta rosa nos cabey,
despeñá nos, y e n’ ta drenta.

¿Lo detenele tal bes algún gran pensamentu?
¿O quisás nos ta pensa
algu mayor qu e pensamentu mes?

Roberto Juarroz


© 2007 Papiamentu Bibu

Poesía Vertical I - 5

Mi n' quièr confundí Dios cu Dios.

P’esey mi n’ ta uza sombré mas,
mi ta busca wowo den wowo di hende
y mi ta puntra mi mes qui t’e cos qu n’ ta laga nos lanta fo’i soño,
mientras mi t’aqui, entre paréntesis,
y mi ta sospechá qu tur cos tá un paréntesis.

Mientras mi ta mishi e morto aquí cu orario di trein
y mi ta copia mi manan.

Pasó tal bes esey tá tur e wega:
copia bo mes manan.

Copia entre paréntesis,
no pafó.

Mi n’ quièr confundí dios cu dios.

Roberto Juarroz


© 2007 Papiamentu Bibu

9/18/2007

Utilidad di inutilidad

Hui-Tzu di cu Chuan-Tzu: «Bo enseñánsanan no tin ningún valor práctico». Chuan Tzu a rospondé: «Sólo esnán qu conocé e balor di lo inútil por papia di loque ta útil. E tera qu nos ta cana ariba tá inmenso, pero e inmensidad ey no tin ningún balor práctico: lo único qu nos mester pa cana ta e espacio qu nos plant’i pía ta cubri. Laga nos suponé qu un hende ta bora e suela qu nos ta trapa, te coba un enorme abismo qu ta llega te cu Fuente Hel[1]: ¿Lo tábatin utilidad en dos pida suela qu nos píanan ta apoyá ariba?». Hui-Tzu a contestá: «En efecto, nan lo tábata inútil». E maestro a concluí: «Pues, evidente tá utilidad di inutilidad».

Chuan-Tzu


© 2007 Papiamentu Bibu



[1] Mundu di mórtonan.

9/17/2007

Maestro...

Maestro, calmu
t’e óranan
qu nos ta pèrdè,
si na ora di pèrdè nan,
mané den un vas,
nos ta pone flor.

No tin tristesa
ni legría
den nos bida.
Asina nos sa,
sabinan imprudente,
no bibé,

sino pasa p’e,
tranquilo, calmu,
tiniendo mucha
como nos maéstronan,
y wówonan llen
di naturalesa…

Band’i riu,
band’i caminda,
según e zíquinza,
semper e mesún
leve descanso
di tá bibando.

Tempu ta pasa,
e n’ ta bisa nos nada.
Nos ta bira bieu.
Nos sa, casi
malicioso,
sinti nos bai.

N’ ta bale la pena
haci un gesto.
E n’ ta resistí
e dios atrós
qu semper ta habracá
su mes yunan.

Laga nos cue flor.
Laga nos levemente
muha man
den riunan calmu,
pa nos siña
calmu tambe.

Girasol sémper bai
mirando sólo,
fo’i bida nos ta bai
tranquil, teniendo
ni e remordementu
di a biba.

Fernando Pessoa

for di: Odes de Publicação Póstuma (1935 - 1994)


© 2007 Papiamentu Bibu

9/16/2007

Den mi Bida...

Mi bida, ami semper bai perturbá
Pa tempestadnan, semper vulnerábel.
Como na bida y dicha mi n’ por mara
Qu lo hibami te día morto mi ta cai,
Ta surgi tin be di ripiente algún lugá
Di un silencio asina asina intacto,
Qu ta parce qu den un soño m’a cai
Na un profundidad caminda subcoriente
N’ ta pasa mas a través di awa quetu y eterno.

J.J. Slauerhoff


© 2007 Papiamentu Bibu


9/14/2007

Pa e Princesa Inalcansábel

Nunca mas huntu nos lo tá:
Curpa mundu a primi entre nos.
Tin be huntu na bentana pará,
Otro strella den otro tempu nos a mira.

Bo país asina leu di mi tá alehá:
Di lus te’e mas lehano scuridad — qu ami
Cu ala di deseo bulando sin sosiegu,
Cu mi lamento di morto abo lo m’a cumindá.

Ma si tá bèrdad qu sóñonan intenso
Ta hiba e deseo mas fuerte te ne strella
Mas alehá, lo mi bin, si lo mi bin
Lo mi bin cerca bo , tur anochi.

J.J. Slauerhoff


© 2007 Papiamentu Bibu

Calafriu

Semper bai bida ta deseá morto.
¿Bo ta stima? ¿Bo sa di unda nos
Ta’ha bin y unda nos ta bai?
¿Nò? ¿ Qui motibu queda tin antó?

Felicidad mi n’ ta trecebu, Jis
Lubidá m’a bin lubidá den bo scochi,
Cansá di biaha bai morto
Qu ta bin cerca si mi n’ acercá.

Candela ta krem bo’i casca delegá,
Tur pèrtá friu di universo ta dal cera
Rondó di mundu, den tur valle ta penetrá.
¿Ta con antó na bo pechu mi por sosegá?

J.J. Slauerhoff


© 2007 Papiamentu Bibu

Deréchonan di Puéblonan Indígeno

Ayera, 13-09-2007, Asamblea General di Nashonan Uní a aprobá E Declarashón di Deréchonan di Puéblonan Indígeno.

Contra e declarashón aquí a vota Merca, Canada, Nueva Zelandia y Australia. Nada straño pa especialmente Merca, qu algún aña pasá, bou di e actual presidente, a ninga di ratificá e Tratado di Kyoto, loque mester tábata un principio pa llega na un mihó maneho di nos medio ambiente y, consecuentemente, futuro di nos yunan.

Gobièrnu di Merca, e defensor mundial di democracia y deréchonan humano, no quièr reconocé e deréchonan di nan mes poblashón indígeno.

Ma bon, aqui ta sigui antó e declarashón di prensa di Nashonan Uní, na spañó:


Asamblea General aprueba Declaración de Derechos de Pueblos Indígenas


13 de septiembre, 2007 La Asamblea General de la ONU aprobó hoy la Declaración de Derechos de los Pueblos Indígenas, un instrumento internacional cuyas negociaciones tomaron dos décadas y que protegerá a los más de 370 millones de personas pertenecientes a esas comunidades en todo el mundo.

El texto fue adoptado con 143 votos a favor, 4 en contra –Canadá, Estados Unidos, Nueva Zelanda y Australia – y 11 abstenciones.

La Declaración consta de 46 artículos y establece parámetros mínimos de respeto a los derechos de los pueblos indígenas, que incluyen propiedad de la tierra, acceso a los recursos naturales de los territorios donde se asientan, respeto y preservación de sus tradiciones y autodeterminación.

El documento también reconoce derechos individuales, y colectivos relativos a la educación, la salud y el empleo.

Uno de los puntos más importantes del texto es el referente al apego de los indígenas a la tierra. Varios artículos mencionan su derecho a poseerlas, utilizarlas y desarrollarlas. En este sentido, dispone que los Estados aseguren el reconocimiento y la protección jurídica de esas tierras, territorios y recursos y que no procedan a ningún traslado "sin el consentimiento libre, previo e informado de los pueblos indígenas interesados, ni sin un acuerdo previo sobre una indemnización justa y equitativa".

El texto también hace hincapié en la importancia de la educación bilingüe y alude a la implementación de medidas especiales para asegurar el mejoramiento continuo de las condiciones económicas y sociales de los ancianos, mujeres y menores, en particular.

La Declaración no es jurídicamente vinculante, pero representa un instrumento dinámico en las normas internacionales, que ayudaría a proteger a los indígenas contra la discriminación y marginación.

El Secretario General de la ONU, Ban Ki-moon, acogió con beneplácito la adopción de la Declaración, a la que se refirió como un triunfo para todas las comunidades indígenas del mundo.

En un comunicado, afirmó que se trata de un momento histórico en el que los Estados Miembros de la ONU y los pueblos indígenas se han reconciliado con sus dolorosas historias y han demostrado su disposición de avanzar juntos por el camino de los derechos humanos, la justicia y el desarrollo para todos.

El titular de Naciones Unidas urgió a los gobiernos y la sociedad civil a integrar de inmediato a sus agendas de derechos humanos y desarrollo los asuntos relacionados con las garantías de los indígenas.

Asimismo, los instó a elaborar políticas y programas a todos los niveles para garantizar que la Declaración se convierta en una realidad.

9/12/2007

9/10/2007

Lamán

Lamán, único bida qu tá largu’i curpa
di comienso te final
—Mientras tur sobrá, jis un ratu exitá,
Mansu y indefenso ta disparcé—
Den ólanan eterno
Ta duna e gran y suave seguridad
Qu, ora tur a muri, bira steif,
Cu gracia semper ta queda.

Y ora ami purá purá
persiguí y acercá
pa morto qu ta yag,
Mi ta scucha consuelo
den ólanan di lamán,
Manera e grítunan mesclá
Di tur su náufragonan, tur su méuchinan,
emergiendo a través di síglonan,
Qu ta oprimimi y cunsumimi.

Otro forma e n’ tin
Qu e péchunan di su ólanan,
Y e n’ tin otro palabra
Qu plenitud di su gran ólanan y torméntanan.
Ma cada bida temblando ta sinti,
aunque delicado y bunita den lus e ta parecé,
e tambaleante brevedad
di su encanto
Pa e enorme monotonía di lo grandi,
Y e inmortal dulzura di lo mortal.

J.J. Slauerhoff


© 2007 Papiamentu Bibu

9/09/2007

Cacique Guaicaipuro Cuatemoc

Discurso del cacique mexicano Guaicaipuro Cuatemoc ante la reunión de Jefes de Estado de la Comunidad Europea, el 8 de febrero de 2002.

Aquí pues yo, Guaicaipuro Cuatemoc, he venido a encontrar a los que celebran el encuentro.

Aquí pues yo, descendiente de los que poblaron la América hace cuarenta mil años, he venido a encontrar a los que la encontraron hace sólo quinientos años.

Aquí pues, nos encontramos todos. Sabemos lo que somos, y es bastante. Nunca tendremos otra cosa.

El hermano aduanero europeo me pide papel escrito con visa para poder descubrir a los que me descubrieron.

El hermano usurero europeo me pide pago de una deuda contraída por Judas, a quien nunca autoricé a venderme.

El hermano leguleyo europeo me explica que toda deuda se paga con intereses aunque sea vendiendo seres humanos y países enteros sin pedirles consentimiento.

Yo los voy descubriendo.

También yo puedo reclamar pagos y también puedo reclamar intereses. Consta en el Archivo de Indias, papel sobre papel, recibo sobre recibo y firma sobre firma, que solamente entre el año 1503 y 1660 llegaron a San Lucas de Barrameda 185 mil kilos de oro y 16 millones de kilos de plata provenientes de América.

¿Saqueo? ¡No lo creyera yo! Porque sería pensar que los hermanos cristianos faltaron a su Séptimo Mandamiento.

¿Expoliación? ¡Guárdeme Tanatzin de figurarme que los europeos, como Caín, matan y niegan la sangre de su hermano!

¿Genocidio? Eso sería dar crédito a los calumniadores, como Bartolomé de las Casas, que califican al encuentro como de destrucción de las Indias, o a ultrosos como Arturo Uslar Pietri, que afirma que el arranque del capitalismo y la actual civilización europea se deben a la inundación de metales preciosos!

¡No! Esos 185 mil kilos de oro y 16 millones de kilos de plata deben ser considerados como el primero de muchos otros préstamos amigables de América, destinados al desarrollo de Europa. Lo contrario sería presumir la existencia de crímenes de guerra, lo que daría derecho no sólo a exigir la devolución inmediata, sino la indemnización por daños y perjuicios.

Yo, Guaicaiputo Cuatemoc, prefiero pensar en la menos ofensiva de estas hipótesis. Tan fabulosa exportación de capitales no fueron más que el inicio de un plan "MarshallTesuma" para garantizar la reconstrucción de la bárbara Europa, arruinada por sus deplorables guerras contra los cultos musulmanes, creadores del álgebra, la poligamia, el baño cotidiano y otros logros superiores de la civilización.

Por eso, al celebrar el Quinto Centenario del Empréstito, podremos preguntarnos:

¿Han hecho los hermanos europeos un uso racional, responsable o por lo menos productivo de los fondos tan generosamente adelantados por el Fondo Indoamericano Internacional?

Deploramos decir que no.

En lo estratégico, lo dilapidaron en las batallas de Lepanto, en armadas invencibles, en terceros reichs y otras formas de exterminio mutuo, sin otro destino que terminar ocupados por las tropas gringas de la OTAN, como en Panamá, pero sin canal.

En lo financiero, han sido incapaces, después de una moratoria de 500 años, tanto de cancelar el capital y sus intereses, cuanto de independizarse de las rentas líquidas, las materias primas y la energía barata que les exporta y provee todo el Tercer Mundo.

Este deplorable cuadro corrobora la afirmación de Milton Friedman según la cual una economía subsidiada jamás puede funcionar y nos obliga a reclamarles, para su propio bien, el pago del capital y los intereses que, tan generosamente, hemos demorado todos estos siglos en cobrar. Al decir esto, aclaramos que no nos rebajaremos a cobrarles a nuestros hermanos europeos las viles y sanguinarias tasas del 20 y hasta el 30 por ciento de interés, que los hermanos europeos le cobran a los pueblos del Tercer Mundo. Nos limitaremos a exigir la devolución de los metales preciosos adelantados, más el módico interés fijo del 10 por ciento, acumulado sólo durante los últimos 300 años, con 200 años de gracia. Sobre esta base, y aplicando la fórmula europea del interés compuesto, informamos a los descubridores que nos deben, como primer pago de su deuda, una masa de 185 mil kilos de oro y 16 millones de plata, ambas cifras elevadas a la potencia de 300.

Es decir, un número para cuya expresión total, serían necesarias más de 300 cifras, y que supera ampliamente el peso total del planeta Tierra. Muy pesadas son esas moles de oro y plata.

¿Cuánto pesarían, calculadas en sangre?

Aducir que Europa, en medio milenio, no ha podido generar riquezas suficientes para cancelar ese módico interés, sería tanto como admitir su absoluto fracaso financiero y/o la demencial irracionalidad de los supuestos del capitalismo. Tales cuestiones metafísicas, desde luego, no nos inquietan a los indoamericanos.

Pero sí exigimos la firma de una Carta de Intención que discipline a los pueblos deudores del Viejo Continente, y que los obligue a cumplir su compromiso mediante una pronta privatización o reconversión de Europa, que les permita entregárnosla entera, como primer pago de la deuda histórica...

FIN

Poesía Vertical VII - 1

Usa bo mes man como cusinchi.
Shelu ta haci’é cu su núbianan,
tera cu su búltunan di tera
y e palu qu ta cai
cu su mes bláchinan.

Asina so por scucha
e canción sin distancia,
e canción qu n’ ta drenta oído
pasobra e tá den oído,
e único canción qu no ta ripiti’é.

Tur hende mester
di un canción intraducíbel.

Roberto Juarroz


© 2007 Papiamentu Bibu

Poesía Vertical VI - 8

Fruta tá resumen di palu,
para tá resumen di aire,
Sánguer tá resumen di hende,
tá tá resumen di nada.

Metafísica di bientu
ta notifiqu’é di tur resumen
y di e túnel qu palabra ta coba
bou di tur resumen.

Pasobra palabra no tá e gritu,
sino ricibimentu y despedida.
Palabra tá e resumen di silencio,
di e silencio, qu tá resumen di tur.

Roberto Juarroz


© 2007 Papiamentu Bibu

Poesía Vertical VI - 5

Mi ta haci un pos
pa busca un palabra derá.
Si mi hañ’é,
e palabra lo cera e pos.
Si mi no hañ’é,
e pos lo queda abrí pa semper den mi bos.

E búsqueda di loque tá derá
ta suponé adoptá e bashinan qu ta fracasá.

Roberto Juarroz


© 2007 Papiamentu Bibu

Poesía Vertical V - 21

Morto tá otro ilu di e trama.
Tin momentu qu l’e por penetrá den nos
cu e mesún naturalidad qu e ilu di bida
o e ilu di amor.

E tehido ta complet’é antó casi tiernamente,
casi mané si nos mes lo a teh’ele.

Tin momentu pa muri.
Tin momentu
qu e ilu di morto
no ta dehací e tehido.

Roberto Juarroz


© 2007 Papiamentu Bibu

Poesía Vertical V - 4

Mundu tá e segundo término
di un metáfora incompleto,
un comparashón
di cua su promé elemento a bai pèrdí.

¿Unda tá loque tábata manera mundu?
¿El a hui bai fo’i e frase
o nos a pagu’é?

¿O tal bes e metáfora
semper tábata amputá?

Roberto Juarroz


© 2007 Papiamentu Bibu

9/08/2007

Obatala santeria Yoruba baba

Atahualpa Yupanqui

Sin palabra

Poesía Vertical IV - 24

Si nos lo tábata conocé e punto
caminda algu ta bai quibra,
caminda lo còrta e ilu di sunchi,
caminda un mirada ta laga di topa cu otro mirada,
caminda curasón ta bula bai otro lugá,
nos lo por a pone un punto riba e punto ey
o por lo menos acompañé ora e quibra.

Si nos lo tábata conocé e punto
caminda algu ta bai dirti cu algu,
caminda desierto ta topa cu áwaceru,
caminda brasa ta topa cu bida,
caminda mi morto ta aproximá esún di bo,
nos lo por a desenbolbé e punto ey manera un serpentina[1]
o por lo menos canté te ora nos muri.

Si nos lo tábata conocé e punto
caminda algu semper lo tá algu,
caminda huesu lo n’ lubidá carni,
caminda fuente ta mama di otro fuente,
caminda pasado nunca lo tá pasado,
nos lo por a laga e punto ey so y paga tur otro
o wardé por lo menos na un lugá mas sigur.

Roberto Juarroz


© 2007 Papiamentu Bibu


[1] 1 Tira larga y estrecha de papel enrollado que se arroja, manteniendo sujeto uno de sus extremos, para que se desenrolle sobre los asistentes como diversión, en fiestas y actos sociales.
2 Serpentín, utensilio de hierro en que se ponía la mecha encendida para disparar el mosquete.
3 Serpentín, pieza de acero con que se regula el movimiento de la llave en las armas de fuego.
4 Venablo o dardo de hierro ondulado.
5 GEOLOGÍA Roca verdosa con manchas o venas más o menos oscuras, dura, compuesta de un silicato de magnesia moteado de rojo por óxido de hierro, usada en decoración cuando se pule.

Cuantu mas hundu den bida

Cuantu mas hundu den bida,
Cuantu mas pelíguer;
Cuantu mas alehá di morto,
Cuantu mas cerca di su cama.
E barcu qu mas cerca
Na costa conocí a queda,
Sémper tá promé na pelíguer;
No esún qu ta mantené curso,
Sémper dilanti, cu cara pa lamán —
Por fin pa sémper navegando,
bida su destino nan ta sigui:
Sin patria, sémper indeseá,
Oceánico y sémper ireal.

J.J. Slauerhoff

© 2007 Papiamentu Bibu

9/07/2007

Pavarotti - E lucevan le stelle

Esaqui tá e aria for di e ópera Tosca

E lucevan le stelle,
ed olezzava la terra
stridea l'uscio dell'orto
e un passo sfiorava la rena.
Entrava ella fragrante,
mi cadea fra la braccia.

O dolci baci, o languide carezze,
mentr'io fremente le belle forme disciogliea dai veli!
Svanì per sempre il sogno mio d'amore.
L'ora è fuggita, e muoio disperato!
E non ho amato mai tanto la vita!

Pavarotti - Nessun Dorma

No ta pone un bia mas Nessun Dorma interpretá pa Luciano Pavarotti.

9/06/2007

Nessun Dorma

Awe e gran artista Luciano Pavarotti a bai laga mundu, ma a scirbi su inmortalidad na firmamentu cu su trayectoria como artista.

Mashá mi n’ quièr bisa mas. Su legado tá scirbí tur caminda y tur caminda su bos tá su tèstamènt. Solamente lo traducí aqui e aria Nessun Dorma qu pa nos ta ehemplo di su maestría como artista. Un aria cu un final orgásmico, manera tá e caso cu tur bon muzic. Pa nos e tábata sémper un momentu di reflecshón, di sublimashón, pasobra cu e aria aquí di e ópera Turandot di Puccini, sémper nos ta còrda nos difuntu tata.

Nessun Dorma


Príncipe
Ni’un hende drumi, ni’un hende drumi...
Abo tambe, Princesa,
Den bo camber friu,
Mira e stréllanan,
Qu ta tembla di amor
y di speransa.
Ma mi secreto tá cerá den mi,
Mi nòmber ni’un hende lo sa, nò, nò,
Na bo boca lo mi bis’é
Ora lus lo brilla,
Y mi sunchi lo quibra e silencio
Qu ta hacibu di mi.

Coro
Ni’un hende su nòmber lo sa
Y nos, agt, mester muri.

Príncipe
¡Disparcé, o anochi!
¡Stréllanan, laga cai!
¡Na quibrá di día, lo mi vence!


© 2007 Papiamentu Bibu

Pavarotti - Drumi un Soño Tranquil y Berdadero

9/05/2007

Poesía Vertical XIV - 27

Fo’i e mitar lus aquí
o mitar sombra
¿na unda nos por bai?

Na mas lus
armonía ta hoga nos.
Na mas sombra
nos pásonan ta bai pèrdí.
Y aqui
nos n’ por queda.

No tin otro mitar lus
o mitar sombra.

Fo’i aqui n’ por bai ningún otro lugá.
A menos qu nos ta topa un espacio
caminda lus y sombra lo tá mescós.

Roberto Juarroz


© 2007 Papiamentu Bibu

9/04/2007

Palábranan den Anochi

¿Bo ta sinti con mi ta bini cerca bo?
Bo tá sunú den anochi.

Warda, lagami lora un paña rondó di mi curpa.
Ainda nò, ainda nò.

Cariciami, cu ternura.
Bisami qu mi tá bunita
y solamente cu caricia
den scuridad, bo ta mirami.

¿Nos lo hunga,
qu esún qu ta hari promé,
mester sometele
na loque e otro a imaginá?

Oh, sigui, sigui bai,
te ora morto nos lo cai.
Tur loque bin después
n’ tá nada mas qu morto, disfrasá
na apariencia di Bida.

Tumami atrobe, warda un ratu mas.

J.J. Slauerhoff


© 2007 Papiamentu Bibu

Llegada

Díanan largu pa tormenta tormentá
Y ratu-ratu for di cama tirá bentá,
Ainda desconcertá pa bida di dushi Lisboa,
Mi ta hañami sintá n’un plenchi d'un día cla.

Cu curpa tirá contra un balustrada,
Mi ta mira na horizonte anchu-anchu
un barcu qu ta drumi quetu-quetu na waf,
corient'i riu hel, ribera tur-tur na coló.

Mas abou garoshi ta rákata, cran ta crac,
aqui cos tá quetu, mientras guitara so
pocopoco y tristu ta resoná un fado antiguo,
y carabela atrobe ta subi Taho pa nabegá.

J.J. Slauerhoff


© 2007 Papiamentu Bibu

9/03/2007

Poesía Vertical XIV - 76

Biba tá tá den infracshón.
Cu un ley o cu otro ley.
No tin mas alternativa:
no violá nada tá tá morto.

Realidad tá infracshón.
Inrealidad tambe tá.
Y entre ambos ta flui un riu di spil
qu n’ ta figurá riba ningún mapa.

Den e riu aquí tur ley ta disolvé,
tur infractor ta bira otro spil.

Roberto Juarroz


© 2007 Papiamentu Bibu


9/01/2007

Poesía Vertical XI – 19 (IV)

Ta inquietami ora di drumi
e posibilidad di no topa cu mi mes ora di lanta.
Pero ta inquietami mas aínda
e posibilidad di no topa cu bo.

Ta inquietami ora di drumi
e posibilidad qu nan ta sustituí nos
mientras mi ta drumi.
Pero ta inquietami mas aínda e posibilidad
di no reconocé otro ora mi lanta.

Ta inquietami ora di drumi
e posibilidad qu ora ta lanta
nada ta corespondé cu nada,
ni siquiera ami cu bo.
Pero ta inquietami mas aínda
e posibilidad qu nan ta paga pasado di nos dos
y ami cu bo lo no a existí nunca.

(pa Laura, atrobe)

Roberto Juarroz


© 2007 Papiamentu Bibu

Poesía Vertical XI - 28

No ta existí paraísonan pèrdí.
Paraíso tá algu qu ta pèrdè tur día,
manera ta pèrdè bida tur día,
eternidad y amor.

Asina tambe nos ta pèrdè edad,
qu tábata parce di ta crece
y sin embargo ta disminuí cada día,
pasobra e cuenta ta contrali.
O asina ta pèrdè e coló di tur loque ta existí,
descendiendo manera un animal mansu
trapi pa trapi,
te qu nos ta queda sin coló.

Y ya qu además
nos sa qu tampoco ta existí paraísonan futuro,
anto no tin otro remedi,
di tá paraíso.

Roberto Juarroz


© 2007 Papiamentu Bibu

Poesía Vertical XII - 12

E eror qu un cos ta cometé
or’e cai fo’i bo man,
e absurdo quibocashón di un blachi
or’e n’ ta cai riba tera,
e confushón di un aroma
qu ta migra di un flor
y ta bai perfumá un pensamentu,
no mester atribuí na su modalnan inexperto
sino n’e defecto fundamental qu destino ta distribuí
manera un anochi quibrá
pa apocalipsis tapá di díanan.

E concreto conspirashón aquí di desacierto
ta indicá qu historia aínda n’ cuminsá
y hende solo ta registrá den su analnan
simulácronan si antistoria.

Jis un imaginashón profano
qu ta dibuhá e moveméntunan di regreso,
di e perfume pa flor,
di e bláchinan pa palu,
di un cos pa bo man,
di destino pa destino,
di nochi pa nochi,
por cuminsá e historia berdadero.

Mundu tá llen-llen
di fantásmanan qu ta calma.
Mester haña e fantásmanan esencial.


Roberto Juarroz


© 2007 Papiamentu Bibu

8/31/2007

Poesía Vertical XIII - 75

Awe mi tin casi tur palabra.
Pero casi tur mi falta.
Cada be mas mi falta.

Apenas mi por uni esáquinan qu mi ta scirbi
pa bisa e sobrá di ternura
y e bashí di temor
qu ta sconde den ausencia di tur cos,
den e creciente ausencia
qu n’ ta pidi palabra.

O ta pidi tal bes unu:
e único palabra qu mi n’ tin
y sin embargo no ta hacimi falta.

Roberto Juarroz


© 2007 Papiamentu Bibu

Poesía Vertical XIV - 92

Vershón símpel di mundu:
e lugá qu nos ta topa.

Vershón mas ahustá:
e lugá qu nos ta laga.

Vershón perfecshoná:
e lugá pa busca otro mundu.

Vershón casi definitivo:
e lugá di un ausencia.

Y aínda otro mas:
e lugá qu ta proba nos
qu tá no tá un lugá.

Y e último vershón:
mundu tá e lugá pa siña
qu tá no mester di lugá.

Roberto Juarroz


© 2007 Papiamentu Bibu

8/28/2007

profundidad ta bai
den tur direcshón

caminda bai y bin
tá mescós

un círculo
qu su centro
no ta centro
sin comienzo
sin final
caminda final
tá comienso
y comienso
tá final
caminda
centro tá
y no tá

caminda
busca centro
ta mescos qu
alehá fo’i centro

caminda
aqui
ta alla
y alla
ta aqui
no conocé separashón

caminda
subi
tá baha
y baha
tá subi

e punto
di partida
tá e punto
di llegada

caminda
mas
tá menos
y menos
tá mas

y tal bes
t á tá
no tá
no tá
tá tá

© 2007 A.D. (derecho reservá pa Papiamentu Bibu)

Poesía Vertical XI-18

Un invashón di palabra
ta purba changa silencio,
pero, manera semper, ta fracasá.

Después e ta intentá changa e cosnan
qu ta biba den silencio,
pero tampoco e n’ ta logra.
Y por fin e ta bai cera adén e palábranan
qu ta conbibí cu silencio,
pero e or’ey ta sosodé lo improvisto:
silencio ta conbertí den palabra
pa protehá mihó e palábranan
qu ta conbibí cun’é.

Y mientras e invashón di otro palabra
ta disipá manerá un airu secreto,
lo insólito ta complet'é:
e palábranan qu ta queda
ta parce silencio awor muchu mas
qu e otro palábranan.

Roberto Juarroz


© 2007 Papiamentu Bibu

8/25/2007

Masa

Na fin di batalla,
y e combatiente morto, un hòmber a bin cerca je
y di cun’é: «¡No muri, hesú mi stimabu!»
Pero e cadáver ¡ay! A sigui muri.
Dos mas a acerqu’é y a ripití:
«¡No bai laga nos! ¡Balor! ¡Bolbe na bida!»
Pero e cadáver ¡ay! A sigui muri.
A acudí n’e binti, shen, mil, cincushen mil,
clamando: «¡Tantu amor, sin por haci nada contra morto!»
Pero e cadáver ¡ay! A sigui muri.
A rondon’é millones di individuo,
cu un gritu común: «¡Queda rumán!»
Pero e cadáver ¡ay! A sigui muri.
E or’ey, tur hende na tera
a rondon’é, nan a mir’é mira e cadáver triste, emoshoná;
el a incorporá curpa pocopoco,
el a brasa e promé hende; el a cuminsá cana.

César Vallejo


© 2007 Papiamentu Bibu

Poesía Vertical IX-14

Infinito tambe
tin un drechi y un robés.

Diosnan semper tá na banda drechi,
aunque tin be nan còrda rib’e otro banda.
Hende semper tá na otro banda
y no por còrda riba otro parti.

Pero tambe infinito
sa lora bira bòltu den aire manera un cèn,
qu nos n’ sa quen a tir’é
cu su biranan di sarcástico kinip’í wowo.

Y asina tin be papelnan ta cambia,
pero seguramente memoria nò.
Hende t’e banda contrali di infinito,
aunque suèrtè traslad’é un instante pa otro banda.

Roberto Juarroz


© 2007 Papiamentu Bibu


8/24/2007

Poesía Vertical XIV-2

Brinda cu e último trago,
no cu e promé.
Brinda ora glas tá bashí
y warda un momentu,
pa si tin un hende qu ta compartí e brindis ey.

Y si ningún hende n' ta rospondé
brinda cu glas bashí
pa ainda por pensa
riba un glas promé qu e último.

Y bebe loque ta queda.

Roberto Juarroz


© 2007 Papiamentu Bibu

8/23/2007

Poesía Vertical XIV-37

Tur asimetría tá nostalgia
di un simetría.

Manera palu tá nostalgia di para,
para di e nubia perfecto
y nubia di un shelu sin nubia.

Pero tur simetría
ta canta un asimetría.

Asta tá tá canto y nostalgia
di loque no tá,
di loque tá den loque no tá,
di loque no tá den loque tá.

Pasobra simetría y asimetría
tá jis estádonan provisorio.

Roberto Juarroz


© 2007 Papiamentu Bibu

.

8/21/2007

Poesía Vertical IV -1

Bida ta pinta un palu
y morto ta pinta otro.
Bida ta pinta un nèshi
y morto ta copi’é.
Bida ta pinta un para
p’e biba den e nèshi
y morto mesora
ta pinta otro para.

Un man qu n’ ta pinta nada
ta queiru entre tur dibuho
y cada tantu ratu e ta cambia unu di lugá.
Por ehèmpel:
e para di bida
ta ocupá e nèshi di morto
riba e palu pintá pa bida.

Otro bia
e man qu n’ ta pinta nada
ta paga un dibuho di e serie.
Por ehèmpel:
e palu di morto
ta sostené e nèshi di morto,
pero no ta ocup’é ningún para.

Y otro bia
e man qu n’ ta pinta nada
ta conbertí e mes
den imagen sobrante,
cu figura di para,
cu figura di palu,
cu figura di nèshi.

Y e or’ey, sólo e or’ey,
n’ ta falta ni sobra nada.
Por ehèmpel:
dos para
ta ocupá e nèshi di bida
riba e palu di morto.

O e palu di bida
ta sostené dos nèshi
den cua ta biba un para so.

O un para único
ta biba den un sólo nèshi
riba e palu di bida
y e palu di morto.

Roberto Juarroz


© 2007 Papiamentu Bibu

8/20/2007

Poesia Vertical II-16

Centro no tá un punto.
Si tábata asina, lo tábata fácil acerté.
E n’ tá ni siquiera reducshón di un punto te su infinito.

Centro tá ausencia,
di punto, di infinito y asta di ausencia
y sólo ta acert’é cu ausencia.

Mirami después qu lo b’a bai,
aunque mi lo tá recién ora mi lo bai.
Awor centro a siñami di no tá,
pero aworó centro aqui lo tá.

Roberto Juarroz

© 2007 Papiamentu Bibu

8/19/2007

Meticuloso y Desesperá

Diesocho aña pasá (1989) na Hulanda e emisora de televishón VPRO a presentá un serie di cuater programa bou di e título Meticuloso y Desesperá. Den e programa aquí a bin na palabra cuater escritor qu, cada un na su manera, a impreshoná lectornan na mundu. E cuater escritornan tá Gabriel García Márquez, Gyorgy Konrad, Jorge Semprún y George Steiner. Cu excepshón di Garcia Marquez, e otro tresnan cada unu directamente o indirectamente tábatin di aber cu di dos guera mundial. Di cada escritor nos ta haña un bista mas profundo di nan bida y e historia qu nan a biba adén.

Después di diesocho aña nos a dicidí mira si tábata posibel haña e documental aquí den archívonan di VPRO. Nos tábatin éxito y a dicidí ofrecé aqui e vínculo pa esún qu tá interesá den un documental mashá interesante.

Meticuloso y Desesperá



Papiamentu Bibu

8/18/2007

Canadó

Canadó tá bo huella
tá caminda, nada mas.
Canadó, no tin caminda
ora cana ta haci caminda.
Ora cana ta haci caminda,
y ora tira bista atrás,
ta mir’e caminda qu nunca
bolbe nos lo n’ bolbe trapa.
Canadó no tin caminda,
sino huella den lamán.

Antonio Machado


© 2007 Papiamentu Bibu

ISLA BUNITA - Ced Ride

Ced: Un saludo fraternal

Taiguara - Levante do Borel

8/15/2007

Poesía Vertical I-18

Abo n’ tin nòmber.
Tal bes nada n’ tin.

Ma tin tantu huma partí na mundu,
tantu áwaceru inmóvil,
tantu hende qu n’ por nace,
tantu lloramentu horizontal,
tantu santana hincá den squina,
tantu paña morto
y soledad ta ocupá tantu hende,
qu e nòmber qu bo n’ tin ta compañami
y e nòmber qu nada tin ta crea un lugá
caminda soledad tá di mas.

Roberto Juarroz


© 2007 Papiamentu Bibu

8/14/2007

Bida Tristu

Na biba tristu condená
tá cada un qu stima di mas.
Nunca mi curasón a resistí
amor qu gran doló ta producí.

Un bia mas mi curasón torturá
na bo pechu sosiego a busca,
qu que consuelo pa sed ardiente
y qu ni pashón n’ logra sacia.

Y semper bai sufri y paga
nos mester pa cada acto,
te qu deseo je último caricia
dushi ta cab’i muri cu morto.

Pa mas qu dos curpa ta brasa,
un dia atrobe tempu a pasa;
¿ta mata anto n’ por mata
e pashón infernal y maldishoná?

Sí mi sa, amor ta un picá
pues castigu tambe m’a haña:
pa semper n'un hende mi tá mará
qu nunca ta’ha preocupá cu mi.

Sí el a dunami mashá caricia
y el a ofrecemi mashá cariño,
nunca mi amor e por a satisfacé,
esey sigur lo n' por existí nunca.

Sí mi sa, semper sufri y paga
nos mester pa cada acto,
te qu deseo je último caricia
dushi ta cab’i muri cu morto.

Pa mas qu dos curpa ta brasa,
un dia atrobe tempu a pasa;
¿ta mata anto n’ por mata
e pashón infernal y maldishoná?

J.J. Slauerhoff


© 2007 Papiamentu Bibu

8/13/2007

Poesía Vertical XIV-113

Contéstanan a caba
quisás nunca nan a existí
y solo nan tábata spil
enfrentá na bashí.

Pero awor tambe pregunta a caba.
Spilnan a quibra,
asta esunan qu tábata reflehá nada.
Y n’ tin moda di haci nan di nobo.

Sin embargo,
tal bes na algún parti a queda un pregunta.
Silencio tambe tá un pregunta.

Ta queda un spil qu n’ por quibra
pasobra e n’ ta enfrentá nada,
pasobra e tá den tur cos.

Nos a topa cu un pregunta.
¿Silencio tambe lo tá un pregunta?

Quisás na determinado altura
pregunta y contesta tá exactamente mescós.

Roberto Juarroz


© 2007 Papiamentu Bibu

8/12/2007

Mi ta sintimi putri di padén

Mi ta sintimi putri di padén
awor mi sa paquí mi lo muri:
na ribéranan di riu Taho
na ribéranan hel y incliná,
n’ tin nada mas bunita y tristu,
qu bida pocopoco y sublimá.

Atardi mi ta queiru den prado
y den anochi mi ta scucha fado
lamentá te den anochi profundo.
— “A vida é immenso tristura”—
ya mi ta sintimi pocopoco horcá
wardando malu su tempu anunciá.

E muhenan qu ta bende piscá
álmanan ya sin ni’un speransa
pues otro calè mas, pa un bia,
ta canta qu e mesún abandono
resonando entre anchi y squina,
den un silencio sin barera.

Jan Jacob Slauerhoff


© 2007 Papiamentu Bibu

Tantu Cos Nos a Stima Huntu

Tantu cos nos a stima huntu
qu ta difícil stima nan separá.
Parce qu nan di ripiente lo a alehá
o qu amor tábata un fruminga
escalando lómbanan di shelu.

Huntu nos a biba tantu abismo
qu sin bo tur cos parce superficie,
órbita di simulacro qu ta slep.
Tenshón sin extenshón,
vigilancia di curpa sin presencia.

Huntu nos a pèrdè tantu nada
qu custumber ta persistí y bòltu
y awor tur cos ta ganashi di nada.
tempu ta conbertí den antitempu
pasó riba je ya bo n’ ta pensa.

Tantu cos huntu nos a papia y queda quetu
qu asta queda quetu y papia ta dos traishón,
dos sustancia sin hustificashón,
dos sustituto.

Tur cos nos a busca,
tur cos nos a haña,
tur cos nos a laga.

Únicamente no a duna nos tempu
pa topa cu wowo di bo morto,
aunque lo ta’ta pa tambe lagué.

Roberto Juarroz


© 2007 Papiamentu Bibu

8/11/2007

Bo'i Pañ'i Bel'i Solo

Bo'i pañ'i bel'i solo, deleitá pa bientu,
mi tá sintá felís.
Destino tá cabesura,
ma n’ tin nada mas qu ta marami n’e bida aquí.
Muhé, antes pa semper stimá,
danqui-dios
promé qu tempu sin yu m’a laga atrás.
Naturalesa ta duna tur loque mi mesté,
semper cu grandesa,
huntu cu oceán quetu o tempestuoso,
eternamente próspero.
Un aventura fugás
pa un ratu ta tenemi contentu:
Meuchi, q’a spanta bula lanta pa un ola,
cu ala liber, ta forma cuadro
cu un infinito y inagotabel blau celeste.

Jan Jacob Slauerhoff


© 2007 Papiamentu Bibu

8/10/2007

Poesía Vertical VIII-13

Centro di amor
no semper ta coincidí
cu centro di bida.

Ambos centro
antó ta busca otro
manera dos animal tromentá.
Ma casi nunca nan ta topa otro,
pasó e clave di coincidencia tá otro:
nace huntu.

Nace huntu,
mané lo mester a nace huntu
tur amante.

Roberto Juarroz


© 2007 Papiamentu Bibu

Poesía Vertical VII-92

Cos ta imitá nos.
Un papel lastrá pa bientu
ta reproducí trompecá di hende.
Zonido ta siña papia manera nos.
Paña ta adquirí nos forma.

Cos ta imitá nos.
Pero na final
nos lo imitá cos.

Roberto Juarroz


© 2007 Papiamentu Bibu

Poesía Vertical I-51

Algún día lo mi haña un palabra
qu ta penetrá bo scochi y fecund’é,
qu ta para riba bo pechu
manera un man abrí y cerá na mes momentu.

Lo mi haña un palabra
qu ta detené bo curpa y bòlt’e,
qu ta contené bo curpa
y abri bo wówonan manera un dios sin nubia
y ta usa bo scupi
y ta dobla bo píanan.
Abo tal bes lo n’ scuch’é
o tal bes lo n’ comprondele.
Lo n’ ta necesario.
L’e bai a través di bo padén manera un wil
recoriendo bo al fin di punta pa punta,
muhé di mi y no di mi,
y l’e n’ para quetu ni ora bo muri.

Roberto Juarroz


© 2007 Papiamentu Bibu

8/08/2007

Poesía Vertical II-67

Un cabey mas delegá qu pensamentu,
un ilu cu caliber di nada,
ta uni nos wówonan ora nos n’ ta mira otro.

Ora nos mira otro
ta uni nos tur ilu na mundu,
pero falta esún aquí,
qu sólo ta duna sombra
n’e lus mas secreto di amor.

Después qu nos ta bai,
quisás ta queda e ilu aquí
uniendo nos luganan bashí.

Roberto Juarroz

© 2007 Papiamentu Bibu

Poesía Vertical VI-79

Promé,
pinta un retrato sin modelo.

Después,
pinta autoretrato sin modelo.

Quisás e ora ey por
pinta nada cu modelo.

Roberto Juarroz


© 2007 Papiamentu Bibu

Elis Juliana


Awe Elis Juliana ta cumpli ochenta aña. Un octogenario di un solo carácter cu mil cara qu a sambuyá den cultura entre diferente continente.

Di mucha tábata ‘obligatorio’ scucha Ompi Elis su cuéntanan na radio — tur cos mester a para pa scucha — qu sin duda a laga plantá e similla y amor pa papiamentu qu awendía ta duna bida na Papiamentu Bibu.

Mashá tin scirbí caba y asta, danqui-dios, tin un website dedicá na Elis Juliana. Tur mérito pa sra. Clemencia.

Lo mi quièr adishoná solamente un nota personal:

Elis Juliana a salba nos di amnesia cultural y histórico pasobra su trabou arduo huntu cu Brenneker, a percurá duna nos un sentido di tin rais, un consenshi di quen nos, di unda nos ta bin. Ma na mes momentu su 'excurshonan' pa otro cultúranan tambe tábata indicashón di un spiritu universal y no solamente fihá riba loque tá 'di nos'.

Awetardi e yunan lo tá presente na Biblioteca Público pa por mira y cerá conocí cu e hòmber qu a hunga un papel asina importante den forha papiamentu di Papiamentu Bibu.

Nos deseo tá qu Elis Juliana lo tá pa mashá aña mas cu nos.


Papiamentu Bibu

Poesia Vertical VI – 7

¿Con stima lo imperfecto
si nos ta scucha a través di cos
con lo perfecto ta llama nos?

¿Con alcansá sigui
den caida o fracaso di cos
e huella di loque no ta cai ni fracasá?

¿Quisás nos mester siña qu lo imperfecto
tá otro forma di perfecshón:
e forma qu perfecshón ta asumí
pa por tá stimá.

Roberto Juarroz


© 2007 Papiamentu Bibu

Poesia Vertical I – 17

Mester cai y no por elegí unda.
Pero tin cierto forma di bientu den cabey,
cierto pausa di gòlpi,
cierto squina di brasa
qu nos por troce mientras nos ta cai.

Tá jis e extremo di un signo,
e punta sin pensa di un pensamentu.
Ma tá basta pa evitá e fondo misquiña di algún man
y e miseria blau di un dios desierto.

Ta trata di dobla un coma algu mas
den un texto qu nos no por coregí.

Roberto Juarroz


© 2007 Papiamentu Bibu

Poesia Vertical I – 9

Mi ta pensa qu n’e momentu aquí
Tal bes ningún hende den universo ta pensami,
Qu ami so ta pensa mi mes,
Y qu si mi lo muri awor,
Ningún hende, ni ami, ta pensami.

Y aqui abismo ta cuminsá,
Mané ora mi drumi.
Mi tá mi mes sostén y mi ta quit’é.
Mi ta contribuí nas tapisá tur cos di ausencia.

Tal bes tá p’esaqui
Qu pensa un hende
Ta parce na salbele.

Roberto Juarroz


© 2007 Papiamentu Bibu


Ilu

Semper e frase
“bida ta cologá na un ilu”
a maravillami.
E pregunta
consecuentemente
qu semper m’a haci mi mes tá:
¿Ta còrta antó lo còrta
e ilu
o l’e quibra di puru
gravedad?

AD


© 2007 Papiamentu Bibu

Poesía Vertical I – 1

Un red di mirada
ta mantené mundu uní,
n’ ta lagu’é cai.
Y aunque mi n’ sa quico ta pasa cu ciegu,
mi wówonan ta bai apoyá riba un lomba
qu por tá di dios.
Sin embargo,
nan ta busca otro red, otro ilu,
qu ta cana cera wowo cu un trahe fiá
descologá un áwaceru ya sin suela ni shelu.
Mi wówonan ta busca esey
loque ta haci nos saca nos zapátunan
pa mira si tin algu mas qu ta wanta nos eybou
o inventá un para
pa aberiguá si aire ta existí
o crea un mundu
pa mira si tin dios
o bisti sombré
pa comprobá qu nos ta existí.

Roberto Juarroz


© 2007 Papiamentu Bibu

8/07/2007

6-8-1945

6-8-1945. 62 aña pasá Merca ta dicidí laga un bòm nuclear cai riba Hiroshima. E bòm tábata carga e nòmber Little Boy. Tres día después Merca ta laga otro bòm ainda mas potente cai, e bia aquí riba Nagasaki. E di dos bòm tábata carga e nòmber Fat Man.

E ciencia qu humanidad a desarollá pa llega na e punto di producshón di arma nuclear no a cai for di shelu. Diferente país a haci investigashón for di comienso di áñanan 30 (siglo pasá). Nos ta tene historia còrticu. Na augùstùs di 1939 e científiconan Leo Szilard y Albert Einstein, tur dos científico hudiu brillante, ta manda un carta pa presidente Roosevelt di Merca. E carta tá firmá solamente pa Einstein. Den e carta Szilard y Einstein ta atendé Roosevelt riba e pelíguer inminente qu Alemania nazi tambe lo por desarollá un bòm. Ta considerá e carta aquí como comienso di desarollo di armamentu nuclear qu a haña su cristalisashón den loque awendía tá conocí como Manhattan Project. E proyecto aquí tábata bou di guía científico di Oppenheimer. Finalmente e proyecto aquí a resultá den un prueba qu irónicamente nan a llama Trinidad (16-7-1945), como preludio na loque después mundu a conocé como bombardeo di Hiroshima y Nagasaki.

Después di e prueba Trinidad, ainda presente na e lugá, historia ta conta qu Oppenheimer, mirando e resultado y su consecuencia, mester a pensa riba un pasashi di Bhagavad Gita. Den un di e pártinan qu a pasa den su sintí, Arjuna tá na punto di cuminsá un batalla contra un ehército, qu tambe tábatin pariente di sánguer, y por a scohe pa Krishna tá su acompañante den batalla. Arjuna quièr reconsiderá e batalla consciente qu lo no tin sobreviviente. Den verso 32 di capítulo 11, Krishna ta contestá Arjuna:

Ami tá tempu teribel destructor di tur loque ta biba den tur mundu, comprometé na distruí tur ser den e mundu aquí; di tur e sòldanan heroico presente den e ehército contrali, asta sin bo ningún lo no sobrebibí.

Krishna ta sigui insistí cerca Arjuna pa bai batalla. E ta bis’é qu sin je, con qu bai bin, tur hende lo muri. Arjuna tá simplemente un instrumento. Oppenheimer claramente a mira den e prueba aquí un vishón di fin di mundu. Nos lo por bai asta mas leu y, si pensa riba Bhagavad Gita, qu Oppenheimer a vishoná uzo di e arma contra su mes rumanan. Pasobra finalmente, coló y rasa tá nada mas qu un capa. Di padén nos tur tá mescos. O manera Malisi den Albert Helman su buqui Hoofden van de Oayapok! ta bisa: “Na pal’i guyaba tur fruta tá diferente, bèrdè, hel y ros, ma nan sabor tá mescos, según nan madurés. Abri nan: di padén nan tin e mesún aspecto, pasobra nan ta bini di un troncón.”

Szilard tambe a realis’é qu uzo di e arma qu nan a caba di desarollá lo por a nificá fin di mundu. Después Szilard a purba llega te presidente Truman pa no tira e dos bòmnan riba e ciudadnan haponés. Su inténtonan tábata en vano. Tambe tin prueba suficiente qu ya Hapón tábata na caminda pa capitulashón incondishonal. Además un gran parti di e científiconan qu a participá a proponé, a través di canalnan diplomático, pa reuní cu un delegashón haponés riba calque isla desierto den oceán pacífico y mustra nan qui arma teribel a caba di desarollá y, si nan lo no capitulá, qu nan e ora ey mester a carga e consecuéncianan. E contraargumento barata tábata qu esaqui lo por a haci e haponesnan mas determiná, mas razu, y lo por a prolongá guera ainda mas tantu.

O sea, a pesar di señalnan cla qu Hapón quièr a capitulá y a pesar di e proposishón di e científiconan pa duna Hapón un demostrashón di e poder destructivo di e bòm nuclear, Merca a dicidí tira e bòm, no riba blanco militar, sino riba Hiroshima cu miles di hende. Y como si fuera no tábata suficiente, tres día después ta bolbe laga un mas potente cai riba Nagasaki.

Tragedia di tur esaqui tá qu awendía mundu ta mas insigur qu nunca. Ármanan nuclear ta mas poderoso qu nunca. Awendía tin otro guera pendiente caminda Merca ta acusá Irán di quièr tin arma nuclear. Merca tá e único país na mundu qu a usa arma nuclear den di dos guera mundial y qu a uza uranio empobrecí (depleted uranium) den promé guera di golfo contra Irak (papa Bush su guera) y na Irak awendía (yu Bush su guera) y qu tin e opshón atrobe riba mesa contra Irán. ¿Esaqui ta civilisashón? Esaqui ta barbarismo den su forma mas sunú. Su uzo a contaminá un area inmenso qu a surpasá diferente frontera y lo tin como resultado enfermedad, defecto genético (humano y otro tipo di organismo orgánico) etc. etc. etc. etc. etc. etc………………

Diferente científico hudiu a participá den desarrollo di e promé arma nuclear. Tábata un acto di desesperashón pasobra ya nan tábata na altura, y mundu cu nan, di Hitler su intenshonan racista. Ma lamentablemente nan a yuda crea e arma aquí y hinqué den man di un país cu un élite blancu no menos racista y qu tábatin conglomerátonan industrial y comercial grandi qu a haci nogoshi cu Hitler. Ford a yuda mobilisá Hitler y IBM tábatin un papel importante den automatisashón y eficacia di exterminio di hudiu, pa duna algún ehèmpel. E buqui The American Axis: Henry Ford, Charles Lindbergh, and the Rise of the Third Reich di Max Wallace inclusive ta haci menshón di un pòrtrèt na muralla di Ford den un oficina di Hitler. Además, Ford cu su tratado racista y antisemita The International Jew: The World’s Foremost Problem tábata un inspirashón pa Hitler y como berpùt di benenu racista no tábata diferente for di Hitler su Mein Kampf. Al fin y al cabo nan no tábata diferente for di Hitler. Por cierto: tantu e buqui di Hitler como esún di Ford tá obtenibel via Amazon.

Nos tur conocé historia. Finalmente aliádonan a gana guera. Na final por a haci cuenta: 70 millón hende a fallecé den di dos guera mundial. Den nan 6 millón hudiu. Ma mientras alemanan tábata trata di tapa nan consenshi cu Ich habe es nicht gewust (mi no tábata sa), aliádonan no a haci nada pa salba seis millón hudiu di exterminio.

Mi ta cita Barnstone for di We Jews and Blacks:

A pesar qu durante e ultimo áñanan di guera aliádonan tábatin dominio aéreo completo, e víanan féreo pa cámponan di morto nunca a queda distruí, ni a bombardeá selectivamente e cámaranan di gas. E arguméntonan pragmático pa no eliminá e cámaranan o rútanan tábata qu si alemanan tábata asina bobo qu nan tábata preferá transportá hudiu, eslavo y gitano pa nan morto en bes di llena nan cu munishón y sòldá pa frente di batalla, asina sea, pues asina fórsanan alemán lo a debilitá. Si e héndenan hincá manera saldinchi den blequi lo tábata prisionéronan di guera mericano o inglés o civilnan na caminda pa cámaranan di gas, mashá ten lo a eliminá e rútanan y e cámaranan manera a sosodé cu e luganan di lansamentu di misil na Dinamarca ora bomnan V2 a cuminsá cai riba Londres. E luganan aquí tábata scondí bou di baranca, ferosmente protehá pa alemanan, ma bombéronan aliado tábata “sambuyá” bou di e baráncanan y destruí nan, un logro qu tábata incomparablemente muchu mas difícil qu bombardeá rútanan fácilmente y abiertamente accesibel y edificionan identificá conteniendo cámaranan di gas. Día m’a bishitá Auschwitz después di su liberashón y a examiná su cámaranan di ehecushón banalmente bergonsoso, m’a queda babucá qu e ciudad di morto aquí a sobrebibí intacto mientras sobrá di Europa tábata bou di bombardeo permanente.”

Te aqui Barnstone. Mientras e germánonan na Merca y Inglatera tábata trata di controlá un rumán qu a cuminsá comporté malu, nada nan no tábata haci pa scapa seis millón hudiu, qu ya tábata condená pa dos mil aña. Shoah tábata ehecushón final di un antisemitismo qu a conocé su raisnan den Beibel, dosmil aña pasá. Nan a pensa, y pa bisé den idioma di otro ‘subrasa’ germano: “Opgeruimd staat netjes.”

Papiamentu Bibu

8/05/2007

Nota Final riba Tao di Scirbimentu

Cu Tao di Scirbimentu nos a concluí otro ciclo di arte poético chinés.

Papiamentu Bibu tá na promé lugá un laboratorio. Por lo tanto den e pruébanan qu ta tuma lugá e alquimista[1] su resultádonan semper bai lo tá suheto na cambio, manera mayoría cos den bida. Idioma, mescos qu su inventor, tá cambiabel, variabel, adaptabel, y, no na último lugá, contradictorio.

Mientras nos ta scirbiendo y traduciendo, nos ta topando cu “problémanan” qu paulatinamente nos ta trata di solushoná. Pues e lector lo ripará qu den transcurso di tempu cierto manera di scirbi un palabra a cambia.

Después e resumen di Tao di Scirbimentu lo sigui sin nota. Pa e nótanan nos ta referí na publicashón individual di cada poema.

Tá awor qu nos a ripará qu poema no.1, pa un eror di maneho di e bitácora aquí, a “cai tras di telón”. Nos a bolbe lagué sali riba su fecha corespondiente. Nos disculpa.

Papiamentu Bibu


[1] Alquimia tá un forma medieval di química enfocá riba cambio di metalnan común (coper, zinc etc.) den oro.


Tao di Scirbimente (24. E Estilo Coriente)

E ta capta manera un mulina di awa
y ta bira manera un bola di marmer.
E tá mas aleu qu palabra
y esáquinan tá metáfornan torpe.

Mundu ta bira rondó di un ehe scondí
y universo ta lora lentamente rondó di su centro.
Si bo ta busca pa haña su origen
lo bo topa cu un movementu corespondiente.

Subi altu den lus spiritual.
Después sambuyá profundo den nada scur.
Tur cos pa miles di aña
tá gará den coriente.

Zikon Tu


© 2007 Papiamentu Bibu

8/04/2007

Tao di Scirbimentu (23. E Estilo Generoso y Expansivo)














Vistaria


Nos n’ ta biba mas qu shen aña,
No muchu largu promé nos laga cai.
Felicidad tá amargamente còrticu;
tristesa y preocupashón ta abundá.

¿Paquí no cohe un canica di biña
y cada día bishitá e misterioso vistaria?
Laga flor tapa e dak di cas di cunucu.
Laga awa di ceru pasa bai.

Ora biña caba
cue un palu di biña y canta na bos altu.
¿Cua bida n’ ta caba cu morto?
Unicamente Seru Suit ta perdurá.

Zikon Tu


© 2007 Papiamentu Bibu

8/03/2007

Tao di Scirbimentu (22. E Estilo Flotante y Sereno)













Grulla di Manchuria



Den isolashón profundo, cla pa bula bai,
unu tá orgulloso y reservá
manera e grulla di Ceru Hou
òf nubia na tòp di ceru Hua.

Un hermitaño qu harmonía padén
tin un cara suave y na sonrisa.
Yerba shimarón ta bai-bin-cai den bientu,
e ta flota den tempu sin límite.

Difícil gara e estilo aquí,
ma casi bo por scuché.
Esnán qu comprondé, ta warda.
Si bo deseé, l’e retirá.

Zikon Tu


© 2007 Papiamentu Bibu

Tao di Scirbimentu (21. E Estilo Trascendente)

No tá espíritu trahando.
No tá for di naturalesa su enigma.
Tá e manera qu nubia blancu
ta bolbe riba un bientu cla.

Di aleu e parce aparente,
ma e ta cambia ora bo bin cerca.
Asta cu Rosea di Tao
lo bo resultá diferente fo’i sobrá.

Cérunan mesclá, palu altu,
muzgo esmeralda, lus di solo —
canta e cosnan aquí, pensa nan
te ora tur zonido disminuí.

Zikon Tu


© 2007 Papiamentu Bibu


Tao di Scirbimentu (20. E Estilo Descriptivo)

Enfocá bo spiritu poderosamente
y bòltu imágennan cla y auténtico
manera ora ta busca reflecshón den awa
traza un día den primavera llen-llen di solo.

Fórmanan di bientu y nubia qu ta cambia,
espíritu di yerba na flor,
lamán habracá pa ola
baranca di ceru tur quibrá.

Esáquinan tá manera Tao.
Nan tur afiná, nan ta compartí e mesún stòf.
Capturá semblansa ma cambia forma
y casi bo ta dominá e estilo aquí.

Zikon Tu


© 2007 Papiamentu Bibu

Tao di Scirbimentu (19. E Estilo Tristu y Mordás)

Un orcán ta dobla awa bai cun’é,
Mondi tá aplastá na wèrqui.
E tristesa aquí ta sinti mané morto.
Bo ta conbocá Pas. E n’ ta bin.

Shen aña ta pasa bula bai
y riquesa y noblesa tá shinishi friu.
¿Cu Tao desvaneciendo día adén dia afó,
quen lo por tá un héroe?

Un guerero noble ta limpia su spada.
Su tristesa ta llena mundu
bláchinan cayendo ta sefta y cambia
y áwaceru ta gótea riba muzgo scur.

Zikon Tu


© 2007 Papiamentu Bibu

Tao di Scirbimentu (18. E Estilo di Paisahe Actual)

Uza un lenguahe mashá directo
sin diseño òf cálculo profundo.
Topa cu un hermitaño tá
mira curasón di Tao.

Un riu cristalino ta zíquinza
den sombra di pino esmeralda.
Un hòmber ta carga palu pa quima,
otro ta scucha un cítara.

Bai caminda bo temperamentu ta bai.
No busqué ta hacié maravilloso.
Cu suèrtè lo bo topa
cu e sonido aquí straño y cristalino.[1]/[2]

Zikon Tu


© 2007 Papiamentu Bibu


[1] Sentido di e poema aquí tá qu un escritor lo por topa cu escénanan maravilloso qu no por adquirí cu diseño, pasobra ta topa cu Tao solamente a através di ausencia di esfuerso. Un comentarista di dinastía Qing, Sun Lian-kui, ta topa cu e estilo aquí den e sguiente verso scirbí pa su amigo Yuanhai: “Caminda luna n’ ta llega / Zonido di primavera tá mas scur.” Sinestesia di e momentu aquí ta derivá directamente for di naturalesa, no di “pensa di mas”. (nota di e autornan)

[2] Sinestesia, di griego συν, 'huntu', y αισθησία, 'sensashón', tá, den retórica y estilística y den neurología, mescla de impreshonnan di sentido diferente. Un sinestético, por ehèmpel, por scucha coló, mira zonido, y percibí sensashonnan gustativo ora mishi cu un obheto cu un textura determiná. Sinestesia tá un efecto común di algún droga sicodélico, manera LSD òf mescalina. (Babylon)

8/02/2007

Tao di Scirbimentu (17. E Estilo Oblicuo y Curvá)

Subiendo cérunan di Taihán,
ruta di carné ta bai-bin den vegetashón
nubia scur ta flui manera jade,
y oló di flor ta perdurá.

Actua solamente si tempu ta hechu,
manera melodía di un flùit tibetano.
Ora parce qu e ta paga, e ta bolbe regresá.
Tá dificil hañé, ma scondí e n’ tá.

Patronchi di awa ta bira y bira
manera para di orcán[1] ta bira bai-bin,
Tao no tá limitá pa forma.
Tin be e tá rondó, tin be cuadrá.

Zikong Tu


© 2007 Papiamentu Bibu


[1] Channel-billed Cuckoo: This large cuckoo breeds here in summer by laying its eggs in other bird’s nests, such as Currawongs or Crows. They migrate from New Guinea to breed here. The first storms of the wet season seem to prompt them to emit a loud raucous call...a habit which has earned them the name ‘storm-bird’. These birds eat figs and sometimes gather on the fig trees in small feeding parties when they have finished breeding.

8/01/2007

Tao di Scirbimentu (16. E Estilo Lúcido y Excepshonal)

A través di pínonan radiante y delegá
óndanan tembloroso ta flui.
Nieve iluminá pa solo ta tapa playa.
Na otro banda di awa, un bot’i piscadó.

Un persona placentero, mané jade,
wantá, ta busca paisahe scondí,
ta cana keiru, ta sosegá,
mané shelu su blau bashí ta sigui sigui bai.

E espíritu aquí tá antiguo y excepshonal
ma asina cristalino qu no por tenele —
mané lus di luna ora día caba,
Un señal di otoño den aire.

Zikong Tu


© 2007 Papiamentu Bibu

Tao di Scirbimentu (15. E Estilo Despreocupá y Descontrolá)

Obedecé bo naturalesa,
honesto y incontenibel.
tur loque bo recohé ta hacibu ricu
ora franquesa tá bo amigu.

Traha bo casita bo’i un pino,
tira sombré un banda y lesa un poema.
Bo sa qu tá anochi òf mainta
ma no sa den cua dinastía bo tá.

Haci loque ta acomodá bo antoho.
¿Paquí preocupá logra algu?
Si bo liberá bo naturalesa
e estilo aquí lo bo tin.

Zikong Tu


© 2007 Papiamentu Bibu

Tao di Scirbimentu (14. E Estilo Cuidadoso y Meticuloso)

E arte aquí ta laga atrás marca tangibel[1]
ma nan tá prácticamente invisibel.
Cu bo imágennan qu ta haci un salto equilibrá den bida,
ya bo creashón tá sorprendente:

Awa qu ta core, un flor ta abri.
Un gota di serena cla na punto di seca.
Caminda principal y largu tá te leu allá,
Caminda còrticu ta pocopoco zíquinza.

Cu lenga no muchu elaborá,
Pensamentu no muchu wantá,
E estilo aquí tá un campo bèrdè den primavera
òf un luna brillante riba un tereno llen di nieve.

Zikong Tu


© 2007 Papiamentu Bibu


[1] Palbabel

Tao di Scirbimentu (13. E Estilo di Espíritu Vital)

¿Bo que regresá n’e fuente eterno?
Speré y l’e llega na bo
manera un fondo di riu a través di ola brillante.
Un flor straño a caba di queda concebí.

Den primavera bèrdè, un lora.
Taqui di sauce, y flor na lago.
Ceru di jade. Un hermitaño na caminda.
Biña cla den un glas hundu.

Cu e vitalidad aquí leu lo bo bai
sin rastro di shinishi morto.
E ta crea naturalesa di naturalesa.
¿Quen lo por huzgabu?

Zikong Tu


© 2007 Papiamentu Bibu

Tao di Scirbimentu (12. E Estilo Espontáneo y Tribí)

Observá creashón sin tabú.
Guli un tera shimarón inmenso, después scupi saca afó atrobe.
Cu Tao lo bo bolbe Ch’i
tur caminda liber sin límite.

Un bientu di airu tá ola qu ta bati riba ola
y ceru na lamán tá cada bes mas blau:
bo tá asina llen padén cu forsa bèrdadero
qu diesmil imagen tá mané bo manda.

Un gesto ta conbocá solo, luna y strella
o pa pone fénix core cabe’i gai bo tras.
Cu manicé bo ta suta seis gran tortuga qu ta carga mundu
y laba pía n'e gran palu caminda solo ta subi

Zikong Tu


© 2007 Papiamentu Bibu

Tao di Scirbimentu (11. E Estilo Implícito)

Sin ningún palabra
ta transmití esencia.
Sin papia di miseria
un tristesa pashoná ta llega.

Tá bèrdad, un hende scondí ta controlá mundu;
sea bo ta hundi òf flota.
E estilo aquí tá mané cola un biña cu curpa
òf mané un flor casi pa floria qu ta bolbe na botón.

Tá stòf den espacio abrí eterno,
tá spuma di lamán qu ta flui, scuma,
superficial, coherente, dispersá.
Cada un di mil ta contené tur mil.

Zikong Tu


© 2007 Papiamentu Bibu

Tao di Scirbimentu (10. E Estilo Natural)

Dobla curpa unda qu tá y recohele —
ma bo n’ por cue di bo bisiña.
Bai cu Tao
y loque bo scirbi tá delicado mané primavera.

Tá mané topa flornan floriando,
mané mira aña di nobo.
Un bes a dunabu e, no por hòrté,
pero obtenele cu forsa y pronto lo bo tá pober atrobe.

Un hermitaño den seru bashí
después di áwaceru ta colectá lama
y ta gana e inspirashón calmu aquí.
ta haci buèlta purá mané e wil di e ceramista celestial.

Zikong Tu


© 2007 Papiamentu Bibu